၄၃၆-၄၃၈။ ဣဒါနိ စိတ္တာရမ္မဏကထာ နာမ ဟောတိ၊
တတ္ထ၊ ထို စိတ္တာရမ္မဏ ကထာ၌။
ဧတရဟိ အန္ဓကာနံ လဒ္ဓိ(ဟောတိ) သေယျထာပိ။ (ဧဝံ)။ စေတောပရိယာယေ ဉာဏန္တိ၊ ဟူသော။
ဝစနမတ္တမေဝ၊ စကားမျှကိုသာ။
(“သူတပါး၏ စိတ်ကို ပိုင်းခြား၍ သိရာ၌ စိတ်ကိုသိသော ဉာဏ်” ဟူသော စကားမျှကိုသာ။)
ဂဟေတွာ၊ ၍။
တံ ဉာဏံ၊ ထို စေတောပရိယာယ ဉာဏ်သည်။
စိတ္တာရမ္မဏမေဝ၊ စိတ်ဟူသော အာရုံရှိသည်သာ။
(ဟောတိ)။ ဣတိ၊ သို့။
ယေသံ၊ အကြင် ပရဝါဒီတို့၏။
လဒ္ဓိ(ဟောတိ)၊
တေ သန္ဓာယ ပုစ္ဆာ သကဝါဒိဿ။ ပဋိညာ ဣတရဿ၊
အထ၊ ထိုမှနောက်၌။
အဿ၊ ထို ပရဝါဒီကို။
(စောဒနတ္ထံ-၌စပ်။)
ယော၊ အကြင် ပုဂ္ဂိုလ်သည်။
သရာဂါဒိဝသေန၊ သရာဂ အစရှိသည်တို့၏ အစွမ်းဖြင့်။
စိတ္တံ၊ ကို။
ဇာနာတိ၊ ၏။
တဿ၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်၏ သန္တာန်၌။
ရာဂါဒယော၊ ရာဂ အစရှိကုန်သော။
အာရမ္မဏာပိ၊ အာရုံတို့သည်လည်း။
ဟောန္တိ၊ ရှိကုန်၏။
တသ္မာ၊ ကြောင့်။
တံ၊ ထို စေတောပရိယာယ ဉာဏ်သည်။
စိတ္တာရမ္မဏညေဝ၊ စိတ်ဟူသော အာရုံရှိသည်သာလျှင်။
(ဟောတိ)။ ဣတိ၊ သို့။
န ဝတ္တဗ္ဗံ၊ မဆိုထိုက်။
(ဣတိ၊ သို့။)
စောဒနတ္ထံ၊ ငှါ။
(အပြစ်တင်ခြင်းငှါ။)
နနု အတ္ထိ ကောစီတိ အာဒိ၊ ကို။
(သကဝါဒိနာ)။ အာရဒ္ဓံ၊ အပ်ပြီ။
ဖဿာရမ္မဏေတီတိ၊ ကား။
ဖဿသင်္ခါတေ၊ ဖဿဟု ဆိုအပ်သော။
အာရမ္မဏေ၊ ၌။
(ဉာဏံ ဝတ္ထဗ္ဗံ-၌စပ်။)
ဝေဒနာရမ္မဏေတိအာဒီသုပိ၊ ရှိသော ပြဿနာတို့၌လည်း။
ဧသေဝ နယော၊ ပင်တည်း။
ပုန။ ဖဿာရမ္မဏေဉာဏံ န ဝတ္တဗ္ဗန္တိ၊ ဟူ၍။
ပုဋ္ဌော(သမာနော)။ ဖဿဿ၊ ဖဿ၏။
ဖုသန လက္ခဏံ၊ ဖုသနလက္ခဏာကို။
မနသိကရောတော၊ နှလုံးသွင်းသော ပုဂ္ဂိုလ်၏။
ဖဿောဝ၊ ဖဿသာလျှင်ဖြစ်သော။
အာရမ္မဏံ၊ သည်။
ဟောတိ၊
[ဧဝဖြင့် စိတ်ကို အာရုံမပြုဟုကန့်သည်။]
ဣတိ၊ ကြောင့်။
ပဋိဇာနာတိ၊
ဧတံ၊ ဤ ဖဿ ဟူသော အာရုံရှိသော ဉာဏ်သည်။
ဖဿပရိယာယေ၊ ဖဿကို ပိုင်းခြား၍ သိခြင်း၌။
ဉာဏံ၊ သည်။
(ဟောတိ) ကိံ ပန၊ ဖြစ်သလော။
ဣတိ၊ သို့။
ပုဋ္ဌော (သမာနော) ပန၊ ဖြစ်သော်ကား။
တာဒိသဿ၊ ထိုကဲ့သို့ ရှုအပ်သော။
သုတ္တပဒသာ၊ သုတ်ပုဒ်၏။
(“ဖဿပရိယာယေဉာဏံ”ဟူသော သုတ်ပုဒ်၏။)
အဘာဝါ၊ ကြောင့်။
ပဋိက္ခိပတိ၊
ဝေဒနာဒီသုပိ၊ တို့၌လည်း။
ဧသေဝနယော၊
ဣဒါနိ၌။ ယံ၊ အကြင် စေတောပရိယာယ ဉာဏ်ကို။
နိဿာယ၊ ၍။
လဒ္ဓိ (ဟောတိ)။ တဒေဝ၊ ထို စေတောပရိယာယ ဉာဏ်ကိုပင်။
ဒဿေတွာ၊ ပြ၍။
လဒ္ဓိံ၊ မိမိအယူကို။
ပတိဋ္ဌာပေတုံ၊ တည်စေခြင်းငှါ။
(ပရဝါဒီ)။ နနု စေတောပရိယာယေ ဉာဏန္တိအာဒိံ၊ ကို။
အာဟ၊ ပြီ။
ပန၊ ဆက်။
သာ ဧသာ၊ ထို အယူသည်။
ဝါ၊ ကို။
ဝစနမတ္တာ ဘိနိဝေသေန၊ စေတောပရိယာယ ဟူသော သဒ္ဒါမျှကို စွဲမြဲစွာ နှလုံးသွင်းခြင်းအားဖြင့်။
ပတိဋ္ဌာပိတာ၊ တည်စေအပ်သည်။
(သမာနာ)ပိ၊ သော်လည်း။
အပ္ပတိဋ္ဌာပိတာဝ၊ တည်စေအပ်သည် မမည်သည်သာ။
(အတည်မဖြစ် သည်သာ။)
ဟောတိ။ ဣတိ၊ အပြီးတည်း။
စိတ္တာရမ္မဏကထာဝဏ္ဏနာ၊ သည်။
(နိဋ္ဌိတာ)၊