စတုတ္ထပဉ္စမာနိ၊ တို့ကို။
ပေ။
ပဋိစ္ဆန္နာသနေစ၊ ဖုံးကွယ်အပ်သော အရပ်၌လည်းကောင်း။
ရဟောစ၊ နား၏ ကွယ်ရာ၌လည်းကောင်း။
နိသဇ္ဇနဝတ္ထုသ္မိံ, ပညတ္တာနိ၊ ပြီ။
သာဓာရဏပညတ္တိယော၊ တို့တည်း။
ပေ။
သေသော၊ ကြွင်းသော။
ကထာနယော၊ ဆိုဖွယ်နည်းကို။
အနိယတဒွယေ၊ အနိယတသိက္ခာပုဒ် ၂ပါးအပေါင်း၌။
ဝုတ္တနယေနေဝ ဝေဒိတဗ္ဗော။ခုဒ္ဒကဿ ။ ။ဝိတ္ထာရတော ပဉ္စဟတ္ထပ္ပမာဏံ ဟောတိ- အကျယ်ငါးထောင်ရှိသော အိမ်၊ တဿ မဇ္ဈိမဋ္ဌာနံ ပီဌသံဃာဋတော အဍ္ဎတေယျဟတ္ထပ္ပမာဏမေဝ ဟောတိ- ထိုအိမ်ကလေး၏ အလယ်အရပ်သည် တံခါးပေါင်မှ နှစ်ထောင့်ထွာသာ ပေး၏။
ဝီတရာဂေသု ။ ။ဤသိက္ခာပုဒ်၏ ဝတ္ထုရင်း၌ အိပ်ခန်းဝယ် ဝင်ထိုင်သော ရဟန်းရှိစဉ် ယောကျ်ားက ရာဂဖြစ်နေ၍ ရဟန်းကို သွားစေလိုလျက် မသွားခြင်းဟူသော အမှုဖြစ်၏၊ ထို့ကြောင့် ၂ ယောက်လုံး ဝီတရာဂ(အနာဂါမ်) ဖြစ်ကြလျှင် ထိုင်သော်လည်း အနာပတ်ဟု ခွင့်ပြုတော်မူသည်။
ဝီတရာဂေသု ။ ။ဤသိက္ခာပုဒ်၏ ဝတ္ထုရင်း၌ အိပ်ခန်းဝယ် ဝင်ထိုင်သော ရဟန်းရှိစဉ် ယောကျ်ားက ရာဂဖြစ်နေ၍ ရဟန်းကို သွားစေလိုလျက် မသွားခြင်းဟူသော အမှုဖြစ်၏၊ ထို့ကြောင့် ၂ ယောက်လုံး ဝီတရာဂ(အနာဂါမ်) ဖြစ်ကြလျှင် ထိုင်သော်လည်း အနာပတ်ဟု ခွင့်ပြုတော်မူသည်။