၁၀. သင်္ဃဘေဒသိက္ခာပဒဝဏ္ဏနာ
၁၀။ သင်္ဃဘေဒ သိက္ခာပုဒ်
၁၀. သင်္ဃဘေဒသိက္ခာပဒဝဏ္ဏနာ
၁၀။ သင်္ဃဘေဒ သိက္ခာပုဒ်
ဒသမေ၊ ၌။
သမဂ္ဂဿသံဃဿာ တိ၊ ကား။
သဟိတဿ၊ တကွဖြစ်သော။
သဟိတဿ။ ။ သဟ-ကိုယ်စိတ်အားဖြင့် တကွ+ဣတဿ-ဖြစ်သော၊ သဟိတဿ ကိုပင် "စိတ္တေနစ ၊ပေ၊ အတ္ထော" ဟု အဓိပ္ပာယတ္ထ ဖွင့်သည်၊ [ဤစကားဖြင့် "စိတ္တသာမဂ္ဂီ, ကာယသာမဂ္ဂီ" ဟု သာမဂ္ဂီ ၂ မျိုး ရှိကြောင်းသိပါ။]
ဘိက္ခုသံဃဿ၊ ရဟန်း အပေါင်း၏။
စိတ္တေနစ၊ စိတ်အားဖြင့်လည်းကောင်း။
သရီရေနစ၊ ကိုယ်အားဖြင့်လည်းကောင်း။
အဝိယုတ္တဿ၊ မကွေမကွာယှဉ်သော။
ပေ၊ တေနေဝ၊ ထို့ကြောင့်ပင်။
အဿ၊ ထိုသမဂ္ဂဿ သံဃဿဟူသော ပုဒ်၏။
ပဒဘာဇနေ၊ ၌။
သမဂ္ဂေါနာမ ၊ပေ၊ ဌိတောတိ၊ တောဟူ၍။
ဝုတ္တံ [သမာနသံဝါသကော၊ တူသော သံဝါသရှိသော။
သမာနသံဝါသကော။ ။ သမာနော (ဧကူပေါသထာဒိဘေဒေါ)+သံဝါသော ယဿာ တိ သမာနသံဝါသကော၊ (သမာသန္တ ကပစ္စည်း၊) ဤစကားဖြင့် "(အယူဝါဒချင်း မတူ၍ ကံအတူ မပြုနိုင်သော) လဒ္ဓိနာနာသံဝါသကပုဂ္ဂိုလ်, (ဥက္ခိတ္တကကံ ပြုအပ်သော) ကမ္မနာနာ သံဝါသက ပုဂ္ဂိုလ်များ မပါသော သံဃာ-ဟု ပြသည်။
သမာနသီမာယံ၊ တူသော သိမ်၌။
ဌိတော၊ တည်သော သံဃာသည်။
သမဂ္ဂေါနာမ သံဃော၊ သမဂ္ဂသံဃာမည်၏။]
ဟိ၊ ချဲ့။
သမာနသံဝါသကော၊ တူသော ဥပုသ်ကံစသော သံဝါသရှိသော သံဃာသည်။
သမစိတ္တတာယ၊ တူသော စိတ်ရှိသည်၏အဖြစ်ကြောင့်။
စိတ္တေန၊ စိတ်အားဖြင့်။
အဝိယုတ္တော၊ မကွေမကွာ ယှဉ်သည်။
ဟောတိ၊ ၏။ [ဤဝါကျဖြင့် စိတ္တသာမဂ္ဂီကို ပြ၏။]
သမာနသီမာယံ၊ ၌။
ဌိတော၊ သည်။
ကာယသာမဂ္ဂီဒါနတော၊ ကိုယ်အားဖြင့် ညီညွတ်မှုကို ပေးခြင်းကြောင့်။
ကာယသာမဂ္ဂီဒါနတော။ ။ ကာယေန-ကိုယ်အားဖြင့်၊ (ဝါ-တစ်နည်း၊ ကာယဿ- ကိုယ်၏၊) သာမဂ္ဂီ-ညီညွတ်ခြင်း၊ ကာယသာမဂ္ဂီ-ခြင်း၊ ဤပါဌ်ဖြင့် "အချင်းချင်း ၂ တောင်ထွာ ဟတ္ထပါသ်၌ တည်နေခြင်းဟူသော ကာယသာမဂ္ဂီကို" ပြသည်။
ပေ။ ဤဝါကျဖြင့် ကာယသာမဂ္ဂီကို ပြ၏။]
**ဘေဒါယ ပရက္ကမေယျာ**တိ၊ ကား။
ကထံနာမ၊ အဘယ်မည်သောနည်းဖြင့်။
အယံ၊ ဤသံဃာသည်။
ဘိဇ္ဇေယျ၊ ကွဲရာပါအံ့နည်း။
ကထံနာမာယံ ဘိဇ္ဇေယျ။ ။ "ကွဲ" ဟူသည် တစ်သိမ်တည်း၌ ကံပြုသောအခါ တစ်စုစီ ခွဲ၍ ပြုခြင်းတည်း၊ [အယံ သံဃော ကေနနုခေါ ဥပါယေန (အဘယ်နည်းဖြင့်) ဝဂ္ဂေါ ဘဝေယျ (တစ်စုစီ ဖြစ်ပါအံ့နည်း)-ဋီကာ၊ "ဝါယမေယျ-အားထုတ်" ဟူသည် အသင်းအပင်းရှာခြင်း, သီးခြား၍ ဂိုဏ်းဖွဲ့ခြင်းတည်း။]
ဣတိ၊ သို့။
ဘေဒနတ္ထာယ၊ ကွဲပြားခြင်းအကျိုးငှာ။
ဝါယမေယျ၊ အားထုတ်အံ့။
**ဘေဒန ၊ပေ၊ အဓိကရဏန္တိ**၊ ကား။
ဘေဒနဿ သံဃဘေဒဿ၊ သံဃာ ကွဲပြားခြင်း၏။
အတ္ထာယ၊ ငှာ။
သံဝတ္တနကံ၊ ဖြစ်သော။
ကာရဏံ၊ အကြောင်းကို၊ (ပဂ္ဂယှ တိဋ္ဌေယျ-၌ စပ်။)
ဘေဒန ၊ပေ၊ အဓိကရဏံ။ ။ သံဝတ္တတီတိ သံဝတ္တနံ၊ သံဝတ္တနံယေဝ သံဝတ္တနကံ၊
သွတ္ထ၌ ကပစ္စည်း၊ "သံဃဘေဒဿ အတ္ထာယ" ပါဌ်ဖြင့် "ဘေဒနာယ-သံဃာကွဲခြင်း အကျိုးငှာ၊ သံဝတ္တနကံ-ဖြစ်သည်တည်း၊ ဘေဒနသံဝတ္တနကံ ဟု စတုတ္ထီတပ္ပုရိသ်ကို ပြ၏၊ အဓိကရဏ သဒ္ဒါသည် ကာရဏအနက်ဟောတည်း၊ အတ္တနော ဖလံ ကရောတီတိ ကရဏံ-မိမိအကျိုးကို ပြုတတ်သော အကြောင်း၊ အဓိကံ+ကရဏံ အဓိကရဏံ-လွန်ကဲသော (ထူးသော) အကြောင်း။ ["သံဝတ္တနကံ-ဖြစ်စေတတ်" ဟု ပေးရိုးရှိသော်လည်း "သံဃဘေဒဿ အတ္ထာယ" ဟူသော တဒတ္ထနှင့် တွဲရာ၌ ကာရိတ်ကံ မရနိုင်သောကြောင့်လည်းကောင်း, နိဗ္ဗတ္တိ သမတ္ထံကို ထောက်၍ လည်းကောင်း "ဖြစ်သော" ဟု ပေးသည်။]
ဟိ၊ မှန်။
ဣမသ္မိံ ဩကာသေ၊ ဤသိက္ခာပုဒ်အရာ၌။
ကာမဟေတု ၊ပေ၊ ကာမာဓိ ကရဏံ၊ ကာမဟူသော အကြောင်းကြောင့်။
ဣတိ အာဒီသု ဝိယ၊ ဤသို့ အစရှိသော ပါဠိရပ်တို့၌ကဲ့သို့။
ကာရဏံ၊ အကြောင်းကို။
အဓိကရဏန္တိ၊ ဏဟူ၍။
အဓိပ္ပေတံ၊ ၏ ။
တံ၊ ထို အဓိကရဏသည်။
ဘေဒကရဝတ္ထုဝသေန၊ ကွဲပြားမှုကို ပြုတတ်သော အကြောင်းဝတ္ထု၏ အပြားအားဖြင့်။ဘေဒကရဝတ္ထု။ ။ "ဘေဒ-သံဃာကွဲပြားခြင်းကို + ကရ-ပြုတတ်သော+ ဝတ္ထု- အကြောင်း" ဟူသည် "အဓမ္မကို ဓမ္မ, ဓမ္မကို အဓမ္မဟု ပြခြင်း, ဤအတူ အဝိနယ+ဝိနယ, တထာဂတ အဘာသိတ+ဘာသိတ, တထာဂတ အနာစိဏ္ဏ+အာစိဏ္ဏ, တထာဂတ အပညတ္တ+ ပညတ္တ, အနာပတ္တိ+အာပတ္တိ, လဟုကာပတ္တိ+ဂရုကာပတ္တိ, ဒုဠုလ္လာပတ္တိ+ အဒုဠုလ္လာပတ္တိ, သာဝသေသာပတ္တိ+အနဝသေသာပတ္တိ" ဤအစုံ ၉ပါးတည်း၊ အပြန်အလှန်အားဖြင့် ၁၈ပါးဖြစ်သည်။
ဓမ္မ ဝိနယ ဘာသိတာ-စိဏ္ဏ ပညတ္တိကာ ဒုကာ၊ အာပတ္တိလဟု ဒုဋ္ဌုလ္လ, သာဝသေသ ဒုကာနိစ။ အဋ္ဌာရသဝိဓံ၊ ၁၈ပါး အပြားရှိ၏။
ဓမ္မ ဝိနယ ဘာသိတာ-စိဏ္ဏ ပညတ္တိကာ ဒုကာ၊ အာပတ္တိလဟု ဒုဋ္ဌုလ္လ, သာဝသေသ ဒုကာနိစ။ အဋ္ဌာရသဝိဓံ၊ ၁၈ပါး အပြားရှိ၏။
**သမာဒါယာ**တိ၊ ကား။
ဂဟေတွာ၊ ယူ၍။
**ပဂ္ဂယှ တိဋ္ဌေယျာ**တိ၊ ကား။
သမာဒါယာတိ၊ ကား။
ဂဟေတွာ၊ ယူ၍။
ပဂ္ဂယှ တိဋ္ဌေယျာတိ၊ ကား။
ပဂ္ဂယှ တိဋ္ဌေယျ။ ။ ထိုအကြောင်းကို "ချီမြှောက်" ဟူသည် ပုန်းလျှိုးကွယ်လျှိုး ကြံခြင်း မဟုတ်ဘဲ အလံကို ထားသကဲ့သို့ အထင်အရှား ကြံခြင်းတည်း၊ "တိဋ္ဌေယျ-တည်" ဟူသည် မစွန့်လွှတ်ဘဲ စွဲမြဲတည်တံ့ခြင်းတည်း၊ ထို့ကြောင့် ပဂ္ဂယှအတွက် "ဒီပေယျ" ဟုလည်းကောင်း, တိဋ္ဌေယျအတွက် "နပ္ပဋိနိဿဇ္ဇေယျ" ဟုလည်းကောင်း ဖွင့်သည်။
သံဃ ဘေဒဿ၊ သံဃာကွဲပြားခြင်း၏။
အတ္ထာယ၊ ငှာ။
သံဝတ္တနကံ၊ ဖြစ်သော။
သံဃ ဘေဒနိဗ္ဗတ္တိသမတ္ထံ၊ သံဃာကွဲပြားမှု ဖြစ်ခြင်း၌ စွမ်းနိုင်သော။
တံ ကာရဏံ၊ ကို။
ဂဟေတွာ၊ ၍။
ဒီပေယျစေ၀၊ ထင်ရှားလည်း ပြအံ့။
နပ္ပဋိနိဿဇ္ဇေယျစ၊ စွန့်လည်း မစွန့်အံ့။
ဘိက္ခူဟိ ၊ပေ၊ ဝစနီယောတိ၊ ကား။
ယေ၊ အကြင်ရဟန်းတို့သည်။
ပဂ္ဂယှ၊ ချီမြှောက်၍။
တိဋ္ဌန္တံ၊ တည်သော။
တံ၊ ထိုရဟန်းကို။
သမ္မုခါ၊ မျက်မှောက်၌။
ပဿန္တိ၊ မြင်ကုန်၏။
ယေဝါ၊ အကြင် ရဟန်းတို့သည်မူလည်း။
အသုကသ္မိံနာမ ဝိဟာရေ၊ ထိုမည်သော ကျောင်းတိုက်၌။
(ဘိက္ခု၊ သည်။
ပဂ္ဂယှ, တိဋ္ဌတိ၊ ၏။)
ဣတိ၊ သို့။
သုဏန္တိ၊ တစ်ဆင့်စကား ကြားကြကုန်၏။
တေဟိ၊ ထိုမြင်ကုန် ကြားကုန်သော ရဟန်းတို့သည်။
သဗ္ဗန္တိမေန၊ အလုံးစုံတို့၏ အဆုံး၌ဖြစ်သော။
ပရိစ္ဆေဒေန၊ အပိုင်းအခြားဖြင့်။
အဍ္ဎယောဇနမတ္တံပိ၊ ယူဇနာဝက် အတိုင်းအရှည်ရှိသည်မူလည်းဖြစ်သော။
မဂ္ဂံ၊ လမ်းခရီးကို။
ဂန္တွာ၊ ၍၊ [ဝစနီယော စသည်၌-စပ်။]
ဂန္တွာပိ။ ။ ပိသဒ္ဒါသည် အဋ္ဌာနပယုတ္တ (သူ့နေရာ မဟုတ်သော ဌာန၌+ယှဉ်စပ်အပ်, သော) သဒ္ဒါတည်း၊ ထို့ကြောင့် "အဍ္ဎယောဇနမတ္တံ" သို့ ရွှေ့၍ "အဍ္ဎယောဇနမတ္တံပိ" ဟု ယှဉ်စေရမည်၊ ထို ပိ ဖြင့် "ယူဇနာဝက် ခရီးတိုင်အောင်လည်း သွားရမည်၊ ယူဇနာဝက်အတွင်း ကျသော တစ်ကျောင်းတိုက်တည်း-သို့မဟုတ် ကျောင်းတိုက်ချင်း အနီးဖြစ်မူ ဆိုဖွယ်ရာ မရှိ" ဟု ပြသည်၊ "ဂန္တွာ" ဟု ဆိုသောကြောင့်လည်း "ကိုယ်တိုင် သွားရမည်" ဟု သိစေ၏၊ ထို့ကြောင့် တမန်လွှတ်၍ စာပေး၍ ပြောဆိုသော်လည်း အာပတ်မှ မလွတ်-ဟု မှတ်။ [ပိသဒ္ဒေါ စေတ္ထ အဋ္ဌာနပယုတ္တော ၊ပေ၊ အဍ္ဎယောဇနမတ္တတိ ဣမိနာ ဧကဝိဟာရေ ဝတ္တဗ္ဗမေဝ နတ္ထိ-ပြောဆိုရမည်ဟု အထူးပြောဖွယ် မလို၊ ဂန္တွာတိ ဣမိနာ ဒူတံဝါ ပဏ္ဏံဝါ ပေသေတွာ ဝဒတောပိ အာပတ္တိမောက္ခော နတ္ထိ။]
အနန္တရေ၊ ဧဝမဿ ဝစနီယောဟူသောစကား၏ အခြားမဲ့၌။
မာယသ္မာတိ အာဒိ၊ မာယသ္မာ အစရှိသော၊ [အာဒိဖြင့် သမဂ္ဂဿ သံဃဿမှ စ၍ ဝိဟရတိတိုင်အောင်ကိုယူ။]
ယွာယံ (ယော+အယံ) ဝစနက္ကမော၊ အကြင် စကားအစဉ်ကို။
(ဘဂဝတာ)၊ ဝုတ္တော၊ ပြီ။
ဧဝံ၊ ဤ မာယသ္မာ အစရှိသည်ဖြင့် ဆိုအပ်ပြီးသည့်အတိုင်း။
ဝစနီယော၊ ပြောဆိုထိုက်သည်။
အဿ၊ ဖြစ်၏။
ဒိသွာဝါ၊ မြင်၍ သော်လည်းကောင်း။
သုတွာဝါ၊ တစ်ဆင့်ကြား၍ သော်လည်းကောင်း။
အဝဒန္တာနံ၊ မပြောကုန်သော ရဟန်းတို့၏။
ဒုက္ကဋံ (ဟောတိ)။
စ၊ ဆက်။
ဧတ္ထ၊ ဤမာယသ္မာ အစရှိသော စကားရပ်၌။
မာဣတိပဒံ၊ မာဟူသောပုဒ်ကို။
ပက္ကမီတိပဒေန၊ ပက္ကမိဟူသော ပုဒ်နှင့်လည်းကောင်း။
အဋ္ဌာသီတိ ပဒေန၊ အဋ္ဌာသိဟူသော ပုဒ်နှင့်လည်းကောင်း။
သဒ္ဓိံ၊ ကွ။
မာပရက္ကမိ၊ အားမထုတ်ပါလင့်။
မာ အဋ္ဌာသိ၊ မတည်ပါလင့်။
ဣတိ၊ သို့။
ယောဇေတဗ္ဗံ၊ ယှဉ်စေထိုက်၏။
**သမေတာ ၊ပေ၊ သံဃေနာ**တိ၊ ကား။
အာယသ္မာ၊ သည်။
သံဃေန၊ သံဃာနှင့်။
သဒ္ဓိံ၊ ကွ။
သမေတု, သမာဂစ္ဆတု၊ ပေါင်းဆုံခြင်းသို့ ရောက်ပါလော။
သမာဂစ္ဆတု။ ။ သမေတု (သံ + ဧတု) ကို သမာဂစ္ဆတု (သံ + အာဂစ္ဆတု) ဟု ဖွင့်၏၊ "သံ-သမောဓာနံ-မကွဲမပြား တစ်သားတည်းပေါင်းမိခြင်းသို့+ဧတု-အာဂစ္ဆတု- ရောက်ပါလော" ဟူလို၊ ထို "ပေါင်းမိခြင်း" ဟူသည် "အဓမ္မကို အဓမ္မဟု သဘောတူ ယူခြင်း, ဓမ္မကို ဓမ္မဟု သဘောတူယူခြင်း" စသည်တည်းဟု သိစေလို၍ "ဧကလဒ္ဓိကော ဟောတု" ဟု အဓိပ္ပာယတ္ထ ဖွင့်သည်။
ဝါ၊ ညီညွတ်ပါလော။
ဧကလဒ္ဓိကော၊ တစ်ခုသော အယူရှိသည်။
ဟောတု၊ ဖြစ်ပါလော။
ဣတိ အတ္ထော၊ နက်။
ကိံ ကာရဏာ၊ အဘယ်အကြောင်းကြောင့်နည်း။
ဟိ (ယသ္မာ)၊ ကြောင့်။
သမဂ္ဂေါ၊ ညီညွတ်သော။
သံဃော၊ သည်။
သမ္မောဒမာနော၊ လွန်စွာ ဝမ်းမြောက်သည်။
အဝိဝဒမာနော၊ ဆန့်ကျင်ဘက်ကို မပြောဆိုရသည်။
ဧကုဒ္ဒေ သော၊ တစ်ခုတည်းသော ပါတိမောက်ပြရခြင်းရှိသည်။
(ဟုတွာ)၊ ဖာသု၊ ချမ်းသာစွာ။
ဝိဟရတိ၊ နေရပါ၏။
ဣတိ၊ ထို့ကြောင့်ပါတည်း။
တတ္ထ၊ ထိုသမဂ္ဂေါ ဟိ သံဃော အစရှိသော စကားရပ်၌။
သမ္မောဒမာနောတိ၊ ကား။
အညမည သမ္ပတ္တိယာ၊ အချင်းချင်း ပြည့်စုံခြင်းဖြင့်။
သုဋ္ဌု၊ လွန်စွာ။
မောဒမာနော၊ ဝမ်းမြောက်သည်၊ ["ယထာလဒ္ဓသမ္ပတ္တိတော မာဝိဂစ္ဆန္တု" ဟု မုဒိတာ ဖြစ်ရသည်-ဟူလို။]
**အဝိဝဒမာနော**တိ၊ ကား။
အယံ၊ ဤသည်ကား။
ဓမ္မော၊ ဓမ္မတည်း၊ (ဤကား တစ်ဘက်က ငြင်းပုံ။)
အယံ၊ ကား။
န ဓမ္မော၊ ဓမ္မ မဟုတ်၊ (ဤကား အခြား တစ်ဘက်က ငြင်းပုံ။)
ဣတိ ဧဝံ၊ သို့။
န ဝိဝဒမာနော၊ ဆန့်ကျင်ဘက် မပြောဆိုရသည်။
အဿ၊ ထိုသံဃာ၏။
ဧကော၊ တစ်ခုသော။
ဥဒ္ဒေသော၊ ပါတိမောက္ခုဒ္ဒေသသည်။
(အတ္ထိ၊) ဣတိ၊ ကြောင့်၊ (ထိုသို့ တစ်ခုသော ပါတိမောက္ခုဒ္ဒေသ ရှိသည်၏အဖြစ်ကြောင့်။)
သော၊ ထိုသံဃာသည်။
**ဧကုဒ္ဒေသော**၊ သမည်၏။
ဧကတော၊ တစ်ပေါင်းတည်း။
ပဝတ္တပါတိမောက္ခုဒ္ဒေသော၊ ဖြစ်သော ပါတိမောက်ရွတ်ပြခြင်းရှိသည်။
ဣတိ အတ္ထော၊ နက်။
**ဖာသုဝိဟရတီ**တိ၊ ကား။
သုခံ၊ ချမ်းသာစွာ။
ဝိဟရတိ၊ နေရ၏။
ဧဝံ၊ ဤသို့လျှင်။
ဝိသုံပိ၊ သီးခြားလည်းကောင်း၊ (သံဃာများထံ မခေါ် ဆေးဘဲ ၁ ပါး ၂ ပါးချင်း သီးခြား ပြောဆိုခြင်းကိုဆိုသည်။)
သံဃမဇ္ဈေပိ၊ သံဃ အလယ်၌လည်းကောင်း။
တိက္ခတ္တုံ၊ ကြိမ်။
ဝုစ္စမာနဿ၊ ပြောဆိုအပ်ပါလျက်။
အပ္ပဋိနိသဇ္ဇတော၊ မစွန့်လွတ်သော ရဟန်း၏။
ဒုက္ကဋံ (ဟောတိ၊)ဧဝဉ္စ သောတိ အာဒိမှိ၊ ဧဝဉ္စ သော အစရှိသော ပါဠိရပ်၌။
သမနုဘာသိတဗ္ဗောတိ၊ ကား။
သမနုဘာသနကမ္မံ၊ သမနုဘာသနကံကို။
ကာတဗ္ဗံ၊ ထိုက်၏။
**ဣစ္စေတံ ကုသလန္တိ**၊ ကား။
ဣတိ + ဧတံ ပဋိနိသဇ္ဇနံ၊ ဤသို့ စွန့်ခြင်းသည်။
ကုသလံ၊ ကောင်း၏။
ခေမံ၊ ဘေးမရှိ။
တဿ ဘိက္ခုနော၊ ၏။
ကုသလံ ၊ပေ၊ ဘိက္ခုနော။ ။ ကုသလံကို ခေမံဟု ဖွင့်၏၊ "ခေမ" ဟူသည်လည်း "အနဝဇ္ဇ-အာပတ်အပြစ် မရှိခြင်း" တည်း၊ ထိုအယူကို စွန့်ခြင်းကြောင့် ထိုရဟန်းမှာ အာပတ် ကင်း၍ ချမ်းသာခြင်း ဖြစ်သည်-ဟု ဆိုလိုသည်၊ ထို့ကြောင့် "သောတ္ထိဘာဝေါ ၊ပေ၊ ဘိက္ခုနော"ဟု အဓိပ္ပာယတ္ထ ဖွင့်သည်။
သောတ္ထိဘာဝေါ၊ ချမ်းသာသူ၏ အဖြစ် (ချမ်းသာကြောင်း) သည်။
**နောစေ ၊ပေ၊ သံဃာ ဒိသေသော**တိ ဧတ္ထ၊ ၌။
သမနုဘာသနကမ္မပရိယောသာနေ၊ သမနုဘာသနကံ၏ အဆုံး၌။
အပ္ပဋိသဇ္ဇန္တဿ၊ မစွန့်သော ရဟန်း၏။
သံဃာဒိသေသော (ဟောတိ၊) သေသံ၊ ကြွင်းသောပုဒ် အပေါင်းသည်။
ဥတ္တာနပဒတ္ထမေဝ၊ ပေါ်လွင်သော ပုဒ်နက်ရှိသည်သာ။
(ဣဒံ သိက္ခာပဒံ၊ ကို။)
ရာဇဂဟေ၊ ၌။
ပေ၊ ပညတ္တံ၊ ပြီ။
သာဓာရဏပညတ္တိ။ ။ သံဃဘေဒကကံကို တစ်သိမ်တည်း၌ အသီးသီး ကံပြုမှ အထမြောက်၏၊ ဘိက္ခုနီကား ဘိက္ခုနှင့် နဂိုကပင် အတူ ကံပြုဘက် မဟုတ်သောကြောင့် ခွဲနေဖွယ် မလို၊ ထို့ကြောင့် ဘိက္ခုနီသည် သံဃဘေဒကကံကို မပြုနိုင်၊ သို့သော် သံဃာကွဲပြားအောင်ကား လုလ္လပြုနိုင်သောကြောင့် ဤသိက္ခာပုဒ်အရ အပြစ်သင့်နိုင်ရကား သာဓာရဏ ပညတ်ဖြစ်ရလေသည်။
ပေ၊ သမနုဘာသန ကမ္မေ၊ သမနုဘာသနကံကို။
ကရိယမာနေ၊ ပြုအပ်စဉ်။
ဝါ၊ ပြုနေတုန်း။
အပ္ပဋိ နိသဇ္ဇန္တဿ၊ ၏။
ဉတ္တိပရိယောသာနေ၊ ဉတ်၏အဆုံး၌။
ပေ၊ ဗွီဟိ၊ ၂ ကြိမ်ကုန်သော။
ကမ္မဝါစာဟိ၊ စာတို့ကြောင့်။
ဒွေ၊ ၂ ချက်ကုန်သော။
ထုလ္လစ္စယာ၊ (ဟောန္တိ၊) ယဿ ၊ပေ၊ ဘာသေယျာတိ၊ ယျဟူ၍။
ဧဝံ၊ သို့။
ယျကာရပတ္တာယ၊ ယျ အက္ခရာသို့ ရောက်သော။
တတိယကမ္မဝါစာယ၊ စာကြောင့်။
တဉ္စ ဒုက္ကဋံ၊ သည်လည်းကောင်း၊ (ဉ တ်အဆုံး၌ သင့်ရောက်သော ဒုက္ကဋ်ကို ပြန်ညွှန်သည်။)
တေစ ထုလ္လစ္စယာ၊ ထိုထုလ္လစ္စဉ်း အာပတ် ၂ ချက်တို့သည်လည်းကောင်း။
(ကမ္မဝါစာ ၂ကြိမ်အဆုံးတွင် သင့်ရောက်သော ထုလ္လစ္စဉ်းအာပတ် ၂ချက်ကို ပြန်ညွှန်သည်။)
ပဋိပဿမ္ဘန္တိ၊ ငြိမ်းအေးကုန်၏။
[ဒေသနာ မကြားရဘဲ အလိုလို အာပတ်ပြေသွားကြသည်-ဟူလို။]
သံဃာဒိသေသော ယေဝ၊ သည်သာ။
တိဋ္ဌတိ၊ တည်တော့၏ ။
အသမနုဘာသိယမာနဿစ၊ ဉ တ်ကမ္မဝါစာဖြင့် မဆုံးမအပ်သော ရဟန်း၏လည်းကောင်း။
အသမနုဘာသိယမာနဿ။ ။ သမနုဘာသနကံပြု၍ ပြောဆိုပါလျက် အယူမစွန့်မှ
ဤသိက္ခာပုဒ်အရ အာပတ်သင့်၏၊ သမနုဘာသနကံ မပြုဘဲ အလွတ်ဆုံးမရုံဖြင့် မစွန့်သူကား အာပတ်မသင့်သေး။
ပဋိနိသဇ္ဇန္တဿစ၊ ဆုံးမအပ်သော်လည်း စွန့်သော ရဟန်း၏လည်းကောင်း။
ပေ၊ ဘေဒါယ၊ ကွဲပြားခြင်းငှာ။
ပရက္ကမနံ၊ အားထုတ်ခြင်းလည်းကောင်း။
ဓမ္မကမ္မေန၊ ဓမ္မကံဖြင့်။
သမနုဘာသနံ၊ ဆုံးမခြင်းလည်းကောင်း။
ကမ္မဝါစာပရိယောသာနံ၊ ကမ္မဝါစာ၏ ပြီးဆုံးခြင်းလည်းကောင်း။
အပ္ပဋိနိသဇ္ဇနံ၊ မစွန့်ခြင်းလည်းကောင်း။
ဣတိ ၊ပေ၊ သမနုဘာသနသမုဋ္ဌာနံ၊ သမနုဘာသန သမုဋ္ဌာန်ရှိသော သိက္ခာပုဒ်တည်း။
ပေ၊ ဣတိ၊ သာဓာရဏ ဝိနိစ္ဆယအပြီးတည်း။
ဒသမသိက္ခာပဒံ၊ သည်။
နိဋ္ဌိတံ၊ ပြီ။