Issues
Select Version
钱玮
中文
Bhāsāṭīkā-ဘာသာဋီကာ
မြန်မာဘာသာ
Kathāvatthu-aṭṭhakathā
Kathāvatthu-aṭṭhakathā

7. Ekaccaṃatthītikathā

Author: Bhāsāṭīkā-ဘာသာဋီကာ @ IAPT

၂၂၉။ ဣဒါနိ၊ အတီတက္ခန္ဓာဒိကထာကို ပြပြီးရာ ယခုအခါ၌။ ဧကစ္စံအတ္ထီတိကထာ၊ အစရှိသော ကထာသည်။ ဟောတိ၊ ၏။ ဝါ၊ လတ္တံ့။
တတ္ထ၊ ထိုဧကစ္စံ အတ္ထိ အစရှိသောကထာ၌။ ယေ၊ အကြင်ပရဝါဒီတို့သည်။ ဧကစ္စံ၊ သော။ အတီတံ၊ အတိတ်တရားသည်။ အတ္ထိ ဣတိ၊ မညန္တိ၊ မှတ်ထင်ကြကုန်၏။ သေယျထာပိ ကဿပိကာ၊ ကဿပိက ဂိုဏ်းသားတို့ကဲ့သို့တည်း။
တေသံ၊ ထိုပရဝါဒီတို့၏။ လဒ္ဓိဘိန္ဒနတ္ထံ၊ ငှာ။ အတီတံ အတ္ထီတိ, ပုစ္ဆာသကဝါဒိဿ၊ ဧကစ္စံ အတ္ထီတိ ဝိသဇ္ဇနံ ပရဝါဒိဿ၊

ဟိ၊ ချဲ့။ အယံ၊ ဤဆိုအပ်လတ္တံ့ကား။ (အဿ၊ ထိုပရဝါဒီ၏။) အဓိပ္ပါယော၊ အလိုတည်း။

[ရှေးစာအုပ်တို့၌"အယဉှိဿ"ဟုရှိ၏။ရှေးနိဿယ၌လည်း ထိုအတိုင်း အနက်ပေးထားသည်။] အဝိပက္က ဝိပါကံ၊ မရင့်ကျက်သေးသော အကျိုးရှိသော ကံသည်။ အတ္ထိ၊ ရှိ၏။ ဝိပက္ကဝိပါကံ၊ ရင့်ကျက်ပြီးသော အကျိုးရှိသော ကံသည်။ နတ္ထိ၊ မရှိ။ ဣတိ (အဿ အဓိပ္ပါယော)၊

ဧကစ္စံ နိရုဒ္ဓန္တိအနုယောဂေါ သကဝါဒိဿ၊
တဿ၊ ထိုဧကစ္စံ နိရုဒ္ဓံဟူသောပါဌ်၏။ အတ္ထော၊ ကား။ တေ၊ အသင် ပရဝါဒီ၏အလိုအားဖြင့်။ အတီတံ၊ အတိတ်တရားသည်။ ဧကစ္စံ၊ အချို့သည်။ ယဒိ အတ္ထိ၊ အံ့။ ဧကစ္စံ၊ သည်။ (ယဒိ) နတ္ထိ၊ အံ့။ ဧဝံ သန္တေ၊ သော်။ ဧကစ္စံ၊ သော။ အတီတံ၊ အတိတ်တရားသည်။ နိရုဒ္ဓံ၊ ချုပ်ပြီ။ ဧကစ္စံ အတီတံ၊ အနိရုဒ္ဓံ၊ မချုပ်သေး။ တထေဝ၊ ထို ရှိသည့်အတိုင်းပင်။ ဌိတံ၊ တည်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့ အနက်သည်။ အာပဇ္ဇတိ၊ ဖြစ်နေ၏။
ဝိဂတန္တိအာဒီသုပိ, ဧသေဝနယော၊
အဝိပက္ကဝိပါ ဓမ္မာ ဧကစ္စေတိဣဒံ၊ ဤစကားကို။ (စောဒေတုံ ဝုတ္တံ၊ ၌စပ်။) ယသ္မာ၊ ကြောင့်။ သော၊ ထိုပရဝါဒီသည်။ အဝိပက္က ဝိပါကာနံ၊ မရင့်ကျက်သေးသော အကျိုးရှိကုန်သော။ (အကျိုးမပေးကုန်သော။) ယေသံ၊ အကြင်တရားတို့၏။ အတ္ထိတံ၊ ရှိကုန်သည်၏အဖြစ်ကို။ ဣစ္ဆတိ၊ ၏။ တေပိ၊ ထို အဝိပက္က ဝိပါက တရားတို့သည်လည်း။ အတီတာယေဝ၊ အတိတ်တရားတို့သာတည်း။
တသ္မာ၊ ကြောင့်။ တေ၊ အသင် ပရဝါဒီ၏ အလိုအားဖြင့်။ အတီတံ၊ သည်။ ဧကစ္စံ၊ သည်။ အတ္ထိ ယထာ၊ သကဲ့သို့။ ကထာ၊ တူ။ အဝိပက္က ဝိပါကာ၊ ကုန်သော။ ဓမ္မာပိ၊ တို့သည်လည်း။ ဧကစ္စေ၊ တို့သည်။ အတ္ထိ ကိံ၊ ရှိကုန်သလော။ ဧကစ္စေ၊ တို့သည်။ နတ္ထိ (ကိံ)၊ ဣတိ၊ သို့။ စောဒေတုံ၊ စောဒနာခြင်းငှာ။ ဝုတ္တံ၊
ဝိပက္ကဝိပါကာတိ ဣဒံ၊ ကို။ သော၊ ထိုပရဝါဒီသည်။ ယေသံ၊ အကြင်ဝိပက္ကဝိပါကတရားတို့၏။ နတ္ထိတံ၊ ကို။ ဣစ္ဆတိ၊ ၏။ တေသံ၊ တို့၏။ ဝသေန၊ ဖြင့်။ စောဒေတုံ ဝုတ္တံ၊
အဝိပါကာတိ ဣဒံ၊ ကို။ အဗျာကတာနံ၊ တို့၏။ ဝသေန စောဒေတုံ ဝုတ္တံ၊
ဣတိ၊ သို့။ တိဏ္ဏံ၊ ကုန်သော။ ဣမေသံရာသီနံ၊ ဤတရားအစုတို့၏။ (အဝိပက္က ဝိပါက, ဝိပက္က ဝိပါက, အဝိပါကတရားအစုတို့၏။) ဝသေန၊ ဖြင့်။ သဗ္ဗေသု၊ ကုန်သော။ အနုလောမ ပဋိလောမေသု၊ အနုလောမပြဿနာ ပဋိလောမပြဿနာတို့၌။ ပဋိညာစပဋိက္ခေပေါစ ဝေဒိတဗ္ဗာ၊
ဝိပ္ပကတဝိပါကာ၊ အပြားအားဖြင့် ပြုအပ်ပြီး မဟုတ်သော အကျိုးရှိကုန်သော တရားတို့ကို။ အတီတာ၊ ပေ၊ အဝိပက္က ဝိပါကာတိ၊ ဟူ၍။ ဝုစ္စန္တိ၊ အတီတာ၊ တို့သည်။ ဧကဒေသံ၊ တစိတ် တဘို့ တချို့က။ ဝိပက္ကဝိပါကာ၊ ရင့်ကျက်ပြီးသော အကျိုးရှိသော တရားတို့သည်။ ဧကဒေသံ၊ က။ အဝိပက္ကဝိပါကာ၊ မရင့်ကျက်သေးသော အကျိုးရှိသော တရားတို့တည်း။ [ဝိပ္ပကတပုဒ်၏ အဖွင့်ကို သီလက္ခန်ဘာသာဋီကာ, ဗြဟ္မဇာလသုတ် အဗ္ဘန္တရနိဒါန်းအဖွင့်၌ ပြထားပြီီ။]
ဟိ၊ မှန်။ (တနည်း) ဟိ (ယသ္မာ)၊ ကြောင့်။ ယေန ကမ္မေန၊ အကြင်ကံသည်။ ပဋိသန္ဓိံ၊ ကို။ နိဗ္ဗတ္တိတာ၊ ဖြစ်စေအပ်ပြီ။ ဘဝင်္ဂပိ၊ သည်၎င်း။ စုတိပိ၊ သည်၎င်း။ တဿေဝ၊ ထိုပဋိသန္ဓေကို ဖြစ်စေတတ်သော ကံ၏ပင်။ ဝိပါကော၊ အကျိုးတည်း။
တသ္မာ၊ ကြောင့်။ ပဋိသန္ဓိတော၊ မှ။ ယာဝ၊ အကြင်မျှ‌လောက်။ စုတိ၊ သည်။ (အတ္ထိ)၊ တာဝ၊ ထိုစုတိတိုင်အောင်။ တံ၊ ထိုကံသည်။ ဝိပ္ပကတဝိပါကံနာမ၊ မည်သည်။ ဟောတိ၊
တထာရူပေ၊ ကုန်သော။ ဓမ္မေ၊ တို့ကို။ သန္ဓာယ၊ ဧတံ၊ ဤစကားကို။ ဝုတ္တံ၊
ဝိပစ္စိဿန္တီတိ ကတွာ တေ အတ္ထီတိ၊ ဟူသော။ ပုစ္ဆာသကဝါဒိဿ၊
ဓမ္မဓရဿ၊ တရားကို ဆောင်သော။ ပုဂ္ဂလဿ၊ ၏။ ဝါ၊ သည်။ နိဒ္ဒါယန္တဿာပိ၊ အိပ်ပျော်နေပါသော်လည်း။ ဗဟုပဝတ္တိနော၊ များစွာဖြစ်ခြင်းရှိကုန်သော။ **၁။ ဗဟုဝဏ္ဏိနော**။ ။ "ပဝတ္တိ(ဖြစ်ခြင်း)”ဟူသည် အိပ်ပျော်နေတုန်းအခါ၌ ဥပါဒ်, ဌီ ဘင် အားဖြင့် ဖြစ်ခြင်း မဟုတ်။ သူ၏နှုတ်၌ (တနည်း) သူ၏ စိတ်နှလုံး၌ များစွာဖြစ်ခြင်းတည်း။ ထိုသို့ များစွာဖြစ်ခြင်းရှိသော (နှုတ်တက်ရနေသော) တရား တို့ကို “ဗဟုပဝတ္တိ”ဟု ဆိုသည်။ [“ဒွါသီတိ ဗုဒ္ဓတော ဂဏှိံ ။ပေ။ ယေ မေ ဓမ္မာ ပဝတ္ထိနော”၌ ပါသော ပတ္တိမျိုးတည်း။] ထို့ကြောင့် “ဓမ္မခရ”အရ အရှင်အာနန္ဒာကဲ့သို့ တရားတို့ကို နှုတ်တက်ဆောင်ထားသော ပုဂ္ဂိုလ်ကို ယူပါ။ "လောက ဝေါဟာရ ဝသေန၌ လောကဝေါဟာရ အရ “ထို ပုဂ္ဂိုလ်၌ တရားတွေ အများကြီး ရှိ၏”ဟု ပြောလေ့ရှိသော အတ္ထိကို "လောကဝေါဟာရဝသေန အတ္ထိတံ”ဟု ဆိုသည်။ ဓမ္မာ၊ တို့သည်။ အတ္ထိ၊ ရှိကုန်၏။ ဣတိ၊ သို့။ ဝုစ္စန္တိယထာ၊ ကဲ့သို့။ ဧဝံ၊ တူ။ လောကဝေါဟာရဝသေန၊ လောကပြောရိုးနှင့်စပ်သဖြင့်။ အတ္ထိတံသန္ဓာယ ပဋိညာ ပရဝါဒိဿ၊

ဝိပစ္စိဿန္တီတိ ကတွာ ပစ္စုပ္ပန္နာတိ၊ ဟူသော။ ဒုတိယပဉှေ၊ ၌။ ကမ္မာနံ၊ ကံတို့၏။ အဝိနာသသင်္ခါတော၊ မပျက်စီးခြင်းဟု ဆိုအပ်သော။ ကမ္မူပစယော နာမ၊ ကံကိုဆည်းပူးထားခြင်းမည်သော။ ဝါ၊ ဆည်းပူးအပ်သော ကံမည်သော။ ဧကော၊ တမျိုးသောသင်္ခါရသည်။ အတ္ထိ၊ ၏။ ဣတိ လဒ္ဓိယံ၊ ဤသို့သော အယူ၌။ ဌတွာ၊ တည်၍။ ပဋိညာ ပရဝါဒိဿ၊

၁။ ဝိပစ္စိဿန္တီတိ ။ပေ။ ဒုတိယပဉှေ။ ။"ဝိပစ္စိဿန္တီတိ ကတွာ ပစ္စုပ္ပန္နာဟူသော ပြဿနာသည် ပါဠိတော်၌ ၂-ကြိမ် ပါ၏။ ထိုတွင် ပဌမအကြိမ်၌ ပစ္စု ပ္ပန် စစ်စစ် မဖြစ်နိုင်သောကြောင့် “နဟေဝံ ဝတ္တဗ္ဗေ”ဟု ပယ်ပြီးလျှင် ဒုတိယအကြိမ်၌ “အာမန္တာ”ဟု ဝန်ခံ၏။ ထိုသို့ ဝန်ခံခြင်း၏ အကြောင်းကို ပြလို၍ "ကမ္မာနံ ။ ပေ ။ အတ္တီတိ လဒ္ဓိယံ ဌတွာ”ဟုမိန့်သည်။

၂။ အဝိနာသ ။ပေ။ ကမ္မူပစယော။ ။"ကတတ္တာ ဥပစိတတ္တာ”၌ တကြိမ်တခါ ပြုရုံမျှမက,အကြိမ်ကြိမ် အထပ်ထပ် ပြုအပ်သည်ကို “ဥပစိတ”ဟု ခေါ်ရသကဲ့သို့။ ထို့အတူ ကံကို များစွာပြုထားခြင်းကို “ကမ္မူပစယ-ကမ္မ+ဥပစယ”ဟုခေါ်ရသည်။ ထိုသို့ ကံကို ဆည်းပူးထားခြင်းသည် ခန္ဓာအစဉ်ဝယ် ပျောက်ကွယ်၍ မသွားပဲ သတ္တိ တမျိုးအားဖြင့် တည်ရှိနေသောကြောင့် "အဝိနာသ သင်္ခါတောဧကော”ဟု ဆိုသည်။ ဧကောကို အနုဋီကာ၌ “ဧကော သင်္ခါရ ဓမ္မော-သင်္ခါရ တရားတမျိုး”ဟု ဖွင့်သည်။

ဆိုလိုရင်းမှာ- ကံကို ဆည်းပူးထားခြင်းသည် ပျောက်ကွယ်မသွားပဲ ကမ္မသတ္တိ ဟူသော သင်္ခါရတမျိုးအဖြစ်ဖြင့် ခန္ဓာအစဉ်၌ ရှိနေသောကြောင့် ပစ္စုပ္ပန်ဟုပင် ဆိုထိုက်ရကား။ “အာမန္တာ”ဟု ပရပါဒီက ဝန်ခံသည် ဟူလို။ [သင်္ခါရတရားတမျိုး ဟူသော အယူသည် မှားယွင်းသော ပရဝါရီ၏ အယူတည်း။ ကမ္မူပစယ-ဟူသော ကမ္မသတ္တိသည် သင်္ခါရက္ခန္ဓာ ၅၀-တွင် ပါဝင်သော သင်္ခါရတရားတမျိုး မဟုတ်ပါ။]

၃။ လဒ္ဓိယံ ဌတွာ။ ။ပရဝါဒီ၏ "ကမ္မူပစ္စယ ရှိ၏”ဟူသော အယူသည် မှန်သော အယူပင်တည်း။ သို့သော် “ဧကောဓမ္မော-သင်္ခါရတရားတမျိုးကား မဟုတ်”။ ထိုသို့ သင်္ခါရတရားတမျိုး မဟုတ်သော "သတ္တိမျှသာ ဖြစ်သောကြောင့်” ပစ္စုပ္ပန်လည်း မဟုတ်။ ထို့ကြောင့် ပရဝါဒီ၏ အယူသည် မိစ္ဆာဖြစ်ရကား။ ဟဉ္စိစသည်ဖြင့် ထပနာထား၍ အပြစ်တင်ထိုက်သော အယူသာ ဖြစ်သည်။

၃၀၀။ အနာဂတံ အတ္ထီတိအာဒီသုပိ၊ အစရှိသော ပြဿနာတို့၌လည်း။ ဧကစ္စံ အတ္ထီတိ၊ ဟူသော စကားကို။ ဥပ္ပါဒိနော၊ မချွတ်ဖြစ်လတ္တံ့ကုန်သော။ ဓမ္မေ၊ တို့ကို။ သန္ဓာယ, ဝဒတိ၊
သဗ္ဗတ္ထ၊ အလုံးစုံသော ပြဿနာတို့၌။ သေသံ၊ သည်။ ဟေဋ္ဌာ, ဝုတ္တနယတ္တာ၊ ဥတ္တာနတ္ထမေဝ၊ ဣတိ၊ အပြီးတည်း။
ဧကစ္စံ အတ္ထီတိကထာဝဏ္ဏနာ၊ သည်။ (နိဋ္ဌိတာ)၊
၃၀၁။ ဣဒါနိ၊ ဧကစ္စံ အတ္ထီတိကထာကို ပြပြီးရာ ယခုအခါ၌။ သတိပဋ္ဌာနကထာ၊ သည်။ ဟောတိ၊
တတ္ထ၊ ထိုသတိပဋ္ဌာနကထာ၌။ ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ စတုန္နံ၊ ကုန်သော။ သတိပဋ္ဌာနာနံ၊ တို့၏။ သမုဒယံစ၊ ကြွင်းသော အကြောင်းနှင့် ပေါင်းမိလသော်ဖြစ်ကြောင်းကို၎င်း။ အတ္ထင်္ဂမဉ္စ၊ ချုပ်ငြိမ်းရာကို၎င်း။ ဒေသေဿာမိ၊ ဟောတော်မူအံ့။ ဣတိ၊ သို့။ သတိပဋ္ဌာနသံယုတ္တေ၊ ၌။ ဝုတ္တနယေနေဝ၊ ဟောတော်မူအပ်ပြီးသော နည်းဖြင့်ပင်။ ယေသံ၊ အကြင်ပရဝါဒီတို့၏။ ကာယာဒယော၊ ကာယအစရှိကုန်သော။ သတိယာ၊ ၏။ အာရမ္မဏဓမ္မေ၊ အာရုံဖြစ်သော တရားတို့ကို။ ဂဟေတွာ၊ ၍။ သဗ္ဗေ၊ ကုန်သော။ ဓမ္မာ၊ ကာယအစရှိသော အာရုံ တရားတို့သည်။ သတိပဋ္ဌာနာ၊ သတိပဋ္ဌာန်တို့တည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့သော။ လဒ္ဓိ၊ သည်။ (ဟောတိ၊ ကေသံ၊ တို့၏။ လဒ္ဓိဝိယ၊ အယူတို့ကဲ့သို့နည်း။) ဧတရဟိ၊ ၌။ အန္ဓကာနံ၊ အန္ဓက ဂိုဏ်းသားတို့၏။ (လဒ္ဓိ) သေယျာထာပိ၊ တည်း။
ပုဗ္ဗသေလိယာ၊ ပုဗ္ဗသေလိယဂိုဏ်းတို့၎င်း။ အပရသေလိယာ၊ တို့၎င်း။ ရာဇဂိရိယာ၊ တို့၎င်း။ သိဒ္ဓတ္ထိကာ၊ တို့၎င်း။ ဣတိ၊ ဤ ဂိုဏ်းတို့သည်။ အန္ဓကာနာမ၊ အန္ဓက ဂိုဏ်းတို့မည်၏။ ဣမေ၊ ဤဂိုဏ်းတို့သည်။ ပစ္ဆာ၊ တတိယသင်္ဂါယနာတင်ရာ ကာလမှ နောက်၌။ ဥပ္ပန္နနိကာယာ၊ ဖြစ်သောဂိုဏ်းတို့သည်။
တေသံ၊ ထိုပရဝါဒီတို့၏။‌ [ယေသံ အရကို ပြန်၍စွဲရသည်။] လဒ္ဓိဝိဝေစနတ္ထံ၊ အယူကို ကင်းဆိတ်စေခြင်း အကျိုးငှာ။ ပုစ္ဆာ သကဝါဒိဿ၊ ပဋိညာ ပရဝါဒိဿ၊
တတ္ထ၊ ထိုသတိပဋ္ဌာနာ ဟူသော ပါဌ်၌။ ယသ္မာ၊ အကြင်ကြောင့်။ [နောက်၌ တသ္မာ ရှိသည်။] ဧတေသု၊ ဤအာရုံတို့၌။ ပတိဋ္ဌာတိ၊ တည်၏။ ဣတိ၊ ထိုသို့ တည်ရာတို့၏အဖြစ်ကြောင့်။ ပဋ္ဌာနာ၊ ပဋ္ဌာန တို့မည်၏။
ကာ၊ အဘယ်နည်း။ ပတိဋ္ဌာတိ၊ တည်သနည်း။
သတိ၊ သည်။ (ပဟိဋ္ဌာတိ)၊
သတိယာ၊ ၏။ ပဋ္ဌာန၊ တည်ရာတို့တည်း။ သတိပဋ္ဌာနာ၊ သတိ၏တည်ရာတို့။ ဣတိ ဣတိမိနာ အတ္ထေန၊ ဤ အနက်အားဖြင့်။ သတိဂေါစရာပိ၊ သတိ၏အာရုံတို့သည်လည်း။ သတိပဋ္ဌာနာ၊ သတိပဋ္ဌာတိုမည်၏။
ပတိဋ္ဌဟန္တိ၊ တည်တတ်ကုန်၏။ ဣတိ၊ ကြောင့်။ ပဋ္ဌာနာ၊ နတို့မည်၏။
ကာ၊ အဘယ်တို့သည်။ ပတိဋ္ဌဟန္တိ၊ နည်း။
သတိယော၊ တို့သည်။ (ပဟိဋ္ဌဟန္တိ)၊

သတိယောဝ၊ တို့သည်ပင်။ ပဋ္ဌာနာ၊ အာရုံတို့၌ တည်တတ်သော တရားတို့တည်း။ သတိပဋ္ဌာနာ၊ သတိတို့သည်ပင် အာရုံတို့၌ တည်တတ်သော တရားတို့။ ဣတိဣမိနာအတ္ထေန၊ အားဖြင့်။ သတိယောစ၊ သတိတို့သည်လည်း။

[စာအုပ်တို့၌ "သတိယောဝ"ဟုတွေ့ရ၏။ ရှေ့အနက်ကို ဆည်းသောကြောင့် "သတိယောစ"ဟုသာ ရှိသင့်၏။] သတိပဋ္ဌာနာ၊ သတိပဋ္ဌာန တို့မည်၏။

တသ္မာ၊ ကြောင့်။ ဒွေပိ၊ နှစ်ပါးလည်း ဖြစ်ကုန်သော။ ဝါဒါ၊ ဝါဒတို့သည်။

(သဗ္ဗေဓမ္မာ သတိပဋ္ဌာနာ ဟူသော ဝါဒ, သတိ သတိပဋ္ဌာနာဟူသော ဝါဒတို့သည်။) ပရိယာယေန၊ ပရိယာယ်အားဖြင့်။ ယုဇ္ဇန္တိ၊ သင့်ကုန်၏။

ပန၊ ထိုသို့ပင် သင့်ပါကုန်သော်လည်း။ ယေ၊ အကြင်ပရဝါဒီတို့သည်။ တံပရိယာယံ၊ ကို။ ပဟာယ၊ ပယ်စွန့်၍။ ဧကန္တေနေဝ၊ စင်စစ်အားဖြင့်သာ။ သဗ္ဗေဓမ္မာသတိပဋ္ဌာနာတိ၊ ဟူ၍။ ဝဒန္တိ၊ တေ၊ ထိုပရဝါဒီတို့ကို။ သန္ဓာယ ပစ္ဆာ သကဝါဒိဿ၊ အာရမ္မဏဝသေန၊ အာရုံ၏ အဖြစ်ဖြင့်။ ပဋိညာ သကဝါဒိဿ၊
ပန၊ ကား။ သဗ္ဗေဓမ္မာ သတီတိ၊ ဟူ၍။ အနုယုတ္တဿ၊ မေးစိစစ်အပ်သည်ဖြစ်၍။ သဗ္ဗေသံ၊ အလုံးစုံသော တရားတို့၏။ သတိသဘာဝါဘာဝတော၊ သတိ၏ သဘောမရှိခြင်းကြောင့်။ ပဋိက္ခေပေါ၊ သည်။ တဿေဝ၊ ထိုပရဝါဒီ၏ပင် ပယ်ခြင်းတည်း။
တတ္ထ၊ ထိုသဗ္ဗေဓမ္မာသတိ, သတိန္ဒြိယံ အစရှိသောပါဌ်၌။ ခယဂါမီတိအာဒီနိ၊ အစရှိသော ပုဒ်တို့သည်။ မဂ္ဂဝိသေသနာနိ၊ ဧကာယန မဂ်၏ ဝိသေသန တို့တည်း။
ဟိ၊ မှန်။ ဧကာယနမဂ္ဂေါ၊ တကြောင်းတည်း လမ်းဖြစ်သော အရိယာမဂ်သည်။ ကိလေသာနံ၊ တို့၏။ ခယဘူတံ၊ ကုန်ကြောင်းဖြစ်၍ဖြစ်သော။ [ရှေးက "ကုန်ရာ" ဟု ပေးကြသည်။] နိဗ္ဗာနံ၊ သို့။ ဂစ္ဆတိ၊ သွားတတ်၏။ ဣတိ၊ ကြောင့်။ ခယဂါမီ၊ မည်၏။
စတ္တာရိ၊ ကုန်သော။ သစ္စာနိ၊ တို့ကို။ ဗုဇ္ဈန္တော၊ သိသည်။ (ဟုတွာ, နိဗ္ဗာနံ၊ သို့။) ဂစ္ဆတိ၊ ၏။ ဣတိ, ဗောဓဂါမီ၊ မည်၏။
ဝဋ္ဋံ၊ ဝဋ်တရားကို။ အပစိနန္တော၊ ဖျက်ဆီးလျက်။ (နိဗ္ဗာနံ)၊ ဂစ္ဆတိ, ဣတိ အပစယဂါမီ၊ မည်၏။
ဧဝံ၊ ဤသို့။ ဧတေဟိ ပဒေဟိ၊ ဤ ခယဂါမီ အစရှိသော ပုဒ်တို့ဖြင့်။ တေ၊ အသင် ပရဝါဒီ၏ အလိုအားဖြင့်။ သဗ္ဗေ၊ ကုန်သော။ ဓမ္မာ၊ တို့သည်။ ဧဝရူပေါ၊ ဤသို့ ခယဂါမီ စသည်တို့ ကဲ့သို့ ရှုအပ်သော သဘောရှိသည်။ (ဟောတိ)ကိံ၊ လော။ တေ၊ အားဖြင့်။ ဧကာယနော၊ တကြောင်းတည်းလမ်းဖြစ်သော။ မဂ္ဂေါ၊ အရိယာ မဂ်သည်။ ဟောတိ (ကိံ)၊ လော။ ဣတိ ပုစ္ဆတိ၊
အနာသဝါ, အသံယောဇနာတိအာဒီနိပိ၊ အစရှိ‌သော ပုဒ်တို့ကိုလည်း။ လောကုတ္တရဘာဝံ၊ လောကုတ္တရာ တရား၏ အဖြစ်ကို။ ပုစ္ဆနတ္ထာယ၊ ငှာ။ (သကဝါဒီ၊ သည်။) ဝုတ္တာနိ၊ ဆိုအပ်ကုန်ပြီ။

ဗုဒ္ဓါနုဿတီတိအာဒီနိ၊ အစရှိသောပုဒ်တို့ကို။ ပဘေဒ ပုစ္ဆာ ဝသေန၊ လောကီ, လောကုတ္တရာသတိပဋ္ဌာန် အထူးအပြားကို မေးခြင်း၏ အစွမ်းဖြင့်။ ဝုတ္တာနိ၊

[ဗုဒ္ဓါနုဿတိ စသည်၌ ပါသော သတိ လောကီ သတိ သာတည်း။]

စက္ခာယတနံ သတိပဋ္ဌာနံတိအာဒိ၊ အစရှိသော ပြဿနာကို။ သဗ္ဗဓမ္မာနံ၊ တို့၏။ ပဘေဒပုစ္ဆာဝသေန၊ အပြားကို မေးခြင်း၏ အစွမ်းဖြင့်။ ဝုတ္တံ၊
တတ္ထာပိ၊ ထိုစက္ခာယတနံ သတိပဋ္ဌာနံ အစရှိသော ပြဿနာ၌လည်း။ သတိဝသေန၊ သတိ၏ အဖြစ်ဖြင့်။ ပဋိက္ခေပေါ၊ ပယ်ခြင်းသည်၎င်း။ အာရမ္မဏဝသေန၊ အာရုံ၏ အဖြစ်ဖြင့်။ ပဋိညာ၊ ဝန်ခံခြင်းသည်၎င်း။ (ဟောတိ)၊
ဣတိဧဝံ၊ သို့။ သဗ္ဗပဉှေသု၊ တို့၌။ အတ္ထော, ဝေဒိတဗ္ဗော၊
သုတ္တသာဓနာ၊ ပြီးစေကြောင်းသုတ်တို့သည်။ ဥတ္တာနတ္ထာယေဝ၊ ဣတိ၊ အပြီးတည်း။
သတိပဋ္ဌာနကထာဝဏ္ဏနာ၊ သည်။ နိဋ္ဌိတာ၊
၃၀၄။ ဣဒါနိ၊ သတိပဋ္ဌာကထာကို ပြုပြီးရာ ယခုအခါ၌။ ဟေဝတ္ထိကထာနာမ၊ မည်သည်။ ဟောတိ၊
တတ္ထ၊ ထိုဟေဝတ္ထိကထာ၌။ ဧတရဟိ၊ ၌။ ဝုတ္တပ္ပဘေဒါနံ၊ ဆိုအပ်ပြီးသော အပြားရှိကုန်သော။ (ပုဗ္ဗသေလိယ စသည်အပြားရှိကုန်သော။) အန္ဓကာနံ၊ အန္ဓကဂိုဏ်းသားတို့၏။ လဒ္ဓိသေယျာထာပိ၊ အယူကဲ့သို့။ ယေသံ၊ အကြင်ပရဝါဒိတို့၏။ သဗ္ဗေပိ၊ ကုန်သော။ အတီတာဒိဘေဒါ၊ အတိတ် အစရှိသော အပြားရှိကုန်သော။ ဓမ္မာ၊ တို့သည်။ ရူပါဒိဝသေန၊ ရုပ်အစရှိသည်တို့၏ အဖြစ်ဖြင့်။ အတ္ထိ၊ ရှိကုန်၏။ [အာဒိဖြင့်ဝေဒနာ သညာ စသည်ကို ယူပါ။] အတီတံ၊ အတိတ်သည်။ အနာဂတံပစ္စုပ္ပန္နဝသေန၊ အနာဂတ် ပစ္စုပ္ပန်တို့၏ အဖြစ်ဖြင့်၎င်း။ အနာဂတပစ္စုပ္ပန္နာနိ၊ တို့သည်။ အတီတာဝသေနဝါ၊ အတိတ် အစရှိသည်တို့၏ အဖြစ်ဖြင့်၎င်း။ နတ္ထိ၊ ကုန်။
တသ္မာ၊ ကြောင့်။ သဗ္ဗမေဝ၊ အလုံးစုံသာလျှင်ဖြစ်သော။ ဣဒံ၊ ဤတရားသည်။ ဧဝံ၊ ဤသို့ ရုပ်အစရှိသော အခြင်းအရာအားဖြင့်။ အတ္ထိ၊ ထင်ရှားရှိ၏။ ဧဝံ၊ ဤသို့ အတိတ်အစရှိသော အခြင်းအရာအားဖြင့်။ နတ္ထိ၊ ထင်ရှားမရှိ။ ဣတိ (လဒ္ဓိ ဟောတိ)၊
တေ၊ ထိုပရဝါဒီတို့ကို။ သန္ဓာယအတီတံ အတ္ထီတိ၊ အစရှိသော။ ပုစ္ဆာသကဝါဒိဿ၊ ‌
ဟေဝတ္ထိ ဟေဝနတ္ထီ**တိ၊ အစရှိသော။ ဝိသဇ္ဇနံ၊ သည်။ ပရဝါဒိဿ၊
တတ္ထ၊ ထိုဟေဝတ္ထိ ဟေဝနတ္ထိ အစရှိသော စကားရပ်၌။ ဟေဝါတိ၊ ကား။ ဧဝံ၊ ဤ အတိတ် အစရှိသော အခြင််းအရာအားဖြင့်။ (နတ္ထိ)၊
အထ၊ ဖြေဆိုရာ ထိုအခါ၌။ နံ၊ ထိုပရဝါဒီကို။ သကဝါဒီ၊ သည်။ အတီတောဝ၊ အတိတ်ဖြစ်သော ရုပ် အစရှိသော တရားသည်ပင်။ ဧဝံ၊ ဤသို့ ရုပ်အစရှိသောအားဖြင့်။ အတ္ထိ၊ ထင်ရှားရှိ၏။ ဧဝံ၊ ဤသို့ အတိတ် အစရှိသော အခြင်းအရာအားဖြင့်။ နတ္ထိ၊ မရှိ။ ဣတိ လဒ္ဓိ၊ သည်။ (ယဒိ ဟောတိ)၊ ဧဝံသန္တေ၊ သော်။ သောယေဝ၊ ထိုတရားသည်ပင်။ အတ္ထိ၊ ရှိ၏။ (သောယေဝ)၊ နတ္ထိနာမ၊ ထင်ရှားမရှိသည် မည်သလော။ ဣတိ၊ သို့။ ပုစ္ဆာန္တော၊ ကြောင့်။ ဟေဝတ္ထိ ဟေဝနတ္ထီတိအာဟ၊
ဣတရော၊ သကဝါဒီမှ တပါးသော ပရဝါဒီသည်။ တေ နေဝ သဘာဝေန၊ ထိုရုပ်အစရှိသော သဘောအားဖြင့်ပင်။ အတ္ထိတံ၊ ထင်ရှားရှိသည်၏ အဖြစ်ကို၎င်း။ တေနေဝ(သဘာဝေန)၊ အားဖြင့်ပင်။ နတ္ထိ တံ၊ ထင်ရှားမရှိသည်၏ အဖြစ်ကို၎င်း။ သန္ဓာယ ပဋိက္ခိပတိ၊
ဒုတိယံ၊ မြောက်။ ပုဋ္ဌော၊ သည်။ (သမာနော၊ သော်။) သကဘာဝေနေဝ၊ မိမိ၏ ဥစ္စာဖြစ်သောရုပ်အစရှိသည်၏ အဖြစ်ဖြင့်သာ။ အတ္ထိတံ၊ ကို၎င်း။ ပရဘာဝေနေဝ၊ သူတပါး၏ ဥစ္စာဖြစ်သော ရုပ် အစရှိသည်၏အဖြစ်ဖြင့်သာ။ နတ္ထိတံ၊ ကို၎င်း။ သန္ဓာယ ပဋိဇာနာတိ၊
တတော၊ ဖြေဆိုရာ ထိုအခါမှ။ ပရံ၊ နောက်၌။ အတ္ထဋ္ဌော နတ္ထဋ္ဌောတိ၊ ကား။ အတ္ထိသဘာဝေါ၊ ထင်ရှားရှိသော သဘောသည်။ နတ္ထိသဘာဝေါ နာမ၊ ထင်ရှားမရှိသော သဘောမည်သည်။ ဟောတိ၊ လော။ ဣတိ၊ သို့။ ပုစ္ဆာတိ၊
ဣမိနာဝ ဥပါယေဝ၊ ဤနည်းဖြင့်သာ။ သဗ္ဗဝါဒေသု၊ တို့၌။ အတ္ထော ဝေဒိတဗ္ဗော၊
ပန၊ ဆက်။ ပရိယောသာနေ၊ ၌။ တေန အတီတံ ဟေဝတ္ထိ ဟေဝနတ္ထီတိစ၊ ဟူသည်လည်းဖြစ်သော။ တေနပိ ရူပံ ဟေဝတ္ထိ ဟေဝနတ္ထီ**တိစ၊ ဟူသည်လည်းဖြစ်သော။ ဣတိအာဒီနိ၊ ဤသို့ အစရှိသော စကားတို့ကို။ ဝတွာ၊ ၍။ ပရဝါဒိနာ၊ သည်။ လဒ္ဓိ၊ မိမိအယူကို။ ကိဉ္စာပိ ပတိဋ္ဌာပိတာ၊ အကယ်၍ကား တည်စေအပ်ပါပေပြီ။ ပန၊ ထိုသို့ပင် တည်စေအပ်ပါသော်လည်း။ အယောနိသော၊ သင့်သောအကြောင်း မဟုတ်သောအားဖြင့်။ ပတိဋ္ဌာပိတတ္တာ၊ တည်စေအပ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ ဧသာ၊ ဤအယူသည်။ အပ္ပတိဋ္ဌာပိတာယေဝ၊ မတည်စေအပ်သော အယူသည်သာ။ (ဟောတိ)၊ ဣတိ၊ အပြီးတည်း။
ဟေဝတ္ထိကထာဝဏ္ဏနာ၊ သည်။ (နိဋ္ဌိတာ)၊
မဟာဝဂ္ဂေါ၊ သည်။ နိဋ္ဌိတော၊