ဣဓာပိ၊ ဤ သမ္ပယုတ္တကထာ၌လည်း။ သေသံ၊ သည်။ ဟေဋ္ဌာ၊ ၌။ ဝုတ္တနယတ္ထာ၊ ကြောင့်။ ဥတ္တာနတ္ထမေဝ၊

၁။ ဝေဒနာဒယော။ ။နှမ်း၌ ဆီသည် သက်ဝင်တည်နေသကဲ့သို့ သညာ စသည်တို့၌ ဝေဒနာ စသည်တို့သည် သက်ဝင်တည်နေကုန်၏-ဟု ပရဝါဒီက ယူဆ၏။ ထို ပရဝါဒီအလိုအားဖြင့် သမ္မယုတ္တ ဟူသော အသုံးအနှုန်းသည် မရှိနိုင်တော့။ ထို့ကြောင့် “ဧဝံ သန္တေဉာဏသမ္ပယုတ္တံတိအာဒိ နိရတ္ထကံ”ဟု ပရဝါဒီတို့ ယူကြသည်။

၂။ ယသ္မာ ။ ပေ ။ အနုပဝိဋ္ဌာ။ ။ပရဝါဒိပုဂ္ဂိုလ်သည် နှမ်း၌ ဆီသည် သက်ဝင်၍ တည်နေသကဲ့သို့ သညာ အစရှိသော တရားတို့၌ ဝေဒနာ အစရှိသော တရားတို့သည် သက်ဝင်၍တည်နေကုန်၏။ နှစ်ခု သုံးခု စသည် ခွဲနေသော အရာဝတ္ထုများ ယှဉ်နေကြသကဲ့သို့ သမ္ပယုတ်အဖြစ်ဖြင့် ဝေဒနာ သညာ အစရှိသည်တို့ ယှဉ်တွဲနေကြသည် မဟုတ်။ ထို့ကြောင့် စာအုပ်တို့၌ န ဝေဒနာဒယော-ဟု န သဒ္ဒါပါနေခြင်းသည် ပရဝါဒီ၏ အလိုနှင့် မလျော် ဟု ထင်သည်။ ထို့ပြင် နောက်ဝါကျရှိ တသ္မာ ကို အနက်ကျယ်စွဲသောအခါ “နှမ်း၌ ဆီတည်သကဲ့သို့ သညာ အစရှိသည်တို့၌ ဝေဒနာ အစရှိသည်တို့၏ သက်ဝင်၍ တည်နေကုန်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်”ဟု စွဲမှ ဝါကျထုံးစံလည်း ကျ၏။ နောက်၌ “နတ္ထိ သမ္ပယုတ္တာဟူသော စကားနှင့်လည်း လျော်၏။