ပဉ္စမေ၊ ၌။
ဘုတ္တာဝီတိ၊ ကား။
ဘုတ္တဝါ၊ စားပြီးသည်။
(ဟုတွာ၊ ၍။)
(ခါဒေယျဝါ ဘုဉ္ဇေယျဝါ၌စပ်။)
[အတီတေ တတဝန္တုတာဝီသုတ်အရ အတိတ်ဟော တာဝီပစ္စည်း ကို တဝန္တုပစ္စည်းဖြင့် လဲ၍ "ဘုတ္တဝါ" ဟု ဖွင့်သည်။]
ယေန၊ အကြင်ရဟန်းသည်။
ပဉ္စန္နံ၊ ၅ မျိုးကုန်သော။
ဘောဇနာနံ၊ ဘောဇဉ်တို့၏။
သာသပမတ္တမ္ပိ၊ မုန်ညင်းစေ့ပမာဏရှိသော ဘောဇဉ်ကိုလည်း။
အဇ္ဈောဟရိတံ၊ ဝမ်းတွင်းသို့ သွင်းအပ်ပြီ။
(စားမျိုအပ်ပြီ။)
သော၊ ထိုစားမျိုပြီးသော ရဟန်းကို။
ဧဝံ၊ ဤသို့ ဘုတ္တာဝီဟူ၍။
ဝုစ္စတိ၊ ၏။
ပဝါရိတောတိ၊ ကား။
အသနံ ပညာယတိ, ဘောဇနံ ပညာယတိ, ဟတ္ထ ပါသေ ဌိတော, အဘိဟရတိ, ပဋိက္ခေပေါ ပညာယတီတိ၊ ဟူ၍။
ဧဝံ၊ ဤသို့။
ပါဠိယံ၊ ပါဠိတော်၌။
[ဤသိက္ခာပုဒ်၏ ပဒဘာဇနီ၌။]
ဝုတ္တပဉ္စင်္ဂဝသေန၊ ဟောတော်မူအပ်ပြီးသော အင်္ဂါ ၅ ပါး၏အစွမ်းဖြင့်။
ကတပ္ပဝါရဏော, ကတပ္ပဋိက္ခေပေါ၊ ပြုအပ်ပြီးသော ပယ်မြစ်ခြင်းရှိသည်။
(ဟောတိ)။
ဣတိ အတ္ထော။
[အသနံ၊ စားခြင်းကြိယာသည်။
ပညာယတိ၊ ထင်ရှားအံ့။
ဘောဇနံ၊ ဘောဇဉ်ငါးပါး တစ်ပါးပါးသည်။
ပညာယတိ၊ အံ့။
ဟတ္ထပါသေ၊ ဟတ္ထပါသ်၌။
ဌိတော၊ တည်သည်။
(ဟောတိ၊ အံ့။)
အဘိဟရတိ၊ ရှေးရှုဆောင်အံ့။
ပဋိက္ခေပေါ၊ ပယ်မြစ်ခြင်းသည်။
ပညာယတိ၊ ထင်ရှားအံ့။]
တတ္ထ၊ ထို အသနံ ပညာယတိ အစရှိသော ပါဠိရပ်၌။
ယသ္မာ၊ ကြောင့်။
အသနံ ပညာယတီတိဣမိနာ၊ အသနံ ပညာယတိဟူသော ဤအင်္ဂါဖြင့်။
ဝိပ္ပကတဘောဇနော၊ စား၍ မပြီးသေးသော ဘောဇဉ်ရှိသူကို။
ဝါ၊ စားဆဲဘောဇဉ်ရှိသူကို။အဇ္ဈောဟရိတံ ။ ။ဧဝံ ပရိတ္တမ္ပိ (ဤမျှလောက် နည်းသည်လည်းဖြစ်သော) ဘောဇနံ သင်္ခါဒိတွာ (ကောင်းစွာ ဝါးပြီး၍သော်လည်းကောင်း) အသင်္ခါဒိတွာ ဝါ ဂိလိတံ (မျိုအပ်ပြီ) အခြားနေရာ၌ ခံတွင်းသို့ သွင်းရုံမျှကို "အဇ္ဈောဟရဏ" ဟု ဆိုရသော်လည်း ဤနေရာ၌ မျိုချခြင်းတိုင်အောင် ယူပါ-ဟူလို။
ကတပ္ပဝါရဏော ။ ။ကတော+ပဝါရဏာ ယေနာတိ ကတပ္ပဝါရဏော၊ "ပဝါရဏာ" အရအခြား ပဝါရဏာ ၃ မျိုးကို ယူမှားမည် စိုး၍ "ကတပ္ပဋိက္ခေပေါ"ဟု ထပ်ဖွင့်သည်၊ ဤကတပ္ပဝါရဏောသည် သိက္ခာပုဒ်၌လာသော "ပဝါရိတော" ပုဒ်၏ အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်သာတည်း၊ သဒ္ဒါနက်မှာ (ပပုဗ္ဗ ဝရဓာတ်,ကာရိတ် ဏေ, တပစ္စည်း ဖြစ်၍) "ပဝါရိတော-ပယ်မြစ်စေအပ်ပြီးသည်" ဟု ပေး၊ ပါတိမောက်ဘာသာဋီကာကို ကြည့်ပါ၊ [ပဝါရဏော ၄ မျိုးကို တေရသကဏ် ဋီကာ ဤသိက္ခာပုဒ်မှာ ရှု။]
ဋီကာ ။ ။ပဝါရိတောတိ- ပဋိက္ခေပိတော၊ ယော ဟိ ဘုဉ္ဇန္တော ပရဝိသကေန (ဆွမ်းလုပ်ကျွေးသူ-ဆွမ်းဟင်းလိုက်သူသည်) ဥပနီတံ ဘောဇနံ အနိစ္ဆန္တော ပဋိက္ခိပတိ၊ သော (ထိုပယ်မြစ်သူသည်) တေန (ထိုဆွမ်းလိုက်သူက) ပဝါရိတော ပဋိက္ခေပိတော နာမ (ပယ်မြစ်စေအပ်သည် မည်သည်) ဟောတိ၊ ဗျဉ္ဇနံ ပန အနာဒိယိတွာ (ဂရုမစိုက်မူ၍) အတ္ထမေဝ ဒဿေတုံ (လိုရင်းအနက်မျှကို ပြခြင်းငှာ) ကတပ္ပဝါရဏော၊ ပေ၊ အတ္ထောတိ ဝုတ္တံ ဟောတိ။ ပဝါရိတောတိ၊ ပဝါရိတ မည်၏ဟူ၍။ ဝုတ္တော၊ ဟောတော်မူအပ်ပြီ။
ကတပ္ပဝါရဏော ။ ။ကတော+ပဝါရဏာ ယေနာတိ ကတပ္ပဝါရဏော၊ "ပဝါရဏာ" အရအခြား ပဝါရဏာ ၃ မျိုးကို ယူမှားမည် စိုး၍ "ကတပ္ပဋိက္ခေပေါ"ဟု ထပ်ဖွင့်သည်၊ ဤကတပ္ပဝါရဏောသည် သိက္ခာပုဒ်၌လာသော "ပဝါရိတော" ပုဒ်၏ အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်သာတည်း၊ သဒ္ဒါနက်မှာ (ပပုဗ္ဗ ဝရဓာတ်,ကာရိတ် ဏေ, တပစ္စည်း ဖြစ်၍) "ပဝါရိတော-ပယ်မြစ်စေအပ်ပြီးသည်" ဟု ပေး၊ ပါတိမောက်ဘာသာဋီကာကို ကြည့်ပါ၊ [ပဝါရဏော ၄ မျိုးကို တေရသကဏ် ဋီကာ ဤသိက္ခာပုဒ်မှာ ရှု။]
ဋီကာ ။ ။ပဝါရိတောတိ- ပဋိက္ခေပိတော၊ ယော ဟိ ဘုဉ္ဇန္တော ပရဝိသကေန (ဆွမ်းလုပ်ကျွေးသူ-ဆွမ်းဟင်းလိုက်သူသည်) ဥပနီတံ ဘောဇနံ အနိစ္ဆန္တော ပဋိက္ခိပတိ၊ သော (ထိုပယ်မြစ်သူသည်) တေန (ထိုဆွမ်းလိုက်သူက) ပဝါရိတော ပဋိက္ခေပိတော နာမ (ပယ်မြစ်စေအပ်သည် မည်သည်) ဟောတိ၊ ဗျဉ္ဇနံ ပန အနာဒိယိတွာ (ဂရုမစိုက်မူ၍) အတ္ထမေဝ ဒဿေတုံ (လိုရင်းအနက်မျှကို ပြခြင်းငှာ) ကတပ္ပဝါရဏော၊ ပေ၊ အတ္ထောတိ ဝုတ္တံ ဟောတိ။ ပဝါရိတောတိ၊ ပဝါရိတ မည်၏ဟူ၍။ ဝုတ္တော၊ ဟောတော်မူအပ်ပြီ။
ယော စ၊ အကြင်ရဟန်းသည်လည်း။
ဝိပ္ပကတဘောဇနော၊ သည်။
ဝါ၊ သည်။
(ဟောတိ)။
တေန၊ ထိုရဟန်းသည်။
ကိဉ္စိ၊ အချို့ကို။
ဘုတ္တံ၊ စားအပ်ပြီ။
ကိဉ္စိ၊ ကို။
အဘုတ္တံ၊ မစားအပ်သေး။
ယဉ္စ၊ အကြင်ဘောဇဉ်ကိုလည်း။
ဘုတ္တံ၊ ပြီ။
တံ၊ ထိုစားအပ်ပြီးသမျှဘောဇဉ်ကို။
သန္ဓာယ၊ ရည်ရွယ်၍။
ဘုတ္တာဝီတိပိ၊ ဘုတ္တာဝီ ဟူ၍လည်း။
သင်္ခံ၊ ခေါ်ဝေါ်အပ်သည်၏အဖြစ်သို့။
ဂစ္ဆတိ၊ ရောက်၏။
တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။
(အချို့ကို စားပြီး၍ အချို့ကို မစားသေးသူကို ဘုတ္တာဝီဟု ဆိုအပ်သည်၏အဖြစ်ကြောင့်။)
ဘုတ္တာဝီတိ ဝစနေန၊ ဘုတ္တာဝီဟူသော သဒ္ဒါဖြင့်။
ဝိသုံ၊ သီးခြား။
ကိဉ္စိ၊ တစ်စုံတစ်ခုသော။
အတ္ထသိဒ္ဓံ၊ အနက်၏ ပြီးစီးခြင်းကို။
န ပဿာမိ၊ မတွေ့ မမြင်ရ။
ပန၊ ထိုသို့ပင် မတွေ့မြင်ရပါသော်လည်း။
ဒိရတ္တတိရတ္တန္တိအာဒီသု၊ ဒိရတ္တတိရတ္တံ အစရှိသော ပါဠိရပ်တို့၌။
ဒိရတ္တာဒိဝစနံ ဝိယ၊ ဒိရတ္တ အစရှိသော သဒ္ဒါကိုကဲ့သို့။
ပဝါရိတပဒဿ၊ ပဝါရိတပုဒ်၏။
ပရိဝါရဘာဝေန၊ အခြံအရံ၏အဖြစ်ဖြင့်လည်းကောင်း။
ဗျဉ္ဇနသိလိဋ္ဌတာယ စ၊ သဒ္ဒါ၏ ညက်ညောသည်၏အဖြစ်ဖြင့်လည်းကောင်း။
ဧတံ၊ ဤဘုတ္တာဝီဟူသောသဒ္ဒါကို။
ဝုတ္တံ၊ ဟောတော်မူအပ်ပြီ။
ဣတိ၊ သို့။
ဝေဒိတဗ္ဗံ၊ ၏။
ပန၊ ဆက်။
ပဝါရဏင်္ဂေသု၊ ပဝါရဏာအင်္ဂါတို့တွင်။
အသနံ ပညာယတီတိ၊ အသနံ ပညာယတိဟူသည်ကား။
ဝိပ္ပကတဘောဇနံ၊ စား၍ မပြီးသေးသော ဘောဇဉ်ကို။
ဒိဿတိ၊ တွေ့မြင်အပ်၏။
သော ပုဂ္ဂလော၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်သည်။
တံ၊ ထိုဘောဇဉ်ကို။
ဘုဉ္ဇမာနော၊ စားဆဲသည်။
စေ ဟောတိ၊ အံ့။
ဣတိ အတ္ထော၊ နက်။
ဘောဇနံ ပညာယတီတိ၊ ကား။
ပဝါရဏပ္ပဟောနကံ၊ ပဝါရိတ်လောက်သော။
ဘောဇနံ၊ ကို။
ဒိဿတိ၊ တွေ့မြင်အပ်၏။
ဩဒနာဒီနံ၊ ဩဒန အစရှိသည်တို့တွင်။
အညတရံ၊ တစ်မျိုးမျိုးသော။
ပဋိက္ခိပိတဗ္ဗံ၊ ပယ်မြစ်ထိုက်သော။
ဘောဇနံ၊ သည်။
စေ ဟောတိ၊ အံ့။
ဣတိ အတ္ထော၊ နက်။
ဟတ္ထပါသေ ဌိတောတိ၊ ကား။
ပဝါရဏပ္ပဟောနကံ၊ သော။
ဘောဇနံ၊ ကို။
ဂဏှိတွာ၊ ခံယူ၍။
ဒါယကော၊ ပေးလှူတတ်သော ဒါယကာသည်။
(ဆွမ်း, ဟင်း လိုက်သော ဒါယကာသည်)။
အဍ္ဎတေယျဟတ္ထပ္ပမာဏေ၊ အခွဲအားဖြင့် ၃ တောင် ပမာဏရှိသော။ဝိပ္ပကတဘောဇနော ။ ။ဝိ- ကင်းသော+ပကတ-အပြားအားဖြင့် ပြုခြင်း၊ ဝိပ္ပကတ+ဘောဇနံ ယဿာတိ ဝိပ္ပကတဘောဇနော- ကင်းသော အပြားအားဖြင့် ပြုပြင်ခြင်းရှိသူ (သဒ္ဒတ္ထ), ဝါ- စား၍ မပြီးသေးသော ဘောဇဉ်ရှိသူ (အဓိပ္ပာယတ္ထ), ဝါ- စား၍ မပြီးသေးသူ (ဝေါဟာရတ္ထ)။
ကိဉ္စိ အတ္ထသိဒ္ဓိံ ။ ။အသနံ ပညာယတိဖြင့် စားဆဲ (စားနေတုန်းမှာ) ပယ်မြစ်သူကို "ပဝါရိတ" ဟု ဟောတော်မူလိုသောကြောင့် စားပြီးဟူသော အနက်ကို ဟောသော ဘုတ္တာဝီ အတွက် သီးခြားအနက်ထူးကို မတွေ့ရ-ဟူလို။ ဝါ၊ ၂ ထောင့်ထွာ ပမာဏရှိသော။ ဩကာသေ၊ အရပ်၌။ ဌိတော၊ တည်သည်။ စေ ဟောတိ၊ အံ့။ ဣတိ အတ္ထော၊ နက်။
ကိဉ္စိ အတ္ထသိဒ္ဓိံ ။ ။အသနံ ပညာယတိဖြင့် စားဆဲ (စားနေတုန်းမှာ) ပယ်မြစ်သူကို "ပဝါရိတ" ဟု ဟောတော်မူလိုသောကြောင့် စားပြီးဟူသော အနက်ကို ဟောသော ဘုတ္တာဝီ အတွက် သီးခြားအနက်ထူးကို မတွေ့ရ-ဟူလို။ ဝါ၊ ၂ ထောင့်ထွာ ပမာဏရှိသော။ ဩကာသေ၊ အရပ်၌။ ဌိတော၊ တည်သည်။ စေ ဟောတိ၊ အံ့။ ဣတိ အတ္ထော၊ နက်။
အဘိဟရတီတိ၊ ကား။
သော ဒါယကော၊ ထိုပေးလှူတတ်သော ဒါယကာသည်။
တဿ၊ ထိုရဟန်းဖို့။
တံဘောဇနံ၊ ကို။
ကာယေန၊ ကိုယ်ဖြင့်။
စေ အဘိသံဟရတိ၊ အကယ်၍ ရှေးရှုဆောင်အံ့။
ဣတိ အတ္ထော၊ နက်။
ပဋိက္ခေပေါ ပညာယတီတိ၊ ကား။
ပဋိက္ခေပေါ၊ ပယ်မြစ်ခြင်းကို။
ဒိဿတိ၊ တွေ့မြင်အပ်၏။
အဘိဟဋံ၊ ရှေးရှုဆောင်အပ်သော။
တံ၊ ထိုဘောဇဉ်ကို။
သော ဘိက္ခု၊ သည်။
ကာယေနဝါ၊ သော်လည်းကောင်း။
ဝါစာယဝါ၊ သော်လည်းကောင်း။
စေ ပဋိက္ခိပတိ၊ အကယ်၍ ပယ်မြစ်အံ့။
ဣတိ အတ္ထော၊ နက်။
ဧဝံ၊ ဤသို့လျှင်။
ပဉ္စန္နံ၊ ကုန်သော။
အင်္ဂါနံ၊ တို့၏။
ဝသေန၊ ဖြင့်။
ပဝါရိတော၊ ပယ်မြစ်စေအပ်ပြီးသည် (ပဝါရိတ်သင့်ပြီးသည်)။
(ဟောတိ)။
တတြ၊ ထိုအင်္ဂါ ၅ ပါးတို့၌။
အယံ၊ ဤဆိုအပ်လတ္တံ့ကား။
ဝိနိစ္ဆယော၊ တည်း။
အသနန္တိအာဒီသု၊ အသနံ အစရှိသည်တို့၌။
တာဝ၊ ပဝါရိတ်သင့်ပုံမှ ရှေးဦးစွာ။
ယဉ္စ၊ အကြင်ဘောဇဉ်ကိုလည်း။
အသ္နာတိ၊ စား၏။
(စားဆဲ)။
ယဉ္စ ဘောဇနံ၊ အကြင် ဘောဇဉ်ကိုလည်း။
ဟတ္ထပါသေ၊ ဟတ္ထပါသ်၌။
ဌိတေန၊ တည်သူသည်။
အဘိဟဋံ၊ ရှေးရှုဆောင်အပ်သည်ကို။
ပဋိက္ခိပတိ၊ ပယ်မြစ်၏။
တံ၊ ထိုဘောဇဉ်ကို။
ဩဒနော၊ ထမင်းလည်းကောင်း။
ကုမ္မာသော၊ တစ်ဝက်ကျက်ပြုတ် မုယောဆန်ဖြင့် ပြုလုပ်အပ်သော စားဖွယ်လည်းကောင်း။
သတ္တု၊ မုန့်မှုန့်လည်းကောင်း။
မစ္ဆော၊ ငါးလည်းကောင်း။
မံသံ၊ အသားလည်းကောင်း။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ဣမေသံ၊ ဤ ၅ မျိုးသော ဘောဇဉ်တို့တွင်။
အညတရမေဝ၊ တစ်မျိုးမျိုးဟူ၍သာ။
ဝေဒိတဗ္ဗံ၊ ထိုက်၏။
[ဧဝဖြင့် ယာဂု ခဲဖွယ် သစ်သီး ကြီးငယ်ကို ကန့်။]
တတ္ထ၊ ထိုဘောဇဉ်ငါးပါးတို့တွင်။
ဩဒနော နာမ၊ ဩဒနမည်သည်ကို။
(ဧဝံ၊ ဤဆိုအပ်လတ္တံ့သောနည်းဖြင့်။
ဝေဒိတဗ္ဗော၊ သိထိုက်၏။)
သာလိ၊ သလေးလည်းကောင်း။
ဝီဟိ၊ ကောက်လည်းကောင်း။
ယဝေါ၊ မုယောလည်းကောင်း။
ဂေါဓုမော၊ နတ်ကောက်လည်းကောင်း။
ဝါ၊ ဂျုံလည်းကောင်း။
ကင်္ဂု၊ ဆတ်လည်းကောင်း။
ဝရကော၊ ပြောင်းလည်းကောင်း။
ကုဒြူသကော၊ လူးလည်းကောင်း။
ဣတိ၊ သို့။
သတ္တန္နံ၊ ၇ပါးကုန်သော။
ဣမေသံ ဓညာနံ၊ ဤစပါးမျိုးတို့၏။
တဏ္ဍုလေ၊ ဆန်တို့ကို။
ဂဟေတွာ၊ ယူ၍။
ဘတ္တံ၊ ထမင်းကို။
ပစာမ၊ ချက်ကုန်အံ့။
ဣတိဝါ၊ ဤသို့ ကြံ၍သော်လည်းကောင်း။
ယာဂုံ၊ ယာဂုကို။
ပစာမ၊ ကျိုကုန်အံ့။
ဣတိဝါ၊ ဤသို့ကြံ၍သော်လည်းကောင်း။
ယံကိဉ္စိ၊ အကြင်အမှတ်မရှိ တစ်စုံတစ်ခုကို။
သန္ဓာယ၊ ရည်ရွယ်၍။
ပစန္တု၊ ချက်ပစေကုန်။
(ကျိုပစေကုန်။)
ဥဏှံဝါ၊ အပူကိုသော်လည်းကောင်း။
သီတလံဝါ၊ အအေးကိုသော်လည်းကောင်း။
ဘုဉ္ဇန္တာနံ၊ စားသူတို့၏။
ဘောဇနကာလေ၊ စားရာအခါ၌။
ဂဟိတ ဂဟိတဋ္ဌာနေ၊ ယူအပ်ရာ ယူအပ်ရာ အရပ်၌။
ဩဓိ၊ အရေးအသားအပိုင်းအခြားသည်။
သစေ ပညာယတိ၊ အကယ်၍ ထင်ရှားအံ့။
(ဧဝံသတိ၊ သော်။)
ဩဒနော၊ ထမင်းသည်။
ဟောတိ၊ ၏။
ပဝါရဏံ၊ ပယ်မြစ်ခြင်းကို။
(ပဝါရိတ်ကို)။
ဇနေတိ၊ ဖြစ်စေတော့၏။
ပန၊ ကား။
ယော ပါယသော ဝါ၊ အကြင်နို့ထမင်းသည်သော်လည်းကောင်း။
(ယာ) အမ္ဗိလယာဂု ဝါ၊ အကြင် ဗြုံးစပ်ယာဂုသည်သော်လည်းကောင်း။
ဥဒ္ဓနတော၊ ဖိုခနောက်မှ။
ဩတာရိတမတ္တာ၊ ချအပ်ကာမျှသည်။
(ဟုတွာ)။
အဗ္ဘုဏှာ၊ လောလောပူသည်။
(သမာနာ၊ သော်။)
အာဝဇ္ဇိတွာ (အာဝိဉ္ဆိ တွာ)၊ စောင်းငဲ့၍။
ပိဝိတုံ၊ သောက်ခြင်းငှာ။
သက္ကာ၊ တတ်ကောင်းသည်။
ဟောတိ၊ ၏။
ယဿ၊ အကြင်နို့ထမင်း၏။
(ယဿာ၊ အကြင်ယာဂု၏။)
ဟတ္ထေန၊ လက်ဖြင့်။
ဂဟိတောကာသေပိ၊ မထင်ရှား။
(သော၊ ထိုနို့ထမင်းသည်။
သာ၊ ထိုယာဂုသည်။)
ပဝါရဏံ၊ ကို။
န ဇနေတိ၊ မဖြစ်စေနိုင်။
[ဩဒနမဟုတ်သောကြောင့် ပဝါရိတ်မဖြစ်စေပါ-ဟူလို။]
ပန၊ ထိုသို့ပင် မဖြစ်စေပါသော်လည်း။
ဥသုမာယ၊ အငွေ့သည်။
ဝိဂတာယ၊ ကင်းလတ်သော်။
ဃနဘာဝံ၊ တစ်ခဲနက်၏အဖြစ်သို့။
သစေ ဂစ္ဆတိ၊ အကယ်၍ ရောက်အံ့။
ဩဓိံ၊ ကို။
သစေ ဒဿေတိ၊ အကယ်၍ ပြအံ့။
(ဧဝံသတိ၊ သော်။)
ပုန၊ တစ်ဖန်။
ပဝါရဏံ၊ ကို။
ဇနေတိ၊ ဖြစ်စေပြန်၏။
[ဩဒနဖြစ်သောကြောင့်-ဟူလို။]
ပုဗ္ဗေ၊ ရှေး၌။
(ဖိုမှ ချကာစ ပူနေတုန်းက-ဟူလို။)
တနုကဘာဝေါ၊ ကျဲသည်၏အဖြစ်သည်။
န ရက္ခတိ၊ ပဝါရိတ်မသင့်အောင် မစောင့်ရှောက်နိုင်။
ဗဟူ၊ များစွာကုန်သော။
ပဏ္ဏဖလကဠီရေ၊ အရွက်, အသီး, အညှောက်တို့ကို။
ပက္ခိပိတွာ၊ ထည့်၍။
မုဋ္ဌိမတ္တာပိ၊ တစ်ဆုပ်စာမျှ ရှိသည်လည်း ဖြစ်ကုန်သော။
တဏ္ဍုလာ၊ ဆန်တို့သည်။
ဝါ၊ တို့ကို။
ပက္ခိတ္တာ၊ ထည့်အပ်ကုန်သည်။
သစေပိ ဟောန္တိ၊ အကယ်၍ မူလည်းဖြစ်စေကုန်ဦးတော့။
(ဧဝံသတိပိ၊ ဤသို့ ဖြစ်ပါကုန်သော်လည်း။)
ဘောဇနကာလေ၊ စားရာအခါ၌။
ဩဓိ၊ သည်။
စေ ပညာယတိ၊ အံ့။
(ဧဝံသတိ၊ သော်။)
ပဝါရဏံ၊ ပယ်မြစ်ခြင်းကို။
ဝါ၊ ပဝါရိတ်ကို။
ဇနေတိ၊ ဖြစ်စေနိုင်၏။အမ္ဗိလယာဂု ။ ။ဟင်းရွက်ဟင်းသီး အညှောက် စသည်တို့ကိုပါ ရောစပ်၍ ဆန်ကို ကျိုအပ်သော (ဗြုံးစပ်-အမျိုးမျိုး ရောစပ်ထားသော) ယာဂုတည်း၊ ထို့ကြောင့် နောက်၌ "ဗဟူပဏ္ဏဖလကဠီရေ ပက္ခိပိတွာ တဏ္ဍုလာ ပက္ခိတ္တာ" ဟု ဆိုလတ္တံ့။
ဩဓိ ပညာယတိ ။ ။လက်ရာ ဇွန်းရာကို ဩဓိ (အရေးအသား အပိုင်းအခြား) ဟုခေါ်၏၊ ယာဂုအကျဲကို ဇွန်းဖြင့် ခတ်ယူသောအခါ ယူရာအရပ် (ဇွန်းရာ) မထင်ရှား၊ နို့ထမင်းနှင့် ယာဂုအပျစ်ကား (လက်ရာ ဇွန်းရာ) ထင်ရှား၏၊ ထို့ကြောင့် ယာဂုအပျစ်လည်း ဩဒနအမည် ရသည်။
အာဝိဉ္ဆိတွာ ။ ။အာ+ဝိပုဗ္ဗ အဉ္ဆ ဓာတ်ဖြင့် "အာဝိဉ္ဆိတွာ- ရှေးရှု ဆွဲငင်၍၊ ဝါ- စောင်း၍" ဟု ရှိလျှင် ကောင်း၏၊ ယခုစာတို့၌ အာဝဇ္ဇိတွာ- ဟုရှိသည်ကား မကောင်း၊ အာဝဇ္ဇနဘဝင်ကို "အာဝဋ္ဋန" ဟု သုံးစွဲသောအရာကဲ့သို့ ဋ္ဋ ကို ဇ္ဇ ပြုလျှင် တော်သလို ရှိ၏။
ဩဓိ ပညာယတိ ။ ။လက်ရာ ဇွန်းရာကို ဩဓိ (အရေးအသား အပိုင်းအခြား) ဟုခေါ်၏၊ ယာဂုအကျဲကို ဇွန်းဖြင့် ခတ်ယူသောအခါ ယူရာအရပ် (ဇွန်းရာ) မထင်ရှား၊ နို့ထမင်းနှင့် ယာဂုအပျစ်ကား (လက်ရာ ဇွန်းရာ) ထင်ရှား၏၊ ထို့ကြောင့် ယာဂုအပျစ်လည်း ဩဒနအမည် ရသည်။
အာဝိဉ္ဆိတွာ ။ ။အာ+ဝိပုဗ္ဗ အဉ္ဆ ဓာတ်ဖြင့် "အာဝိဉ္ဆိတွာ- ရှေးရှု ဆွဲငင်၍၊ ဝါ- စောင်း၍" ဟု ရှိလျှင် ကောင်း၏၊ ယခုစာတို့၌ အာဝဇ္ဇိတွာ- ဟုရှိသည်ကား မကောင်း၊ အာဝဇ္ဇနဘဝင်ကို "အာဝဋ္ဋန" ဟု သုံးစွဲသောအရာကဲ့သို့ ဋ္ဋ ကို ဇ္ဇ ပြုလျှင် တော်သလို ရှိ၏။
အယာဂုကေ၊ ယာဂုမရှိသော။
[နဂိုစီရင်တုန်းက ယာဂုမပါသော-ဟူလို။]
နိမန္တနေ၊ နိမန္တနဘတ်၌။
ယာဂုံ၊ ယာဂုကို။
ဒဿာမ၊ လှူကုန်အံ့။
ဣတိ၊ ဤသို့ကြံ၍။
ဘတ္တေ၊ ထမင်း၌။
ဥဒကကဉ္စိကခီရာဒီနိ၊ ရေ, ပအုန်းရည်, နို့ရည် အစရှိသည်တို့ကို။
အာကိရိတွာ၊ လောင်းထည့်၍။
ယာဂုံ၊ ကို။
ဂဏှထ၊ ခံယူကြပါကုန်။
ဣတိ၊ ဤသို့လျှောက်၍။
ဒေန္တိ၊ လှူတတ်ကုန်၏။
တနုကာ၊ ကျဲသည်။
ကိဉ္စာပိ ဟောတိ၊ အကယ်၍မူလည်း ဖြစ်စေဦးတော့။
(ဧဝံသတိပိ၊ ဤသို့ပင် ကျဲပါသော်လည်း။)
ပဝါရဏံ၊ ကို။
ဇနေတိယေဝ၊ ဖြစ်စေသည်သာ။
ပန၊ ကား။
ပက္ကုထိတေသု၊ ပွက်ပွက်ဆူကုန်သော။
ဥဒကာဒီသု၊ ရေ အစရှိသည်တို့၌။
[အာဒိဖြင့် ကဉ္စိက, ခီရအစရှိသည်တို့ကို ယူ။]
ပက္ခိပိတွာ၊ ထမင်းကို ထည့်၍။
ပစိတွာ၊ ကျိုချက်၍။
သစေဒေန္တိ၊ အကယ်၍ လှူကုန်အံ့။
(ဧဝံသတိ၊ ဤသို့ လှူကုန်လတ်သော်။)
ယာဂုသင်္ဂဟမေဝ၊ ယာဂု၌ သွင်းယူအပ်သည်၏အဖြစ်သို့သာ။
ဂစ္ဆတိ၊ ရောက်၏။
ယာဂုယာပိ၊ ယာဂုအစစ်၌လည်း။
[ပိသည် သမ္ဘာဝနာ]။
သာသပမတ္တမ္ပိ၊ မုန်ညင်းစေ့မျှ ပမာဏရှိသည်လည်းဖြစ်သော။
မစ္ဆမံသက္ခဏ္ဍံ ဝါ၊ ငါးအပိုင်း အသားအပိုင်းသည်သော်လည်းကောင်း။
ဝါ၊ ကိုသော်လည်းကောင်း။
နှာရုဝါ၊ အကြောသည်သော်လည်းကောင်း။
ဝါ၊ ကိုသော်လည်းကောင်း။
ပက္ခိတ္တံ၊ ထည့်အပ်သည်။
သစေ ဟောတိ၊ အံ့။
(ဧဝံသတိ၊ သော်။)
[ငါးဆံပြုတ်စသည် ဖြစ်သွားလတ်သော်-ဟူလို။]
ပဝါရဏံ၊ ကို။
ဇနေတိ၊ ၏။
သာနုလောမာနံ၊ အလျော်နှင့်တကွ ဖြစ်ကုန်သော။
ဝုတ္တဓညာညနံ၊ ဆိုအပ်ပြီးသော စပါးမျိုး ၇ ပါးတို့၏။
တဏ္ဍုလေ၊ ဆန်တို့ကို။
ဌပေတွာ၊ ဖယ်ထား၍။
အညေဟိ၊ အခြားကုန်သော။
ဝေဠုတဏ္ဍုလာဒီဟိ ဝါ၊ ဝါးသီးအဆန် အစရှိသည်တို့ဖြင့်သော်လည်းကောင်း။
ယေဟိ ကေဟိစိ၊ အမှတ်မရှိ တစ်စုံတစ်ခုသော ဝတ္ထုတို့ဖြင့်။
ကတဘတ္တံ၊ ပြုအပ်သော ထမင်းသည်။
ပဝါရဏံ၊ ကို။
န ဇနေတိ၊ မဖြစ်စေ။
ယဝေဟိ၊ မုယောတို့ဖြင့်။
(အခွံကြမ်းသော ဂျုံတို့ဖြင့်။)
ကတော၊ ပြုအပ်သော ဘောဇဉ်သည်။**ဥဒက ၊ ပေ၊ အာကိရိတွာ**၊ ။ ။ထမင်းထဲ၌ ရေစသည်ကို ထည့်ရုံသာ ထည့်၍ မနယ်ဘဲ လှူသောကြောင့် (ဩဒနပင် ဖြစ်ရကား) ပဝါရိတ်ကို ဖြစ်စေသည်။ အကယ်၍ ထမင်းလုံးများကို ကျေအောင် ချေထားလျှင် (ယာဂုဖြစ်သွားသောကြောင့်) ပဝါရိတ်ကို မဖြစ်စေ၊ [အာကိရိတွာ တေဟိ သဒ္ဓိံ မဒ္ဒိတွာ ဘတ္တမိဿကေ ကတွာ၊ ပေ၊ သစေ ပန ဘတ္တေ ဥဒကကဉ္စိကခီရာဒီနိ အာကိရိတွာ မဒ္ဒိတွာ ယာဂုံ ဂဏှထာတိ ဒေန္တိ၊ ပဝါရဏံ န ဇနေတိ။]
**သာနုလောမံ** ။၊ ။တိုက်ရိုက်အားဖြင့် ဓည ၇မျိုးတွင် မပါဝင်ဘဲ အလျော်အားဖြင့်သာ ယူနိုင်သော နီဝါရ (ကျိတ်စပါး) ဝရကစောရက (ပြောင်းသူခိုး-ပြောင်းဖူးဟု ခေါ်ကြ၏) တို့ကို ဓညာနုလောမဟု ဆိုကြသည်။ [နီဝါရဝရကစောရကာစေတ္ထ ဓညာနုလောမာတိ ဝဒန္တိ။]
ပန၊ ကား။
အညေဟိ၊ မုယောမှ အခြားကုန်သော။
မုဂ္ဂါဒီဟိ၊ ပဲနောက် အစရှိသည်တို့ဖြင့်။
ကတကုမ္မာသော၊ ပြုအပ်သော တစ်ဝက်ကျက်ပြုတ်ဘောဇဉ်သည်။
ပဝါရဏံ၊ ကို။
န ဇနေတိ၊ စေ။
[ဓညမှ ဖြစ်သော ဆန်ကို မလုပ်အပ်သောကြောင့် ပဝါရိတ်ကို မဖြစ်စေ။]
သတ္တဓညာနိ၊ စပါးမျိုး ၇ ပါးတို့ကို။
ဘဇ္ဇိတွာ၊ လှော်၍။
ကတော၊ ပြုအပ်သော ဘောဇဉ်သည်။
သတ္တု နာမ၊ သတ္တု မည်၏။
အန္တမသော၊ အောက်ထစ်ဆုံးအားဖြင့်။
ခရပါကဘဇ္ဇိတာနံ၊ ကြမ်းကြမ်းကျက်အောင် လှော်အပ်ကုန်သော။
(ကောင်းကောင်းကျက်အောင် လှော်အပ်ကုန်သော။)
ဝီဟီနံ၊ ကောက်တို့၏။
တဏ္ဍုလေ၊ တို့ကို။
ကောဋ္ဋေတွာ၊ ထောင်း၍။
ကတစုဏ္ဏမ္ပိ၊ ပြုအပ်သော အမှုန့်သည်လည်းကောင်း။
ကုဏ္ဍကမ္ပိ၊ ဆန်ကွဲသည်လည်းကောင်း။
သတ္တုသင်္ဂဟမေဝ၊ သတ္တု၌ သွင်းယူအပ်သည်၏အဖြစ်သို့သာ။
ဂစ္ဆတိ၊ ရောက်၏။
ပန၊ ဗျတိရိတ်ကား။
သမပါကဘဇ္ဇိတာနံဝါ၊ သင့်ရုံကျက်အောင် လှော်အပ်သည်သော်လည်းဖြစ်ကုန်သော။
အာတပသုက္ခာနံဝါ၊ နေ၌ ခြောက်သည်သော်လည်းဖြစ်ကုန်သော။
(နေလှန််းအပ်သည်သော်လည်းဖြစ်ကုန်သော။)
(ဝီဟီနံ၊ ကောက်တို့၏။)
ကုဏ္ဍကံ ဝါ၊ ဆန်ကျိုး, ဆန်ကွဲသည်လည်းကောင်း။**ကုမ္မာသော** ။၊ ။"အဒ္ဓသိန္နာ စ ဂေါဓုမာ, အညေ စ စဏကာဒယော၊ ကုမ္မာသ ဣတိကထျန္တေ" ဟု ဆို၍ အဒ္ဓသိန္န ဂေါဓုမ- တစ်ဝက်ကျက်ရုံ ပြုတ်အပ်သော ဂျုံ, ကုလားပဲ စသည်ကို "ကုမ္မာသ" ဟု ထောမနိဓိ၌ ဆိုသည်၊ ဤ၌ကား "ယဝေတိ ကတော" ဟု ဆိုသောကြောင့် "တစ်ဝက်ကျက်ရုံ ပြုတ်အပ်သော မုယောဆန်ကို ပြုလုပ်ထားသော စားဖွယ်တစ်မျိုး" ဟု မှတ်ပါ၊ ဆက်ဦးအံ့-- ရဋ္ဌပါလသုတ် အဋ္ဌကထာ၌ သိုးနေသော ထိုကုမ္မာသကို "သုနခဝန္တသဒိသံ- ခွေးအန်ဖတ်နှင့်တူသော၊ ပူတိကုက္ကုဋဏ္ဍမိဝ- ကြက်ဥပုပ်ကဲ့သို့၊ ဘိန္နဋ္ဌာနေ- ကွဲသောအရပ်၌၊ ပူတိကံ- အပုပ်နံ့ကို၊ ဝါယန္တံ- နံစေသော" ဟု သရုပ်ဖော်ထား၏၊ ထို့ကြောင့် "ကုမ္မာသ" ဟူသည်မုန့်မျိုးမဟုတ်၊ ထမင်းချက်သကဲ့သို့ တစ်ဝက်ကျက်ရုံ ပြုတ်ထားသော ဘောဇဉ်တစ်မျိုးတည်း၊ ထိုသို့ တစ်ဝက်ကျက်ရုံ ပြုတ်ထားသောကြောင့်ပင် ညနေက ချက်ပြုတ်ထားပါလျက် တစ်ညဉ့်လွန်ရုံမျှဖြင့် သိုးရလေသည်၊ ထမင်းသည် တစ်ညဉ့်လွန်လျှင် ထမင်းကြမ်းသာ ဖြစ်၏, မသိုးများစွာသော မုန့်များလည်း တစ်ညဉ့်လွန်ရုံမျှဖြင့် မသိုးနိုင်။
**သတ္တု နာမ၊ ပေ၊ ကတော** ။၊ ။အဗဒ္ဓသတ္တု- မဆုပ် မဖွဲ့အပ်သော မုန့်မှုန့်၊ ဗဒ္ဓသတ္တု- ဆုပ်အပ်သော မုန့်မှုန့်များကို "သတ္တု" ဟု အခြားနေရာ၌ ခေါ်သော်လည်း ဤဘောဇဉ် ၅ ပါးခွဲခြားရာ၌ကား စပါးမျိုး ၇ ပါးကို လှော်၍ အခွံချွတ်ပြီးသော လှော်ဆန်ကို သတ္တုဟု ခေါ်ရင်းစွဲတည်း။
**အန္တမသော ၊ ပေ၊ သတ္တုသင်္ဂဟံ** ။၊ ။[ခရ- ကြမ်းကြမ်း၊ ဝါ- ကောင်းကောင်း+ပါကကျက်အောင်+ဘဇ္ဇတိ- လှော်အပ်။] စား၍ ဖြစ်ဖို့ရာ ကောင်းကောင်း ကျက်အောင် လှော်အပ်ပြီးသော ကောက်စပါး၏ ဆန်မှုန့် ဆန်ကွဲများလည်း သတ္တု၌ ပါဝင်၏၊ အမှုန့်နှင့် ဆန်ကွဲကို "အန္တမသော" ဟု ဆိုသောကြောင့် မူလသတ္တုမှာ လှော်အပ်ပြီး စပါး၏ "ဆန်လုံး" ဟု သိလာပြီ။ ယေကေစိ၊ အမှတ်မရှိ ကြွင်းမဲ့ဥဿုံ အလုံးစုံကုန်သော။
တဏ္ဍုလာဝါ၊ ဆန်တို့သည်လည်းကောင်း။
လာဇာ ဝါ၊ ပေါက်ပေါက်တို့သည်လည်းကောင်း။
လာဇေဟိ၊ ပေါက်ပေါက်တို့ဖြင့်။
ကတဘတ္တသတ္တုအာဒီနိ ဝါ၊ ပြုအပ်သောထမင်းပြုအပ်သော သတ္တု အစရှိသည်တို့သည်လည်းကောင်း။
န ပဝါရေန္တိ၊ ပဝါရိတ်ကို မဖြစ်စေကုန်။
မစ္ဆမံသေသု၊ ငါး, အသားတို့၌။
(ဝိနိစ္ဆယော၊ ကို။
ဧဝံ၊ သို့။
ဝေဒိတဗ္ဗော၊ ၏။)
ယာဂုံ၊ ကို။
ပိဝန္တဿ၊ သောက်နေသောရဟန်းအား။
ယာဂုသိတ္ထမတ္တနေဝ၊ ယာဂုလုံးမျှ ပမာဏရှိကုန်သည်သာလျှင် ဖြစ်ကုန်သော။
ဒွေ၊ ၂ ခုကုန်သော။
မစ္ဆခဏ္ဍာနိဝါ၊ ငါးအပိုင်းတို့ကိုသော်လည်းကောင်း။
မံသခဏ္ဍာနိဝါ၊ အသားပိုင်းတို့ကိုသော်လည်းကောင်း။
ဧကဘာဇနေ ဝါ၊ တစ်ခွက်တည်း၌သော်လည်းကောင်း။
နာနာဘာဇနေဝါ၊ အမျိုးမျိုးသော ခွက်၌သော်လည်းကောင်း။
သစေ ဒေန္တိ၊ အကယ်၍လှူကုန်အံ့။
(ဧဝံသတိ၊ သော်။)
တာနိ၊ ထိုငါးအပိုင်း, အသားပိုင်းတို့ကို။
အခါဒန္တော၊ မခဲစားသေးဘဲ။
အညံ၊ ငါးအပိုင်း, အသားပိုင်းမှ အခြားသော။
ပဝါရဏပ္ပဟောနကံ၊ ပါဝါရိက်လောက်သော။
ယံကိဉ္စိ၊ အမှတ်မရှိ တစ်စုံတစ်ခုသောဘောဇဉ်ကို။
စေ ပဋိက္ခိပတိ၊ အကယ်၍ ပယ်မြစ်အံ့။
(ဧဝံသတိ၊ သော်။)
န ပဝါရေတိ၊ ပဝါရိတ်မသင့်။
တတော၊ ထိုငါးအပိုင်း ၂ ခုမှ။
(ထိုအသားပိုင်း ၂ ခုမှ။)
ဧကံ၊ တစ်ခုကို။သမ၊ ပေ၊ ပဝါရေန္တိ ။ ။[သမ- သင့်ရုံ (တော်ရုံ)+ ပါက - ကျက်အောင်။] စားဖြစ်လောက်အောင် အကျက်ကြီးမဟုတ်ဘဲ သင့်ရုံကျက်အောင် လှော်အပ်, သို့မဟုတ် နေ၌ အခြောက်လှန်းအပ်သော ကောက်စပါးတို့၏ ဆန်ကွဲ- စပါးအားလုံးတို့၏ ဆန်ပေါက်ပေါက်မှ ဖြစ်သော ထမင်း- အမှုန့် အမျိုးမျိုးကား ပဝါရိတ်ကို မဖြစ်စေနိုင်။
ဆက်ဦးအံ့ ။ ။ပါစိတျာဒိ အဋ္ဌကထာ၌ "သမပါကဘဇ္ဇိတာနံ ဝီဟီနံ ဝါ ဝီဟိပလာသာနံ ဝါ တဏ္ဍုလာ, ဘဇ္ဇိတတဏ္ဍုလာ ဧဝ ဝါ န ပဝါရေန္တိ" ဟု ရှိ၏၊ ထို၌ "ဘဇ္ဇိတတဏ္ဍုလ- စပါးတုန်းက မလှော်ဘဲ ဆန်ဖြစ်မှ လှော်အပ်သော ဆန်" ကိုပင် ဤအဋ္ဌကထာ၌ "ယေကေစိ တဏ္ဍုလာ- ဝီဟိသာမက, စပါးမျိုး ၇ ပါး၏ ဆန်အားလုံး" ဟု ဆိုဟန်တူသည်။
မှတ်ချက် ။ ။စပါးမျိုး ၇ ပါး၏ ထမင်းကို ဩဒန, မုယောကို တစ်ဝက်ကျရုံ ပြုတ်အပ်သော ဘောဇဉ် (စားဖွယ်) ကို ကုမ္မာသ,မချက်မပြုတ်ဘဲ လှော်၍ ပြုအပ်သော ဆန်- ဆန်ကွဲ- ဆန်မှုန့် စားဖွယ်များကို "သတ္တု" ခေါ်သည်ဟု ခွဲခြားမှတ်ပါ၊ သို့ဖြစ်လျှင် ယခုခေတ်၌ ကျော်ထား, ဖုတ်ထား, ပေါင်းထားသော မုန့်အမျိုးမျိုးကို ထို ဩဒန, ကုမ္မာသ, သတ္တုတို့မှ အလွတ်ဖြစ်သော "ခါဒနီယ- ခဲဖွယ်" ဟု မှတ်။
တာနိ စေ အခါဒန္တော ။ ။ပဝါရိတ်သင့်ဖို့ အင်္ဂါတွင် "စားဆဲဘောဇဉ်" ဟု ပါရှိ၏၊ ဤနေရာ၌ကား ငါးအတုံးကလေးကို (အမဲအတုံးကလေး) ကို စားဆဲမဟုတ်သောကြောင့် အခြားဘောဇဉ်ကို ပယ်သော်လည်း ပဝါရိတ်မသင့်ပါ။ ခါဒိတံ၊ ခဲစားအပ်ပြီ။ ဧကံ၊ တစ်ခုသည်။ ဟတ္ထေဝါ၊ လက်၌သော်လည်းကောင်း။ ပတ္တေဝါ၊ သပိတ်၌သော်လည်းကောင်း။ ဟောတိ၊ ဖြစ်အံ့။ အညံ၊ အခြားသောဘောဇဉ်ကို။ သစေ ပဋိက္ခိပတိ၊ အကယ်၍ ပယ်မြစ်အံ့။ (ဧဝံသတိ၊ သော်။) ပဝါရေတိ၊ ပဝါရိတ််သင့်၏။
ဆက်ဦးအံ့ ။ ။ပါစိတျာဒိ အဋ္ဌကထာ၌ "သမပါကဘဇ္ဇိတာနံ ဝီဟီနံ ဝါ ဝီဟိပလာသာနံ ဝါ တဏ္ဍုလာ, ဘဇ္ဇိတတဏ္ဍုလာ ဧဝ ဝါ န ပဝါရေန္တိ" ဟု ရှိ၏၊ ထို၌ "ဘဇ္ဇိတတဏ္ဍုလ- စပါးတုန်းက မလှော်ဘဲ ဆန်ဖြစ်မှ လှော်အပ်သော ဆန်" ကိုပင် ဤအဋ္ဌကထာ၌ "ယေကေစိ တဏ္ဍုလာ- ဝီဟိသာမက, စပါးမျိုး ၇ ပါး၏ ဆန်အားလုံး" ဟု ဆိုဟန်တူသည်။
မှတ်ချက် ။ ။စပါးမျိုး ၇ ပါး၏ ထမင်းကို ဩဒန, မုယောကို တစ်ဝက်ကျရုံ ပြုတ်အပ်သော ဘောဇဉ် (စားဖွယ်) ကို ကုမ္မာသ,မချက်မပြုတ်ဘဲ လှော်၍ ပြုအပ်သော ဆန်- ဆန်ကွဲ- ဆန်မှုန့် စားဖွယ်များကို "သတ္တု" ခေါ်သည်ဟု ခွဲခြားမှတ်ပါ၊ သို့ဖြစ်လျှင် ယခုခေတ်၌ ကျော်ထား, ဖုတ်ထား, ပေါင်းထားသော မုန့်အမျိုးမျိုးကို ထို ဩဒန, ကုမ္မာသ, သတ္တုတို့မှ အလွတ်ဖြစ်သော "ခါဒနီယ- ခဲဖွယ်" ဟု မှတ်။
တာနိ စေ အခါဒန္တော ။ ။ပဝါရိတ်သင့်ဖို့ အင်္ဂါတွင် "စားဆဲဘောဇဉ်" ဟု ပါရှိ၏၊ ဤနေရာ၌ကား ငါးအတုံးကလေးကို (အမဲအတုံးကလေး) ကို စားဆဲမဟုတ်သောကြောင့် အခြားဘောဇဉ်ကို ပယ်သော်လည်း ပဝါရိတ်မသင့်ပါ။ ခါဒိတံ၊ ခဲစားအပ်ပြီ။ ဧကံ၊ တစ်ခုသည်။ ဟတ္ထေဝါ၊ လက်၌သော်လည်းကောင်း။ ပတ္တေဝါ၊ သပိတ်၌သော်လည်းကောင်း။ ဟောတိ၊ ဖြစ်အံ့။ အညံ၊ အခြားသောဘောဇဉ်ကို။ သစေ ပဋိက္ခိပတိ၊ အကယ်၍ ပယ်မြစ်အံ့။ (ဧဝံသတိ၊ သော်။) ပဝါရေတိ၊ ပဝါရိတ််သင့်၏။
ဒွေပိ၊ ၂ခုလုံးတို့သည်လည်း။
ဝါ၊ တို့ကိုလည်း။
ခါဒိတာနိ၊ ခဲစားအပ်ပြီးကုန်သည်။
ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်အံ့။
မုခေ၊ ခံတွင်း၌။
သာသပမတ္တမ္ပိ၊ မုန်ညင်းစေ့မျှ ပမာဏရှိသည်လည်းဖြစ်သော။
အဝသိဋ္ဌံ၊ ကြွင်းကျန်သော ငါး, အသားသည်။
နတ္ထိ၊ မရှိတော့အံ့။
အညံ၊ အခြားသော ဘောဇဉ်ကို။
သစေပိပဋိက္ခိပတိ၊ အကယ်၍မူလည်း ပယ်မြစ်စေဦးတော့။
(ဧဝံသတိပိ၊ သော်လည်း။)
န ပဝါရေတိ၊ ပဝါရိတ်မသင့်။
[၂ တုံးလုံး စားပြီးဖြစ်၍ စားဆဲ မဟုတ်သောကြောင့် ပဝါရိတ်မသင့်ပါ။]
ပန၊ ကား။
အကပ္ပိယမံသံံ၊ မအပ်သောအသားကိုလည်းကောင်း။
ကုလဒူသနဝဇ္ဇကမ္မဥတ္တရိမနုဿဓမ္မာရောစနသာဒိတရူပိယာဒီဟိ၊ ကုလဒူသနအမှု, ဆေးကုမှု, ဥတ္တရိမနုဿဓမ္မကို ပြောမှု, လက်ခံသာယာအပ်သော ရွှေငွေအစရှိသည်တို့ကြောင့်။
နိဗ္ဗတ္တံ၊ ဖြစ်သော။
အကပ္ပိယဘောဇနဉ္စ၊ မအပ်သော ဘောဇဉ်ကိုလည်းကောင်း။
အညံ၊ အခြားသော။
ကပ္ပိယံ ဝါ၊ အပ်သောဘောဇဉ်ကိုလည်းကောင်း။
အကပ္ပိယံ ဝါ၊ မအပ်သောဘောဇဉ်ကိုသော်လည်းကောင်း။
ခါဒန္တော၊ ခဲစားစဉ်။
ပဋိက္ခိပတိ၊ ပယ်မြစ်၏။
(သော၊ ထိုရဟန်းသည်။)
န ပဝါရေတိ၊ မသင့်။
ဧဝံ၊ ဤသို့လျှင်။
ယဉ္စ၊ အကြင်ဘောဇဉ်ကိုလည်း။
အသ္နာတိ၊ စားဆဲ။
ယဉ္စ ဘောဇနံ၊ ကိုလည်း။
ဟတ္ထပါသေ၊ ၌။
ဌိတေန၊ တည်သူသည်။
အဘိဟဋံ၊ ရှေးရှုဆောင်အပ်သည်ကို။
ပဋိက္ခိပန္တော၊ ပယ်မြစ်သောရဟန်းသည်။
ပဝါရဏံ၊ ကို။
ဇနေတိ၊ ဖြစ်စေ၏။
တံ၊ ထိုစားအပ်ဆဲဘောဇဉ်, ပယ်မြစ်အပ်သောဘောဇဉ်ကို။
ဉ တွာ၊ သိပြီး၍။
ဣဒါတိ၊ ၌။
ယထာ၊ အကြင်အခြင်းအရာအားဖြင့်။
(အာပတ္တိံ၊ သို့။)
အာပဇ္ဇတိ၊ ရောက်၏။
တဿ၊ ထိုအခြင်းအရာကို။
ဇာနနတ္ထံ၊ သိခြင်းအကျိုးငှာ။
အယံ ဝိနိစ္ဆယော၊ ဤဆိုအပ်လတ္တံ့သော အဆုံးအဖြတ်ကို။
ဝေဒိတဗ္ဗော၊ သိထိုက်၏။
တာဝ၊ ဟတ္ထပါသေ ဌိတောပါဌ်မှ ရှေးဦးစွာ။
အသနံ ဘောဇနန္တိ ဧတ္ထ၊ အသနံ ဘောဇနံဟူသော ဤပါဌ်၌။
(ဝိနိစ္ဆယော၊ ကို။
ဧဝံ၊ ဖြင့်။
ဝေဒိတဗ္ဗော၊ ထိုက်၏။)
ယေန၊ အကြင်ရဟန်းသည်။
ဧကသိတ္ထမ္ပိ၊ ဆွမ်းတစ်လုံးသည်လည်း။
ဝါ၊ ကိုလည်း။
အဇ္ဈောဟဋံ၊ စားမျိုအပ်ပြီးသည်။
ဟောတိ၊ ၏။
သော၊ ထို ရဟန်းသည်။
အကပ္ပိယဘောဇနံ ။ ။မအပ်သော အသားကြီးဆယ်ပါးတွင် တစ်ပါးပါးသည်လည်းကောင်း, အခြား ကုလဒူသနအမှု, ဝဇ္ဇကမ္မအမှု, ဥတ္တရိမနုဿဓမ္မာရောစနအမှုကြောင့်ဖြစ်သောဘောဇဉ်သည်လည်းကောင်း, သာယာအပ် (ခံယူအပ်)သော ရွှေငွေ ဖြင့် ဝယ်အပ်သော ဘောဇဉ်သည် လည်းကောင်း, နဂိုကပင် ပယ်ထိုက်သော ဘောဇဉ်ဖြစ်ရကား မိမိက အပ်သောဘောဇဉ်ကို ဖြစ်စေ, မအပ်သောဘောဇဉ်ကို ဖြစ်စေ စားဆဲဖြစ်စေကာမူ ပယ်မြစ်သည့်အတွက် ပဝါရိတ်မသင့်။
ဟတ္ထေသု၊ သပိတ်, ခံတွင်း, လက်တို့တွင်။
ယတ္ထ ကတ္ထစိ၊ အမှတ်မရှိ တစ်စုံတစ်ခုသောအရပ်၌။
ဘောဇနေ၊ ဘောဇဉ်သည်။
သတိ၊ ရှိလတ်သော်။
သာပေက္ခောဝ၊ ငဲ့ကွက်ခြင်းရှိသည်သာလျှင်။
(ဟုတွာ)။
[သပိတ် စသည်၌ ရှိသော အစာကို စားလိုသော စိတ်ရှိနေခြင်းကို "သာပေက္ခ" ဟု ဆိုသည်။]
အညံ၊ အခြားသော။
ဝုတ္တလက္ခဏံ၊ ဆိုအပ်ပြီးသော လက္ခဏာရှိသော။
ဘောဇနံ၊ ကို။
သစေ ပဋိက္ခိပတိ၊ အံ့။
(ဧဝံသတိ၊ သော်။)
ပဝါရေတိ၊ ၏။
ပန၊ ကား။
နိရပေက္ခော၊ ငဲ့ကွက်ခြင်း မရှိသည်။
သစေ ဟောတိ၊ အံ့။
ယံ၊ အကြင် ဘောဇဉ်သည်။
ပတ္တာဒီသု၊ သပိတ် အစရှိသည်တို့၌။
အဝသိဋ္ဌံ၊ ကြွင်းကျန်၏။
စ၊ ထိုသို့ ကြွင်းကျန်ပါသော်လည်း။
တံ၊ ထိုဘောဇဉ်ကို။
အဇ္ဈောဟရိတုကာမော၊ စားမျိုခြင်းငှာ အလိုရှိသည်။
န (ဟောတိ)၊ အံ့။
အညဿဝါ၊ အခြားသူအားမူလည်း။
ဒါတုကာမော၊ ပေးခြင်းငှာ အလိုရှိသည်။
(ဟောတိ၊ အံ့။)
အညတြဝါ၊ အခြားအရပ်သို့မူလည်း။
ဂန္တာ၊ ၍။
ဘုဉ္ဇိတုကာမော၊ သည်။
(ဟောတိ၊ အံ့။
ဧဝံသတိ။)
သော၊ ထိုရဟန်းသည်။
ပဋိက္ခိပန္တောပိ၊ ပယ်မြစ်ပါသော်လည်း။
န ပဝါရေတိ၊ ပဝါရိတ် မသင့်။
ပန၊ ကား။
ဟတ္ထပါသေ ဌိတောတိ ဧတ္ထ၊ ၌။
(ဝိနိစ္ဆယော ဧဝံ ဝေဒိတဗ္ဗော။)
ဘိက္ခု၊ သည်။
နိသိန္နော၊ ထိုင်နေသည်။
သစေ ဟောတိ၊ အံ့။
(ဧဝံသတိ၊ သော်။)
အာနိသဒဿ၊ တင်ပါး၏။
ပစ္ဆိမန္တတော၊ နောက်အစွန်းမှ။
ပဋ္ဌာယ၊ စ၍လည်းကောင်း။
ဌိတော၊ ရပ်နေသည်။
သစေ ဟောတိ၊ အံ့။
(ဧဝံသတိ၊ သော်။)
ပဏှီနံ၊ ဖနောင့်တို့၏။
အန္တတော၊ အစွန်းမှ။
ပဋ္ဌာယ၊ လည်းကောင်း။
နိပန္နော၊ လျောင်းနေသည်။
သစေ (ဟောတိ)၊ အံ့။
(ဧဝံသတိ၊ သော်။)
ယေန ပဿေန၊ အကြင်နံပါးဖြင့်။
နိပန္နော၊ လျောင်းနေ၏။
တဿ၊ ထိုနံပါး၏။
ပါရိမန္တတော၊ ထိုဘက်အစွန်းမှ။
ပဋ္ဌာယ၊ စ၍လည်းကောင်း။
နိသိန္နဿ ဝါ၊ ထိုင်နေသည်မူလည်းဖြစ်သော။
ဌိတဿဝါ၊ ရပ်နေသည်မူလည်းဖြစ်သော။
နိပန္နဿ ဝါ၊ လျောင်းနေသည်မူလည်းဖြစ်သော။
ဒါယကဿ၊ ဒါယကာ၏။
ပသာရိတဟတ္ထံ၊ ဆန့်တန်းအပ်သောလက်ကို။
ဌပေတွာ၊ ထား၍။
ယံ အင်္ဂံ၊ အကြင်အင်္ဂါသည်။
အာသန္နတရံ၊ သာ၍နီး၏။
တဿ၊ ထိုအင်္ဂါ၏။ဘောဇနေသတိ ။ ။ပဉ္စသု ဘောဇနေသု ဧကသ္မိံပိ ဘောဇနေ သတိ၊ အညံ ဝုတ္တလက္ခဏံ ဘောဇနန္တိ- ပတ္တာဒိဂတတော အညံ ဝုတ္တလက္ခဏံ ပဉ္စသု ဘောဇနေသု ဧကမ္ပိ ဘောဇနံ။
နိရပေက္ခော ။ ။"ယံ ပတ္တာဒီသု ၊ ပေ၊ ဒါတုကာမော" ဖြင့် နိရပေက္ခော၏ အကျယ်သရုပ်ကို ပြသည်၊ မစားလိုခြင်း, သူများပေးလိုခြင်းကို "နရပေက္ခ" ခေါ်သည်- ဟူလို။ [နိရပေက္ခော ဟောတီတိ ဧတဿေဝ ဝိဝရဏံ၊ ယံ ပတ္တာဒီသူတိအာဒိ။]
အညတြ ၊ ပေ၊ ကာမော ။ ။နိရပေက္ခဖြစ်သူသာ ပဝါရိတ် မသင့်သည်မဟုတ်သေး၊ အခြား တစ်နေရာသို့ သွား၍ စားဦးမည့်သူလည်း (စားဆဲမဟုတ်သောကြောင့်) ပဝါရိတ်မသင့်-ဟူလို။ [န ကေဝလံ နိရပေက္ခော ဝါတိ အာဟ-အညတြ ဝါတိအာဒိ။] ဩရိမန္တေန၊ ဤဘက်အစွန်းဖြင့်။ ပရိစ္ဆိန္ဒိတွာ၊ ပိုင်းခြား၍။ အဍ္ဎတေယျဟတ္ထော၊ အခွဲအားဖြင့် ၃ တောင်ကို။ ဝါ၊ ၂ တောင့်တွာကို။ ဟတ္ထပါသောတိ၊ ဟတ္ထပါသ်ဟူ၍။ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ ၏။
နိရပေက္ခော ။ ။"ယံ ပတ္တာဒီသု ၊ ပေ၊ ဒါတုကာမော" ဖြင့် နိရပေက္ခော၏ အကျယ်သရုပ်ကို ပြသည်၊ မစားလိုခြင်း, သူများပေးလိုခြင်းကို "နရပေက္ခ" ခေါ်သည်- ဟူလို။ [နိရပေက္ခော ဟောတီတိ ဧတဿေဝ ဝိဝရဏံ၊ ယံ ပတ္တာဒီသူတိအာဒိ။]
အညတြ ၊ ပေ၊ ကာမော ။ ။နိရပေက္ခဖြစ်သူသာ ပဝါရိတ် မသင့်သည်မဟုတ်သေး၊ အခြား တစ်နေရာသို့ သွား၍ စားဦးမည့်သူလည်း (စားဆဲမဟုတ်သောကြောင့်) ပဝါရိတ်မသင့်-ဟူလို။ [န ကေဝလံ နိရပေက္ခော ဝါတိ အာဟ-အညတြ ဝါတိအာဒိ။] ဩရိမန္တေန၊ ဤဘက်အစွန်းဖြင့်။ ပရိစ္ဆိန္ဒိတွာ၊ ပိုင်းခြား၍။ အဍ္ဎတေယျဟတ္ထော၊ အခွဲအားဖြင့် ၃ တောင်ကို။ ဝါ၊ ၂ တောင့်တွာကို။ ဟတ္ထပါသောတိ၊ ဟတ္ထပါသ်ဟူ၍။ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ ၏။
တသ္မိံ၊ ထိုဟတ္ထပါသ်၌။
ဌတွာ၊ ၍။
အဘိဟဋံ၊ ရှေးရှုဆောင်အပ်သော ဘောဇဉ်ကို။
ပဋိက္ခိပန္တဿေဝ၊ ပယ်မြစ်သော ရဟန်း၏သာ။
ပဝါရဏာ၊ ပယ်မြစ်ခြင်းသည်။
ဟောတိ၊ ၏။
တတော၊ ထိုဟတ္ထပါသ်မှ။
ပရံ၊ နောက်၌။
ဝါ၊ ပြင်ဘက်၌။
(အဘိဟဋံ၊ ကို။
ပဋိက္ခိပန္တဿ၊ ၏။
ပဝါရဏာ၊ သည်။)
န (ဟောတိ)၊ ဖြစ်။
[အထက်နှင့် အောက် ဟတ္ထပါသ်တိုင်းနည်းများလည်း ဒန္တပေါဏသိက္ခာပုဒ်၌ လာဦးလတ္တံ့။]
အဘိဟရတီတိ၊ ကား။
ဟတ္ထပါသဗ္ဘန္တရေ၊ ဟတ္ထပါသ်အတွင်း၌။
ဌိတော၊ တည်သူသည်။
ဂါဟဏတ္ထံ၊ ခံယူစေခြင်းအကျိုးငှာ။
ဥပနာမေတိ၊ အနီးသို့ ညွတ်စေအံ့။
ဝါ၊ ကပ်အံ့။
ပန၊ ဆက်။
အနန္တရနိသိန္နောပိ၊ အခြားမဲ့၌ ထိုင်နေသည်လည်းဖြစ်သော။
(ကပ်၍နေသည်လည်းဖြစ်သော။)
ဘိက္ခု၊ သည်။
ဟတ္ထေဝါ၊ လက်၌သော်လည်းကောင်း။
အာဓာရကေဝါ၊ သပိတ်ခြေ၌သော်လည်းကောင်း။
[ဝါသဒ္ဒါသည် အဝုတ္တဝိကပ္ပနဖြစ်၍ "ဦရူသု ဝါ" ဟု ဝိကပ်ပြု။]
ဌိတံ၊ တည်သော။
ပတ္တံ၊ သပိတ်ကို။
အနဘိဟရိတွာဝ၊ ရှေးရှုမဆောင်မူ၍သာလျှင်။
ဘတ္တံ၊ ထမင်းကို။
ဂဏှထ၊ ယူပါကုန်လော့။
ဣတိ၊ ဤသို့။
သစေ ဝဒတိ၊ အကယ်၍ လျှောက်အံ့။
(ဧဝံသတိ)။
တံ၊ ထိုထမင်းကို။
ပဋိက္ခိပတော၊ ပယ်မြစ်သော ရဟန်း၏။
ပဝါရဏာ၊ သည်။
နတ္ထိ၊ မရှိ။
[ကိုယ်ဖြင့် ရှေးရှုဆောင်သောကြောင့် ပယ်သော်လည်း ပဝါရိတ် မသင့်။]
ဘတ္တပစ္ဆိံ၊ ထမင်းတောင်းကို။
အာနေတွာ၊ ဆောင်ယူ၍။
ပုရတော၊ ရှေ့၌။
ဘူမိယံ၊ မြေ၌။
ဌပေတွာ၊ ထားပြီး၍။
(ထားပြီးမှ)။
ဧဝံ၊ ဤသို့ ဘတ္တံ ဂဏှထဟူ၍။
ဝုတ္တေပိ၊ လျှောက်အပ်ရာ၌လည်း။
ဧသေဝ၊ ပင်။
နယော၊ တည်း။
ဤသကံ၊ ဇဉ့်ငယ်။
(အနည်းငယ်)။
ဥဒ္ဓရိတွာ၊ မြှောက်၍သော်လည်းကောင်း။
အပနာမေတွာဝါ၊ စောင်း၍သော်လည်းကောင်း။
ဂဏှထ၊ ခံယူပါကုန်။
ဣတိ၊ သို့။
ဝုတ္တေ၊ လျှောက်အပ်သော်။
တံ၊ ထိုထမင်းကို။
ပဋိက္ခိပတော၊ ၏။
ပဝါရဏာ၊ သည်။
ဟောတိ၊ ၏။
[မြှောက်ခြင်း, စောင်းခြင်းသည် "ရှေးရှုဆောင်ခြင်း" ဖြစ်သောကြောင့်တည်း။]
ဘတ္တပစ္ဆိံ၊ ကို။
ဂဟေတွာ၊ ယူ၍။
ပရိဝိသန္တဿ၊ ဆွမ်းလုပ်ကျွေးစဉ်။
ဝါ၊ ဆွမ်းလိုက်နေစဉ်။
အညော၊ အခြားသူသည်။
အဟံ၊ သည်။
ဓာရေဿာမိ၊ ဆွမ်းတောင်းကိုဆောင်ပေးအံ့။
ဣတိ၊ ဤသို့ပြော၍။
ဂဟိတမတ္တကမေဝ၊ ကိုင်အပ်ကာမျှကိုသာ။
(ကိုင်ရုံကလေးလောက်ကိုသာ)။
ကရောတိ၊ ၏။
ပန၊ စင်စစ်ကား။
ဂါဟဏတ္တံ ဥပနာပေတိ ။ ။ဥပနာမေတီတိ ဣမိနာ ကာယာဘိဟာရံ (ကိုယ်ဖြင့် ရှေးရှုဆောင်ခြင်းကို) ဒဿေတိ။ [ဂဟဏတ္ထံဟု ရှိသည်ကား မကောင်း၊ အကပ်မခံသူကို ယူစေ ရမည်ဖြစ်သောကြောင့် "ဂါဟဏတ္ထံ" ဟု ရှိရမည်။
ပရိဝေသကော ယေဝ၊ ဆွမ်းလုပ်ကျွေးသူသည်သာ (ဆွမ်းလိုက်သူသည်သာ)။
တံ၊ ထိုဆွမ်းတောင်းကို။
ဓာရေတိ၊ ဆောင်နေရ၏။
တသ္မာ၊ ကြောင့်။
သာ၊ ထိုဆွမ်းတောင်းသည်။
ဝါ၊ ကို။
(ပရိဝေသကေန၊ သည်။)
အဘိဟဋာဝ၊ ရှေးရှုဆောင်အပ်သည်သာ။
ဟောတိ၊ ၏။
တတော၊ ထိုဆွမ်းတောင်းမှ။
ဒါတုကာမတာယ၊ ပေးခြင်းငှာ အလိုရှိသည်၏အဖြစ်ကြောင့်။
ဂဏှန္တံ၊ နှိုက်ယူဆဲကို။
ပဋိက္ခိပန္တဿ၊ ၏။
ပဝါရဏာ၊ သည်။
ဟောတိ၊ ၏။
ပန၊ ကား။
ပရိဝေသကေန၊ သည်။
ဖုဋ္ဌမတ္တာဝ၊ တိအပ်ကာမျှသည်သာ။
သစေ ဟောတိ၊ အံ့။
ဣတရောဝ၊ အခြားသူသည်သာ။
နံ၊ ထိုဆွမ်းတောင်းကို။
(သစေ) ဓာရေတိ၊ အကယ်၍ ဆောင်ထားအံ့။
(ဧဝံသတိ)။
တတော၊ ထိုဆွမ်းတောင်းမှ။
ဒါတုကာမတာယ၊ ကြောင့်။
ဂဏှန္တံ၊ နှိုက်ယူနေဆဲကို။
ပဋိက္ခိပန္တဿ၊ ၏။
ပဝါရဏာ န ဟောတိ။
ကဋစ္ဆုနာ၊ ဇွန်းဖြင့်။
ဥဒ္ဓဋေ ပန၊ ထုတ်ဆောင်အပ်ပြီးသော ဘောဇဉ်၌ကား။
(ပဝါရဏာ၊ သည်။)
ဟောတိ၊ ၏။
ဒွိန္နံ၊ ၂ ဦး ကုန်သော ဆွမ်းလိုက်သူ ကူညီသူတို့၏။
သမဘာရေပိ၊ အညီအမျှ ဆောင်အပ်သော ဝန်၌လည်း။
ပဋိက္ခိပန္တော၊ သည်။
ပဝါရေတိယေဝ၊ သည်သာ။
အနန္တရဿ၊ အခြားမဲ့ရဟန်းအား။
ဒိယျမာနေ၊ ပေးအပ်စဉ်။
ဣတရော၊ အခြားသော ရဟန်းသည်။
ပတ္တံ၊ ကို။
ပိဒဟတိ၊ ပိတ်ထားအံ့။
အညဿ၊ အခြားရဟန်းဖို့။
အဘိဟဋံ နာမ၊ ဆောင်အပ်သည်မည်သော ဘောဇဉ်သည်။
ဝါ၊ ကို။
ပဋိက္ခိတ္တံ၊ ပယ်မြစ်အပ်သည်။
ဟောတိ။
တသ္မာ၊ ကြောင့်။
ပဝါရဏာ၊ သည်။
နတ္ထိ၊ မရှိ။
ပဋိက္ခေပေါတိ ဧတ္ထ၊ ၌။
(ဝိနိစ္ဆယော ဧဝံ ဝေဒိတဗ္ဗော)။
ဝါစာယ၊ နှုတ်ဖြင့်။
အဘိဟဋေ၊ ရှေးရှုဆောင်အပ်သော ဘောဇဉ်၌။
ပဋိက္ခေပေါ၊ ပယ်မြစ်ခြင်းသည်။
န ရုဟတိ၊ မတက်ရောက်။
ဝါ၊ အထမမြောက်။
ပန၊ အနွယကား။
ကာယေန၊ ဖြင့်။
အဘိဟဋံ၊ ကို။
အင်္ဂုလိစာလနာဒိနာ၊ လက်ချောင်းကို လှုပ်စေခြင်း အစရှိသော။
ကာယဝိကာရေန ဝါ၊ ကိုယ်၏ထူးခြားသော အမူအရာဖြင့်သော်လည်းကောင်း။
အလံ၊ တော်ပြီ။
မာ ဒေဟိ၊ မပေးနှင့်တော့။
ဣတိ အာဒိနာ၊ ဤသို့ အစရှိသော။
ဝစီဝိကာရေန ဝါ၊ နှုတ်၏ ထူးခြားသော အမူအရာဖြင့်သော်လည်းကောင်း။ကာယဝိကာရေန ။ ။အင်္ဂုလိံ ဝါ ဟတ္ထံ ဝါ မက္ခိကာဗီဇနိံ ဝါ (ခြင်ယပ်) စီဝရကဏ္ဏံ ဝါ (သင်္ကန်းစွန်း) စာလေတိ- လှုပ်စေ၏၊ ဝါ- လှုပ်၍ ပယ်မြစ်၏၊ ဘမုကာယ ဝါ အာကာရံ ကရောတိ- မျက်မှောင်ကုပ်လျက် မလိုချင်သော အခြင်းအရာကို ပြု၏၊ ကုဒ္ဓေါ ဝါ ဩလောကေတိ- ဆွမ်း (ဟင်း) လိုက်သည်ကို စိတ်ဆိုးသည် ဖြစ်၍လည်း ကြည့်၏၊ ဧဝံ ဝုတ္တေန အင်္ဂုလိစာလနာဒိနာ ကာယဝိကာရေန။
ဝစီဝိကာရေန ။ ။အလံတိ ဝါ န ဂဏှာမီတိ ဝါ မာ အာကိရာတိ ဝါ အပဂစ္ဆ (ဖဲလော့) ဣတိ ဝါ ဧဝံ ယေန ကေနစိ ဝစီဝိကာရေန၊ အဘိဟဋေ ပန ဘတ္တေ- ရှေးရှုဆောင်အပ်ပြီးဖြစ်နေသော ထမင်း၌ကား၊ ပဝါရဏာယ ဘီတော- ပဝါရိတ် သင့်မှာ ကြောက်သည် ဖြစ်၍၊ ဟတ္ထေ အပနေတွာ (မိမိလက်တို့ကို ရုပ်သိမ်းထား၍) ပုနပ္ပုနံ ပတ္တေ ဩဒနံ အာကိရန္တံ (ထည့်နေသူကို) "အာကိရ အာကိရ- ထည့်ဟ ထည့်ဟ၊ ကောဋ္ဋေတွာ ကောဋ္ဋေတွာ ပူရေဟိ- ဖိ၍ ဖိ၍ ဖြည့်ဟ၊ ဣတိ ဝဒတော ပဝါရဏာ န ဟောတိ။ ပဋိက္ခိပတော၊ ၏။ ပဝါရဏာ၊ သည်။ ဟောတိ၊ ၏။
ဝစီဝိကာရေန ။ ။အလံတိ ဝါ န ဂဏှာမီတိ ဝါ မာ အာကိရာတိ ဝါ အပဂစ္ဆ (ဖဲလော့) ဣတိ ဝါ ဧဝံ ယေန ကေနစိ ဝစီဝိကာရေန၊ အဘိဟဋေ ပန ဘတ္တေ- ရှေးရှုဆောင်အပ်ပြီးဖြစ်နေသော ထမင်း၌ကား၊ ပဝါရဏာယ ဘီတော- ပဝါရိတ် သင့်မှာ ကြောက်သည် ဖြစ်၍၊ ဟတ္ထေ အပနေတွာ (မိမိလက်တို့ကို ရုပ်သိမ်းထား၍) ပုနပ္ပုနံ ပတ္တေ ဩဒနံ အာကိရန္တံ (ထည့်နေသူကို) "အာကိရ အာကိရ- ထည့်ဟ ထည့်ဟ၊ ကောဋ္ဋေတွာ ကောဋ္ဋေတွာ ပူရေဟိ- ဖိ၍ ဖိ၍ ဖြည့်ဟ၊ ဣတိ ဝဒတော ပဝါရဏာ န ဟောတိ။ ပဋိက္ခိပတော၊ ၏။ ပဝါရဏာ၊ သည်။ ဟောတိ၊ ၏။
ဧကော၊ တစ်ယောက်သောဒါယကာသည်။
သမံသကံ၊ အသားနှင့်တကွဖြစ်သော။
ရသံ၊ အရည်ကို။
အဘိဟရတိ၊ ရှေးရှုဆောင်၏။
ရသံ ပဋိဂ္ဂဏှထာတိ၊ ရသံ ပဋိဂ္ဂဏှထဟူ၍။
ဝါ၊ အရည်ကိုခံယူပါကုန်ဟူ၍။
ဝဒတိ၊ လျှောက်၏။
တံ၊ ထိုစကားကို။
သုတွာ၊ ကြားရ၍။
ပဋိက္ခိပတော၊ ၏။
ပဝါရဏာ၊ သည်။
နတ္ထိ၊ မရှိ။
ပန၊ ကား။
မံသရသံ (ပဋိဂ္ဂဏှထာ)တိ၊ ဟူ၍။
ဝါ၊ အသားအရည်ကို ခံယူပါကုန်ဟူ၍။
ဝုတ္တေ၊ လျှောက်အပ်သော်။
ပဋိက္ခိပတော၊ ၏။
ပဝါရဏာ၊ သည်။
ဟောတိ၊ ၏။
ပန၊ ဆက်။
ဣမံ ဂဏှထာတိ၊ ဟူ၍။
ဝါ၊ ဤဟာကို ခံယူပါကုန်ဟူ၍။
ဝုတ္တေ၊ (အမည်မတပ်ဘဲ) လျှောက်အပ်ရာ၌။
(ပဋိက္ခိပတော၊ ၏။
ပဝါရဏာ၊ သည်။)
ဟောတိယေဝ၊ ဖြစ်သည်သာ။
မံသံ၊ အသားကို။
ဝိသုံ၊ အရည်မှ သီးခြား။
ကတွာ၊ ပြု၍။
ဝါ၊ ခွဲခြား၍။
မံသရသံ (ပဋိဂ္ဂဏှထာ)တိ၊ ဟူ၍။
ဝါ၊ ၍။
ဝုတ္တေပိ၊ လျှောက်အပ်ရာ၌လည်း။
သာသပမတ္တံ၊ သော။
ခဏ္ဍံ၊ အသားတုံးသည်။
သစေပိ အတ္ထိ၊ အကယ်၍မူလည်း ရှိသေးအံ့။
(ဧဝံသတိ၊ ဤသို့ရှိသေးလတ်သော်။)
ပဋိက္ခိပတော ပဝါရဏာ ဟောတိ။
(သာသပမတ္တံ၊ သော။
ခဏ္ဍံ၊ သည်။)
သစေ နတ္ထိ၊ အံ့။
(ဧဝံသတိ, ပဋိက္ခိပိတုံ၊ ငှာ။)
ဝဋ္ဋတိ၊ ၏။
ကဠီုရပနသာဒီဟိ၊ အညှောက်, ပိန္နဲသီးအစရှိသည်တို့ဖြင့်။
မိဿေတွာ၊ ရော၍။
မစ္ဆမံသံ၊ ငါး, အသားကို။
ပစန္တိ၊ ကျိုချက်ကြကုန်၏။
တံ၊ ထိုဟင်းကို။
ဂဟေတွာ၊ ယူ၍။
ကဠီုရသူပံ၊ အညှောက်ဟင်းရည်ကို။
ဂဏှထ၊ ကုန်။
ပနသဗျဉ္ဇနံ၊ ပိန္နဲဟင်းလျာကို။
ဂဏှထ၊ ကုန်။
ဣတိ၊ သို့။
ဝဒတိ၊ အံ့။
ဧဝမ္ပိ၊ ဤသို့လျှောက်ပါသော်လည်း။
န ပဝါရေတိ၊ မသင့်။
ကသ္မာ၊ နည်း။
အပ္ပဝါရဏာရဟဿ၊ ပဝါရိတ်မထိုက်သောဟင်း၏။
နာမေန၊ ဖြင့်။
ဝုတ္တတ္တာ၊ လျှောက်အပ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်တည်း။ဧသနယော--ဘတ္တံ အဘိဟရန္တံ ဘိက္ခုံ သလ္လက္ခေတွာ (မိမိအားပေးဖို့ရန် ဆွမ်းကို ရှေးရှုဆောင်နေသော ရဟန်းကို အရိပ်အကဲ မှတ်သား၍) "ကိံ အာဝုသော ဣတောပိ ကိဉ္စိဂဏှိဿသိ- ဘယ့်နှယ်လဲ ငါ့ရှင်, ဒီအထဲက ယူဦးမလား" ဟု လည်းကောင်း "ဒမ္မိ တေကိဉ္စိ- ဒီကတောင်မှ တစ်ခုခု ပေးချင်သေးရဲ့" ဟုလည်းကောင်း၊ ဝဒတောပိ- ပြောသောရဟန်းမှာလည်း ဤနည်းအတိုင်းပင်၊ (ပဝါရိတ်မသင့်-ဟူလို၊)--- ဋီကာ။
မံံသရသံ ။ ။"မံသဿ+ရသော" ဟု တပ္ပရိသ်ဝိဂ္ဂဟပြုလျှင် အသားမပါသော အရည်ကိုသာ "မံသရသ" ဟု ခေါ်ရသော်လည်း "မံသံ စ+ရသော စ" ဟု ဒွန်ဝိဂ္ဂဟပြုရာ၌ကား အသားလည်းပါသော အရည်ကို "မံသရသ" ဟု ခေါ်ရ၏၊ ထို့ကြောင့် "မံသရသံ ဂဏှထ" ဟု လျှောက်ထားရာ၌ ပယ်မြစ်သူမှာ အသားကို ပယ်ရာရောက်သောကြောင့် ပဝါရိတ် သင့်သည်။
မံံသရသံ ။ ။"မံသဿ+ရသော" ဟု တပ္ပရိသ်ဝိဂ္ဂဟပြုလျှင် အသားမပါသော အရည်ကိုသာ "မံသရသ" ဟု ခေါ်ရသော်လည်း "မံသံ စ+ရသော စ" ဟု ဒွန်ဝိဂ္ဂဟပြုရာ၌ကား အသားလည်းပါသော အရည်ကို "မံသရသ" ဟု ခေါ်ရ၏၊ ထို့ကြောင့် "မံသရသံ ဂဏှထ" ဟု လျှောက်ထားရာ၌ ပယ်မြစ်သူမှာ အသားကို ပယ်ရာရောက်သောကြောင့် ပဝါရိတ် သင့်သည်။
မစ္ဆမံသဗျဉ္ဇနံ၊ ငါးဟင်းလျာ, အသားဟင်းလျာကို။
ဂဏှထ၊ ကုန်။
ဣတိ ဝါ၊ ဤသို့သော်လည်းကောင်း။
ဣမံ၊ ဤဟာကို။
ဂဏှထ၊ ကုန်။
ဣတိဝါ၊ လည်းကောင်း။
ဝုတ္တေပန၊ လျှောက်အပ်ရာ၌ကား။
ပဝါရေတိ၊ ၏။
အယံ၊ ဤဆိုအပ်ပြီးကား။
ဧတ္ထ၊ ဤကင်္ခါဝိတရဏီအဋ္ဌကထာ၌။
သင်္ခေပေါ၊ အကျဉ်းတည်း။
ဝိတ္ထာရော ပန၊ ကိုကား။
သမန္တပါသာဒိကာယံ၊ ၌။
ဝုတ္တော၊ ဆိုအပ်ပြီ။
ပန၊ ဆက်။
ဂမနာဒီသု၊ သွားခြင်း အစရှိသော ဣရိယာပုတ်တို့တွင်။
ယသ္မိံဣရိယာပထေ၊ အကြင်ဣရိယာပုတ်၌။
ပဝါရေတိ၊ ၏။
တံ၊ ထိုဣရိယာပုတ်ကို။
အကောပေန္တေနေဝ၊ မဖျက်ဘဲသာ။
ဘုဉ္ဇိတဗ္ဗံ၊ စားရာ၏။
အနတိရိတ္တန္တိ၊ ကား။
န အတိရိတ္တံ၊ အကြွင်းအကျန်မဟုတ်သော။
န အဓိကံ၊ အပိုအလျှံ မဟုတ်သော။
[ခါဒနီယံ ဝါ ဘောဇနီယံ ဝါ ၌ စပ်။]
ဣတိ အတ္ထော၊ နက်။
ပန၊ ဆက်။
တံ၊ ထိုအနတိရိတ္တဟူသည်။
အကမ္ပိယကတာဒီဟိ၊ အကမ္ပိယက အစရှိကုန်သော။
သတ္တဟိ၊ ၇ ပါးကုန်သော။
ဝိနယကမ္မာကာရေဟိ၊ ဝိနည်းကံ အခြင်းအရာတို့ဖြင့်။
အကတံဝါ၊ မပြုအပ်သော ခဲဖွယ် ဘောဇဉ်သည်လည်းကောင်း။
ဂိလာနဿ၊ ဂိလာန၏။
အနဓိကံ၊ အပိုအလျှံမဟုတ်သော ခဲဖွယ် ဘောဇဉ်သည်လည်းကောင်း။
ဟောတိ၊ ၏။
တသ္မာ၊ ကြောင့်။
ပဒဘာဇနေ၊ ၌။
အကပ္ပိယကတန္တိအာဒိ၊ အကပ္ပိယကတံ အစရှိသော ပါဠိရပ်ကို။
ဝုတ္တံ၊ ဟောတော်မူအပ်ပြီ။
တတ္ထ၊ ထိုအကပ္ပိယကတံ အစရှိသော ပါဠိရပ်၌။
ယံဖလံဝါ၊ အကြင်အသီးကိုသော်လည်းကောင်း။
ယံ ကန္ဒမူလာဒိဝါ၊ အကြင် သစ်ဥ, သစ်မြစ် အစရှိသည်ကိုသော်လည်းကောင်း။
ပဉ္စဟိ၊ ကုန်သော။
သမဏကပ္ပိယေဟိ၊ ရဟန်းတို့၏ကပ္ပီခြင်းတို့ဖြင့်။
ကပ္ပိယံ၊ အပ်သည်ကို။
ဝါ၊ ကပ္ပိမှုကို။
အကတံ၊ မပြုအပ်။
ယဉ္စ၊ အကြင်ဘောဇဉ်သည်လည်း။
အကပ္ပိယမံသံ ဝါ၊ မအပ်သော အသားကြီးသည်သော်လည်းကောင်း။
(အသားကြီး ၁၀ ပါးကို ဆိုသည်။)
အကပ္ပိယဘောဇနံ ဝါ၊ မအပ်သော ဘောဇဉ်သည်သော်လည်းကောင်း။
(ကုလဒူသန စသည်ကြောင့် ဖြစ်သော ဘောဇဉ်။)
(ဟောတိ၊ ၏။)
ဧတံ၊ ဤ မကပ္ပိအပ်သော အသီး, အဥ, အသီး, အဥ, အမြစ်, မအပ်သော အသားကြီး, မအပ်သော ဘောဇဉ်သည်။အကပ္ပိယကတံ စသည် ။ ။အနတိရိတ္ထံပုဒ်ကို ဖွင့်သော အရာဖြစ်၍ "အကပ္ပိယကတံ" စသည်ဖြင့် အတိရိတ်ဝိနည်းကံ ပြုသော်လည်း ပြုရာမရောက်သော အင်္ဂါများကို ဆိုထားသည်၊ အတိရိတ်ဝိနည်းကံ ပြုရာရောက်သော အင်္ဂါများကိုကား "အတိရိတ္တံ ပန တဿေဝ ပဋိပက္ခ နယေန ဝေဒိတဗ္ဗံ" ဟု မိန့်လတ္တံ့။
အကပ္ပိယကတံ ။ ။အတိရိတ္တသဒ္ဒါသည် အတိရိတ်ဝိနည်းကံ တိုင်အောင်သော အနက်ကို မဟော၊ "အပိုအလျှံ- အကြွင်းအကျန်" အနက်ကို ဟော၏၊ ထို့ကြောင့် "အကပ္ပိယံ+အတိရိတ္တံ+ကတံ" ကိုကြည့်၍ မအပ်သော ခဲဖွယ်ဘောဇဉ်ကို အပိုအလျှံ အကြွင်းအကျန် ပြုအပ်သည်ကို "အကပ္ပိယကတံ" ဟု မှတ်ပါ၊ ဆိုလိုရင်းကား- "အလမေတံ သဗ္ဗံ" ဟု အပိုအလျှံပြုအပ်သော ခဲဖွယ်ဘောဇဉ်က အပ်သောပစ္စည်း မဟုတ်လျှင် အတိရိတ်ဝိနည်းကံပြုရာ၌ အင်္ဂါတစ်ပါးပျက်ကွက်သည်ဟု ဆိုလိုသည်။ အကပ္ပိယံနာမ၊ အကပ္ပိယ မည်၏။ အကပ္ပိယံ၊ မအပ်သော။ တံ၊ ထိုဘောဇဉ်ကို။ အလမေတံ သဗ္ဗန္တိ၊ အလမေတံ သဗ္ဗံဟူ၍။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ အတိရိတ္တံ၊ အပိုအလျှံကို။ ကတံ၊ ပြုအပ်သည်။ (သမာနံ၊ ဖြစ်လတ်သော်။ ဝါ၊ ဖြစ်သော။ တံ၊ ထို ခဲဖွယ်ဘောဇဉ်ကို။) အကပ္ပိယကတန္တိ၊ ဟူ၍။ ဝါ၊ မအပ်သော ခဲဖွယ်ဘောဇဉ်ကို အပိုအလျှံ ပြုအပ်၏ဟူ၍။ ဝေဒိတဗ္ဗံ၊ ထိုက်၏။
အကပ္ပိယကတံ ။ ။အတိရိတ္တသဒ္ဒါသည် အတိရိတ်ဝိနည်းကံ တိုင်အောင်သော အနက်ကို မဟော၊ "အပိုအလျှံ- အကြွင်းအကျန်" အနက်ကို ဟော၏၊ ထို့ကြောင့် "အကပ္ပိယံ+အတိရိတ္တံ+ကတံ" ကိုကြည့်၍ မအပ်သော ခဲဖွယ်ဘောဇဉ်ကို အပိုအလျှံ အကြွင်းအကျန် ပြုအပ်သည်ကို "အကပ္ပိယကတံ" ဟု မှတ်ပါ၊ ဆိုလိုရင်းကား- "အလမေတံ သဗ္ဗံ" ဟု အပိုအလျှံပြုအပ်သော ခဲဖွယ်ဘောဇဉ်က အပ်သောပစ္စည်း မဟုတ်လျှင် အတိရိတ်ဝိနည်းကံပြုရာ၌ အင်္ဂါတစ်ပါးပျက်ကွက်သည်ဟု ဆိုလိုသည်။ အကပ္ပိယံနာမ၊ အကပ္ပိယ မည်၏။ အကပ္ပိယံ၊ မအပ်သော။ တံ၊ ထိုဘောဇဉ်ကို။ အလမေတံ သဗ္ဗန္တိ၊ အလမေတံ သဗ္ဗံဟူ၍။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ အတိရိတ္တံ၊ အပိုအလျှံကို။ ကတံ၊ ပြုအပ်သည်။ (သမာနံ၊ ဖြစ်လတ်သော်။ ဝါ၊ ဖြစ်သော။ တံ၊ ထို ခဲဖွယ်ဘောဇဉ်ကို။) အကပ္ပိယကတန္တိ၊ ဟူ၍။ ဝါ၊ မအပ်သော ခဲဖွယ်ဘောဇဉ်ကို အပိုအလျှံ ပြုအပ်၏ဟူ၍။ ဝေဒိတဗ္ဗံ၊ ထိုက်၏။
အပ္ပဋိဂ္ဂဟိတကတန္တိ၊ ကား။
ဘိက္ခုနာ၊ သည်။
အပ္ပဋိဂ္ဂဟိတံယေဝ၊ အကပ်မခံအပ်သော ခဲဖွယ်ဘောဇဉ်ကိုပင်။
ပုရိမနယေနေဝ၊ အလမေတံ သဗ္ဗံဟူသော ရှေးနည်းဖြင့်သာ။
အတိရိတ္တံ၊ အပိုအလျှံကို။
ကတံ၊ ပြုအပ်သည်။
(ဟောတိ၊ ၏။)
အနုစ္စာရိတကတန္တိ၊ ကား။
ကပ္ပိယံ၊ အပ်သော ခဲဖွယ် ဘောဇဉ်ကို။
ကာရေတုံ၊ ပြုစေခြင်းငှာ။
အာဂတေန၊ လာသော။
ဘိက္ခုနာ၊ သည်။
ဤသကမ္ပိ၊ စဉ်းငယ်လည်း။
(အနည်းငယ်လည်း။)
အနုက္ခိတ္တံ ဝါ၊ မမြှောက်အပ်သည်ကိုလည်းကောင်း။
အနုပနာမိတံ ဝါ၊ ဝိနည်းဓိုရ်ဘက်သို့ မညွတ်စေအပ်သည်ကိုလည်းကောင်း။
ကတံ၊ သည်။
(ဟောတိ၊ ၏။)
[အနုစ္စာရိတကို "အနုက္ခိတ္တ" ဟု ဖွင့်သည်၊ ဥ+စရ, ကာရိတ်ကျေ၊ "အထက်၌+မဖြစ်စေအပ်" ဟု သဒ္ဒတ္ထ ဖြစ်၏။]
အဟတ္ထပါသေ ဌိတေန ကတန္တိ၊ ကား။
ကပ္ပိယံ၊ အပ်သည်ကို။
ကာရေတုံ၊ ငှာ။
အာဂတဿ၊ လာသော ရဟန်း၏။
ဟတ္ထပါသတော၊ မှ။
ဗဟိ၊ ပြင်ဘက်၌။
ဌိတေန၊ တည်သော ဝိနည်းဓိုရ်သည်။
ကတံ၊ သည်။
(ဟောတိ၊ ၏။)
အဘုတ္တာဝိနာ ကတန္တိ၊ ကား။
ယော၊ အကြင်ဝိနည်းဓိုရ်သည်။
အတိရတ္တံ၊ အပိုအလျှံကို။
ကရောတိ၊ ၏။
တေန၊ ထိုဝိနည်းဓိုရ်သည်။
ပဝါရဏပ္ပဟောနကံ၊ ပဝါရိတ်လောက်သော။
ဘောဇနံ၊ ကို။
အဘုတ္တေန၊ စားပြီး မဟုတ်သည်။
(ဟုတွာ၊ ၍။)
ကတံ၊ သည်။
(ဟောတိ၊ ၏။)
ဘုတ္တာဝိနာ ပဝါရိတေန အာသနာ ဝုဋ္ဌိတေန ကတန္တိ ဣဒံ၊ ဘုတ္တာဝိနာ။
ပေ။
ကတံဟူသော ဤအင်္ဂါသည်။
ဥတ္တာနမေဝ၊ ပေါ်လွင်ထင်ရှားသည်သာ။
["ဘုတ္တာဝိနာ၊ တချို့တစ်ဝက် စားပြီးသည်။
(ဟုတွာ၊ ၍။)
ပဝါရိတေန၊ ပဝါရိတ်သင့်သော ရဟန်းသည်။
အာသနာ၊ မှ။
ဝုဋ္ဌိတေန၊ ထပြီးသည်။
(ဟုတွာ၊ ၍။)
ကတံ၊ သည်။
(ဟောတိ၊ ၏။)]
အလမေတံ သဗ္ဗန္တိ အဝုတ္တန္တိ၊ ကား။
ဝစီဘေဒံ၊ စကားလုံး၏ ကွဲပြားမှုကို။
ဝါ၊ နှုတ်မြွက်မှုကို။
ကတွာ၊ ၍။
ဧဝံ၊ ဤသို့ အလမေတံ သဗ္ဗံဟူ၍။
အဝုတ္တံ၊ မဆိုအပ်သည်။
ဟောတိ၊ ၏။
ဣတိ၊ ဤသို့လျှင်။
သတ္တဟိ၊ ကုန်သော။
ဣမေဟိ ဝိနယကမ္မာ ကာရေဟိ၊ ဤဝိနည်းကံ အခြင်းအရာတို့ဖြင့်။
အပ္ပဋိဂ္ဂဟိတကတံ ။ ။အကပ် မခံအပ်သော ခဲဖွယ်ဘောဇဉ်ကို "အလမေတံ သဗ္ဗံ" ဟု အပိုအလျှံပြုလျှင် အင်္ဂါတစ်ပါး ပျက်၏၊ ကတံ၏ ကတ္တားကို "ဝိနယဓရေန" ဟု ထည့်၊ "အလမေတံ သဗ္ဗံ" ဟု ဆိုမည့် ပုဂ္ဂိုလ်ကို "ဝိနယရေ" ဟု ခေါ်သည်။
ယံ၊ အကြင်ခဲဖွယ်ဘောဇဉ်ကို။
အတိရတ္တံ၊ အပိုအလျှံကို။
ကပ္ပိယံ၊ အပ်သည်ကို။
[အတိရတ္တံကို "ကပ္ပိယံ"ဟု ဖွင့်သည်၊ ပဝါရိတ်သင့်ပြီးသူ စားအပ် စားကောင်းသည်ကို။ ]
အကတံ၊ မပြုအပ်။
ယဉ္စ၊ အကြင် ခဲဖွယ်ဘောဇဉ်သည်လည်း။
ဂိလာနာတိရတ္တံ၊ ဂိလာန၏ အပိုအလျှံအကြွင်းအကျန်သည်။
န၊ မဟုတ်။
တဒုဘယမ္ပိ၊ ထို ၂ ပါးစုံသော ခဲဖွယ်ဘောဇဉ်သည်လည်း။
(ဝိနည်းကံဖြင့် အတိရိတ္တကပ္ပိယ ဖြစ်အောင်လည်း မပြုအပ်, ဂိလာန၏ အကြွင်းအကျန်လည်း မဟုတ်သော ထို ၂ ပါးစုံသော ခဲဖွယ်ဘောဇဉ်သည်လည်း)။
အနတိရိတ္တံ၊ အနတိရိတ္တ မည်၏။
ပန၊ ကား။
အတိရိတ္တံ၊ အပိုအလျှံဖြစ်သော ခဲဖွယ် ဘောဇဉ်ကို။
တဿေဝ၊ ထိုအနတိရိတ္တ ခဲဖွယ် ဘောဇဉ်၏ပင်။
ပဋိပက္ခနယေန၊ ဆန့်ကျင်ဘက်နည်းအားဖြင့်။
ဝေဒိတဗ္ဗံ၊ ၏။
အပိစ၊ စိုးစဉ်း အနည်းငယ် ဆိုဖွယ်အထူးကား။
[ပဋိပက္ခနည်းဖြင့် သိပါဟု ဆိုသော်လည်း အနည်းငယ်ထူးသောအရာ ရှိသေးသည်-ဟူလို။]
ဧတ္ထ၊ ဤအတိရိတ်ဖြစ်အောင် ပြုရာ၌။
(တစ်နည်း) ဧတ္ထ၊ ဤပဋိပက္ခအရာတို့တွင်။
ဘုတ္တာဝိနာကတံ ဟောတီတိ၊ ကား။
အန္တမသော၊ အောက်ထစ်ဆုံးအားဖြင့်။
အနန္တရနိသိန္နဿ၊ အခြားမဲ့၌ ထိုင်နေသော ရဟန်း၏။
ပတ္တတော၊ သပိတ်မှ။
ဧကမ္ပိ၊ တစ်ခုလည်းဖြစ်သော။
သိတ္ထံ ဝါ၊ ထမင်းလုံးကိုသော်လည်းကောင်း။
မံသဟီရံ ဝါ၊ အသားမျှင်ကိုသော်လည်းကောင်း။
ခါဒိတွာ၊ ခဲစားပြီး၍။
ကတမ္ပိ၊ ပြုအပ်သောအာဓိသသည်လည်း။
ဘုတ္တာဝိနာ၊ စားပြီးသူသည်။
ကတံ၊ ပြုအပ်သည်။
(ပြုအပ်ရာရောက်သည်။)ဝိနယကမ္မာကာရေဟိ ။ ။(၁)ကပ္ပိယခဲဖွယ်ဘောဇဉ်ကို (၂)အကပ်ခံ၍ (၃) ကြွမြှောက်လျက် (သို့မဟုတ်) (မမြှောက်နိုင်လျှင်) ဝိနည်းဓိုရ်ဘက်သို့ ညွတ်စေလျက် (၄) ဟတ္ထပါသ်အတွင်းမှာ တည်စေသောအခါ (၅) ဝိနည်းဓိုရ်သည် ဆွမ်းစားပြီး ဖြစ်ရမည်၊ ဘာ့ကြောင့်နည်း၊-စားပြီးမဟုတ်သူက "အလမေတံ သဗ္ဗံ- ဤအားလုံးကို ငါတော်ပြီ" ဟု မဆိုနိုင်သောကြောင့်တည်း၊ [ထိုစားပြီးပုဂ္ဂိုလ်သည် ပဝါရိတ်သင့်သူ မဟုတ်လျှင် ထိုစားရာအရပ်မှ ထသည်ဖြစ်စေ, မထသည်ဖြစ်စေ အရေးမကြီး။] (၆) စားစဉ်က ပဝါရိတ်သင့်ထားသူ ဖြစ်လျှင် ထိုင်နေရာမှ မထသေးဘဲ (၇) ထိုဝိနည်းဓိုရ်က "အလမေတံ သဗ္ဗံ" ဟု ပါဠိ- မြန်မာ အလိုရှိရာဖြင့် ဆိုရမည်။
အလမေတံအနက် ။ ။"ဘူသဏေ ဝါရဏေ စာလံ, ဝုစ္စတေ ပရိယတ္တိယံ" (၁၁၆၀) အဘိဓာန်လာ အလံသဒ္ဒါ၏ အနက်တို့တွင် ဝါရဏ- ပယ်ရှားတားမြစ်ခြင်း အနက်ကို ယူစေလို၏၊ "အလမေတံ သဗ္ဗံ- ယခု သင်ယူလာသော ခဲဖွယ်, ဘောဇဉ်အားလုံး တော်ပြီ၊ ငါမစားလိုတော့, ငါ၏အကြွင်းအကျန် အတိရိတ္တ ဖြစ်ပြီ" ဟူလို။
ဋီကာ ။ ။ဋီကာသစ်၌ကား "ပရိယတ္တိ (ပရိယတ္တ)- စွမ်းနိုင်, သင့်တော်ခြင်း" အနက်ကို ဖွင့်၏။ [ဧတံ သဗ္ဗံ အလံ ပရိယတ္တံ- ယခု သင်ယူလာခဲ့သော ခဲဖွယ် ဘောဇဉ် အားလုံးသည် သင့်အတွက် တော်လောက်ပြီ၊ ဣဒမ္ပိ တေ အဓိကံ- ဒီဟာတောင်မှ သင့်အတွက် အပိုရတာဖြစ်တယ်၊ ဣတော အညံ န လစ္ဆသီတိ အဓိပ္ပာယော- သည့်ပြင် နောက်ထပ် ရတော့မည် မဟုတ်-ဟု ဆိုလိုသတတ်။] ဟောတိ၊ ၏။ ယော၊ အကြင်ဝိနည်းဓိုရ်သည်။ ပါတောဝ၊ စောစော၌ပင်။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ ဘုတ္တာဝီ၊ စားပြီးသည်။ ပဝါရိတော၊ တော်ပြီ တန်ပြီဟု ပယ်မြစ်စေအပ်ပြီးသည်။ ဝါ၊ ပရိတ်သင့်ပြီးသည်။ (ဟုတွာ၊ ၍။) နိသီဒတိယေဝ၊ ထိုင်မြဲထိုင်နေ၏။ သော၊ ထိုဝိနည်းဓိုရ်သည်။ ကာလေ၊ မွန်းတည့်ချိန်သည်။ ဥပကဋ္ဌေပိ၊ (နီးကပ်မှလည်း)။ အဘိဟဋံ၊ ရှေးရှုဆောင်အပ်သော။ ပိဏ္ဍံ၊ ကို။ ဘိက္ခုနာ၊ သည်။ ဥပနီတံ၊ အနီးသို့ ကပ်ဆောင်အပ်သည်။ (သမာနံ၊ သော်။) ကပ္ပိယံ၊ အပ်အောင်။ ကာတုံ၊ ငှာ။ ဝါ၊ ခွင့်ကို။ လဘတိ၊ ၏။ [ပဝါရိတ်သင့်ပြီးပါသော်လည်း နေရာမှ မထသေးသောကြောင့် အပ်အောင် ပြုကောင်းသည်-ဟူလို။]
အလမေတံအနက် ။ ။"ဘူသဏေ ဝါရဏေ စာလံ, ဝုစ္စတေ ပရိယတ္တိယံ" (၁၁၆၀) အဘိဓာန်လာ အလံသဒ္ဒါ၏ အနက်တို့တွင် ဝါရဏ- ပယ်ရှားတားမြစ်ခြင်း အနက်ကို ယူစေလို၏၊ "အလမေတံ သဗ္ဗံ- ယခု သင်ယူလာသော ခဲဖွယ်, ဘောဇဉ်အားလုံး တော်ပြီ၊ ငါမစားလိုတော့, ငါ၏အကြွင်းအကျန် အတိရိတ္တ ဖြစ်ပြီ" ဟူလို။
ဋီကာ ။ ။ဋီကာသစ်၌ကား "ပရိယတ္တိ (ပရိယတ္တ)- စွမ်းနိုင်, သင့်တော်ခြင်း" အနက်ကို ဖွင့်၏။ [ဧတံ သဗ္ဗံ အလံ ပရိယတ္တံ- ယခု သင်ယူလာခဲ့သော ခဲဖွယ် ဘောဇဉ် အားလုံးသည် သင့်အတွက် တော်လောက်ပြီ၊ ဣဒမ္ပိ တေ အဓိကံ- ဒီဟာတောင်မှ သင့်အတွက် အပိုရတာဖြစ်တယ်၊ ဣတော အညံ န လစ္ဆသီတိ အဓိပ္ပာယော- သည့်ပြင် နောက်ထပ် ရတော့မည် မဟုတ်-ဟု ဆိုလိုသတတ်။] ဟောတိ၊ ၏။ ယော၊ အကြင်ဝိနည်းဓိုရ်သည်။ ပါတောဝ၊ စောစော၌ပင်။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ ဘုတ္တာဝီ၊ စားပြီးသည်။ ပဝါရိတော၊ တော်ပြီ တန်ပြီဟု ပယ်မြစ်စေအပ်ပြီးသည်။ ဝါ၊ ပရိတ်သင့်ပြီးသည်။ (ဟုတွာ၊ ၍။) နိသီဒတိယေဝ၊ ထိုင်မြဲထိုင်နေ၏။ သော၊ ထိုဝိနည်းဓိုရ်သည်။ ကာလေ၊ မွန်းတည့်ချိန်သည်။ ဥပကဋ္ဌေပိ၊ (နီးကပ်မှလည်း)။ အဘိဟဋံ၊ ရှေးရှုဆောင်အပ်သော။ ပိဏ္ဍံ၊ ကို။ ဘိက္ခုနာ၊ သည်။ ဥပနီတံ၊ အနီးသို့ ကပ်ဆောင်အပ်သည်။ (သမာနံ၊ သော်။) ကပ္ပိယံ၊ အပ်အောင်။ ကာတုံ၊ ငှာ။ ဝါ၊ ခွင့်ကို။ လဘတိ၊ ၏။ [ပဝါရိတ်သင့်ပြီးပါသော်လည်း နေရာမှ မထသေးသောကြောင့် အပ်အောင် ပြုကောင်းသည်-ဟူလို။]
ပန၊ ဆက်။
ကပ္ပိယေ၊ အပ်သည်ကို။
ကတေ၊ ပြုအပ်ပြီးသော။
တသ္မိံ၊ ထိုအာမိသထဲ၌။
ဘုဉ္ဇန္တဿ၊ စားနေစဉ်။
အညံ၊ အခြားသော။
အာမိသံ၊ ကို။
သစေ အာကိရန္တိ၊ အကယ်၍ လောင်းထည့်ကုန်အံ့။
(ဧဝံသတိ၊ သော်။)
တံ၊ ထိုအာမိသကို။
သော၊ ထိုပဌမဝိနည်းဓိုရ်သည်။
ပုန၊ တစ်ဖန်။
ကာတုံ၊ အပ်အောင်ပြုခြင်းငှာ။
န လဘတိ၊ မရတော့။
ဟိ၊ မှန်။
(တစ်နည်း) (ကသ္မာ တံ သော ပုန ကာတုံ န လဘတိ၊ နည်း။)
ဟိ ယသ္မာ၊ ကြောင့်။
ယံ၊ အကြင် အာမိသကို။
အကတံ၊ အပ်အောင် မပြုအပ်သေး။
တံ၊ ထိုအာမိသကို။
ကာတဗ္ဗံ၊ အပ်အောင် ပြုနိုင်၏။
ယေန စ၊ အကြင်ဝိနည်းဓိုရ်သည်လည်း။
အကတံ၊ အပ်အောင် မပြုအပ်သေး။
တေနစ၊ သည်လည်း။
ကာတဗ္ဗံ၊ အပ်အောင်ပြုနိုင်၏။
ဣတိ၊ သို့။
ဝုတ္တံ၊ သီဟိုဠ်အဋ္ဌကထာတို့၌ ဆိုအပ်ပြီ။
("တသ္မာ၊ ထိုသို့ ဆိုအပ်သည်၏အဖြစ်ကြောင့်။
တံ သော ပုန ကာတုံ န လဘတိ" ဟု ရှေ့လှည့်စပ်ပါ။)
တသ္မာ၊ ကြောင့်။
တသ္မိံ ဘာဇနေ၊ ထိုပဌမခွက်၌။
ကရီယမာနေ၊ အတိရိတ္တဖြစ်အောင် ပြုအပ်သော်။
ပဌမကတေန၊ ပဌမပြုအပ်သောအာမိသနှင့်။
သဒ္ဓိံ၊ တကွ။
ကတံ၊ ပြုအပ်သည်။
(ပြုအပ်ရာ ရောက်သည်။)
ဟောတိ၊ ၏။
ဣတိ၊ ကြောင့်။
တံ၊ ထိုနောက်ထပ် ထည့်အပ်သော အာမိသကို။
(တသ္မိံဘာဇနေ၊ ၌။)
ကာတုံ၊ အပ်အောင်ပြုခြင်းငှာ။
န ဝဋ္ဋတိ၊ မအပ်။
ပန၊ ကား။
အညသ္မိံ၊ ပဌမခွက်မှ အခြားသော။
ဘာဇနေ၊ ခွက်၌။
တေန ဝါ၊ ထိုပဌမပြုသော ဝိနည်းဓိုရ်သည်သော်လည်းကောင်း။
အညေနဝါ၊ အခြားဝိနည်းဓိုရ်သည်သော်လည်းကောင်း။
ကာတုံ၊ အပ်အောင်ပြုခြင်းငှာ။
ဝဋ္ဋတိ၊ ၏။
ဧဝံ၊ သို့။
ကတံ၊ ပြုအပ်သော အာမိသကို။
ပဌမကတေန၊ ပဌမ ပြုအပ်ပြီးသော အာမိသနှင့်။
ယံ ဟိ အကတံ ။ ။ယေန (အကြင်ဝိနည်းဓိုရ်သည်) ပဌမံ ကပ္ပိယံ ကတံ၊ တေန ယံအကတံ၊ ကာတဗ္ဗံ (မပြုအပ်သေးသော အာမိသကို ကပ္ပိယဖြစ်အောင် ပြုနိုင်၏) ပဌမဘာဇနေ ပန ကာတုံ န လဗ္ဘတိ- သို့သော် ပဌမခွက်၌ကား မပြုရ၊ ယေန အကတံတိ အညေန ဘိက္ခုနာ ယေန (အခြားရဟန်းဟူသော အကြင်ဟူသည်) ပဌမံ န ကတံ၊ တေန ကာတဗ္ဗန္တိ အတ္ထော၊ (ဝုတ္တံတိ သီဟဠဋ္ဌကထာသု ဝုတ္တံ)။
မိဿေတွာပိ၊ ရော၍လည်း။
ဘုဉ္ဇိတုံ၊ ငှာ။
ဝဋ္ဋတိ၊ ၏။
စ၊ ဆက်။
ကေဝလံ၊ (အခြားပဝါရိတတို့မဖက်) သက်သက်။
တဿ၊ ပဝါရိတ်သင့်၍ အတိရိတ်ပြုစေသော ထိုရဟန်းအားသာ။
(ဘုဉ္ဇိတုံ၊ ငှာ။
ဝဋ္ဋတိ၊ အပ်သည်ကား။)
န၊ မဟုတ်သေး။
ပန၊ အဟုတ်ကား။
ယေန၊ အကြင်ဝိနည်းဓိုရ်သည်။
ကတံ၊ အပ်အောင်ပြုအပ်ပြီ။
တံ၊ ထိုဝိနည်းဓိုရ်ကို။
ဌပေတွာ၊ ၍။
အညေသံ၊ ကုန်သော။
ပဝါရိတာနမ္ပိ၊ ပဝါရိတ် သင့်ပြီးကုန်သော ရဟန်းတို့အားလည်း။
ဘုဉ္ဇိတုံ၊ ငှာ။
ဝဋ္ဋတိ၊ ၏။
ပန၊ ဆက်။
ယထာ၊ အကြင်အခြင်းအရာအားဖြင့် ပြုအပ်သော်။
အကတေန၊ အပ်အောင် မပြုအပ်သော အာမိသနှင့်။
(ကတံ၊ အပ်အောင် ပြုအပ်ပြီးသော အာမိသသည်။)
မိဿံ၊ ရောသည်။
န ဟောတိ၊ မဖြစ်။
ဧဝံ၊ ဤသို့ မရောလောက်အောင် အခြင်းအရာအားဖြင့်။
မုခဉ္စ၊ ခံတွင်းကိုလည်းကောင်း။
ဟတ္ထဉ္စ၊ လက်ကိုလည်းကောင်း။
သုဒ္ဓံ၊ စင်ကြယ်သည်ကို။
ကတွာ၊ ၍။
ဘုဉ္ဇိတဗ္ဗံ၊ စားရာ၏။
ပန၊ ကား။
ဂိလာနာတိရိတ္တံ၊ ဂိလာနာတိရိတ္တဟူသည်။
ကေဝလံ၊ သက်သက်။
(အကြွင်းအကျန်မဟုတ်သော ခဲဖွယ်ဘောဇဉ်မဖက်သက်သက်။)
ဂိလာနဿ၊ ဂိလာန၏။
ဘုတ္တာဝသေသေမေဝ၊ စားအပ်ပြီးမှ အကြွင်းအကျန်ဖြစ်သော ခဲဖွယ်ဘောဇဉ်သည်သာ။
န၊ မဟုတ်သေး။
အထ ခေါ၊ အဟုတ်ကား။
ယံကိဉ္စိ၊ အမှတ်မရှိတစ်စုံတစ်ခုသော ခဲဖွယ်ဘောဇဉ်ကို။
(အာဟဋံ၌စပ်)။
ဂိလာနံ၊ ကို။
ဥဒ္ဒိဿ၊ ရည်စူး၍။
အဇ္ဇ ဝါ၊ ယနေ့၌သော်လည်းကောင်း။
သွေ ဝါ၊ နက်ဖန်၌သော်လည်းကောင်း။
ယဒါ၊ အကြင်အခါ၌။
ဣစ္ဆတိ၊ ခဲစားခြင်းငှာ အလိုရှိ၏။
တဒါ ဝါ၊ ၌သော်လည်းကောင်း။
ခါဒိဿတိ၊ ခဲစားလတ္တံ့။
ဣတိ၊ ဤသို့ကြံ၍။
အာဟဋံ၊ ဆောင်အပ်ပြီ။
တံသဗ္ဗံ၊ ထိုအလုံးစုံသောခဲဖွယ်ဘောဇဉ်ကို။
ဂိလာနာတိရိတ္တန္တိ၊ ဟူ၍။
ဝေဒိတဗ္ဗံ၊ ထိုက်၏။
ခါဒနီယံ ဝါ ဘောဇနီယံ ဝါတိ၊ ကား။
ယံကိဉ္စိ၊ အမှတ်မရှိ တစ်စုံတစ်ခုသော။
ယာဝကာလိကံ၊ ယာဝကာလိကာခဲဖွယ်ဘောဇဉ်ကို။
ခါဒေယျ ဝါ ဘုဉ္ဇေယျ ဝါ ဘုဉ္ဇေယျ ဝါ ပါစိတ္တိယန္တိ ဧတ္ထ၊ ဟူသော ဤပါဌ်၌။
ဝုတ္တနယေန၊ ဆိုအပ်ပြီးသော နည်းဖြင့်။
[အသနံ ပညာယတိ စသည်ဖြင့် ဆိုအပ်ပြီးသော အင်္ဂါ၅ ပါးနှင့် ပြည့်စုံသော နည်းဖြင့်-ဟူလို။]တံ ဌပေတွာ ။ ။"အလမေတံ သဗ္ဗံ- ဤအားလုံး ငါတော်ပြီ" ဟု ဆိုထားသော ဝိနည်းဓိုရ်ဖြစ်ရကား အတိရိတ္တကပ္ပိယဖြစ်အောင် (သူ့ကိုယ်တိုင်) ပြုထားသော ခဲဖွယ်ဘောဇဉ်ကို မစားကောင်းသဖြင့် သူ့ကို ချန်ထားရသည်။
ယထာ ပန၊ ပေ၊ ဘုဉ္ဇိတဗ္ဗံ ။ ။အတိရိတ်ဝိနည်းကံပြု၍ စားသော ရဟန်းသည် ပါးစပ်၌ လည်းကောင်း, လက်၌လည်းကောင်း အာမိသရှိနေလျှင် ထိုအာမိသတို့က အတိရိတ်ဝိနည်းကံပြုရာတွင် မပါဝင်သောကြောင့် ထိုပါးစပ် လက်တို့ကို စင်ကြယ်အောင် ပြုပြီးမှ စားပါ-ဟူလို။ [သာရတ္ထဋီကာ၌ ("ပဝါရိတေန ဘောဇနံ အတိရိတ္တံ ကာရာပေတွာပိ) ယထာ အကတေန မိဿံ န ဟောတိ၊ ဧဝံ၊ ပေ၊ ဘုဉ္ဇိတဗ္ဗံ" ဟုရှိ၏၊ ဤအဋ္ဌကထာ၌ (လက်သည်းကွင်း) အတွင်းစာများ ကျနေဟန်တူသည်။] ပဝါရိတဿ၊ ပဝါရိတ်သင့်ပြီးသည် ဖြစ်၍။ အနတိရိတ္တံ၊ ဝိနည်းကံဖြင့် ပြုအပ်သော အပိုအလျှံလည်း မဟုတ်, ဂိလာန၏ အပိုအလျှံလည်း မဟုတ်သော။ ယံကိဉ္စိ၊ သော။ အာမိသံ၊ ကို။ အဇ္ဈောဟရဏတ္ထာယ၊ စားမျိုခြင်းအကျိုးငှာ။ ပဋိဂ္ဂဏှတော၊ ခံယူသော ရဟန်း၏။ ဂဟဏေ၊ ခံယူခြင်း၌။ ဒုက္ကဋံ၊ သည်။ (ဟောတိ၊ ၏။) အဇ္ဈောဟာရေ အဇ္ဈောဟာရေ၊ ၌။ ပါစိတ္တိယံ (ဟောတိ)။
ယထာ ပန၊ ပေ၊ ဘုဉ္ဇိတဗ္ဗံ ။ ။အတိရိတ်ဝိနည်းကံပြု၍ စားသော ရဟန်းသည် ပါးစပ်၌ လည်းကောင်း, လက်၌လည်းကောင်း အာမိသရှိနေလျှင် ထိုအာမိသတို့က အတိရိတ်ဝိနည်းကံပြုရာတွင် မပါဝင်သောကြောင့် ထိုပါးစပ် လက်တို့ကို စင်ကြယ်အောင် ပြုပြီးမှ စားပါ-ဟူလို။ [သာရတ္ထဋီကာ၌ ("ပဝါရိတေန ဘောဇနံ အတိရိတ္တံ ကာရာပေတွာပိ) ယထာ အကတေန မိဿံ န ဟောတိ၊ ဧဝံ၊ ပေ၊ ဘုဉ္ဇိတဗ္ဗံ" ဟုရှိ၏၊ ဤအဋ္ဌကထာ၌ (လက်သည်းကွင်း) အတွင်းစာများ ကျနေဟန်တူသည်။] ပဝါရိတဿ၊ ပဝါရိတ်သင့်ပြီးသည် ဖြစ်၍။ အနတိရိတ္တံ၊ ဝိနည်းကံဖြင့် ပြုအပ်သော အပိုအလျှံလည်း မဟုတ်, ဂိလာန၏ အပိုအလျှံလည်း မဟုတ်သော။ ယံကိဉ္စိ၊ သော။ အာမိသံ၊ ကို။ အဇ္ဈောဟရဏတ္ထာယ၊ စားမျိုခြင်းအကျိုးငှာ။ ပဋိဂ္ဂဏှတော၊ ခံယူသော ရဟန်း၏။ ဂဟဏေ၊ ခံယူခြင်း၌။ ဒုက္ကဋံ၊ သည်။ (ဟောတိ၊ ၏။) အဇ္ဈောဟာရေ အဇ္ဈောဟာရေ၊ ၌။ ပါစိတ္တိယံ (ဟောတိ)။
(ဣဒံ သိက္ခာပဒံ၊ ကို။)
ပေ။
အညတြ၊ ပဝါရိတ်သင့်ရာအရပ်မှ တစ်ပါးသော အရပ်၌။
ဘုဉ္ဇနဝတ္ထုသ္မိံ၊ ကြောင့်။
ပညတ္တံ၊ ပြီ။
အနတိရိတ္တန္တိ၊ ဟူသော။
အယံ၊ ဤပညတ်သည်။
ဧတ္ထ၊ ၌။
အနုပညတ္တိ၊ တည်း။
ပေ။
ယာမကာလိကာဒီနိ၊ ယာမကာလိကအစရှိသော ဝတ္ထုတို့ကို။
အာဟရတ္ထာယ၊ အာဟရအကျိုးငှာ။
ဂဏှတော၊ ခံယူသောရဟန်း၏လည်းကောင်း။
နိရာမိသာနိ၊ အာမိသမပါသော ယာမကာလိကစသော ဝတ္ထုတို့ကို။
အဇ္ဈောဟရတောစ၊ စားမျိုသောရဟန်း၏လည်းကောင်း။
ဒုက္ကဋံ (ဟောတိ)။
အတိရိတ္တေ၊ အတိရိတ္တဖြစ်သော ခဲဖွယ်ဘောဇဉ်၌။
အနတိရိတ္တ သညိနော စေဝ၊ ဖြစ်၍လည်းကောင်း။
ဝေမတိကဿ စ၊ လည်းကောင်း။
(ဂဏှတော၊ ၏လည်းကောင်း။)
တထာ၊ ထို့အတူ ဒုက္ကဋ်အာပတ်သည်။
(ဟောတိ)။
ပန၊ ကား။
(အတိရိတ္တေ၊ ၌။)
အတိရိတ္တသညိနော၊ အတိရိတ္တ ခဲဖွယ်ဘောဇဉ်ဟုအမှတ်ရှိသည် ဖြစ်၍။
(ဂဏှန္တဿ၊ ၏လည်းကောင်း။)
အတိရိတ္တံ၊ အပိုအလျှံကို။
ကာရာပေတွာ၊ ၍။
ဘုဉ္ဇိဿာမိ၊ အံ့။
ဣတိ၊ ဤသို့ကြံ၍။
ဂဏှန္တဿ၊ ၏လည်းကောင်း။
အညဿ၊ အခြားရဟန်း၏။
အတ္ထာယ၊ ငှာ။
ဂဏှန္တဿ၊ ၏လည်းကောင်း။
ယာမကာလိကာဒီနိ၊ ယာမကာလိက အစရှိသော ဝတ္ထုတို့ကို။
(ပရိဘုဉ္ဇန္တဿ၌ စပ်။)
တေသံ၊ ထိုယာမကာလိက အစရှိသော ဝတ္ထုတို့ကို။
(ပရိဘောဂ၌ စပ်။)
အနုညာတပရိဘောဂဝသေန၊ ခွင့်ပြုအပ်သော သုံးဆောင်ခြင်း၏အစွမ်းဖြင့်။
နိရာမိသာနိ၊ အာမိသ မပါကုန်ဘဲ။
ပရိဘုဉ္ဇန္တဿ၊ ၏လည်းကောင်း။
ဥမ္မတ္တကာဒီနဉ္စ၊ လည်းကောင်း။
အနာပတ္တိ (ဟောတိ)။
ပဝါရိတဘာဝေါ၊ ပဝါရိတ်သင့်ပြီးသူ၏အဖြစ်လည်းကောင်း။
အာမိသဿ၊ အာမိသ၏။
အနတိရိတ္တတာ၊ အပိုအလျှံ မဟုတ်သည်၏ အဖြစ်လည်းကောင်း။နိရာမိသာနိ၊ ပေ၊ ဒုက္ကဋံ ။ ။ခဲဖွယ်ဘောဇဉ်ဟူသော အာမိသမပါဘဲ ယာမကာလိကစသော ကာလိက ၃ မျိုး သက်သက်ကိုသာ စားမျိုလျှင် စားမျိုသည့်အတွက် ဒုက္ကဋ်သင့်၏၊ ယာဝကာလိကအာမိသနှင့် ရော၍ ဤယာမကာလိက စသည်ကို စားမျိုလျှင်ကား ပါစိတ်ပင်တည်း။
အနုညာတပရိဘောဂ ။ ။ယာမကာလိကံ ပိပါသာယ သတိ ပိပါသစ္ဆေနတ္ထံ- ယာမကာလိကကို မွတ်သိပ်ဆာလောင်သောအခါ ထိုမွတ်သိပ်မှုကို ပယ်မြစ်ခြင်းငှာ ခွင့်ပြုတော်မူအပ်၏၊ သတ္တာဟကာလိတံ ယာဝဇီဝိတဉ္စ တေန ဥပသမေတဗ္ဗကေ အာဗာဓေ သတိ တဿ ဥပသမနတ္ထံတိ ဝုတ္ထံ ဟောတိ- ထိုထို ဆေးဖြင့် ငြိမ်းပျောက်စေနိုင်သော အနာရောဂါရှိမှ ထိုရောဂါ၏ ငြိမ်းခြင်းငှာ ခွင့်ပြုတော်မူအပ်၏။ ကာလေန၊ နံနက်အချိန်၌။ အဇ္ဈောဟရဏံ၊ စားမျိုခြင်းလည်းကောင်း။
အနုညာတပရိဘောဂ ။ ။ယာမကာလိကံ ပိပါသာယ သတိ ပိပါသစ္ဆေနတ္ထံ- ယာမကာလိကကို မွတ်သိပ်ဆာလောင်သောအခါ ထိုမွတ်သိပ်မှုကို ပယ်မြစ်ခြင်းငှာ ခွင့်ပြုတော်မူအပ်၏၊ သတ္တာဟကာလိတံ ယာဝဇီဝိတဉ္စ တေန ဥပသမေတဗ္ဗကေ အာဗာဓေ သတိ တဿ ဥပသမနတ္ထံတိ ဝုတ္ထံ ဟောတိ- ထိုထို ဆေးဖြင့် ငြိမ်းပျောက်စေနိုင်သော အနာရောဂါရှိမှ ထိုရောဂါ၏ ငြိမ်းခြင်းငှာ ခွင့်ပြုတော်မူအပ်၏။ ကာလေန၊ နံနက်အချိန်၌။ အဇ္ဈောဟရဏံ၊ စားမျိုခြင်းလည်းကောင်း။
ဣဒံ၊ ဤသိက္ခာပုဒ်သည်။
ကိရိယာကိရိယံ၊ တည်း။
ဣတိ၊ အပြီးတည်း။
[စားခြင်းသည် ကိရိယ, အတိရိတ်မပြုခြင်းသည် အကိရိယ။]