၇၀၂။ ဣဒါနိ ပရိယုဋ္ဌာန စိတ္တဝိပ္ပယုတ္တန္တိကထာနာမ ဟောတိ၊
တတ္ထ၊ ၌။
ယသ္မာ အနိစ္စာဒိတော၊ အနိစ္စ အစရှိသောအားဖြင့်။
မနသိကရောတောပိ၊ နှလုံးသွင်းသော ပုဂ္ဂိုလ်၏ သန္တာန်၌လည်း။
ရာဂါဒယော၊ ရာဂ အစ ရှိသော ကိလေသာတို့သည်။
ဥပ္ပဇ္ဇန္တိ၊ ဖြစ်တတ်ကုန်၏။
စ၊ သာဓကကား။
အပ္ပေကဒါ ဘော ဘာရဒ္ဓါဇ၊
ပေ၊
မနသိကရောတီတိ၊ ဟူသော။
ဧတံ၊ ဤစကားကို။
ဝုတ္တံ၊
ဘော ဘာရဒွါဇ၊ အရှင်ဘုရား ဘာရဒွါဇ။
အပွေ ကဒါ၊ တရံတခါ၌။ အသုဘတော၊ အသုဘအားဖြင့်။ မနသိကရိဿမိ၊ နှလုံးသွင်းအံ့။ ဣတိ၊ ဤသို့ကြံ၍။ သုဘတောဝ၊ သုတအားဖြင့်သာ။ မန သိကရောတိ၊ နှလုံးသွင်းမိပါ၏။
[ဥဒေနမင်းက အရှင်ပိဏ္ဍောလ ဘာရဒွါဇ အား လျှောက်သည်။ သဠာယတနသံယုတိ,ဂဟပတိဝဂ်, ဘာရဒွါဇသုတ်။]
တသ္မာ ပရိယုဋ္ဌာနံ၊ ပရိယုဋ္ဌာနကိလေသာသည်။
စိတ္တဝိပ္ပယုတ္တံ၊ စိတ်နှင့်မယှဉ်။
ဣတိ ယေသံ လဒ္ဓိ၊
ပေ၊
ဣတရဿ၊
ဧတ္ထ၊ ဤပရိယုဋ္ဌာနံ စိတ္တဝိပ္ပယုတ္တံတိ ကထာ၌။
သေသံ ဥတ္တာနတ္ထမေဝ၊
ဣတိ၊ အပြီးတည်း။
ပရိယုဋ္ဌာနံ စိတ္တဝိပ္ပယုတ္တန္တိကထာဝဏ္ဏနာ၊ သည်။
(နိဋ္ဌိတာ၊ )