၈၉၄-၈၉၅၊
ဣဒါနိ ကုသလစိတ္တကထာ နာမ ဟောတိ၊
တတ္ထ၊ ထိုကုသလစိတ္တကထာ၌။
ယသ္မာ၊
အရဟာ၊ သည်။
သတိဝေပုလ္လပ္ပတ္တော၊ သတိ၏ ပြန့်ပြောသည်၏အဖြစ်သို့ ရောက်သည်။
(ဟုတွာ)၊
ပရိနိဗ္ဗာယန္တော၊ ပရိနိဗ္ဗာန်ပြုခါနီးသည်။
(သမာနော)ပိ၊ သော်လည်း။
သတော၊ အမှတ်ရသည်။
သမ္ပဇာနော၊ ကောင်းစွာ အပြားအားဖြင့် သိသည်။
(ဟုတွာ)ဝ၊ ဖြစ်၍သာလျှင်။
ပရိနိဗ္ဗာတိ၊ ၏။
တသ္မာ၊
ကုသလစိတ္တော၊ ကုသိုလ်စိတ်ရှိသည်။
(ဟုတွာ)၊
ပရိနိဗ္ဗာယတိ၊ ၏။
ဣတိယေသံ၊
ပေ၊
ဣတရဿ၊
အထ၊ ၌။
နံ၊ ကို။
ယသ္မာ၊
ကုသလစိတ္တောနာမ၊ ကုသိုလ်စိတ်ရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်မည်သည်။
ပုညာ၊
ပေ၊
ဝသေန၊ ပုညာဘိသင်္ခါရကို ပြုစီမံခြင်း အစရှိသည်၏အစွမ်းဖြင့်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
တသ္မာ၊
တေန အတ္ထေန၊ (ပုညာဘိသင်္ခါရကို ပြုစီမံခြင်းအစရှိသော)ထိုအနက်ဖြင့်။
စောဒေတုံ၊ ငှာ။
အရဟာ၊
ပေ၊
သင်္ခါရန္တိအာဒိံအာဟ၊
သေသမေတ္ထ၊
ပေ၊
နိယျာတိ၊
သတော သမ္ပဇာနောတိဣဒံ၊ ဟူသော ဤစကားကို။
ဇဝနက္ခဏေ၊ ပရိနိဗ္ဗာနဝီတိအတွင်းဝယ် ဇော ခဏ၌။
ကိရိယသတိသမ္ပဇညာနံ၊ ကြိယာဖြစ်သောအတိသမ္ပဇညတို့၏။
ဝသေန၊ အစွမ်းဖြင့်။
အသမ္မောဟမရဏဒီပနတ္ထံ၊ မတွေမဝေ သေခြင်းကို ပြုခြင်းအကျိုးငှာ။
ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်ပြီ။
ကုသလစိတ္တဒီပနတ္ထံ၊ ကုသိုလ်စိတ်ကို ပြခြင်းအကျိုးငှာ။
န (ဝုတ္တံ)၊ ဆိုအပ်သည် မဟုတ်။
တသ္မာ အသာဓကံ၊
ဣတိ၊ အပြီးတည်း။
ကုသလစိတ္တကထာဝဏ္ဏနာ၊ သည်။
(နိဋ္ဌိတာ၊ )