၄၉၈။ ဣဒါနိ အရိယဓမ္မဝိပါကကထာ နာမ ဟောတိ၊

တတ္ထ၊ ထိုအရိယဓမ္မဝိပါက ကထာ၌။ အန္ဓကာနံ (လဒ္ဓိ ဟောတိ) သေယျထာပိ၊

(ဧဝံ)။ ယေသံ၊ အကြင် ပရဝါဒီတို့၏။ သာမညဖလံ၊ သမဏ၏ ဖြစ်ကြောင်း ဖြစ်ရာ မဂ်၏ အကျိုးဟူသည်။ ကိလေသပ္ပဟာနမတ္တမေဝ၊ ကိလေသာကို ပယ်ခြင်းမျှသာတည်း။ စိတ် စေတသိကာ၊ စိတ်စေတသိက် ဖြစ်ကုန်သော။ ဓမ္မာ၊ တရားတို့သည်။ န၊ မဟုတ်ကုန်။ [ဖိုလ်ဟူသောတရားသည် ကိလေသာကို ပယ်ခြင်းမျှသာဖြစ်၏။စိတ္တ စေတသိက် တရားကိုယ်ရကောင်းသောတရားမဟုတ်၊ဟူလို။] ဣတိ လဒ္ဓိ (ဟောတိ)။တေ သန္ဓာယ နတ္ထိ အရိယဓမ္မဝိပါကောတိ၊ အစရှိသော။ ပုစ္ဆာ၊ သည်။ သကဝါဒိဿ၊ သကဝါဒီ၏ပုစ္ဆာတည်း။

တတ္ထ၊ ထို နတ္ထိ အရိယဓမ္မဝိပါကော အစရှိသော ပုစ္ဆာ၌။ အရိယဓမ္မဝိပါကောတိ၊ ကား။ မဂ္ဂသင်္ခါတဿ၊ မဂ်ဟု ဆိုအပ်သော။ အရိယဓမ္မဿ၊ အရိယဓမ္မ၏။ ဝိပါကော၊ သည်။ (နတ္ထိ၊ မရှိ။)

အရိယဖလံ၊ အရိယဖိုလ် ဟူသည်။ ကိလေသက္ခယမတ္တံ၊ ကိလေသာတို့၏ ကုန်ခြင်းမျှသာတည်း။ ဣတိ၊ သို့။ လဒ္ဓိယာ၊ ကြောင့်။ ပဋိညာ ဣတရဿ၊

သာမညန္တိ၊ ကား။ သမဏဘာဝေါ၊ သမဏ၏ ဖြစ်ကြောင်းဖြစ်ရာတည်း။ ဧတံ၊ ဤသာမညံ ဟူသော အမည်သည်။ မဂ္ဂဿ၊ မဂ်လေးပါး၏။ နာမံ၊ အမည်တည်း။

ဟိ၊ သာဓက ကား။ သာမညဉ္စ ။ ပေ ။ သာမညဖလဉ္စာတိ၊ ဟူ၍။ (ဘဂဝတာ) ဝုတ္တံ၊ ဟောတော်မူအပ်ပြီ။ [ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ သာမညဉ္စ၊ သမဏ၏ ဖြစ်ကြောင်းဖြစ်ရာ မဂ်ကို၎င်း။ သာမညဖလဉ္စ၊ သမဏ၏ ဖြစ်ကြောင်းဖြစ်ရာ မဂ်၏ အကျိုးဖြစ်သော ဖိုလ်ကို၎င်း။

ဝေါ၊ သင်တို့အား။ ဒေသေဿာမိ၊ ဟောတော်မူအံ့။] ဗြဟ္မညေပိ၊ ဗြဟ္မညပုဒ်၌လည်း။ ဧသေဝ နယော၊ တည်း။

သောတာပတ္တိဖလံ န ဝိပါကောတိအာဒီသု၊ အစရှိသော ပြဿနာတို့၌။ သောတာပတ္တိမဂ္ဂါဒီနံ၊ သောတာပတ္တိမဂ် အစရှိသော တရားတို့၏။ အပစယ ဂါမိတံ၊ စုတိ ပဋိသန္ဓေကို ဖျက်ဆီးလျက် နိဗ္ဗာန်သို့ သွားတတ်ကုန်သည်၏အဖြစ်ကို။ သန္ဓာယ၊ ၍။ အရိယဖလာနံ၊ အရိယာဖိုလ်တို့၏။ (သောတာ ပတ္တိဖိုလ်အစရှိသည်တို့၏။) နဝိပါကဘာဝံ၊ ဝိပါက်မဟုတ်ကုန်သည်၏အဖြစ်ကို။ ပဋိဇာနာတိ။ ဒါနဖလာ။ ဒီနံ၊ ဒါနဖလအစရှိသည်တို့၏။ (နဝိပါက ဘာဝံ၊ ကို။) ပဋိက္ခိပတိ၊ ["ဒါန ဖလံ သီလဖလံ နဝိပါကော” စသည်ဖြင့် မေးသောအခါ “န ဟေဝံ ဝတ္တဗ္ဗေ”ဟု ပယ်သည်။]

ဟိ၊ မှန်။ (တနည်း) ဟိ (ယသ္မာ)၊ ကြောင့်။ (နောက်၌ တသ္မာရှိသည်။) သော၊ ထို ပရဝါဒီသည်။ အာစယဂါမိတ္တိကဿ၊ အာစယဂါမိတိက်၏။ အတ္ထံ၊ အနက်အဓိပ္ပါယ်ကို။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ ဓာရေတိ၊ ဆောင်ရွက်မှတ်သား၏။ (ကိံ၊ နည်း။) ဝိပါကသင်္ခါတံ၊ ဝိပါက်ဟု ဆိုအပ်သော။ အာစယံ၊ အာစယသို့။ ဂစ္ဆန္တိ၊ ရောက်တတ်ကုန်၏။ (ဣတိ၊ ထို့ကြောင့်။ အာစယဂါမိနော၊ အာစယဂါမီတို့မည်၏။) ဝါ၊ တနည်း။ တံ၊ ထိုဝိပါက်ကို။ အာစိနန္တာ၊ စီကုန်လျက်။ ဂစ္ဆန္တိ၊ ဖြစ်တတ်ကုန်၏။ ဣတိ၊ ကြောင့်။ အာစယဂါမိနော၊ မီတို့မည်၏။ ဝိပါကံ၊ ကို။ အပစိနန္တာ၊ ဖျက်ဆီးကုန်လျက်။ ဂစ္ဆန္တိ၊ နိဗ္ဗာန်သို့ သွားတတ်ကုန်၏။ ဣတိ၊ ကြောင့်။ အပစယဂါမိနော၊ အပစယဂါမီ တို့မည်၏။ [“ဝိပါကံ အပစိနန္တာ၊ ဝိပါက်ကို ဖျက်ဆီးကုန်လျက်”ဟု ဆိုသောကြောင့် “အရိယာ မဂ်တရားများ၌ ဝိပါက်မရှိ”ဟု ဆိုလိုသည်။ ]

ဣတိ၊ သို့။ (အတ္ထံ ဓာရေတိ။) တသ္မာ။ ဧဝံ၊ သို့။ ဝါ၊ ဤဆိုအပ်ပြီးသော နည်းဖြင့်။ ပဋိဇာနာတိ စ၊ ဝန်ခံလည်း ဝန်ခံ၏။ ပဋိက္ခိပတိ စ၊ ပယ်လည်း ပယ်၏။

၅၀၀။ ကာမာဝစရံ ။ ပေ ။ အာစယဂါမီတိအာဒိကာ၊ အစရှိသော။ ပုစ္ဆာ၊ သည်။ ပရဝါဒိဿ၊ ပရဝါဒီ၏ ပုစ္ဆာတည်း။ ပဋိညာ စ၊ သည်၎င်း။ ပဋိက္ခေပေါစ၊ သည်၎င်း။ သကဝါဒိဿ၊ သကဝါဒီ၏ ဝန်ခံခြင်း ပယ်ခြင်းတည်း။

ဟိ၊ မှန်။ လောကိယံ၊ လောကီဖြစ်သော။ ကုလလံ၊ ကုသိုလ်သည်။ ဝိပါကစုတိပဋိသန္ဓိယော စေဝ၊ ဝိပါက် ဖြစ်သော စုတိ ပဋိသန္ဓေတို့ကို၎င်း။ ဝဋ္ဋဉ္စ၊ ကမ္မဝဋ် ကိလေသဝဋ် ဝိပါကဝဋ်ကို၎င်း။ အာစိနန္တံ၊ စီလျက်။ ဂစ္ဆတိ၊ သွားတတ်၏။ ဣတိ၊ ကြောင့်။ အာစယဂါမိ၊ အာစယဂါမိမည်၏။

လောကုတ္တရကုသလံ၊ သည်။ စုတိပဋိသန္ဓိယောစေဝ၊ တို့ကို၎င်း။ ဝဋ္ဋဉ္စ၊ ကို၎င်း။ အပစိနန္တံ၊ ဖျက်ဆီးလျက်။ ဂစ္ဆတိ၊ ၏။ ဣတိ၊ ကြောင့်။ အပစယဂါမိ၊ အပစယဂါမိမည်၏။

ဧဝံ၊ ဤသို့။ ဧတံ၊ ဤ လောကုတ္တရာ ကုသိုလ်သည်။ သဝိပါကမေဝ၊ အကျိုးနှင့်တကွဖြစ်သည်သာ။ **ပဋိဇာနာတိ စ ပဋိက္ခိပတိ စ**။ ။ဝိပါကံ အပစိနန္တာ ဂစ္ဆန္တိကိုထောက်၍ မဂ်တရားတို့ကို ဝိပါက်ကို ဖျက်ဆီးတတ်သောတရားဟု ယူဆ၏။ ထို့ကြောင့် “သောတာ ပတ္တိဖလံ န ဝိပါကော”ဟု မေးသောအခါ ဝန်ခံလည်း ဝန်ခံသည်။ “ဝိပါကသင်္ခါတံ အာစယံ ဂစ္ဆန္တိ" စသည်ကို ထောက်၍ “ဒါနဖလံ န ဝိပါကော”ဟု မေးသောအခါ ဒါနဖလ သည် ဝိပါက်ဖြစ်သောကြောင့် န ဝိပါကော အမေးကို ပယ်လည်း ပယ်၏။ ဟောတိ၊ အပစယဂါမိဝစနမတ္တေန၊ အပစယဂါမိ ဟူသောစကားမျှကြောင့်။ အဝိပါကံ၊ အကျိုးမရှိသည်။

န(ဟောတိ)၊ မဟုတ်။ ဣမံအတ္တံ၊ ဤ အနက်အဓိပ္ပါယ်ကို။ (“လောကီကုသိုလ်သည် ဝိပါက် ဖြစ်သော စုတိ ပဋိသန္ဓေဝဋ်ကိုစီလျက် သွားတတ် လောကုတ္တရာ ကုသိုလ်သည် စုတိ ပဋိသန္ဓေ ဝဋ်ကိုဖျက်ဆီးလျက်သွားတတ်၏”ဟူသော ဤအနက်အဓိပ္ပါယ်ကို။) သန္ဓာယ၊ ၍။ ဧတ္ထ၊ ဤ ကာမာဝစရံ ကုသလံ အစရှိသော ပြဿနာ၌။ ပဋိညာ စ, ပဋိက္ခေပေါ ဝေဒိတဗ္ဗော။ ဣတိ၊ အပြီးတည်း။

အရိယဓမ္မဝိပါကကထာဝဏ္ဏနာ၊ သည်။ (နိဋ္ဌိတာ)၊