၈၃၅-၈၃၆၊
ဣဒါနိ သာမညဖလကထာ နာမ ဟောတိ၊
တတ္ထ၊ ထိုသာမညဖလကထာ၌။
မဂ္ဂဝီထိယမ္ပိ၊ မဂ္ဂဝီထိ၌၎င်း။
ဖလသမာပတ္တိဝီထိယမ္ပိ၊ ဖလသမာပတ္တိဝီထိ၌၎င်း။
အရိယမဂ္ဂဿ၊ အရိယမဂ်၏။
ဝိပါကစိတ္တံ၊ ဝိပါက် စိတ်သည်။
သာမညဖလံ နာမ၊ သာမညဖလမည်၏။
ဣတိ၊ ဤသည်ကား။
သကသမယေ၊ မိမိဟူသော သကဝါဒီတို့၏ အယူ၌။
သန္နိဋ္ဌာနံ၊ ဆုံးဖြတ် ကြောင်း စကားတည်း။
ပန၊ ထိုသို့သကသမယသန္နိဋ္ဌာန ဖြစ်ပါသော်လည်း။ ပုဗ္ဗသေလိယာနံ လဒ္ဓိ(ဟောတိ)သေယျထာပိ၊ (ဧဝံ) ယေသံ၊ တို့၏။ တထာ၊ ထိုအခြင်းအရာအားဖြင့်။ (ထို ၂-ပါးသော သာမညဖလကို။) အဂ္ဂဟေတွာ၊ ၍။ ကိလေသပဟာနဉ္စေဝ၊ ကိလေသာကို ပယ်ခြင်းသည်၎င်း။ ဖလုပ္ပတ္တိ စ၊ ဖိုလ်၏ ဖြစ်ခြင်းသည်၎င်း။ သာမညဖလံ၊ သာမညဖလတည်း။ တသ္မာ၊ အသင်္ခတံ၊ အကြောင်းတရားတို့သည် မပြုပြင်အပ်သော တရားတည်း။ ဣတိ(လဒ္ဓိ ဟောတိ၊ )
[ကိလေသာကို ပယ်ခြင်းဟူသည် ပရဝါဒီတို့ အလိုအားဖြင့် ပယ်ခြင်းကြိယာသာတည်း။ မဂ်တရား မဟုတ်။ ဖိုလ်၏ ဖြစ်ခြင်း ဟူသည်လည်း ဖြစ်ကြိယာသာတည်း။ ဖိုလ်တရား မဟုတ်။ ထို့ကြောင့် “အသင်္ခတံ”ဟု ယူသည်။]
တေသန္ဓာယ၊
ပေ၊
ဣတရဿ၊
ဧတ္ထ၊ ဤ သာမညဖလကထာ၌။
သေသံ ဟေဋ္ဌာ၊
ပေ၊
နိယျာတိ၊
ဣတိ၊ အပြီးတည်း။
သာမညဖလကထာဝဏ္ဏနာ၊ သည်။
(နိဋ္ဌိတာ၊ )