နဝမေ၊ ၌။
ဘိက္ခုနိပရိပါစိတန္တိ၊ ကား။
ဘိက္ခုနိယာ၊ သည်။
ပရိပါစိတံ၊ ထက်ဝန်းကျင်ကျက်စေအပ်သော (စီမံအပ်သော)။
(ပိဏ္ဍပါတံ၌စပ်။)
တဿ၊ ထိုရဟန်း၏။
နေဝ ဉာတကပ္ပဝါရိတာနံ၊ ဉာတိ ပဝါရိတ မဟုတ်ကုန်သော။
အတ္တနော၊ မိမိဟူသော ဘိက္ခုနီ၏။
န ဉာတကပ္ပဝါရိတာနံ၊ ဉာတိပဝါရိတ မဟုတ်ကုန်သော။
ဂိဟီန၊ လူဝတ်ကြောင်တို့၏။
သန္တိကေ၊ အထံ၌။
ဘိက္ခုဿ၊ ရဟန်း၏။
ဂုဏံ၊ ဂုဏ်ကို။
ပကာသေတွာ၊ ထင်ရှားပြ၍။
အယျဿ၊ အရှင့်အား။
ဒေထ၊ လှူကြကုန်။
အယျဿ၊ အရှင့်ဖို့။
ကရောထ၊ ပြုကြကုန်။
ဣတိ ဧဝံ၊ သို့။
နိပ္ဖာဒိတံ၊ ပြီးစေအပ်သော။
လဒ္ဓဗ္ဗံ၊ ရထိုက်သော။
ကတံ၊ ပြုအပ်သော။
(ပိဏ္ဍပါတံ၌စပ်။)
ဣတိ အတ္ထော၊ နက်။
ပုဗ္ဗေ ဂိဟိသမာရမ္ဘာတိဧတ္ထ၊ ပုဗ္ဗေ ဂိဟိသမာရမ္ဘာဟူသော ဤပါဌ်၌။
သမာရမ္ဘာတိ၊ သမာရမ္ဘာဟူသည်ကား။
သမာရဒ္ဓံ၊ ကောင်းစွာ အားထုတ်အပ်ပြီးသော ဆွမ်းကို။
(အညတြ၌စပ်။)
ဧတံ၊ သမာရမ္ဘဟူသော ဤအမည်သည်။
ပဋိယာဒိတဿ၊ လျော်စွာအားထုတ်ခြင်းရှိသောဆွမ်း၏ (စီမံအပ်သော ဆွမ်း၏)။
နာမံ၊ တည်း။
ဂိဟီနံ၊ တို့၏ (တို့သည်)။ပရိပါစိတံ ။ ။ပရိပါစိယိတ္ထ-ထက်ဝန်းကျင် ကျက်စေအပ်ပြီ၊ ဣတိ ပရိပါစိတံ- သူတို့ဘာသာချက်လို၍ ချက်အပ်သောဆွမ်း မဟုတ်၊ ဘိက္ခုနီသည် ကျက်စေအပ်-ဘိက္ခုနီအချက်ခိုင်း အပ်သော ဆွမ်း-ဟူလို၊ ထိုကဲ့သို့သော ဆွမ်းကိုပင် ဘိက္ခုနီသည် ပြီးစေအပ်သောကြောင့် "နိပ္ဖာဒိတံ" ဟု အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်သည်၊ ယခုကာလ၌ "စီမံအပ်သော" ဟု ပေးကြ၏၊ "လဒ္ဓဗ္ဗံ ကတံ- ရထိုက်အောင် ပြုအပ်" ကား နိပ္ဖာဒိတံ၏ အဓိပ္ပာယတ္ထတည်း၊ "နိပ္ဖာဒိတံ- ပြီးစေအပ်" ဟူရာ၌ ရဟန်းကြွလာလျှင် အဆင်သင့်ရအောင် ပြုအပ်ပြီး ဖြစ်သည်" ဟု ဆိုလိုသည်။
သမာရဒ္ဓံ ။ ။ဤအဖွင့်ဖြင့် သမာရမ္ဘသဒ္ဒါကို ကမ္မသာနေပြုပါဟု ပြ၏၊ သံ+အာ, ရဘဓာတ်, အပစ္စည်း (ဗ) လာ၊ တစ်နည်း (မ်) လာ၍ သမာရမ္ဘလည်း ရှိ၏၊ သမာရဘီယိတ္ထ- ကောင်းစွာအားထုတ်အပ်ပြီ၊ ဣတိ သမာရမ္ဘော၊ (ပိဏ္ဍပါတော)၊ "သမာရဒ္ဓ" ကား အညတြငဲ့၍ ဒုတိယန္တတည်း။ ["သမာရမ္ဘာတိ" ဟု ရှိစေ။]
ပဋိယာဒိတဿ ။ ။ယတနံ-အားထုတ်ခြင်း၊ ယာဒေါ- ခြင်း၊ တကို ဒပြု၊ ပဋိရူပံ (လျော်စွာ)+ယာဒေါ ပဋိကာဒေါ၊ ပဋိယာဒေါ ယဿ အတ္ထီတိ ပဋိယာဒိတော (ပိဏ္ဍပါတော)၊ ဣသို့ ကြံမှ "ယာ" ဟု ဝုဒ္ဓိရှိခြင်းနှင့် လျော်မည်၊ ယတဓာတ်ဖြစ်ကြောင်းကိုလည်း "ပတိယတ္တံ" ပါဠိ, "ပတိယန္တံ" သက္ကတကို ကြည့်၍ သိနိုင်သည်။ ["ပတိယာဒိတဿာတိ သမ္ပာဒိတဿ" ဟု ဋီကာ ဖွင့်သည်ကား အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်တည်း။] သမာရမ္ဘော၊ ကောင်းစွာအားထုတ်အပ်သော ဆွမ်းတည်း။ ဂိဟိသမာရမ္ဘော၊ လူတို့ကောင်းစွာအားထုတ်အပ်သောဆွမ်း။ ဘိက္ခုနိယာ၊ ၏။ ပရိပါစနတော၊ ကျက်စေရာအခါမှ (စီမံရာ အခါမှ)။ ပုဗ္ဗေ၊ ရှေး၌။ ပဌမတရံယေဝ၊ ရှေးဦးစွာသာလျှင်။ ဘိက္ခူနံ၊ တို့၏။ အတ္ထာယ၊ ငှာ။ ဂိဟီနံ၊ တို့သည်။ ယံ ပဋိယာဒိတဘတ္တံ၊ အကြင်စီမံအပ်သောဆွမ်းသည်။ (အတ္ထိ)။ ဝါ၊ တစ်နည်း။ ဉာတကပ္ပဝါရိတာနံ၊ ဆွေမျိုးတော်သူ ဖိတ််မံသူတို့၏။ ယံ သန္တကံ၊ အကြင်ဥစ္စာဖြစ်သော ဆွမ်းသည်။ (အတ္ထိ)။ တံ၊ ထိုဆွမ်းကို။ ဌပေတွာ၊ ၍။ အညံ၊ ဂိဟိသမာရမ္ဘမှတစ်ပါးသော ဆွမ်းကို။ ဇာနံ၊ ဘိက္ခုနိပရိပါစိတ ဆွမ်းဟု သိလျက်။ ဘုဥ္ဇန္တဿ၊ စားသော ရဟန်း၏။ ပါစိတ္တိယံ (ဟောတိ)။
သမာရဒ္ဓံ ။ ။ဤအဖွင့်ဖြင့် သမာရမ္ဘသဒ္ဒါကို ကမ္မသာနေပြုပါဟု ပြ၏၊ သံ+အာ, ရဘဓာတ်, အပစ္စည်း (ဗ) လာ၊ တစ်နည်း (မ်) လာ၍ သမာရမ္ဘလည်း ရှိ၏၊ သမာရဘီယိတ္ထ- ကောင်းစွာအားထုတ်အပ်ပြီ၊ ဣတိ သမာရမ္ဘော၊ (ပိဏ္ဍပါတော)၊ "သမာရဒ္ဓ" ကား အညတြငဲ့၍ ဒုတိယန္တတည်း။ ["သမာရမ္ဘာတိ" ဟု ရှိစေ။]
ပဋိယာဒိတဿ ။ ။ယတနံ-အားထုတ်ခြင်း၊ ယာဒေါ- ခြင်း၊ တကို ဒပြု၊ ပဋိရူပံ (လျော်စွာ)+ယာဒေါ ပဋိကာဒေါ၊ ပဋိယာဒေါ ယဿ အတ္ထီတိ ပဋိယာဒိတော (ပိဏ္ဍပါတော)၊ ဣသို့ ကြံမှ "ယာ" ဟု ဝုဒ္ဓိရှိခြင်းနှင့် လျော်မည်၊ ယတဓာတ်ဖြစ်ကြောင်းကိုလည်း "ပတိယတ္တံ" ပါဠိ, "ပတိယန္တံ" သက္ကတကို ကြည့်၍ သိနိုင်သည်။ ["ပတိယာဒိတဿာတိ သမ္ပာဒိတဿ" ဟု ဋီကာ ဖွင့်သည်ကား အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်တည်း။] သမာရမ္ဘော၊ ကောင်းစွာအားထုတ်အပ်သော ဆွမ်းတည်း။ ဂိဟိသမာရမ္ဘော၊ လူတို့ကောင်းစွာအားထုတ်အပ်သောဆွမ်း။ ဘိက္ခုနိယာ၊ ၏။ ပရိပါစနတော၊ ကျက်စေရာအခါမှ (စီမံရာ အခါမှ)။ ပုဗ္ဗေ၊ ရှေး၌။ ပဌမတရံယေဝ၊ ရှေးဦးစွာသာလျှင်။ ဘိက္ခူနံ၊ တို့၏။ အတ္ထာယ၊ ငှာ။ ဂိဟီနံ၊ တို့သည်။ ယံ ပဋိယာဒိတဘတ္တံ၊ အကြင်စီမံအပ်သောဆွမ်းသည်။ (အတ္ထိ)။ ဝါ၊ တစ်နည်း။ ဉာတကပ္ပဝါရိတာနံ၊ ဆွေမျိုးတော်သူ ဖိတ််မံသူတို့၏။ ယံ သန္တကံ၊ အကြင်ဥစ္စာဖြစ်သော ဆွမ်းသည်။ (အတ္ထိ)။ တံ၊ ထိုဆွမ်းကို။ ဌပေတွာ၊ ၍။ အညံ၊ ဂိဟိသမာရမ္ဘမှတစ်ပါးသော ဆွမ်းကို။ ဇာနံ၊ ဘိက္ခုနိပရိပါစိတ ဆွမ်းဟု သိလျက်။ ဘုဥ္ဇန္တဿ၊ စားသော ရဟန်း၏။ ပါစိတ္တိယံ (ဟောတိ)။
တဉ္စ၊ ထိုပါစိတ်သည်လည်း။
အဇ္ဈောဟာရဂဏနာယ၊ ခံတွင်းသို့ ရှေးရှုဆောင်ခြင်း၏အရေအတွက်အားဖြင့်။
(ဟောတိ)။
အဿ၊ ထို ဘိက္ခုနိပရိပါစိတဆွမ်းကို။
ပဋိဂ္ဂဟဏေ ပန၊ ခံယူခြင်းကြောင့်ကား။
ဒုက္ကဋံ (ဟောတိ)။
(ဣဒံ သိက္ခာပဒံ)။
ပေ။
ဘိက္ခုနိပရိပါစိတံ၊ ရဟန်းမသည် စီမံအပ်သော။
ပိဏ္ဍပါတံ၊ ကို။
ဘုဉ္ဇနဝတ္ထုသ္မိံ၊ စားခြင်းဟူသော အကြောင်းကြောင့်။
ပညတ္တံ၊ ပြီ။
အညတြ ပုဗ္ဗေ ဂိဟိသမာရမ္ဘာတိ၊ ဟူသော။
အယံ၊ သည်။
ဧတ္ထ၊ ၌။
အနုပညတ္တိ၊ တည်း။
ပေ။
ဧကတော ဥပသမ္ပန္နာယ၊ သည်။
ပရိပါစိတံ၊ စီမံအပ်သော ဆွမ်းကို။
ဘုဉ္ဇန္တဿ၊ စားသောရဟန်း၏လည်းကောင်း။
အပရိပါစိတေ၊ အပရိပါစိတဆွမ်း၌။
ပရိပါစိတသညိနော၊ ပရိပါစိတဆွမ်းဟု အမှတ်ရှိသည်ဖြစ်၍။
ဘုဉ္ဇန္တဿ၊ ၏လည်းကောင်း။
ဥဘယတ္ထ၊ နှစ်ပါးစုံသော အပရိပါစိတဆွမ်း, ပရိပါစိတဆွမ်း၌။
ဝေမတိ ကဿ၊ ၍။
ဘုဉ္ဇန္တဿ၊ ၏လည်းကောင်း။
ဒုက္ကဋံ (ဟောတိ)။
ဥဘယတ္ထ၊ ၌။
အပရိပါစိတသညိနော၊ အပရိပါစိတဆွမ်းဟု အမှတ်ရှိသည်ဖြစ်၍။
ဘုဉ္ဇန္တဿ၊ ၏လည်းကောင်း။
ဂိဟိသမာရမ္ဘေ၊ လူတို့ အားထုတ်အပ်သောဆွမ်း၌။
ဘုဉ္ဇန္တဿ၊ ၏လည်းကောင်း။
သိက္ခမာနသာမဏေရာဒီဟိ၊ သိက္ခမာန်သာမဏေ အစရှိသူတို့သည်။
ပရိပါစိတေ၊ စီမံအပ်သောဆွမ်း၌။
(ဘုဉ္ဇန္တဿ၊ ၏လည်းကောင်း။)
ပဉ္စဘောဇနာနိ၊ ငါးမျိုးသော ဘောဇဉ်တို့ကို။
ဌပေတွာ၊ ၍။
အဝသေသေ၊ ကြွင်းသော ယာဂု ခဲဖွယ် သစ်သီးကြီးငယ်၌။
(ဘုဉ္ဇန္တဿ၊ ၏လည်းကောင်း။)
ဥမ္မတ္တကာဒီနဉ္စ အနာပတ္တိ။
ဘိက္ခုနိယာ၊ သည်။
ပရိပါစိတတာ၊ စီမံအပ်သည်၏ အဖြစ်လည်းကောင်း။
ပရိပါစိတဘာဝဇာနနံ၊ စီမံအပ်သည်၏ အဖြစ်ကို သိခြင်းလည်းကောင်း။
အဝသေသေ ။ ။"ဘောဇဉ်ငါးပါးမှ ကြွင်းသော ခဲဖွယ်များကို စားရာ၌ အနာပတ္တိ" ဟူရာဝယ် ဤသိက္ခာပုဒ်ဖြင့်သာ ပါစိတ်အာပတ် မသင့်ခြင်းကို ရည်ရွယ်သည်၊ ဘိက္ခုနီစသော သီတင်းသုံးဖော် ၅ မျိုးတို့ တိုက်တွန်းမှ ရအပ်သော စားဖွယ်ကို စားရာ၌ သူပေါဒနဝိညတ္တိ သိက္ခာပုဒ်အရ ဒုက္ကဋ်အာပတ်မှကား မလွတ်ဟု ဋီကာတို့ ဆိုကြသည်။ [အဝသေသေတိ- ဘိက္ခုနိပရိပါစိတေပိ ယာဂုခဇ္ဇကဖလာဖလာဒိကေ သဗ္ဗတ္ထ။]
ဂိဟိသမာရမ္ဘာဘာဝေါ၊ လူဝတ်ကြောင်တို့ ကောင်းစွာ အားထုတ်အပ်သော ဆွမ်း၏ မဟုတ်ခြင်းလည်းကောင်း။
ဩဒနာဒီနံ၊ ဩဒနအစရှိသော ဘောဇဉ်ငါးပါးတို့တွင်။
အညတရတာ၊ တစ်ပါးပါး၏အဖြစ်လည်းကောင်း။
တဿ၊ ထိုဘောဇဉ်ကို။
အဇ္ဈောဟရဏံ၊ ခံတွင်းသို့ ရှေးရှုဆောင်ခြင်းလည်းကောင်း (စားခြင်းလည်းကောင်း)။
ပေ။
ဣတိ၊ တည်း။