၈၀၂-၈၀၃၊
ဣဒါနိ မနုဿလောကထာ နာမ ဟောတိ၊
တတ္ထ၊ ၌။
တထာဂတော၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။
လောကေ၊ လောက၌။
ဇာတော၊ ဖြစ်တော်မူပြီ။
လောကေ၊ ၌။
သံဝဍ္ဎော၊ ကြီးပွါးတော်မူပြီ။
လောကံ၊ ကို။
အဘိဘုယျ၊ လွှမ်းမိုး၍။
လောကေန၊ သည်။
အနုပလိတ္တော၊ မလိမ်းကျံအပ် သည်။
(ဟုတွာ၊ )
ဝိဟရတိ၊ ၏။
ဣတိ သုတ္တံ၊ ဤသို့သော သုတ်တော်ကို။
အယောနိယော၊ အားဖြင့်။
ဂဟေတွာ၊ ၍။
ဘဂဝါ၊ သည်။
တုသိတ ဘဝနေ၊ တုသိတာ နတ်ပြည်၌။
နိဗ္ဗတ္တော၊ ဖြစ်တော်မူသည်။
(ဟုတွာ၊ )
တတ္ထေဝ၊ ထို တုသိတာ နတ်ပြည်၌သာ။
၀သတိ၊ သီတင်းသုံးတော် မူ၏။
မနုဿလောကံ၊ သို့။
န အာဂစ္ဆတိ၊ ကြွလာတော်မမူ။
ပန၊ ထိုသို့ ကြွလာတော် မမူပါသော်လည်း။
ဧတ္ထ၊ ဤလူ့ပြည်၌။
နိမ္မိတရူပမတ္တကံ၊ နိမ္မိတ ရုပ်တော်မျှကို။
ဒဿေတိ၊ ပြတော်မူ၏။
ဣတိ ယေသံ လဒ္ဓိ၊
ပေ၊
ဣတရသာ၊
အထ နံ ဝုဋ္ဌောကာသေန စေဝ၊ သီတင်းသုံးတော်မူရာအရပ်ဖြင့်၎င်း။
[ဧကမိ ဒါဟံ ဘိက္ခဝေ သမယံ ဥတ္တရာယံ ဝိဟရတိ စသည်ကို ရည်ရွယ်သည်။] သုတ္တသာဓနေန စ၊ ပြီးစေကြောင်းသုတ်ဖြင့်၎င်း။ သညာပေတုံ၊ သိစေခြင်းငှါ။ နနု အတ္တီတိအာဒိံ အာဟ၊
လောကေ ဇာတောတိ၊ အစရှိသော စကားကို။
ပရဝါဒီ၊ သည်။
တုသိတပုရံ၊ ကို။
သန္ဓာယ ဝဒတိ၊
သတ္ထာရာ ပန၊ သည်ကား။
ဧတံ၊ ဤ လောကေ ဇာတော အစရှိသော စကားကို။
မနုဿလောကံယေဝ၊ လူ့လောက ကိုသာ။
သန္ဓာယ ဝုတ္တံ၊
[သန္ဓာယနောက်၌ လောကံ-ဟု တပုဒ်ပိုသည်။ ရှေးနိဿယ၌လည်း မပါ။]
လောကံ အဘိဘုယျာတိ၊ ဟူသော စကားကို။
ပရဝါဒီ၊ သည်။
မနုဿလောကံ အဘိဘဝိတွာ၊ လွှမ်းမိုး၍။
ဣတိ ဒိဋ္ဌိယာ၊ ဤသို့သော အယူဖြင့်။
ဝဒတိ သတ္ထာပန၊ သည်ကား။
အာရမ္မဏလောကံ၊ အာရုံဖြစ်သော လောကကို။
အဘိဘဝိတွာ, ဝိဟာသိ၊ နေတော်မူပြီ။
အနုပလိတ္တော လောကေနာတိ၊ ကို။
ပရဝါဒီ မနုဿလောကေန၊ သည်။
အနုပလိတ္တတံဝ၊ မလိမ်းကျံအပ်သည်၏ အဖြစ်ကိုသာ။
သန္ဓာယ ဝဒတိ၊
သတ္ထာ ပနလောကဓမ္မေသု၊ လောကဓမ်တရားတို့၌။
ကိလေသေဟိ၊ ကိလေသာတို့ဖြင့်။
အနုပလိတ္တော၊ မလိမ်းကျံသည်။
(ဟုတွာ၊ )
ဝိဟာသိ၊
တသ္မာ ဧတံ၊ ဤ“လောကံ အဘိဘုယျ, အနုပလိမတ္တာ လောကေန”ဟူသော စကားသည်။
အသာဓကံ၊
ဣတိ၊ အပြီးတည်း။
မနုဿလောကကထာဝဏ္ဏနာ၊ သည်။
(နိဋ္ဌိတာ၊ )