၆၅၈-၆၅၉၊

ဣဒါနိ ကုသလပဋိလာဘကထာ နာမ ဟောတိ၊

တတ္ထ၊ ထို ကုသလပဋိလာဘကထာ၌။ ကပ္ပဋ္ဌော၊ ကပ္ပဋ္ဌပုဂ္ဂိုလ်သည် (သံဃဘေဒက ကံကြောင့် အာယုကပ်ပတ်လုံး ငရဲ၌တည်လတ္တံ့ ပုဂ္ဂိုလ်သည်။) သကသမယေ၊ မိမိဟူသော သကဝါဒီ၏အယူ၌။ ကာမာဝစရကုသလမေဝ၊ ကာမာဝစရ ကုသိုလ်ကိုသာ။ ပဋိလဘတိ၊ ရနိုင်၏။

ပန၊ ဗျတိရိက်ကား။ ယေန၊ အကြင် ကုသိုလ်ဖြင့်။ တံ ဥပပတ္ထိံ၊ ထိုငရဲ၌ဖြစ်ခြင်းကို။ ဗဋိဗာဟေယျ၊ တားမြစ် နိုင်ရာ၏။ မဟဂ္ဂတံ၊ မဟဂ္ဂုတ်သော်လည်း ဖြစ်သော။ လောကုတ္တရံ ဝါ၊ လောကုတ္တရာသော်လည်း ဖြစ်သော။ တံ၊ ထိုကုသိုလ်ကို။ န ပဋိလဘတိ၊ မရနိုင်။

ပန၊ ကား။ ယေသံ၊ အကြင် ပရဝါဒီတို့၏။ ဣမံ ဝိဘာဂံ၊ ဤ ဝေဖန်အပ်သော အထူးအပြားကို။ အကတွာ၊ မပြုမူ၍။ အဝိသေသေနေဝ၊ အထူးမမ သာမညအားဖြင့်သာ။ သော၊ ထို ကပ္ပဋ္ဌပုဂ္ဂိုလ်သည်။ ကုသလစိတ္တံ၊ ကို။ န ပဋိလဘတိ၊ မရနိုင်။ ဣတိ၊ သို့။ ဥတ္တရာပထကာနံ လဒ္ဓိ(ဟောတိ) သေယျထာပိ၊ ဖြစ်သကဲ့သို့။ (တထာ၊ တူ။ လဒ္ဓိ ဟောတိ၊ )

တေသံ၊ ထိုပရဝါဒိတို့၏။ ဝိဘာဂဒဿနေန၊ ဝေဖန်အပ်သော အထူးအပြားကို ပြခြင်းဖြင့်။ တံ လဒ္ဓိ၊ ကို။ ဘိန္ဒိတုံ၊ ဖျက်ခြင်းငှါ။ ပုစ္ဆာ သကဝါဒိဿ၊ ပဋိညာ ဣတရဿ၊ ဧတ္ထ၊ ဤကုသလပဋိလာဘကထာ၌။

သေသံ ဥတ္တာနတ္ထမေဝ၊ ဣတိ၊ အပြီးတည်း။

ကုသလပဋိလာဘကထာဝဏ္ဏနာ၊ သည်။ (နိဋ္ဌိတာ၊ )