၆၇၄။ ဣဒါနိ အသာတရာဂကထာ နာမ ဟောတိ၊

တတ္ထ၊ ထို အသာတရာဂကထာ၌။ သုခံ ဝါ၊ သုခမူလည်းဖြစ်သော။ ဒုက္ခံ ၀ါ၊ ဒုက္ခ မူလည်းဖြစ်သော။ အဒုက္ခမသုခံ ဝါ၊ အဒုက္ခမသုခမူလည်းဖြစ်သော။ ယံ ကိဉ္စိ ဝေဒနံ၊ အမှတ်မရှိ တစုံတခုသော/ အကြင်ဝေဒနာကို။ ဝေဒေတိ၊ ခံစား၏။ သော၊ ထို ပုဂ္ဂိုလ်သည်။ တံ ဝေဒနံ၊ ထို ဝေဒနာကို။ အဘိနန္ဒတိ၊ အလွန်နှစ်သက်၏။ အဘိဝဒတိ၊ ကောင်းလေစွဟု အားရနှစ်လို, မြွက်ဆို၏။ ဣတိ သုတ္တေ၊ ဤသို့ အစရှိသောသုတ်၌။ ဒိဋ္ဌာဘိနန္ဒနဝသေန၊ ဒိဋ္ဌိဟူသော အဘိနန္ဒန၏ အစွမ်းဖြင့်။ ဝုတ္တံ၊ ဟောတော်မူအပ်သော။

အဘိနန္ဒတီတိဝစနံ၊ အဘိနန္ဒတိဟူသော စကားကို။ နိဿယ၊ ၍။ ဒုက္ခဝေဒနာယပိ၊ ဒုက္ခ ဝေဒနာ၌သော်မှလည်း။ ရာဂဿာဒဝသေန၊ သာယာတတ်သော ရာဂ၏ အစွမ်းဖြင့်။ အဘိနန္ဒနာ၊ အလွန်နှစ်သက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ၏။

တသ္မာ၊ ကြောင့်။ အသာတရာဂေါ၊ မသာယာအပ်သော ဒုက္ခဝေဒနာ၌ဖြစ်သော ရာဂသည်။ အတ္ထိ၊ ရှိ၏။ ဣတိ ဥတ္တရာပထကာနံ လဒ္ဓိ(ဟောတိ)သေယျထာပိ၊ (ဧဝံ၊ ) ယေသံ (လဒ္ဓိ ဟောတိ)၊

တေ၊ တို့ကို။ သန္ဓာယ အတ္ထိ အသာတ ရာဂေါတိ၊ အစရှိသော။ ပုစ္ဆာ၊ သည်။ သကဝါဒိဿ၊ တည်း။

တတ္ထ၊ ထို အတ္ထိ အသာတရာဂေါ အစရှိသော ပုစ္ဆာ၌။ အသာတရာဂေါတိ၊ ကား။ အသာတေ၊ မသာယာအပ်သော။ ဒုက္ခဝေဒယိတေ၊ ဒုက္ခဝေဒနာ၌။ မေ၊ ငါ၏။ ဧတဒေဝ၊ ဤဒုက္ခဝေဒနာသည်ပင်။ ဘဝေယျ၊ ဖြစ်ပါမူကား။ အဟော ဝတ၊ ဩော် ကောင်းလေစွ။ ဣတိ၊ သို့။ ရဇ္ဇနာ၊ တပ်မက်ခြင်းသည်။ (အတ္ထိ၊ ရှိသလော ဟု ပါဠိတော်၌ စပ်။)

အာမန္တာတိ၊ ကား။ လဒ္ဓိဝသေန၊ မိမိအယူ၏ အစွမ်းဖြင့်။ ပဋိညာ၊ သည်။ ဣတရဿ၊ သကဝါဒီမှ တပါးသော ပရဝါဒီ၏ ဝန်ခံခြင်းတည်း။

ဧတ္ထ၊ ဤအသာတရာဂကထာ၌။ သေသံ၊ သည်။ ဥတ္ထာနတ္ထမေဝ၊ သည်သာ။

၆၇၅။ သောတံ ဝေဒနံ အဘိနန္ဒတီတိ သုတ္တေ ပန၊ အစရှိသော ပါဠိ တော်၌ကား။ ဝိနိဝဋ္ဋေတွာ၊ ပြန်နစ်၍။ ဒုက္ခဝေဒနမေဝ၊ ဒုက္ခဝေဒနာကိုပင်။ အာရဗ္ဘ၊ အာရုံပြု၍။ ရာဂုပ္ပတ္တိ နာမ၊ ရာဂ၏ ဖြစ်ခြင်းမည်သည်။ နတ္ထိ၊ ပန၊ ထိုသို့ပင် ရာဂဖြစ်ခြင်း မရှိပါသော်လည်း။ သမူဟဂ္ဂဏေန၊ ဝေဒနာ အပေါင်းကို ယူခြင်းဖြင့်။ ဝေဒယိတလက္ခဏံ၊ ခံစားခြင်း လက္ခဏာရှိသော။ ဓမ္မံ၊ တရားကို။ ဝါ၊ တနည်း။ ဒုက္ခဝေဒနမေဝ၊ ဒုက္ခဝေဒနာကိုပင်။ အတ္တတော၊ အတ္တအားဖြင့်။ သမနုပဿန္တော၊ အဖန်ဖန်ရှုသော ပုဂ္ဂိုလ်သည်။ ဒိဋ္ဌိမညနာသင်္ခါတာယ၊ ဒိဋ္ဌိမညနာဟု ဆိုအပ်သော။ (မှတ်ထင်တတ်သော ဒိဋ္ဌိ ဟု ဆိုအပ်သော။) ဒိဋ္ဌာဘိနန္ဒာယ၊ နှစ်သက်တတ်သော ဒိဋ္ဌိဖြင့်။ ဝေဒနံ၊ ကို။ အဘိနန္ဒတိ၊ နှစ်သက်၏။ ဒုက္ခာယ၊ ဒုက္ခဖြစ်သော။ ဝေဒနာယ၊ ၏။ ဝိပရိဏာမံ၊ ဖောက်ပြန်ခြင်းကို။ အဘိနန္ဒတိ၊ ၏။ ဒုက္ခာယ၊ သော။ ဝေဒနာယ၊ သည်။ အဘိဘူတော၊ လွှမ်းမိုးအပ်သည်။ (ဟုတွာ၊ ) တဿာ၊ ထို ဒုက္ခဝေဒနာ၏။ ပဋိပက္ခံ၊ ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်သော။ ကာမသုခံ၊ ကာမသုခကို။ ပတ္ထယန္တော၊ တောင့်တသည်။ (ဟုတွာ)ပိ၊ ဖြစ်၍လည်း။ ဒုက္ခဝေဒနံ၊ ကို။ အဘိနန္ဒတိ နာမ၊ နှစ်သက်သည် မည်၏။

ဧဝံ၊ သို့။ ဒုက္ခဝေဒနာယ၊ ၌။ အဘိနန္ဒနာ၊ နှစ်သက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဣတိ(အယံ)၊ ဤ ဆိုအပ်ပြီးကား။ အဓိပ္ပါယော၊ တည်း။ (သောတံ ဝေဒနံ အဘိနန္ဒတိ ဟူသော သုတ်၌ မြတ်စွာဘုရား၏ အလိုတော်တည်း။)

တသ္မာ၊ ဧတံ၊ ဤ သော တံ ဝေဒနံ အဘိနန္ဒတိ ဟူသောသုတ်သည်။ အသာတရာဂဿ၊ မသာယာ အပ်သော ဒုက္ခဝေဒနာကို တပ်မက်တတ်သော ရာဂကို။ အသာဓကံ၊ မပြီးစေတတ်။ ဣတိ၊ အပြီးတည်း။

အသာတရာဂကထာဝဏ္ဏနာ၊ သည်။ (နိဋ္ဌိတာ၊ )