ဒေဝသံဃ ပုရက္ခတော၊ နတ်ဗြဟ္မာ အပေါင်းသည် ရှေ့၌ပြုသည်။
(ဟုတွာ၊ ၍။)
ဒေဝလောကသ္မိံ၊ တာဝတိံမည်,နတ်တို့ပြည်၌။
နိသိန္နော၊ ပဏ္ဏုကမ္ဗလာ မြကျောက်ဖျာဝယ် ကောင်းစွာဖွဲ့ခွေ ထိုင်နေတော်မူသော။
သဒေဝကဿ၊ နတ်ဗြဟ္မာနှင့် တကွဖြစ်သော။
လောကဿ၊ သတ္တလောက၏။
သတ္ထာ၊ ဆရာတဆူ ဖြစ်တော်မူသော။
အပ္ပဋိပုဂ္ဂလော၊ ပြိုင်ဘက်ရည်တူ, ပုဂ္ဂိုလ်ရှိတော်မမူသော။
သဗ္ဗပညတ္တိကုသလော၊ အလုံးစုံသောပညတ်၌ ကျွမ်းကျင်တော်မူသော။
လောကေ၊ သတ္တလောက ဩကာသလောက၌။
ဥတ္တမပုဂ္ဂလော၊ အမြတ်ဆုံးပုဂ္ဂိုလ်ဖြစ်တော်မူသော။
(ဗုဒ္ဓေါ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။)
ပညတ္တိ ပရိဒီပနံ၊ ပညတ်အမျိုးမျိုးကို ပြရာပြကြောင်းဖြစ်သော။
ပုဂ္ဂလပညတ္တိံ၊ ပုဂ္ဂလပညတ် ပါဠိတော်မြတ်ကို။
ဝတွာ၊ ဟောတော်မူပြီး၍။
ပုဂ္ဂလကထာဒီနံ၊ ပုဂ္ဂလကထာ အစရှိကုန်သော။
ကထာနံ၊ အစိတ်ဖြစ်သောကထာတို့၏။
ဝတ္ထုဘာဝတော၊ တည်ရာ၊ တည်ရာအပေါင်း၏ အဖြစ်ကြောင့်။
ယံကထာဝတ္ထုပ္ပကရဏံ၊ အကြင် ကထာဝတ္ထုမည်သော ကျမ်းကို။
သင်္ခေပေန၊ အကျဉ်းအားဖြင့်။
အဒေသယီ၊ ဟောတော်မူပြီ။
၁။ ကထာနံ ဝတ္ထုဘာဝတော။ ။ ဤဟိတ်သည် "ကထာဝတ္ထု"အမည်ရခြင်း၏အကြောင်း "သဒ္ဓပ္ပဝတ္တိနိမိတ်"ကို ပြသော နာမလာဘဟိတ်တည်း၊ ဤဟိတ်အရ "ကထာနံ+ဝတ္ထု ကထာဝတ္ထု" ဟု ဝစနတ္ထပြုရသည်၊ "ကထာနံ" အရ ပါဠိတော်၌လာသောပုဂ္ဂလကထာ, ပရိဟာနိကထာ, ဗြဟ္မစရိယကထာ စသော အစိတ်အစိတ်ကထာတို့ကိုယူ၍ "ဝတ္ထု" အရ ထိုကထာတို့၏ တည်ရာ (ကထာအပေါင်း)ဖြစ်သော ဤပါဠိတော်ကျမ်းကို ယူရသည်၊ [ကြွင်းသော မှတ်သားဖွယ်ကို ဋီကာနိဿယ၌ ရှုပါ။]
[ဆောင်] အစိတ်များစွာ၊ ထိုကယာ၏၊ တည်ရာမှန်စွာ့၊
ကျမ်းဓမ္မ၊ ခေါ်ရ ကထာဝတ္ထုတည်း။
သုရာလယေ၊ နတ်တို့၏နေရာ တာဝတိံ သာ၌။
မာတိကာ ဌပနေနေဝ၊ မာတိကာကို ထားခြင်းဖြင့်သာလျှင်။
ဌပိတဿ၊ ဗုဒ္ဓမြတ်စွာ ထားတော်မူအပ်သော။
ဝါ၊ ဟောတော်မူအပ်သော။
မဟီတလေ၊ ဇမ္ဗူသောင်းခွင် မြေအပြင်၌။
မောဂ္ဂလိပုတ္တေန၊ မောဂ္ဂလိပုတ္တ အမည်ရသော ထေရ်သည်။
ဝိဘတ္တဿ၊ အကျယ်ဝေဘန်တော်မူအပ်သော။
တဿ (ကထာဝတ္ထုပ္ပကရဏဿ)၊ ထိုကထာဝတ္ထုကျမ်း၏။
အတ္ထသံဝဏ္ဏနာက္ကမော၊ အနက်၏ အဖွင့်အစဉ်သည်။
ဝါ၊ အနက်ကို ဖွင့်ကြောင်းဖွင့်ရာ အဋ္ဌကထာ အစဉ်သည်။
ဣဒါနိ၊ ပုဂ္ဂလပညတ် ပါဠိတော်မြတ်ကိုဖွင့်ပြပြီးရာ ယခုအခါ၌။
ယသ္မာ၊ ကြောင့်။
သမ္ပတ္တော၊ ကောင်းစွာရောက်လာပြီ။
တသ္မာ၊ ကြောင့်။
ဝါ၊ ထိုသို့ ကထာဝတ္ထုကျမ်း၏။
အတ္ထသံဝဏ္ဏနာ၊ အစဉ်၏ကောင်းစွာရောက်လာသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။
နံ၊ ထိုကထာဝတ္ထုကျမ်းကို။
(အဟံ။)
ဝစ္ဏယိဿာမိ၊ ဖွင့်ပြပေအံ့။
တံ၊ ထိုကထာဝတ္ထု အဋ္ဌကထာကို။
(တုမှေ၊ သောတုအပေါင်းအသင်သူတော်ကောင်းတို့သည်။)
သမာဟိတာ၊ ကောင်းစွာ အာရုံ၌ထားအပ်သော စိတ်ရှိကြကုန်သည်။
ဝါ၊ တည်ကြည် ကြကုန်သည်။
(ဟုတွာ။)
သုဏာထ၊ နာယူလေ့ကျက် ဆောင်ရွက် မှတ်သားကြကုန်လော။
ဣတိ၊ ကာလ, ဒေသ, ဒေသကနှင့် ပဋိညာဉ်စသည်ကို ဆိုရာစကားရပ် အပြီးသတ်သတည်း။
၁။ မာတိကာဌပနေနေဝ
။ ။အဋ္ဌသာလိနီ နိဒါနကထာ၌ ပြအပ်ခဲ့သည့်အတိုင်းဗုဒ္ဓမြတ်စွာသည် ဤပါဠိတော်ကို အပြည့်အစုံ ဟောတော်မမူပဲ အားလုံးသော ကထာတို့၌မာတိကာ အကျဉ်း ဥဒ္ဒေသမျှကိုသာ ဟောတော်မူ၏၊ ဤမာတိကာဟူသည်ခေါင်းစဉ်မဟုတ်၊ အကျဉ်းချုပ် ဥဒ္ဒေသတည်း၊ ထို့ကြောင့် "မာတိကာဌပနေနေဝါတိဥဒ္ဒေသ ဒေသနာယ ဧဝ" ဟု အနုဋီကာမိန့်သည်။
၂။ ဌပိတဿ။ ။ "ဌပိတ-ထား" ဟူသည် တရားနာကြသော ဝိနေယျတို့၏ စိတ်အစဉ်၌ ထားခြင်းတည်း၊ ထို့ကြောင့် ဟောတော်မူခြင်းကိုပင် "ဝိနေယျတို့၏ သန္တာန်၌ချထားခြင်း" ဟု ပါဠိထုံးစံအတိုင်း သုံးစွဲသည်ဟု မှတ်ပါ၊ [ဌပိတဿာတိ ဒေသိ- တဿ၊ ဒေသနာ ဟိ ဒေသေတဗ္ဗမတ္ထံ (ဟောတော်မူထိုက်သော အနက်အဓိပ္ပါယ်ကို) ဝိနေယျ သန္တာနေသု ဌပနတော နိက္ခိပနတော ဌပနံ, နိက္ခေပေါတိစ ဝုစ္စတိ၊ အနူ။]