၄၉၅။ ဣဒါနိ ဇရာမရဏံ ဝိပါကောတိကထာ နာမ ဟောတိ၊

တတ္ထ၊ ထို ဇရာမရဏံ ဝိပါကောတိကထာ၌။ အန္ဓကာနံ (လဒ္ဓိ ဟောတိ) သေယျထာပိ။ (ဧဝံ)။ ယေသံ၊ အကြင် ပရဝါဒီတို့၏။ အတ္ထိ ဒုဗ္ဗဏ္ဏ ။ ပေ ။ ကမ္ပန္တိ ဧတ္ထ၊ ဟူသော ဤပါဌ်၌။ (ဤကထာဝယ် ပါသော ပါဠိတော်ပါဌ်၌။) ဒုဗ္ဗဏ္ဏတာနာမ၊ မကောင်းသော အဆင်းရှိသူ၏အဖြစ်မည်သည်။ ဇရာ၊ ဇရာတည်း။

အပ္ပါယုကတာနာမ၊ တိုသောအသက်ရှိသူ၏ အဖြစ်မည်သည်။ မရဏံ၊ မရဏတည်း။

တံသံဝတ္ထုနိယံ၊ ထို ဒုဗ္ဗဏ္ဏကို ဖြစ်စေတတ်, အပ္ပါယုကကို ဖြစ်စေတတ်သော။ ကမ္မဉ္စ၊ ကံသည်လည်း။ အတ္ထိ၊ ရှိ၏။

တသ္မာ။ ဇရာမရဏံ၊ ဇရာမရဏသည်။ ဝိပါကော၊ ကံ၏အကျိုးတည်း။ ဣတိလဒ္ဓိ (ဟောတိ)၊

တေ သန္ဓာယ ပုစ္ဆာ သကဝါဒိဿ။ ပဋိညာဣတရဿ၊

ပဋိလောမပဉှေ၊ ပဋိလောမပြဿနာ၌။ (နနု န သုခဝေဒနီယာစသော ပဋိလောမပြဿနာ၌။) အနာရမ္မဏန္တိ၊ ကား။ တာဝ၊ နာမ်တရားတို့မှ ရှေးဦးစွာ။ (နိဒ္ဒိဋ္ဌာနံ၊ ညွှန်ပြအပ်ကုန်သော။) ရူပဓမ္မာနံ၊ ရုပ်တရားတို့၏။ (ဇရာမရဏံ၊ ဇရာမရဏသည်။) အနာရမ္မဏမေဝ၊ အနာရမ္မဏ စင်စစ်သာတည်း။ ပန၊ ကား။ အရူပါနံ၊ နာမ် တရားတို့၏။ ဇရာမရဏံ၊ သည်။ သမ္ပယောဂလက္ခဏာဘာဝါ၊ သမ္ပယောဂ လက္ခဏာ၏ မရှိခြင်းကြောင့်။ (“ဧကာလမ္မဏ” ဟူသော သမ္ပယောဂ လက္ခဏာ၏ မရှိခြင်းကြောင့်။) အနာရမ္မဏမေဝ၊ အနာရမ္မဏပင်တည်း။

၄၉၆။ အကုသလံ ။ပေ။ ဝိပါကောတိ ပဉှေ၊ ဟူသောပြဿနာ၌။ ဇရာ မရဏေန နာမ၊ ဇရာမရဏ မည်သည်။ အနိဋ္ဌဝိပါကေန၊ အလိုမရှိအပ်သော အကျိုးရှိသည်။ ဘဝိတဗ္ဗံ၊ ဖြစ်ထိုက်၏။ ဣတိ လဒ္ဓိယာ၊ ဤသို့သော အယူကြောင့်။ ပဋိဇာနာတိ၊

တေနေဝ ကာရဏေန၊ ထို အနိဋ္ဌဝိပါက် ဟူသောအကြောင်းကြောင့်ပင်။ ကုသလာနံ၊ ကုသိုလ် ဖြစ်ကုန်သော။ ဓမ္မာနံ၊ တရားတို့၏။ ဇရာမရဏဿ၊ ၏။ ကုသလဝိပါကတံ၊ ကုသိုလ် အကျိုး၏ အဖြစ်ကို။ ပဋိက္ခိပတိ၊

စ၊ ဆက်။ ပရတော၊ နောက်၌။ အဿ၊ ထိုဇရာမရဏ၏။ အကုသလဝိပါကတညေဝ၊ အကုသိုလ်အကျိုး၏အဖြစ်ကိုပင်။ ပဋိဇာနာတိ၊

ကုသလာနဉ္စ အကုသလာနဉ္ဇာတိ၊ အစရှိသော ပြဿနာကို။ ပုစ္ဆာဝသေန၊ ပုစ္ဆာ၏ အဖြစ်ဖြင့်။ ဧကတော၊ တပေါင်းတည်း။ ကတံ၊ ပြုအပ်ပြီ။ ပန၊ စင်စစ်ကား။ ဧကက္ခဏေ၊ တပြိုင်နက်သောခဏ၌။ တံ၊ ထို ကုသိုလ် အကုသိုလ် ၏ ဇရာမရဏသည်။ နတ္ထိ၊ မရှိ။ [ပုစ္ဆာ အဖြစ်ဖြင့်သာ ကုသိုလ် အကုသိုလ် ၂-ပါးကို ပေါင်း၍ ဆိုထားသည်။ ဇရာမရဏ ဖြစ်သောအခါ၌ကား ၂-ပါး စုံ၏ ဇရာမရဏ မဖြစ်နိုင်ပါ၊ ကုသိုလ်ဖြစ်ခိုက် ကုသိုလ်ဇရာမရဏ, အကုသိုလ်ဖြစ်ခိုက် အကုသိုလ်၏ ဇရာမရဏသာ ဖြစ်နိုင်ပါသည်-ဟူလို။]

အဗျာကတာနံ၊ အဗျာကတ ဖြစ်ကုန်သော။ အဝိပါကာနံ၊ ဝိပါက်မဟုတ်သော တရားတို့၏။ ဇရာမရဏံ၊ သည်။ ဝိပါကော၊ ဝိပါက်တည်း။ ဣတိ၊ သို့။ ဝတ္တဗ္ဗတာယ၊ ဆိုထိုက်သည်၏အဖြစ်၌။ ပရိယာယော၊ ပရိယာယ်သည်။ နတ္ထိ၊ မရှိ။ [ဇရာမရဏ၏ အရင်းခံဖြစ်သော ဝိပါက်မဟုတ်သော အဗျာကတ တရားတို့၏ ဇရာမရဏ ကို ဝိပါက်ဟု ဆိုဖို့ရန် ပရိယာယ်မရှိ။] တသ္မာ။ အဗျာကတဝသေန၊ ကြိယာ အဗျာကတနှင့် စပ်သဖြင့်။ ပုစ္ဆာ၊ ကို။ နကတာ၊ မပြုအပ်။ [ဇရာမရဏကို ကုသိုလ် အကုသိုလ်တို့၏ အကျိုးဟု ဆိုရာ၌ ပရိယာယ် ရှိနိုင်သေး၏။ ကြိယာ အဗျာကတ၏ အကျိုးဟုဆိုရန်ကား ပရိယာယ်ပင်မရှိ။ ထို့ကြောင့် ပါဠိတော်၌ ကြိယာ အဗျာဂတနှင့်စပ်၍ ပုစ္ဆာမထုတ်တော့။-ဟူလို။]

၄၉၇။ ဒုဗ္ဗဏ္ဏသံဝတ္တနိယန္တိ ဧတ္ထ၊ ဟူသော ဤ ပါဌ်၌။ ဒုဗ္ဗဏ္ဏိယံနာမ၊ မကောင်းသော အဆင်းရှိသူ၏ အဖြစ် မည်သည်။ အပရိသုဒ္ဓဝဏ္ဏတာ၊ မစင်ကြယ်သောအဆင်းရှိသူ၏ အဖြစ်တည်း။ [အဆင်း မစင်ကြယ်ခြင်းသည် ဇရာသဘောပင်တည်း။]

အပ္ပါယုကတာ နာမ၊ တိုသော အသက်ရှိသူ၏ အဖြစ်မည်သည်။ အာယုနော၊ အသက်၏။ စိရံ၊ ကြာမြင့်စွာ။ ပဝတ္တိတုံ၊ ဖြစ်ခြင်းငှာ။ အသမတ္ထတာ၊ မစွမ်းနိုင်သည်၏ အဖြစ်တည်း။ တတ္ထ၊ ထို ဒုဗ္ဗဏ္ဏသံဝတ္ထနိယံ အစရှိသော ပါဌ်၌။ [ရှေးနိဿယ၌ကား “ထို ဒုဗ္ဗဏ္ဏအဖြစ် အပ္ပါယုက အဖြစ်တို့၌။ ဝါ၊ တို့တွင်”ဟု ပေးသည်။ ဤ၌ကား “တံသံဝတ္တနိက နာမ ဟောတိ”၌ စပ်လို၍ “ထိုဒုဗ္ဗဏ္ဏသံဝတ္တနိယံ အစရှိသောပါဌ်၌”ဟု ပေးပါသည်။]

အကုသလကမ္မံ၊ အကုသိုလ်ကံသည်။ ကမ္မသမုဋ္ဌာနဿ၊ ကံဟူသော ဖြစ်ကြောင်းရှိသော။ ဒုဗ္ဗဏ္ဏရူပဿ၊ မကောင်းသော အဆင်းရှိသော ရုပ်၏။ ကမ္မပစ္စယော၊ ကမ္မပစ္စည်းသည်။ ဟောတိ။ ပန၊ ထိုသို့ အကုသိုလ်ကံသည် ဒုဗ္ဗဏ္ဏရုပ်၏ ကမ္မပစ္စည်းဖြစ်ပါသော်လည်း။ အသဒိသတ္တာ၊ ကံနှင့် ရုပ်၏ မတူသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ (နာမ်ဖြစ်သော ကံတရားနှင့် ရုပ်တရားသည် သဘောမတူသောကြောင့်။) အဿ၊ ထိုကံ၏။ တံ၊ ထိုဒုဗ္ဗဏ္ဏရုပ်သည်။ ဝိပါကော၊ အကျိုးသည်။ န ဟောတိ၊ မဖြစ်။

ပန၊ ကား။ ဥတုသမုဋ္ဌာနာဒိနော၊ ဥတုသမုဋ္ဌာန် အစရှိသော။ (ဒုဗ္ဗဏ္ဏရူပဿ၊ ဒုဗ္ဗဏ္ဏ ရုပ်၏။) တံပဋိလာဘဝသေန၊ ထို ဒုဗ္ဗဏ္ဏရုပ်ကို ရခြင်း၏အစွမ်းဖြင့်၎င်း။ အာယုနော၊ အသက်ကို။ ဥပစ္ဆေဒကဝသေန စ၊ ကပ်၍ ဖြတ်တတ်သည်၏ အစွမ်းဖြင့်၎င်း။ ပစ္စယော၊ ကျေးဇူးပြုသည်။ ဟောတိ၊

ဧဝံ၊ ဤသို့။ ဧတံ၊ ဤ အကုသိုလ်ကံသည်။ ပရိယာယေန၊ ပရိယာယ်အားဖြင့်။ တံသံဝတ္တနိကံ နာမ၊ ထို ဒုဗ္ဗဏ္ဏ ကပ္ပါယုကကိုဖြစ်စေတတ်သည် မည်သည်။ ဟောတိ။ ဝိပါကဖဿာဒီနံ၊ ဝိပါက်ဖြစ်သောဖဿ အစရှိသည်တို့၏။ (ဇနကဝသေန၊ ဇနကသတ္တိ၏အစွမ်းဖြင့်။ တံသံဝတ္တနိကံ နာမ၊ မည်သည်။ ဟောတိ) ဝိယ၊ ကဲ့သို့။ (ဧဝံ) ဇနကဝသေန၊ ဖြင့်။ (တံသံဝတ္တနိကံ နာမ) န (ဟောတိ)။ တသ္မာ။ ဝိပါကဘာဝေ၊ ၌။ အသာဓကံ၊ သာဓက မမြောက်။

ဧတ္ထ၊ ဤ ဇရာမရဏံ ဝိပါကောတိကထာ၌။ သေသံ ဟေဋ္ဌာ ဝုတ္တသဒိသမေဝ။ ဣတိ၊ အပြီးတည်း။

ဇရာမရဏံ ဝိပါကောတိကထာဝဏ္ဏနာ၊ သည်။ (နိဋ္ဌိတာ)၊