၆၉၃-၆၉၇၊

ဣဒါနိ အနန္တရပစ္စယကထာ နာမ ဟောတိ၊

တတ္ထ၊ ထို အနန္တရပစ္စယကထာ၌။ နစ္စဂီတာဒီသု၊ ကခြင်း သီဆိုခြင်း အစရှိသည်တို့၌။ ရူပဒဿန သဒ္ဒဿဝနာဒီနံ၊ အဆင်းကို ကြည့်ရှုကြောင်း စက္ခုဝိညာဏဝီထိ အစဉ်အသံကို နားထောင်ကြောင်း သောတဝိညာဏဝီထိ အစဉ် အစရှိသည် တို့၏။ လဟုပရိပတ္တိတံ၊ လျင်မြန်သော ပြောင်းလွှဲခြင်းရှိကုန်သည်၏ အဖြစ် ကို။ ဒိသွာ၊ ၍။ [ပရိဝတ္တနံ ပရိဝတ္တော၊ အဖန်ဖန်ဖြစ်ခြင်း။ လဟု ပရိ ဝတ္တော၊ လဟုပရိဝတ္တော။ လဟုပရိဝတ္တော ဧတေသံ အတ္တီတိ လဟုပရိဝတ္တီ။ လဟုပရိဝတ္တိနော ဘာဝေါ လဟုပရိဝတ္တိတာ။ ] ဣမာနိ ဝိညာဏာနိ၊ ဤစက္ခုဝိညာဉ် အစရှိသော ဝိညာဉ်တို့သည်။ အညမညဿ၊ တပါးတပါး ၏။ အနန္တရာ၊ အခြားမဲ့၌။ ဥပ္ပဇ္ဇန္တိ၊ ကုန်၏။ [စက္ခု ဝိညာဉ်ပြီးလျှင် သော တဝိညာဉ်စသည်ဖြစ်၏။] ဣတိ ဥတ္တရပထကာနံ လဒ္ဓိ (ဟောတိ) သေယျ ထာပိ၊ (ဧဝံ၊ ) ယေသံ (လဒ္ဓိ ဟောတိ)၊

တေ သန္ဓာယ၊ ပေ၊ ဣတရဿ၊

သောတဝိညာဏံ ရူပါရမ္မဏံယေဝါတိ၊ အစရှိသောစကားကို။ (ဝုတ္တံ၊ ၌စပ်။) (သောတဝိညာဏံ၊ သည်။) စက္ခုဝိညာဏဿ၊ ၏။ အနန္တရာ၊ ၌။ ယဒိဥပ္ပဇ္ဇေယျ၊ အံ့။ (ဧဝံ သတိ၊ ) ဝိပါကမနောဓာတု ဝိယ၊ ဝိပါက်ဖြစ်သော မနောဓာတ်ကဲ့သို့။ [သမ္ပဋိစ္ဆိင်းကို ဆိုသည်။ ဝိပါကဖြင့် ပဉ္စဒွါရာဝဇ္ဇန်းကိုကန့်သည်။] **စဉ်းစားဖွယ်**။ ။ အဋ္ဌကထာစာအုပ်၌ “ပရတော မာတုကုစ္ဆိဂတဿ ပစ္ဆာ ကေသာတိ ပုစ္ဆာ သကဝါဒိဿ”ဟု တွေ့ရ၏။ သကဝါဒီ၏ အမေးဟူသမျှ၌ မိမိ၏ အယူနှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်ကိုသာ ပရဝါဒီကို မေးရိုးတည်း။ ကေသာ စသည်တို့၏ နောက်မှ ဖြစ်ခြင်းသည် အဆုံး၌ သကဝါဒီ အတည်ပြုအပ်သော “တေန ဟိ မာတုကုစ္ဆိဂတဿ ပစ္ဆာ ကေသာ။ပေ။အဋ္ဌီ ဥပ္ပဇ္ဇန္တိ”အတိုင်းပင်တည်း။ ထို့ကြောင့် “မာတုကုစ္ဆိဂတဿ ပဉ္စာ ကေသာ။ပေ။ အဋ္ဌီဥပ္ပဇ္ဇန္တိ"သည် ပရဝါဒီ၏ အမေးသာ ဖြစ်ထိုက်၍ အာမန္တာသည် သကဝါဒီ၏ အဖြေသာ ဖြစ်ထိုက်ပါသည်။ သို့ဖြစ်လျှင် “မာတုကုစ္ဆိဂတဿ ပစ္ဆာ ကေသာ”စသော ပြဿနာသည် ပရဝါဒီ၏ တဆက်တည်း လာခဲ့သော ပြဿနာသာ ဖြစ်ထိုက်၍ “နဝတ္တဗ္ဗံ မာတုကုစ္ဆိဂတဿ”စသော နောက်ဆုံး ပြဿနာသာ သကဝါဒီ၏ ပြဿနာဖြစ်ထိုက်ပါသည်။ သို့ဖြစ်လျှင် အဋ္ဌကထာစာအုပ်၌ “ပရတော (န ဝတ္တဗ္ဗံ) မာတုကုစ္ဆိဂတဿ ပစ္ဆာ ကေသာတိ ပုစ္ဆာ သကဝါဒိဿ”ဟု ရှိမှ သင့်မည်ဟု ယူဆပါသည်။[ဤ နောက်ဆုံးပြဿနာ မျိုး၌ ပရဝါဒီ၏ ပြဿနာသာ များသောကြောင့် သကဝါဒီ၏ ပြဿနာဟု အထူး ဆိုရသည်ဟု မှတ်ပါ။ ထို့ပြင် ဤ ကထာ၌ သဏ္ဌာတိနှင့် ဥပ္ပဇ္ဇတိကြိယာ ၂-မျိုး၏ အဓိပ္ပါယ် မတူပုံကိုလည်း သတိပြုသင့်ပါသည်။ သဏ္ဌာတိအရ သဏ္ဌာနကြိယာသည် ဗျတ္တိရုပ်အဖြစ်ဖြင့် အထင်အရှားတည်ခြင်းတည်း။ ဥပ္ပဇ္ဇတိအရ ဥပ္ပဇ္ဇနကြိယာကား သတ္တိရုပ်အဖြစ်ဖြင့် မထင်မရှား ဖြစ်ခြင်းလည်း ပါဝင်သည်-ဟု ခွဲပါ။ ရူပါရမ္မဏံ၊ ရူပါရုံဟူသောအာရုံရှိသည်။ သိယာ၊ ဖြစ်ရာ၏။ ဣတိ၊ သို့။ စောဒေတုံ၊ ငှါ။ (သကဝါဒိနာ၊ ) ဝုတ္တံ၊

စက္ခုဉ္စ၊ ပေ၊ သောတဝိညာဏန္တိပဉှေသု၊ အစရှိသော ပြဿနာတို့၌။ သုတ္တာဘာဝေန၊ ပါဠိတော်သုတ်၏ မရှိခြင်းကြောင့်။ ပဋိက္ခိပိတွာ၊ ရှေးဦးစွာ ပယ်ပြီး၍။ အနန္တရူပတ္တိံ၊ အခြားမဲ့ဖြစ်ခြင်းကို။ သလ္လက္ခေန္တော၊ မှတ်ထင် သည်။ (ဟုတွာ)လဒ္ဓိဝသေန၊ မိမိအယူ၏ အစွမ်းဖြင့်။ ပဋိဇာနာတိ၊ နောက်၌ ဝန်ခံ၏။

တညေ၀၊ ပေ၊ သောတဝိညာဏန္တိ၊ အစရှိသောစကားဖြင့်။ (ပုစ္ဆတိ၊ ၌စပ်။) ပဌမဇဝနာနန္တရံ၊ ပဌမဇော၏အခြားမဲ့၌။ ဒုတိယဇဝနံ၊ သည်။ မနောဝိညာဏဘာဝေန၊ မနောဝိညာဉ်၏အဖြစ်ဖြင့်။ တညေဝ၊ ထိုဇောသည်ပင်။ ဟောတိ ယထာ၊ သို့။ တထာ၊ တူ။ တေ၊ သင်ပရ ဝါဒီ၏ အလိုအားဖြင့်။ ဧတမ္ပိ ဒွယံ၊ ဤ စက္ခုဝိညာဉ် သောတဝိညာဉ်နှစ်ပါး စုံသည်လည်း။ ဧကမေဝ၊ တမျိုးတည်းပင်။ (ဟောတိ) ကိံ၊ လော။ ဣတိ ပုစ္ဆတိ၊

ဣမိနာ နယေန၊ ဖြင့်။ သဗ္ဗဝါရေသု အတ္ထော ဝေဒိတဗ္ဗော၊

နစ္စတိဝါယတီတိအာဒိဝစနံ၊ အစရှိသော စကားသည်။ အာရမ္မဏသမောဓာနေ၊ ရူပါရုံ အစရှိသော အာရုံတို့၏ ပေါင်းဆုံခြင်း၌။ လဟု ပရိဝတ္တိတာယ၊ လျင်မြန်သော ပြောင်းလွဲခြင်း ရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ ဝေါကိဏ္ဏဘာဝံ၊ ရောပြွမ်းသည်၏ အဖြစ်ကို။ ဒီပေတိ၊ ၏။ အနန္တရပစ္စယတံ၊ အနန္တရပစ္စည်း၏ အဖြစ်ကို။ န (ဒီပေတိ)၊ တသ္မာ အသာဓကံ၊ ဣတိ၊ အပြီးတည်း။

အနန္တရပစ္စယကထာဝဏ္ဏနာ၊ သည်။ (နိဋ္ဌိတာ၊ )