၄၃၉-၄၄၀။ ဣဒါနိ အနာဂတဉာဏကထာ နာမဟောတိ၊

တတ္ထ၊ ထိုအနာဂတဉာဏကထာ၌။ အနာဂတံ နာမေ၊ အနာဂတ်အာရုံမည်သည်။ အနန္တရမ္ပိ၊ အခြားမဲ့စိတ်ဟူသောအာရုံသည်လည်း။ အတ္ထိ၊ ရှိ၏။

န အနန္တရမ္ပိ၊ အခြားမဲ့မဟုတ်သော အာရုံသည်လည်း။ (အတ္ထိ)၊ တေသု၊ ထိုနှစ်ပါးတို့တွင်။ အနန္တရေ၊ အခြားမဲ့အာရုံ၌။ (ပထမဇော၏အခြားမဲ့ဒုတိယဇောစသော အာရုံ၌။) ဧကန္တေနေဝ၊ စင်စစ်အားဖြင့်သာ။ ဉာဏံ၊ ဉာဏ်သည်။ နတ္ထိ၊ မရှိ။

စ၊ ဆက်။ အနန္တရေ၊ အခြားမဲ့အာရုံ၌။ (ဉာဏံ နတ္ထိ) ယထာ၊ ကဲ့သို့။ တထာ၊ တူ။ ဧကဝီတိဧကဇေဝနပရိယာပန္နေပိ၊ တစ်ခုသော ဝီထိ တစ်ခုသော ဇောအကြိမ်ဝယ်အကျုံးဝင်သော စိတ်၌လည်း။

(ဉာဏံ နတ္ထိ)၊ တတ္ထ၊ ထိုအနာဂတဉာဏကထာ၌။ အန္ဓကာ သေယျထာပိ၊ တို့ကဲ့သို့။ (ဧဝံ) ယေ၊ အကြင်ပရဝါဒီတို့သည်။ သဗ္ဗသ္မိံပိ၊ အနန္တရ န အနန္တရ အားဖြင့်အလုံးစုံလည်းဖြစ်ကုန်သော။ အနာဂတော၊ အနာဂတ်အာရုံ၌။ ဉာဏံ၊ ကို။ ဣစ္ဆန္တိ၊ အလိုရှိကြကုန်၏။

တေ သန္ဓာယ ပုစ္ဆာ သကဝါဒိဿ။ ပဋိညာ ဣတရဿ၊

အထ၊ ထိုမှနောက်၌။ နံ၊ ထိုပရဝါဒီကို။ တေ၊ သင်၏အလိုအားဖြင့်။ အနာဂတေ၊ ၌။ ယံဉာဏံ၊ သည်။ (အတ္ထိ)။ တေန၊ ထိုဉာဏ်ဖြင့်။ အနန္တရံ၊ အခြားမဲ့ဖြစ်သော။ အနာဂတံ၊ ကို။ မူလာဒိဝသေန၊ မူလအစရျိသည်တို့၏အစွမ်းဖြင့်။ [အာဒိဖြင့် ဟေတုနိဒါနစသောပါဠိတော်၌ လာသောအကြောင်းများကိုယူပါ။] ဇာနာတိကိံ၊ သိသလော။ ဣတိ၊ သို့။ စောဒေတုံ၊ စောဒနာခြင်းငှာ။ အနာဂတံ မူလတောတိအာဒိံ၊ အစရှိသောစကားရပ်ကို။ အာဟ၊ ပြီ။

တတ္ထ၊ ထိုအနာဂတံ မူလတော အစရှိသောစကားရပ်၌။ မူလတောတိ အာဒီနိ၊ အစရှိကုန်သော။ သဗ္ဗာနိ၊ အလုံးစုံသောသဒ္ဒါတို့သည်။ ကာရဏဝေဝစနာနေဝ၊ ကာရဏသဒ္ဒါ၏ ဝေဝုစ်ပရိယာယ် စကားလှယ်တို့သာတည်း။ ဟိ၊ မှန်။

ကာရဏံ၊ အကြောင်းကို။ အတ္တနော၊ မိမိ၏။ ယံ ဖလံ၊ အကြင်အကျိုးကို။ ကရောတိ၊ ပြု၏။ တံ၊ ထိုအကျိုးသည်။ တတ္ထ၊ ထိုအကြောင်း၌။ မူလယတိ ပတိဋ္ဌာတိ၊ တည်တတ်၏။

ဣတိ၊ ထိုကြောင့်။ ဝါ၊ ထိုသို့အကျိုးတရား၏ တည်ရာ၏အဖြစ်ကြောင့်။ မူလန္တိ၊ ဟူ၍။ (ဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်၏။) [သမုဒယောတိ ဝုစ္စတိမှ ဝုစ္စတိကို လိုက်စေသည်။] စ၊ ကား။ တတော၊ ထိုအကြောင်းကြောင့်။ တံ၊ ထိုအကျိုးသည်။ ဟိနောတိ ပဝတ္တတိ၊ ဖြစ်တတ်၏။ ဣတိ၊ ထိုသို့အကျိုးတရား၏ ဖြစ်ကြောင်း အဖြစ်ကြောင့်။ ဟေတူတိ၊ ဟူ၍။

(ဝုစ္စတိ)၊ တဒဝ၊ ထိုအကြောင်းသည်ပင်။ တံ၊ ထိုအကျိုးကို။ နိဒေတိ၊ အပ်နှင်းတတ်၏။ ဟန္ဒ၊ ရော့၊ နံ၊ အကျိုးကို။ ဂဏှထ၊ ယူကုန်လော့။ ဣတိ၊ သို့။

နိယျာတေတိဝိယ၊ အပ်နှင်းသကဲ့သို့ဖြစ်၏။ ဣတိ၊ ထိုသို့အကျိုးတရားကို အပ်နှင်းသကဲ့သို့ ဖြစ်သည်၏အဖြစ်ကြောင့်။ နိဒါနန္တိ၊ ဟူ၍။

(ဝုစ္စတိ)။ တတော၊ ထိုအကြောင်းကြောင့်။ တံ၊ ထိုအကျိုးသည်။ သမ္ဘဝတိ၊ ကောင်းစွာဖြစ်၏။ ဣတိ၊ ထိုသို့အကျိုးတရား၏ ကောင်းစွာဖြစ်ကြောင်း၏အဖြစ်ကြောင့်။ သမ္ဘဝေါတိ၊ ဟူ၍။

(ဝုစ္စတိ)၊ (တတော၊ ထိုအကြောင်းမှ။ တံ၊ ထိုအကျိုးသည်။) ပဘဝတိ၊ စ၍ဖြစ်၏။ ဣတိ၊ ထိုသို့အကျိုးတရား၏စ၍ ဖြစ်ရာ၏အဖြစ်ကြောင့်။ ပဘဝေါတိဟူ၍။ (ဝုစ္စတိ)၊

စ၊ ကား။ တတ္ထိ၊ ထိုအကြောင်း၌။ တံ၊ အကျိုးသည်။ သမုဋ္ဌာနံ၊ ပေါ်ထွက်၏။

(ဣတိ၊ ထိုသို့အကျိုးတရား၏ ပေါ်ထွက်ရာ၏အဖြစ်ကြောင့်။ သမုဋ္ဌာနန္တိ ဝုစ္စတိ)၊ ဝါ၊ တနည်းကား။ တံ၊ ထိုအကြောင်းတည်း။ နံ၊ ထိုအကျိုးကို။ သမုဋ္ဌာပေတိ၊ ကောင်းစွာ ပေါ်ထွက်စေတတ်၏။ ဣတိ၊ ထိုသို့ အကျိုးကို ကောင်းစွာ ပေါ်ထွက်စေတတ်သည်၏အဖြစ်ကြောင့်။ သမုဋ္ဌာနန္တိ( ဝုစ္စတိ)၊ တဒေဝ၊ ထိုအကြောင်းသည်ပင်။ နံ၊ ထိုအကျိုးကို။ အာဟရတိ၊ ရှေးရှုဆောင်တတ်၏။ ဣတိ၊ ထိုသို့ အကျိုးကို ရှေးရှုဆောင်တတ်သည်၏အဖြစ်ကြောင့်။ အာဟာရောတိ(ဝုစ္စတိ)၊

စ၊ သည်သာမကသေး။ တံ၊ ထိုအကြောင်းသည်။ အဿ၊ ထိုအကျိုး၏။ ဝါ၊ သည်။ အပရိစ္စဇိတဗ္ဗဋ္ဌေန၊ မစွန့်အပ်, မစွန့်နိုင်သည်၏အဖြစ်ကြောင့်။ အာရမ္မဏန္တိ(ဝုစ္စတိ)၊ [အကြောင်းဟူသမျှ အကျိုးကို မစွန့်နိုင်။ဥပမာ- အာရမ္မဏိကတရားဟူသမျှအာရုံကို မစွန့်နိုင်သကဲ့သို့တည်း။]

စ၊ ကား။ တဒေဝ၊ ထိုအကြောင်းကိုသာ။ ဧတံ၊ ဤအကျိုးသည်။ ပဋိစ္စ၊ စွဲ၍။ ဧတိ၊ ဖြစ်တတ်၏။ဩ ဣတိ၊ ထိုသို့ အကျိုး၏ စွဲ၍ဖြစ်ရာ၏ အဖြစ်ကြောင့်။ ပစ္စယောတိ(ဝုစ္စတိ)၊

တတော၊ ထိုအကြောင်းကြောင့်။ နံ၊ အကျိုးသည်။ သမုဒေတိ၊ ကောင်းစွာ ဖြစ်၏။ ဣတိ၊ ထိုသို့ အကျိုး၏ကောင်းစွာ ဖြစ်ကြောင်း၏အဖြစ်ကြောင့်။ သမုဒယောတိ ဝုစ္စတိ၊

ပန၊ ဆက်။ ယသ္မာ၊ ကြောင့်။ အနန္တရံ၊ အခြားမဲ့ဖြစ်သော။ စိတ္တံ၊ ကို။ ဧတေဟိ အာကာရေဟိ၊ ဤမူလအစရှိသောအခြင်းအရာတို့ဖြင့်။ ဇာနိတုံ၊ ငှာ။ န သက္ကာ၊ မတတ်ကောင်း။ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ န ဟေဝန္တိ ပဋိက္ခိပတိ၊

အနာဂတံ ဟေတုပစ္စယန္တိ၊ ဟူသောပါဌ်၏။ (အတ္ထော၊ ၌စပ်။) အနန္တရာနာဂတေ၊ အခြားမဲ့ အနာဂတ်ဖြစ်သော။ စိတ္တေ၊ ၌။ ယာ ဟေတုပစ္စယတာ၊ အကြင်ဟေတုပစ္စည်း၏အဖြစ်သည်။ (အတ္ထိ)၊ တံ၊ ထိုဟေတုပစ္စည်း၏ အဖြစ်ကို။ ဇာနာတိ၊ သိသလော။

တတ္ထ၊ ထိုအနာဂတ်စိတ်၌။ ယေ ဓမ္မာ၊ အကြင်တရားတို့သည်။ ဟေတုပစ္စယာ၊ ဟေတုပစ္စည်းတို့သည်။ ဟောန္တိ။ တေ၊ ထိုတရားတို့ကို။ ဇာနာတိ၊ လော။ ဣတိ အတ္ထော၊ ဤကားအနက်။

သေသပဒေသုပိ၊ အနာဂတံ ဟေတုပစ္စယတံ ပုဒ်မှကြွင်းသော ပုဒ်တို့၌လည်း။ ဧသေဝ နယော၊ တည်း။

ဂေါတြဘုနောတိအာဒိ၊ အစရှိသောစကားကို။ ယသ္မိံ အနာဂတေ၊ ၌။ ဉာဏံ၊ သည်။ န ဥပ္ပဇ္ဇတိ၊ မဖြစ်။ တံ၊ ထိုအနာဂတ်ကို။ သရူပတော၊ သရုပ်အားဖြင့်။ ဒဿေတုံ၊ ငှာ။ (သကဝါဒိနာ)၊ ဝုတ္တံ၊ ပြီ။ [ဂေါတြဘုနော ပုဂ္ဂလဿ သောတာပတ္တိမဂ္ဂေ ဉာဏံ အတ္ထိ-၌ ဂေါတြဘုပုဂ္ဂိုလ်ဟူသည်ဂေါတြဘုစိတ်၌တည်သော ပုဂ္ဂိုလ်တည်း။ ဂေါတြဘုပုဂ္ဂိုလ်သည် မိမိအခြားမဲ့ဖြစ်သော မဂ်ကို အာရုံမပြုနိုင်။ ထိုကြောင့် အနန္တရာ-အနာဂတ်ဖြစ်သော သောတာပတ္တိမဂ်ကို သိသလောဟု မေးသည်။ ထိုသို့ မသိနိုင်သောကြောင့် " န ဟေဝံ ဝတ္တဗ္ဗေ" ဟုဖြေသည်။]

ပါဋလိပုတ္တဿာတိ သုတ္တံ၊ ဟူသောသုတ်ကို။ ယသ္မိံ အနာဂတေ၊ အကြင်ဝေးစွာသော အနာဂတ်၌။ ဉာဏံ၊ သည်။ ဥပ္ပဇ္ဇတိ။ တံ၊ ထိုဝေးစွာသောအနာဂတ်ကို။ ဒဿေတုံ၊ ငှာ။ (ပရဝါဒိနာ)။ အာဟဋံ၊ ထုတ်ဆောင်အပ်ပြီ။ ပန၊ ထိုသို့ပင်ထုတ်ဆောင်အပ်ပါသော်လည်း။

ယသ္မာ၊ ကြောင့်။ ဧတံ၊ ဤသုတ်သည်။ သဗ္ဗသ္မိံ၊ သော။ အနာဂတေ၊ ၌။ ဉာဏဿ၊ ကို။ န၊ သာဓကံ၊ မပြီးစေနိုင်။ [အဝေးအနာဂတ်အာရုံကိုသာ ငြိမ်းစေနိုင်သည်ဟူလို။]

တသ္မာ၊ ကြောင့်။ အနာဟဋမေဝ၊ ထုတ်ဆောင်အပ်သော သာဓကမမည်သည်သာ။ ဣတိ၊ အပြီးတည်း

အနာဂတဉာဏကထာဝဏ္ဏနာ၊ သည်။ (နိဋ္ဌိတာ)၊