၆၇၆-၆၈ဝ၊
ဣဒါနိ ဓမ္မတဏှာအဗျာကတာတိကထာ နာမ ဟောတိ၊
တတ္ထ၊ ထိုဓမ္မတဏှာအဗျာကတာတိကထာ၌။
ရူပတဏှာ၊ ရူပတဏှာ၎င်း။
(ရူပါရုံ၌ တပ်မက်တတ်သော တဏှာ၎င်း)။
ပေ၊
ဓမ္မတဏှာ၊ ၎င်း။
ဣတိ၊ သို့။
ဆသု၊ ၆-ပါးကုန်သော။
ဣမာသုတဏှာသု၊ ဤတဏှာတို့တွင်။
ယသ္မာ၊
သဗ္ဗပစ္ဆိမာ၊ အလုံးစုံသော တဏှာတို့၏ နောက်ဆုံး၌ဖြစ်သော။
တဏှာ၊ ကို။
ဓမ္မတဏှာတိ၊ ဟူ၍။
(ဘဂဝတာ) ဝုတ္တာ၊
တသ္မာ၊
သာ၊ ထို ဓမ္မတဏှာသည်။
အဗျာကတာ၊ တည်း။
ဣတိ ပုဗ္ဗသေလိယာနံ လဒ္ဓိ (ဟောတိ) သေယျထာပိ၊
(ဧဝံ၊ )
ယေသံ (လဒ္ဓိ ဟောတိ)၊
တေ သန္ဓာယ၊
ပေ၊
ဣတရဿ၊
သေသပဉှာနံ၊ ကြွင်းသော ပြဿနာတို့၏။ အတ္ထော၊ အနက်အဓိပ္ပါယ်သည်။ ပါဠိယာ၊ ပါဠိတော်အားဖြင့်။ (ပါဠိတော်အတိုင်း။) နိယျာတိ၊ ထွက်မြောက် နိုင်၏။
[ရှေးနိဿယ၌ကား “နိယျာတိ၊ ဆောင်အပ်၏။ ဝါ၊ သိအပ်၏”ဟု ပေး၏။ နိဓာတ် မဟုတ်သောကြောင့် စဉ်းစားပါ။ နိပုဗ္ဗ-ယာဓာတ်တည်း။]
ကာမတဏှာတိအာဒီဟိ၊ အစရှိကုန်သော။
တီဟိ၊ ကုန်သော။
ကောဋ္ဌာ သေဟိ၊ အဖို့အစုတို့ဖြင့်။
[အာဒိဖြင့် ဘဝ, ဝိဘဝတဏှာတို့ကို ယူရသော ကြောင့် တီဟိ ဟု ဆိုသည်။]
ဆပိ၊ ၆-ပါးလည်း ဖြစ်ကုန်သော။
တဏှာ၊ တို့ကို။
(ရူပတဏှာ စသည်တို့ကို။)
သံခိပိတွာ၊ ချုံး၍။
(သကဝါဒိနာ၊ )
ဒဿိတာ၊ ပြအပ်ကုန်ပြီ။
ဟိ၊ မှန်။
ရူပါဒီသု၊ ရူပါရုံ အစရှိကုန်သော။
ဆသု၊ ကုန်သော။
အာရမ္မဏေသု၊ တို့တွင်။
ကာမဿာဒဝသေန၊ ဝတ္ထုအာရုံ ကာမဂုဏ်ကို သာယာခြင်း၏ အစွမ်းဖြင့်။
ပဝတ္တာ တဏှာ ကာမတဏှာ၊ မည်၏။
ဘဝိဿတိ အတ္တာ စ လောကော စာတိ၊ ဟူ၍။
သဿတဒိဋ္ဌိသဟဂတာ၊ သဿတဒိဋ္ဌိနှင့် တကွဖြစ်သော။
တဏှာ၊ သည်။
ဘဝတဏှာ၊ မည်၏။
(အတ္ထာ စ လောကော စ)
န ဘဝိဿတိ၊ မဖြစ်တော့လတ္တံ့။ ဣတိ, ဥစ္ဆေဒဒိဋ္ဌိ သဟဂတာ၊ ဥစ္ဆေဒဒိဋ္ဌိနှင့်တကွဖြစ်သော။ တဏှာ, ဝိဘဝဏှာ၊ ဣတိ၊ ဤသို့ မှုတ်အပ်၏။
[ဝိဘဝ၌ ဝိသဒ္ဒါသည် ပဋိသေဓ အနက်ဟောတည်း၊ ထို့ကြောင့် န ဘဝိဿတိ ဟု ဖွင့်သည်။]
နနု သာ ဓမ္မတဏှာတိပဒံ၊ ဟူသော ပုဒ်သည်။
တဏှာယ၊ တဏှာ၏။
ဓမ္မာရမ္မဏံ၊ ဓမ္မာရုံကို။
အာရဗ္ဘ၊
ပဝတ္တိံ၊ ဖြစ်ခြင်းကို။
ဒီပေတိ၊
အဗျာကတဘာဝံ၊ အဗျာကတ၏အဖြစ်ကို။
န (ဒီပေတိ)၊
တသ္မာ အသာဓကံ၊
ဣတိ၊ အပြီးတည်း။
ဓမ္မတဏှာ အဗျာကတာတိကထာဝဏ္ဏနာ၊ သည်။
(နိဋ္ဌိတာ၊ )