၃၀၇။ ဣဒါနိ၊ ဟေဝတ္ထိ ကထာကိုပြပြီးရာ အခုအခါ၌။
ပရူပဟာရကထာနာမ၊ သူတပါးတို့၏ပို့ဆောင်ခြင်းကို ဆိုရာ ကထာမည်သည်။
ဟောတိ၊
တတ္ထ၊ ထိုပရူပဟာရကထာ၌။
ဧတရဟိ၊ ယခုအခါ၌။
ပုဗ္ဗ သေလိယာစ၊ ပုဗ္ဗသေလိယ ဂိုဏ်းသားတို့သည်၎င်း။
အပရ သေလိယာစ၊ အပရ သေလိယဂိုဏ်းသားတို့သည်၎င်း။
မာရကာယိကာ၊ မာရ်နတ်၏ အသင်းအပင်း ဖြစ်ကုန်သော။
ဒေဝတာ၊ နတ်တို့သည်။
အရဟတော၊ ရဟန္တာ ပုဂ္ဂိုလ်၏ ကိုယ်သို့။
အသုစိံ၊ သုက်ကို။
ဥပသံဟရန္တိ၊ ကပ်ဆောင်ကြကုန်၏။
ဣတိ၊ သို့။
မညန္တိ၊
သေယျထာပိ၊ မှတ်ထင်ကြကုန်သကဲ့သို့။
(ဧဝံ၊ တူ။)
ယေ၊ အကြင်ပရဝါဒီတို့သည်။
အရဟတ္တံ၊ အရဟတ္တဖိုလ်ကို။
ပဋိဇာနန္တာနံ၊ ဝန်ခံကြကုန်သော။
အပတ္တေ၊ မရောက်အပ်သေးသော တရား၌။
ပတ္တသညီနံ၊ ရောက်အပ်ပြီးဟုမှတ်ထင်ခြင်းရှိကြကုန်လော။
အဓိမာနိကာနံ၊ လွန်ကဲသော မှတ်ထင်ခြင်းရှိကြကုန်သော ပုဂ္ဂိုလ်တို့၏၎င်း။
ကုဟကာနံ၊ အံ့ဩဘွယ်ကို ဖြစ်စေကြကုန်သည်ဖြစ်၍။
(ဝါ ကြွားကြကုန်သည်ဖြစ်၍။)
အရဟတ္တံ၊ ကို။
ပဋိဇာနန္တာနံဝါ၊ ဝန်ခံသော ပုဂ္ဂိုလ်တို့၏၎င်း။
သုက္ကဝိဿဋ္ဌိံ၊ သုက်၏ လွတ်ခြင်းကို.
ဒိသွာ၊ မြင်ရ၍။
(မာရကာယိကာ, ဒေဝတာ, အရဟတော,အသုစိံ, ဥပသံဟရန္တိ၊ ဣတိ, မညန္တိ)၊
တေ၊ ထိုပရဝါဒီတို့ကို။
သန္ဓာယ၊ ၍။
အတ္ထိ အရဟတောတိ၊ ဟူ၍။
ပုစ္ဆာ, သကဝါဒိဿ၊
ပဋိညာ၊ သည်။
ဣတ ရဿ၊ သကဝါဒီမှ တပါးသော ပရဝါဒီ၏ ဝန်ခံခြင်းတည်း။
ဣဒါနိ၊ ၌။
ယသ္မာ၊ ကြောင့်။
သုက္ကဝိဿဋ္ဌိနာမ၊ သုတ်၏ လွတ်ခြင်းမည်သည်။
ရာဂ သမုဋ္ဌာနာ၊ ရာဂဟူသော ဖြစ်ကြောင်းရှိသည်။
ဟောတိ၊
တသ္မာ၊ ကြောင့်။
အတ္ထိအရဟတော ရာဂေါတိ၊ အစရှိသော။
အနုယောဂေါ, အာရဒ္ဓေါ၊
သောသဗ္ဗောပိ၊ ထို အလုံးစုံသော စကားရပ်သည်လည်း။
ဥတ္တာနတ္ထောယေဝ၊ သည်သာ။
**မာရကာယိကာ။ ပေ။**အာဒိပဉှေ၊ အစရှိသော ပြဿနာ၌။
ယသ္မာ၊ ကြောင့်။
တာသံဒေဝတာနံ၊ ထိုနတ်တို့၏။
သုက္ကဝိဿဋ္ဌိနာမ၊ မည်သည်။
နတ္ထိ၊
အညေသံပိ၊ သူတပါးတို့၏လည်း.
သုက္ကံ၊ ကို။
ဂဟေတွာ၊ ယူ၍။
န ဥပသံဟရန္တိ၊ မဆောင်ကြကုန်။
ပန၊ စင်စစ်ကား။
အရဟတော၊ ၏။
သုက္ကမေဝ၊ သုက်သည်ပင်။
နတ္ထိ၊
တသ္မာ, န ဟေဝန္တိ
ပဋိက္ခိပတိ၊
ပန၊ ကား။
နေဝ အတ္တနောတိပဉှေ၊ အစရှိသော ပြဿနာ၌။
နိမ္မိနိတွာ၊ ဖန်ဆင်းပြီး၍။
ဥပသံဟရန္တိ၊ ကပ်ဆောင်ကြကုန်၏။
ဣတိလဒ္ဓိယာ၊ ဤသို့သောအယူကြောင့်။
ပဋိဇာနာတိ၊
လောမကူပေဟီတိပဉှေ၊ ၌။
သပ္ပိတေလာနံ၊ ထောပတ်, ဆီတို့ကို။
(လောမကူပေဟိ၊ အမွေးတွင်းတို့ဖြင့်။
ဥပသံဟရဏံ၊ ကပ်ဆောင်ခြင်းသည်။
ဟောတိ)၊
ဝိယ၊ သို့။
(ဧဝံ၊ တူ။)
လောမကူပေဟိ၊ တို့ဖြင့်။
ဥပသံဟရဏာဘာဝံ၊ ကပ်ဆောင်ခြင်း၏ မရှိခြင်းကို။
ဒိသွာ၊ ၍။
ပဋိက္ခိပတိ၊
၃၀၈။ ဟန္ဒဟီတိ၊ ဟူသောသဒ္ဒါသည်။
ဗျဝသာယတ္ထေ၊ ဆုံးဖြတ်ခြင်းအနက်၌။
(ပဝတ္တော)၊
နိပါတော၊ တည်း။
အဟံ၊ သည်။
အရဟာနုခေါ၊ ရဟန္တာလေလော။
နော (အရဟာနုခေါ)၊ ရဟန္တာမဟုတ်လေလော။
ဣတိဧဝံ၊ သို့။
ဝိမတိံ၊ ယုံမှားခြင်းကို။
ဂါဟယိဿာမ၊ ယူစေကုန်အံ့။
ဣတိဧဝံ၊ သို့။
ဗျဝသာယံ၊ ဆုံးဖြတ်ခြင်းကို။
ကတွာ၊ ၍။
ဥပသံဟရန္တိ၊ ကပ်ဆောင်ကြကုန်၏။
ဣတိအတ္ထော၊
အတ္ထိ။ ပေ။ ဝိမတီတိ၊ ဟူ၍။
ပုဋ္ဌော (သမာနော)၊
အဋ္ဌဝတ္ထုကံ၊ ရှစ်ပါးသော အကြောင်းရှိသော။
(သတ္တရိ ကင်္ခတိ အစရှိသောရှစ်ပါးသော အကြောင်းရှိသော။)
ဝိစိကိစ္ဆံ, သန္ဓာယ ပဋိက္ခိပတိ၊
ဒုတိယံပုဋ္ဌော (သမာနော)၊
ဣတိ ပုရိသာနံ၊ မိန်းမ ယောကျ်ားတို့၏။
နာမဂေါတ္တာဒီသု၊ အမည် အနွယ် အစရှိသည်တို့၌။
သန္နိဋ္ဌာနာဘာဝံ၊ ဆုံးဖြတ်ခြင်း၏ မရှိခြင်းကို။
သန္ဓာယ ပဋိဇာနာတိ၊
၁။ ဝစသာယတ္ထေ။ ။ဤပုဒ်ကို အမှန်ဟုယူ၍ဖွင့်သော သီလက္ခန်ဋီကာသစ်မှ ယူ၍ သာမညဖလသုတ် ဘာသာဋီကာ၌ အဓိပ္ပါယ်ရေးခဲ့ပြီ။ သို့သော် ဤပုဒ်သည် အဘိဓာန်၌ပါသော ပုဒ်မဟုတ်။ ရှေးဋီကာတို့လည်း မဖွင့်အပ်သော ပုဒ်ဖြစ်သော ကြောင့် မခိုင်လုံလှပါ။ “ဝစသာယတ္ထ- စကား၏ပြီးဆုံးခြင်း စကားလက်စသတ်ခြင်းက ဟူသော အနက်လည်း ဤနေရာ၌ လုံးလုံးမဖြစ်သင့်တော့ပါ။. ဘာ့ကြောင့်နည်း။ စကားပြောမနေသောကြောင့်တည်း။ မူကွဲအဖြစ်ဖြင့် ပြအပ်သော “ဗျဝသာယတ္ထေပုဒ်ကား ထောမနိဓိ အဘိဓာန်၌ ပါသောကြောင့်၎င်း။ “နိစ္ဆယတ္ထေ"ဟူသော ဋီကာ ဖွင့်နှင့် လိုက်လျောသောကြောင့်၎င်း ခိုင်လုံသော ပုဒ်ဖြစ်ပါသည်။
ဗျဝသာယတ္ထေ။ ။"ဝိ+အဝ+သောဓာတ်, ယဉ် ပစ္စည်း”ဟု ထောမနိဓိ၌ ဆို၏။ အနက်များစွာအပြင် အဝဓာရဏ (ပိုင်းခြားသတ်မှတ် ဆုံးဖြတ်ခြင်း) အနက် လည်း ပါ၏။ ထို အနက်သည် "နိစ္ဆယတ္တေ”ဟူသော ဋီကာအဖွင့် သဘောတူ၏။ ဗျဝသာယနံ၊ ဆုံးဖြတ်ခြင်း။ ဗျဝသာယော၊ ခြင်း၊ "ဆုံးဖြတ်ခြင်း”ဟူသည် ရဟန္တာ တို့၏ သုတ်လွှတ်သောအခါ “ငါ ရဟန္တာ ဟုတ်မှ ဟုတ်ပါလေရဲ့လား”ဟု ယုံမှား သံသယ ဖြစ်စေလိုသော မာရ်နတ်၏ အသင်းဝင် နတ်တို့က သုတ်ကို ပို့ဆောင် ခြင်းတည်း။
၃၀၉။ အတ္ထိ တဿ အာသယောတိ၊ ကား။
ဥစ္စာရပဿဝါနံ၊ ကျင်ကြီးကျင်ငယ်တို့၏။
ပတိဋ္ဌာနောကာသောဝိယ၊ တည်ရာအရပ်ကဲ့သို့။
(တထာ)၊
တဿ သုက္ကဿ၊ ထိုသုက်၏။
(ပဟိဋ္ဌာနောကာသော၊ သည်။)
အတ္ထိ၊ လော။
ဣတိပုစ္ဆာတိ၊
၃၁၂။ အဓမ္မကုသလဿာတိ၊ ကား။
အတ္တနော၊ ၏။
အရဟတ္တဓမ္မမတ္တေယေဝ၊ အရဟတ္တဖိုလ် တရားမျှ၌သာ။
ကုသလဿ၊ ကျွမ်းကျင်သော။
(အရဟတော၊ ၌စပ်။)
ပညာဝိမုတ္တံ၊ ပညာဖြင့် ကိလေသာတို့မှ လွတ်သောရဟန္တာ ပုဂ္ဂိုလ်ကို။
သန္ဓာယ ဧဝံ၊ ဤသို့ သဓမ္မကုသလဿဟူ၍။
ဝဒတိ၊
ပရဓမ္မကုသလဿာတိ၊ ကား။
သဓမ္မတော၊ မိမိ၏ အရဟတ္တဖိုလ် တရားမှ။
ပရသ္မိံ၊ တပါးသော။
အဋ္ဌသမာပတ္တိဓမ္မေပိ၊ ရှစ်ပါးသော လောကီ သမာပတ်တရား၌လည်း။
ကုသလဿ၊ သော။
(အရဟတော၊ ၌စပ်။)
ဥဘတောဘာဂဝိမုတ္တံ၊ နှစ်ပါးသော အဘို့ဖြင့် ကိလေသာတို့မှ လွတ်သော ရဟန္တာပုဂ္ဂိုလ်ကို။
သန္ဓာယ၊
ဧဝံ၊ ဤသို့ ပရဓမ္မကုသလဿဟူ၍။
ဝဒတိ၊
ဧတ္ထ၊ ဤပရူပဟာရ ကထာ၌။
သေသံ၊ ကြွင်းသော ပုဒ်အပေါင်းကို။
ပါဠိအနုသာရေနေဝ ဝေဒိတဗ္ဗံ၊
ဣတိ၊ အပြီးတည်း။