Issues
Select Version
Kaṅkhāvitaraṇī-aṭṭhakathā
Kaṅkhāvitaraṇī-aṭṭhakathā

Saṅghādisesakaṇḍo

Author: Bhāsāṭīkā-ဘာသာဋီကာ @ IAPT

၁. သုက္ကဝိဿဋ္ဌိသိက္ခာပဒဝဏ္ဏနာ

သံဃာဒိသေသ အဖွင့်

သုက္ကဝိသဋ္ဌိသိက္ခာပုဒ်

ဣမေ ခေါ ပနာတိ၊ ဣမေ ခေါ ပနဟူသောသဒ္ဒါသည်။ ဣဒါနိ၊ ၌။ ဝတ္တဗ္ဗာနံ၊ ဆိုထိုက်ကုန်သော အာပတ်တို့ကို။ အဘိမုခီကရဏံ၊ ရှေးရှုပြုကြောင်း သဒ္ဒါတည်း။ အာယသ္မန္တောတိ၊ န္တော ဟူသောသဒ္ဒါသည်။ အာယသ္မန္တောတိ။ ။ "အာယု ယဿ အတ္ထိ"ဟူသော ဝစနတ္ထအတိုင်းဆိုလျှင် "အသက်ရှည်သူ-အသက်ကြီးသူ"သာ ရသော်လည်း ဤနေရာ၌ကား ထိုဝစနတ္ထကို မလိုက်ဘဲ (အထင်ရုဋီအားဖြင့်) ကြီးကြီးငယ်ငယ် အားလုံးကိုပင် ခေါ် သောစကားလုံးဖြစ်၏၊ ထိုသို့ ခေါ်ရာ၌လည်း "မြတ်မြတ်နိုးနိုး" ခေါ် သော စကားဖြစ်သည်"-ဟု သိစေလို၍ "ပိယဝစနေန အာလပနံ" ဟု မိန့်သည်၊ ပိယာယိတဗ္ဗံတိ ပိယံ-ချစ်အပ် ချစ်ဖွယ်၊ ပိယံစ+တံ+ဝစနဉ္စာတိ ပိယဝစနံ၊ တေရသ စသော ပုဒ်တို့၏ အဖွင့်မှာ ပါရာဇိကကဏ္ဍ အတိုင်းပင်။ သန္နိပတိတာနံ၊ စည်းဝေးရောက်လာသော ရဟန်းတို့ကို။ ပိယဝစနေန၊ ချစ်ဖွယ်စကားဖြင့်။ အာလပနံ၊ ခေါ် ဝေါ် ကြောင်း သဒ္ဒတည်း။ တေရသာတိ၊ သ ဟူသောသဒ္ဒါသည်။ ဂဏနပရိစ္ဆေဒေါ၊ တည်း။ သံဃာဒိသေသာ တိ၊ ကား။ ဧဝံနာမကာ၊ ဤသို့ သံဃာဒိသေသ်အမည်ရှိကုန်သော။ ဓမ္မာတိ၊ ကား။ အာပတ္တိယော၊ တို့သည်။ ဥဒ္ဒေသံ အာဂစ္ဆန္တီတိ၊ ကား။ သရူပေန၊ ဖြင့်။ ဥဒ္ဒိသိတဗ္ဗတံ၊ ရွတ်ပြထိုက်ကုန်သည်၏အဖြစ်သို့။ အာဂစ္ဆန္တိ၊ ကုန်၏။ နိဒါနေ ဝိယ၊ နိဒါန်း၌ကဲ့သို့။ "ယဿ သိယာ အာပတ္တီ"တိ၊ တ္တိဟူသော။ သာဓာရဏ ဝစနမတ္တေန၊ အာပတ်အားလုံးနှင့် ဆက်ဆံသောသဒ္ဒါမျှဖြင့်။ (ဥဒ္ဒိသိတဗ္ဗတံ၊ သို့။) န (အာဂစ္ဆန္တိ)၊ ရောက်ကုန်သည်မဟုတ်။

အဿာ၊ ထို သုက္ကဝိသဋ္ဌိ၏။ သံဝိဇ္ဇတီ၊ ထင်ရှားသော။ စေတနာ၊ နာ သည်။ သံဝိဇ္ဇတီ စေတနာ။ ။" သံ+စေတနာ"ဟု ပုဒ်ဖြတ်၊ သံသဒ္ဒေါ ဝိဇ္ဇမာနတ္ထော- သံ သဒ္ဒါသည် ဝိဇ္ဇမာန အနက်ရှိ၏၊ ထို့ကြောင့် သံ၏ ပရိယာယ်ဖြင့်"သံ ဝိဇ္ဇတီ+စေတနာ (လွတ်ခြင်း၌ သာယာသော ရှေ့အဖို့ စေတနာ) အဿာ"ဟု ဝိဂ္ဂဟပြုသည်၊ [ဂုဏဝတီ, ဂစ္ဆတီ တို့ကဲ့သို့ "သံဝိဇ္ဇတီ"ဟု ဤကာရန္တရှိစေ၊] ဤဝိဂ္ဂဟ၌ "ရှိ" ဟူသောအနက်ကို ဗဟုဗ္ဗီဟိသမာသ် ကပင် ဟောပြီးဖြစ်၍ ဏိကအတွက် အနက်သီးခြားမရှိတော့။ (အတ္ထိ၊) ဣတိ၊ ကြောင့်။ ဝါ၊ ထိုသို့ ထင်ရှားသော စေတနာရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ (သာ၊ ထို သုက္ကဝိသဋ္ဌိသည်။) သံစေတနာ၊ နာ မည်၏။ သံစေတနာဝ၊ ထင်ရှားသော စေတနာရှိသော သုက္ကဝိသဋ္ဌိသည်ပင်။ သဉ္စေတနာဝါ။ ။ ဤဒုတိယနည်း၌ကား "သံဝိဇ္ဇမာနာ+စေတနာ သဉ္စေတနာ" ဟု ကမ္မဓာရဲ သမာသ်တွဲ၊ ထို့နောက် အဿတ္ထိအနက်၌ ဏိကသက်၍ "သဉ္စေတနာ အဿာ အတ္ထိ"ဟု ကမ္မဓာရဲ အတွင်းငုတ်သော အဿတ္ထိတဒ္ဓိတ်ပြုသည်၊ သုက်ကို လွတ်စေရာ၌ နိုးသောအခါ လွတ်စေခြင်း, အိပ်ပျော်နေစဉ် အိပ်မက်မက်၍ လွတ်စေခြင်းဟု ၂ မျိုးရှိ၏၊ နိုးသောအခါ လွတ်စေခြင်း၌ စေတနာ အထင်အရှားရှိ၏၊ အိပ်မက်မက်၍ လွတ်စေရာ၌ စေတနာရှိသော်လည်း ထို စေတနာသည် အာပတ်သင့်ကြောင်း အင်္ဂါဟု ဆိုရလောက်အောင် မထင်ရှား၊ ထိုသို့ မထင်ရှားသော စေတနာကို တားမြစ်လို၍ "သံ-ထင်ရှားသော" ဟု ဝိသေသန ပြုရသည်။ သံစေတနိကာ၊ ကာ မည်၏၊ (ဏိက-ပစ္စည်းအနက် သီးခြားမရှိ-ဟူလို။) ဝါ၊ တစ်နည်း။ အဿာ၊ ထိုသုက္ကဝိသဋ္ဌိ၏။ သံစေတနာ၊ ထင်ရှားသော စေတနာသည်။ အတ္ထိ၊ ၏။ ဣတိ၊ ကြောင့်။ သာ၊ ထို သုက္ကဝိသဋ္ဌိသည်။ သံစေတနိကာ၊ မည်၏။
**သုက္ကဝိသဋ္ဌီ**တိ၊ ကား။ သုက္ကဝိသဋ္ဌိ။ ။ ဝိ ပုဗ္ဗ, သဇ္ဇဓာတ်သည် စာဂ (စွန့်လွှတ်ခြင်း) အနက်ဟော၊ တိ ပစ္စည်း၊ ဝိသဇ္ဇနံ-စွန့်လွှတ်ခြင်း၊ ဝိသဋ္ဌိ-စွန့်လွှတ်ခြင်း၊ သဇ္ဇဓာတ်ဖြစ်၍ သ၌ ဒွေဘော် မလို၊ ဋ္ဌိ၌သာ လိုသည်။ ["လွှတ်ဟု ပုဂ္ဂိုလ်၏ လုံ့လပယောဂ ထင်ရှားအောင် အနက်ပေးပါ၊ "လွတ်" ဟု မပေးပါနှင့်။] သုက္ကဿ၊ သုက်ကို။ ဝိသဋ္ဌိ၊ စွန့်လွှတ်ခြင်းတည်း။ ရာဂူပတ္ထမ္ဘာဒီသု၊ ရာဂကြောင့် အင်္ဂါဇာတ်၏ တောင့်မာခြင်းအစရှိသောအကြောင်းတို့ တွင်။ရာဂူပတ္ထမ္ဘာဒီသု။ ။ သုက်ကို လွတ်စေရာ၌ အချိန်အခါကိုလည်းကောင်း, အလိုဆန္ဒ ကိုလည်းကောင်း, ဥပါယ (လွတ်စေခြင်း၏ အကြောင်း)ကိုလည်းကောင်း, အလို၏တည်ရာကို လည်းကောင်းပြလို၍ ရာဂူပတ္ထမ္ဘာဒီသု-စသည်မိန့်၊ မှန်၏-ရာဂူပတ္ထမ္ဘစသော အကြောင်းတို့တွင် တစ်ပါးပါးကြောင့် အင်္ဂါဇာတ်တောင့်တင်း၍ လွတ်စေမှု ဖြစ်နိုင်လောက်အောင် ခံ့ငြားသောအခါ၌သာ လွတ်စေနိုင်၏။ ထို့ကြောင့် "ရာဂူပတ္ထမ္ဘာဒီသု ၊ပေ၊ ပတ္တေ"ဖြင့် ကာလကိုပြသည်၊ [ရာဂေန-ကြောင့်+ဥပတ္ထမ္ဘော-အင်္ဂါဇာတ်၏ တောင့်မာခြင်း၊ အာဒိဖြင့် ဝစ္စ, ပဿာဝ, ဝါတ, ဥစ္စာလိင်္ဂပိုးကိုက်ခြင်းတို့ကို ယူ။]
အဓိပ္ပာယ, ဥပါယ။ ။ထိုသို့လွှတ်စေရာ၌လည်း ရောဂါကင်းစေလိုခြင်း, သုခ ခံစားလိုခြင်းစသော အကျိုးတစ်မျိုးမျိုးကိုအလိုရှိ၏၊ ထိုအလိုကို "အာရောဂျာဒီသု ယံကိဉ္စိ အပဒိသိတွာ" ဖြင့်ပြ၏၊ ထိုအလို (အဓိပ္ပာယ) ဖြင့် အဇ္ဈတ္တရုပ် (ကိုယ့်ကိုယ် အင်္ဂါ၌ဖြစ်စေ,) ဗဟိဒ္ဓရုပ် (သူ့ကိုယ်အင်္ဂါ၌ဖြစ်စေ,) ၂ ပါးစုံ၌ဖြစ်စေ လုံ့လပြုရသေး၏၊ အာကာသ (ဟင်းလင်းအပြင်) ၌သော်လည်း ခါးကို လှုပ်စေရသေး၏၊ ထို့ကြောင့် "အဇ္ဈတ္တရူပါဒီသု ၊ပေ၊ ဥပက္ကမန္တဿ" ဖြင့် ဥပါယ (သုက်ကို လွှတ်စေခြင်း၏အကြောင်း)ကို ပြ၏။
ဝတ္ထု။ ။ အလိုဆန္ဒ၏ တည်ရာကို "ဝတ္ထု"ဟု ခေါ်၏၊ ထိုဝတ္ထုကို "နီလာဒိဝသေန" ဖြင့် ပြ၏၊ ငါ၏သုက်သည် နီလ-ညိုလေသလား, ပီတ-ဝါလေသလား, ဤသို့စသည်ဖြင့် စုံစမ်းလို၍ လွတ်စေ၏၊ ထို့ကြောင့် နီလ စသည်ကို စုံစမ်းလိုခြင်းဟူသော အဓိပ္ပာယ၏ "တည်ရာ ဝတ္ထု" ဟု ခေါ်သည်၊ ထို အားလုံး၏ အကျယ်ကို သုက္ကဝိသဋ္ဌိပါဠိတော် အဋ္ဌကထာတို့၌ တိုက်ရိုက်ပြထား၏၊ [အာသယဓာတုနာနတ္ထ၌ ပိတ္တသေမှ ပုဗ္ဗလောဟိတ ၄ပါးကို အာသယ ဟုခေါ်၏၊ ပထဝီစသော ၄ ပါး, ရသ (အရည်) သောဏိတ (သွေး)စသော ၇ ပါးကို "ဓာတု"ဟု ခေါ်သည်၊ ထို အာသယဓာတ်တို့၏ ကွဲပြားခြင်းကြောင့် နီလ ပီတ စသောအားဖြင့် သုက်အဆင်းလည်း ၁ဝ မျိုးကွဲပြားသည်။]
ယေန ကေနစိ၊ အမှတ်မထား တစ်ပါးပါးသော အကြောင်းကြောင့်။ အင်္ဂ ဇာတေ၊ သည်။ ကမ္မညတံ၊ လွတ်စေခြင်းအမှု၌ ခံ့သည်၏အဖြစ်သို့။ ပတ္တေ၊ ရောက်လသော်။ ဝါ၊ ရောက်ရာအခါ၌။ အာရောဂျာဒီသု၊ အာရောဂျ အစရှိသောအကျိုးတို့တွင်။ ယံကိဉ္စိ၊ အမှတ်မထား တစ်ပါးပါးသော အကျိုးကို။ အပဒိသိတွာ၊ ရည်စူး၍။ အဇ္ဈတ္တရူပါဒီသု၊ အဇ္ဈတ္တရုပ် အစရှိသည်တို့တွင်။ ယတ္ထကတ္ထစိ၊ အမှတ်မထား တစ်ပါးပါး၌။ မောစနဿာဒ စေတနာယ၊ လွတ်စေခြင်း၌ သာယာသော စေတနာဖြင့်။ နိမိတ္တေ၊ ၌။ ဥပက္ကမန္တဿ၊ လုံ့လပြုသော ရဟန်း၏၊ (စာဝနာ-၌စပ်။) အာသယ ဓာတုနာနတ္တတော၊ သလိပ်, သည်းခြေ, သွေး, ပြည်ဟူသော အာသယ, ပထဝီ အစရှိသော ဓာတ်, ရသ အစရှိသောဓာတ်တို့၏ ထူးသည်၏အဖြစ်ကြောင့်။ နီလာဒိဝသေန၊ အညို အစရှိသည်တို့၏အပြားအားဖြင့်။ ဒသဝိဓေသု၊ ၁ဝ ပါးအပြားရှိကုန်သော။ သုက္ကေသု၊ သုက်တို့တွင်။ ယဿကဿစိ၊ အမှတ်မရှိ တစ်စုံတစ်ခုသော။ သုက္ကဿ၊ ကို။ ဌာနာ၊ တည်နေရာမှ။ စာဝနာ၊ ရွှေ့စေခြင်းတည်း။ ဣတိ အတ္ထော၊ ဤကားအနက်၊ ["သုက္ကဝိသဋ္ဌိ၏ အဓိပ္ပာယ်နက်"ဟူလို။]
**အညတြ သုပိနန္တာ**တိ၊ ကား။ သုပိနေ၊ အိပ်မက်၌။ ယာ သုက္ကဝိသဋ္ဌိ၊ အကြင် သုက်လွှတ်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ရှိ၏။ တံ၊ ထိုအိပ်မက်၌ သုက်လွှတ်ခြင်းကို။ ထပေတွာ၊ ထား၍၊ (သိက္ခာပုဒ်တွင်းက သုက္ကဝိသဋ္ဌိ-၌ စပ်၊ သုပိနန္တာ၌ အန္တသဒ္ဒါလည်း အနက်သီးခြားမရှိ။)
သံဃာဒိသေသောတိ၊ ကား။ သုပိနန္တာ၊ အိပ်မက်၌ သုတ်လွှတ်ခြင်းကို။ အညတြ၊ ၍။ သံစေတနိကာ၊ ထင်ရှားသော စေတနာရှိသော။ ယာ သုက္ကဝိသဋ္ဌိ၊ သည်။ (အတ္ထိ၊ ၏။) အယံ၊ ဤသုက်လွှတ်ခြင်းသည်။ သံဃာဒိသေ သောနာမ၊ မည်သော။ အာပတ္တိနိကာယော၊ အာပတ်အပေါင်းသည်။ (ဟောတိ၊) ဣတိ (အယံ)၊ ဤဆိုအပ်ပြီးကား။ အတ္ထော၊ သိက္ခာနှင့် ပါဠိတော်၏ အနက်တည်း။ [သိက္ခာပုဒ်ပါဠိ၌ တစ်ပုဒ်နှင့်တစ်ပုဒ် ယှဉ်စပ်ပြသော ယောဇနတ္ထ-ဟူလို။]
ပန၊ ယောဇနတ္ထမှတစ်ပါး, ဝစနတ္ထကို ဆိုဦးအံ့။ ဧတ္ထ၊ ဤ သံဃာဒိသေသော ဟူသောပုဒ်၌။ ဝစနတ္ထော၊ တ္ထ ကို။ (ဧဝံ ဝေဒိတဗ္ဗော၊) အဿ (အာပတ္တိနိကာယ ဿ၊)၊ ဤအာပတ်အပေါင်း၏။ အာဒိမှိစေဝ၊ အစ၌လည်းကောင်း။ သေသေစ၊ အစမှ ကြွင်းသော အလယ်အဆုံး၌လည်းကောင်း။ သံဃော၊ ကို။ ဣစ္ဆိတဗ္ဗော၊ အလိုရှိထိုက်၏။ ဣတိ၊ ကြောင့်။ (ဝါ၊ ထိုသို့ အစ, အစမှကြွင်းသော အလယ်အဆုံး၌ သံဃာကို အလိုရှိထိုက်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ သော၊ ထို အာပတ်အပေါင်းသည်။) သံဃာဒိသေသော၊ သ မည်၏။ သံဃာဒိသေသော။ ။ "သံဃ+အာဒိ+သေသ"ဟု ခွဲ၊ အဋ္ဌကထာ၌လာသော ဝစနတ္ထကို ဝိဂြိုဟ်ပြ ဟု ယူ၍ "အာဒိစ+သေသောစ အာဒိသေသာ၊ သံဃော+အာဒိသေသေ သု အဿာတိ သံဃာဒိသေသော"ဟု ဝိဂြိုဟ်စစ်ပြု၊ အဿ-ထိုအာပတ်အပေါင်း၏၊ အာဒိ သေသေသု-အစ, အစမှကြွင်းသော အလယ်အဆုံးတို့၌၊ သံဃော-သံဃာသည်၊ အတ္ထိ, ဣတိ, သံဃာဒိသေသော၊ (အာပတ္တိနိကာယော)။
ကိံ၊ အဘယ်အနက်သည်။ ဝါ၊ ကို။ ဝုတ္တံ၊ သည်။ ဟောတိ၊ နည်း။ ကိံ ဝုတ္တံ ဟောတိ။ ။ ဤ ဝိဂြိုဟ်အရ အာပတ်အပေါင်းသာ ရ၏၊ အမှန်အားဖြင့် အာပတ်မှာ သံဃာမလို၊ အာပတ်မှ ထမြောက်မှုကိစ္စ၌သာ သံဃာလို၏၊ ထို့ကြောင့် ထိုဝိဂြိုဟ် ၏ ဆိုလိုရင်း အဓိပ္ပာယ်ကို ပြလိုသောကြောင့် "ကိံ ဝုတ္တံ"စသည်မိန့်၊ ဆိုလိုရင်းကား-အာပတ္တိ ဝုဋ္ဌာန၏ သံဃာဒိသေသ အမည်ကို အာပတ်ပေါ်၌ တင်စား၍ ဖလူပစာရအားဖြင့် အာပတ်ကိုလည်း "သံဃာဒိသေသ"ဟု ခေါ် သည်။ [အာပတ်သင့်သောကြောင့် အာပတ်မှ ထမှုဖြစ်ရကား အာပတ်ကိုအကြောင်း, အာပတ်မှ ထမှုကို အကျိုး-ဟုဆိုသည်။] ဣမံ အာပတ္တိံ၊ သို့။ အာပဇ္ဇိတွာ၊ ရောက်ပြီး၍။ ဝုဋ္ဌာတု ကာမဿ၊ ထလိုသော ရဟန်း၏။ ယံတံ အာပတ္တိဝုဋ္ဌာနံ၊ အကြင် အာပတ်မှထခြင်းသည်။ (အတ္ထိ၊) တဿ၊ ထို အာပတ်မှထခြင်း၏။ ပရိဝါသ ဒါနတ္ထာယ၊ ပရိဝါသ် ပေးခြင်းအကျိုးငှာ။ အာဒိမှိစေဝ၊ ၌လည်းကောင်း။ အာဒိတော၊ မှ။ သေသေ၊ ကြွင်းသော၊ (မဇ္ဈေ, အဝသာနေ-တို့၌စပ်။) မာနတ္တဒါနတ္ထာယ၊ မာနတ်ပေးခြင်းအကျိုးငှာ။ မဇ္ဈေ(စ)၊ ၌လည်းကောင်း။ ဝါ၊ တစ်နည်း။ မူလာယပဋိကဿနေန၊ အရင်းသို့ငင်ခြင်းနှင့်။ သဟ၊ တကွ။ မာနတ္တဒါနတ္ထာယ၊ ငှာ။ (မဇ္ဈေစ၊ လည်းကောင်း။) အဗ္ဘာ နတ္ထာယ၊ အဗ္ဘာန်သွင်းခြင်းအကျိုးငှာ။ အဝသာနေစ၊ ၌လည်းကောင်း။ သံဃော၊ ကို။ ဣစ္ဆိတဗ္ဗော၊ ၏။ တဿ အာဒိမှိစေ၀ ၊ပေ၊ ဣစ္ဆိတဗ္ဗော။ ။အာပတ် ထမြောက်ခြင်း၏ အစ၌ သံဃာက ပရိဝါသ်ပေးရ၏၊ အလယ်၌ မာနတ်ပေးရ၏၊ [မာနတ်ကျင့်နေစဉ် သံဃာဒိသေသ် ထပ်သင့်ပြန်လျှင် အရင်းအစပြန်၍ မူလာယပဋိကဿနခေါ် (ညဉ့်မဖုံးလျှင် မာနတ်ပြန်၍ ပေး၊ ညဉ့်ဖုံးလျှင်) ပရိဝါသ်နှင့်တကွ မာနတ်ပါ ပေးရ၏၊ ထို့ကြောင့် မဇ္ဈေကိစ္စ၌ "မူလာယ ပဋိကဿနေနဝါ သဟ မာနတ္ထာယ"ဟု တစ်နည်း ပြပြန်သည်။] အဆုံး၌ သံဃာက အဗ္ဘာန်သွင်းပေးရသည်။ ဟိ၊ မှန်။ ဧတ္ထ၊ ဤကံတို့တွင်၊ (ပရိဝါသဒါနကံ, မာနတ္တဒါနကံ, မူလာယပဋိကဿနေန သဟ မာနတ္တဒါနကံ, အဗ္ဘာနကံတို့တွင်။) ဧကမ္ပိကမ္မံ၊ တစ်ပါးပါးသောကံသည်လည်း။ ဝါ၊ ကိုလည်း။ သံဃေန၊ နှင့်။ ဝိနာ၊ ကင်း၍။ ကာတုံ၊ ငှာ။ န သက္ကာ၊ မတတ်ကောင်း။
ဣတိ၊ ဤသို့လျှင်။ ပေ၊ သံဃာဒိသေသော၊ မည်၏။ ဣတိ၊ အသာဓာရဏ ဝိနိစ္ဆအပြီးတည်း။
(ဣဒံ သိက္ခာပဒံ၊ ကို။) ပေ၊ သေယျသကံ၊ က ရဟန်းကို။ အာရဗ္ဘ, ဥပက္ကမိတွာ၊ လုလ္လပြု၍။ အသုစိ မောစနဝတ္ထုသ္မိံ၊ သုက်ကို လွတ်စေခြင်းဟူသောအကြောင်းကြောင့်။ ပညတ္တံ၊ ဧတ္ထ၊ ဤသိက္ခာပုဒ်၌။ အညတြသုပိနန္တာတိ၊ န္တာ ဟူသော။ အယံ၊ ဤပညတ်သည်။ ပေ၊ အနာဏတ္တိကံ၊ တည်း။
ပန၊ ထိုသို့ အနာဏတ္တိက ဖြစ်ပါသော်လည်း။ ပရေန၊ သူတစ်ပါးသည်။ ဝါ၊ ကို၊ (ကာရေတွာ-၌ စပ်။) အတ္တနော၊ ၏။ အင်္ဂဇာတေ၊ ၌။ ဥပက္ကမံ၊ လုလ္လကို။ ကာရေတွာ၊ ပြုစေ၍။ ဝါ၊ အပြုခိုင်း၍။ သစေ မောစာပေတိ၊ အကယ်၍ လွတ်စေအံ့။ (ဧဝံသတိ)၊ အာပတ္တိယေဝ၊ အာပတ်သည်ပင်။ ဟောတိ၊ ၏၊ (တချို့စာ၌ အာပဇ္ဇတိယေဝ-ဟုရှိ၏။)
ပေ၊ အာကာသေ၊ ၌။ ကဋိကမ္ပနေနပိ၊ ခါးကို လှုပ်ခြင်းဖြင့်လည်း။ နိမိတ္တေ၊ ၌။ ဥပက္ကန္တဿ၊ လုလ္လပြုသော ရဟန်း၏။ (သုတ္တံ၊ သည်။) သစေ န မုစ္စတိ၊ အကယ်၍ မလွတ်အံ့။ (ဧဝံသတိ၊) ထုလ္လစ္စယံ (ဟောတိ)။
ပန၊ ဆက်။ အန္တမသော, ယံ၊ အကြင်သုက်ကို။ ဧကာ၊ တစ်ကောင်သော။ ခုဒ္ဒက မက္ခိကာ၊ ယင်ငယ်သည်။ ပိဝေယျ၊ သောက်လောက်ရာ၏။ တတ္တကံ ပိ၊ ထိုမျှအတိုင်းအရှည်ရှိသော သုက်သည်လည်း။ ဌာနတော၊ တည်နေရာမှ။ သစေ မုစ္စတိ၊ အကယ်၍ လွတ်အံ့။ (ဧဝံသတိ၊) ဒကသေတံ၊ ကျင်ငယ်ချောင်းသို့။ ဝါ၊ အင်္ဂါဇာတ်သို့။ အနောတိဏ္ဏေ ပိ၊ မသက်ရောက်သေးပါသော်လည်း။
ပေ၊ ပန၊ ဆက်။ ဌာနတော၊ မှ။ စုတံ၊ ရွှေ့သောသုက်သည်။ အဝဿမေဝ၊ မချွတ်ဧကန်သာလျှင်။ ဒကသောတံ၊ သို့။ ဝါ၊ သို့။ ဩတရတိ၊ သက်ရောက်တော့၏။ [ဒကသောတန္တိ ပဿာဝမဂ္ဂံ၊ အင်္ဂဇာတပ္ပဒေသန္တိ ဝုတ္တံ ဟောတိ၊] တသ္မာ၊ ကြောင့်။ ဒကသောတံ ၊ပေ၊ သံဃာဒိသေသောတိ၊ သော ဟူ၍။ အဋ္ဌကထာသု၊ တို့၌။ ဝုတ္တံ၊ မိန့်အပ်ပြီ။ [ဒကသောတံ၊ သို့။ ဝါ၊ သို့။ ဩတိဏ္ဏမတ္တေ၊ သက်ရောက်ပြီးကာမျှဖြစ်သော သုက်သည်။ ဗဟိ၊ သို့။ နိက္ခန္တေ ဝါ၊ ထွက်သော်လည်းကောင်း။]
ပေ၊ စ၊ ဆက်။ အနုပက္ကမန္တဿ၊ လုံ့လမပြုသော ရဟန်း၏လည်းကောင်း။ အမောစနာဓိပ္ပါယဿ စ၊ လွတ်စေခြင်း၌ အလိုမရှိသော ရဟန်း၏လည်းကောင်း။ သုပိနံ၊ ကို။ ပဿန္တဿ စ၊ မြင်မက်သော ရဟန်း၏လည်းကောင်း။ ဥမ္မတ္တကာဒီနံ၊ တို့၏လည်းကောင်း။ (အသုစိမှိ၊ သုက်သည်။) မုတ္တေပိ၊ လွတ်သော်လည်း။ အနာပတ္တိ၊ အနာပတ်သည်။ (ဟောတိ၊ ၏။)
သီလဝိပတ္တိ၊ တည်း။ စေတနာ၊ လွတ်စေခြင်း၌ သာယာသော စေတနာလည်းကောင်း။ ဥပက္ကမော၊ လုလ္လပြုခြင်းလည်းကောင်း။ မုစ္စနံ၊ လွတ်ခြင်းလည်းကောင်း။ ဣတိ၊ သို့။ ဣမာနိ တီဏိ၊ တို့သည်။ ဧတ္ထ၊ ဤ သုက္ကဝိသဋ္ဌိသိက္ခာပုဒ်၌။ အင်္ဂါနိ၊ တို့တည်း။
သမုဋ္ဌာနာဒီနိ၊ သမုဋ္ဌာန် အစရှိသည်တို့သည်။ ပဌမပါရာဇိကေ၊ ၌။ ဝုတ္တသဒိသာနေဝ၊ ဆိုအပ်ပြီးသော သမုဋ္ဌာန်စသည်တို့နှင့် တူကုန်သည်သာ။ ဣတိ၊ သာဓာရဏဝိနိစ္ဆ အပြီးတည်း။
သံဃာဒိသေသ ကဏ္ဍေ၊ ဏ္ဍ၌။ ပဌမသိက္ခာပဒံ၊ ပဌမသိက္ခာပုဒ်သည်။ နိဋ္ဌိတံ၊ ပြီ။