၈၄၄-၈၄၆၊

ဣဒါနိ ကုသလကထာ နာမ ဟောတိ၊

တတ္ထ၊ ၌။ အနဝဇ္ဇမ္ပိ၊ အပြစ်မရှိသောတရားသည်လည်း။ ကုသလံ၊ ကုသိုလ်မည်၏။ ဣဋ္ဌဝိပါကမ္ပိ၊ အလိုရှိအပ်သော အကျိုးရှိသော တရားသည်လည်း။ (ကုသလံ၊ မည်၏။)

အနဝဇ္ဇံ နာမ၊ အနဝဇ္ဇ မည်သည်။ ကိလေသဝိပ္ပယုတ္တံ၊ ကိလေသာ နှင့် မယှဉ်သော တရားတည်း။

အယံ နယော၊ ဤနည်းသည်။ (အနဝဇ္ဇ၏ ကုသလမည်၏ဟူသော ဤနည်းသည်။) အကုသလံ၊ အကုသိုလ်ကို။ ဌပေတွာ၊ ထား၍။ သဗ္ဗဓမ္မေ၊ အလုံးစုံသောတရားတို့သို့။ ဘဇတိ၊ ကပ်ဝင်၏။

ဣဋ္ဌဝိပါကံ နာမ၊ ဣဋ္ဌဝိပါက မည်သည်။ အာယတိံ၊ နောင်အခါ၌။ ဥပပတ္တိ ပဝတ္တေသု၊ ပဋိသန္ဓေအခါ, ပဝတ္တိအခါတို့၌။ [အာယတိံကို ထပ်ဖွင့်သည်။] ဣဋ္ဌဖလနိပ္ဖါဒကံ၊ အလိုရှိအပ်သော အကျိုးကို ပြီးစေတတ်သော။ ပုညံ၊ ကောင်းမှုတည်း။

အယံ နယော၊ သည်။ (ဤအနဝဇ္ဇ, ဣဋ္ဌဝိပါက ၂-ပါး တို့၏ ကုသလမည်၏ ဟူသော နည်းသည်။) ကုသလတ္တိကေ၊ ကုသလတိက်၌။ အာဒိပဒမေဝ၊ အစပုဒ်သို့သာ။ ဘဇတိ၊ [ထိုကုသလတိက် အစပုဒ်၌ ကုသလာဓမ္မာကို အနဝဇ္ဇသုခဝိပါကက္ခဏာ ဟု ဖွင့်ကြသည်။ ထို၌ သုခဝိပါက ဟူသည် ဤ ဣဋ္ဌဝိပါကပင်တည်း။]

ပန၊ ဆက်။ ယေသံ၊ အကြင်ပရဝါဒီတို့၏။ ဣမံ ဝိဘာဂံ၊ ဤခွဲခြားဝေဖန်အပ်သော အထူးအပြားကို။ အဂ္ဂဟတွာ၊ မယူမူ၍။ အနဝဇ္ဇဘာဝမတ္တေ နေဝ၊ အပြစ်မရှိသည်၏ အဖြစ်မျှကြောင့်သာ။ နိဗ္ဗာနံ၊ သည်။ ကုသလံ၊ မည်၏။ ဣတိ လဒ္ဓိ၊ ပေ၊ အန္ဓကာနံ၊ တေသံ၊ ထိုပရ၀ဒီတို့၏။ ဣဋ္ဌဝိပါ ကဋ္ဌေန၊ အလိုရှိအပ်သော အကျိုးရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ နိဗ္ဗာနဿ၊ ၏။ ကုသလတာဘာဝံ၊ ကုသလတာ၏ အဖြစ်ကို။ ဒီပေတုံ၊ ပြခြင်းငှါ။ ပုစ္ဆာ သကဝါဒိဿ၊ အတ္တနော၊ မိမိ၏။ လဒ္ဓိဝသေန ပဋိညာ ဣတရဿ၊

ဣမာပိ၊ ဤကုသလကတာ၌လည်း။ သေသံ၊ ပေ၊ ဥတ္တာနက္ကမေဝ၊ ဣတိ၊ အပြီးတည်း။

ကုသလကထာဝဏ္ဏနာ၊ သည်။ (နိဋ္ဌိတာ၊ )