၉. အညဘာဂိယသိက္ခာပဒဝဏ္ဏနာ
၉။ ဒုတိယ ဒုဋ္ဌဒေါသ
၉. အညဘာဂိယသိက္ခာပဒဝဏ္ဏနာ
၉။ ဒုတိယ ဒုဋ္ဌဒေါသ
နဝမေ၊ ၌။
အညဘာဂိယဿာတိ အာဒီသု၊ အညဘာဂိယဿ အစရှိသောပုဒ်တို့၌။
( အတ္ထော ဧဝံ ဝေဒိတဗ္ဗော၊) ဣဒံ (ဆဂလကဇာတံ)၊ ဤ ဆိတ်ဖိုသည်။
(တစ်နည်း) ဣဒံ (အဓိ ကရဏံ)၊ ဤ ဆိတ်ဖိုဟူသော တည်ရာသည်။
အညဘာဂဿ၊ တစ်ပါးသော အဖို့၏။
(သန္တကံ၊ ဥစ္စာတည်း။)
ဣတိ၊ ကြောင့်။
ဝါ၊ ထိုသို့ တစ်ပါးသောအဖို့၏ ဥစ္စာ၏အဖြစ်ကြောင့်။
(တံ၊ ထိုဆိတ်ဖိုသည်။
ဝါ၊ ထိုဆိတ်ဖိုဟူသော တည်ရာသည်။)
အညဘာဂိယံ၊ ယ, မည်၏၊ [ဤဝိဂ္ဂဟအလို ဣဒံအနက် ဣယပစ္စည်း သက်။]
ဝါ၊ တစ်နည်း။
အဿ၊ ထို ဆိတ်ဖို၏။
ဝါ၊ ထို ဆိတ်ဖိုဟူသောတည်ရာ၏။
အညဘာဂေါ၊ တစ်ပါးသော အဖို့သည်။
အတ္ထိ၊ ၏။
ဣတိ၊ ကြောင့်။
ဝါ၊ ထိုသို့ တစ်ပါးသော အဖို့ရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။
(တံ၊ သည်။
ဝါ၊ သည်။)
အညဘာဂိယံ၊ မည်၏၊ [ဤအလို အဿတ္တိအနက်၌ ဣကပစ္စည်း, ကကို ယ ပြု။]
အာဓာရော၊ တည်ရာကို။
အဓိကရဏန္တိ၊ ဏဟူ၍။
ဝေဒိတဗ္ဗော၊ ၏။
ဝတ္ထု၊ နေရာတည်း။
အဓိဋ္ဌာနံ၊ စွဲ၍ တည်ရာတည်း။
ဣတိ ဝုတ္တံ ဟောတိ။အည ၊ပေ၊ ဝုတ္တံ ဟောတိ။ ။ "အညဘာဂိယဿ အဓိကရဏဿ"ဟုသိက္ခာပုဒ်ရှိ သောကြောင့် အညဘာဂိယနှင့် အဓိကရဏသည် အရတူ၏၊ အညဘာဂိယဿကို အဋ္ဌကထာ အတိုင်း ဝိဂ္ဂဟ ၂ မျိုးပြု၊ "အဓိကရဏ" အရ ဝိဝါဒါဓိကရိုဏ်း စသော ၄ပါးကို မယူဘဲ "တည်ရာ"အနက်ကို ယူပါ-ဟူလို၊ ထို "တည်ရာ"ဟူသည်လည်း ဤသိက္ခာပုဒ်အရ ဆိတ်ဖိုတည်း၊ တို့ကြောင့် "ဣဒံတိ သာမညတော နပုံသကနိဒ္ဒေသေန ဆဂလကံ (ဆိတ်ဖိုကို) နိဒ္ဒိသတိ၊ ဣဒံ ဆဂလကဇာတံတိ အတ္ထော၊ (နပုလ္လိန်နှင့် လိုက်အောင် ဇာတံ ဟု ကူစွက်သည်၊) အယံ ဆဂလကောတိ ဝုတ္တံ ဟောတိ၊ အဓိကရဏသဒ္ဒါပေက္ခောဝါ နပုံသကနိဒ္ဒေသော၊ ဣဒံ ဆဂလကသင်္ခါတံ အဓိကရဏန္တိ ဝုတ္တံ ဟောတိ" ဟု သာရတ္ထနှင့် ကင်္ခါဋီကာတို့ ဖွင့်ကြ သည်။
မှတ်ချက်။ ။ "ဣဒံ-ဥစ္စာတည်း" ဟု ဣဒံတဒ္ဓိတ်၌ အနက်ပေးလေ့ရှိကြသော်လည်း ဤဋီကာတို့၌ကား ဣဒံ၏ စွဲနက်ကို သေချာစွာ ဖွင့်ပြကြသည်၊ ဆဂလကပုဒ်သည် ပုလ္လိန်ဖြစ်သော်လည်း မည်သူမည်ဝါ-မည့်သည့်အရာဟု မသတ်မှတ်ရသေး၍ သာမညဖြစ်သောကြောင့် "ဣဒံ" ဟု နပုလ္လိန်ဖြင့် ညွှန်ပြထား၏၊ အနက်ကိုကား "ဣဒံ-ဤဆိဖိုသည်" ဟု ပေးပါ၊ တစ်နည်း- အဓိကရဏံ ငဲ့၍ နပုလ္လိန် ထားသည်၊ "ဣဒံ-ဤဆိတ်ဖိုဟူသော တည်ရာသည်" ဟု ပေးပါ၊ အညဘာဂဿ၏ စပ်ပုဒ် တိုက်ရိုက် မပါသောကြောင့် "သန္တကံ" ဟု ထည့်သည်။
မှတ်ချက်။ ။ "ဣဒံ-ဥစ္စာတည်း" ဟု ဣဒံတဒ္ဓိတ်၌ အနက်ပေးလေ့ရှိကြသော်လည်း ဤဋီကာတို့၌ကား ဣဒံ၏ စွဲနက်ကို သေချာစွာ ဖွင့်ပြကြသည်၊ ဆဂလကပုဒ်သည် ပုလ္လိန်ဖြစ်သော်လည်း မည်သူမည်ဝါ-မည့်သည့်အရာဟု မသတ်မှတ်ရသေး၍ သာမညဖြစ်သောကြောင့် "ဣဒံ" ဟု နပုလ္လိန်ဖြင့် ညွှန်ပြထား၏၊ အနက်ကိုကား "ဣဒံ-ဤဆိဖိုသည်" ဟု ပေးပါ၊ တစ်နည်း- အဓိကရဏံ ငဲ့၍ နပုလ္လိန် ထားသည်၊ "ဣဒံ-ဤဆိတ်ဖိုဟူသော တည်ရာသည်" ဟု ပေးပါ၊ အညဘာဂဿ၏ စပ်ပုဒ် တိုက်ရိုက် မပါသောကြောင့် "သန္တကံ" ဟု ထည့်သည်။
ဟိ၊ ချဲ့။
တစ်နည်း, ဟိ (ယသ္မာ)၊ ကြောင့်၊ (ဟောတိ-၌ စပ်။)
အတ္ထုပ္ပတ္တိယံ၊ အကြောင်းဝတ္ထု၏ ဖြစ်ပေါ်လာခြင်း၌။ယော ဟိ သော။ ။ အညဟူသည် အဘယ်မှတစ်ပါးနည်း, ဘာဂအတွက် အဘယ်
အနက်ကို ယူရမည်နည်း, အညဘာဂအရ အဘယ်အနက်ရသနည်း-ဟု မေးဖွယ်ရှိသော ကြောင့် "ယော ဟိ သော" စသည် မိန့်၊ ဝေဒိတဗ္ဗောတိုင်အောင် ဝိတ္ထာရဝါကျတည်း၊ ဟိသည် ဝိတ္ထာရဇောတကတည်း၊ တသ္မာကို ထောက်၍ ဟိသည် ဟေတုဇောတကလည်း သင့်၏၊ ဤအညဘာဂိယ သိက္ခာပုဒ်ကြောင့် နောက်နောက် ပုဂ္ဂိုလ်များသာ အာပတ်သင့်၏။ သိက္ခာပုဒ် ပညတ်ရခြင်း၏ အကြောင်းဝတ္ထုတွင် ပါဝင်သော မေတ္တိယဘူမဇကတို့မှာ အာဒိကမ္မိကပုဂ္ဂိုလ် ဖြစ်၍ ဤသိက္ခာပုဒ်အရ အာပတ်သင့်ဖွယ် မရှိ၊ သို့သော် ထို အကြောင်းရင်းဝတ္ထု၌ပါသော ဆိတ်ဖို ဆိတ်မနှင့် အရှင်ဒဗ္ဗ-မေတ္တိယာဘိက္ခုနီတို့ကို ပုံစံပြ၍ ဖွင့်မှ အနက်အဓိပ္ပာယ် ရှင်းမည် ဖြစ်သောကြောင့် "အတ္ထုပ္ပတ္တိယံ" စသော စကားကို မိန့်သည်။
အတ္ထုပ္ပတ္တိယံ။ ။ အတ္ထဿ-အကြောင်းဝတ္ထု၏+ဥပ္ပတ္တိ-ဖြစ်ခြင်းတည်း၊ အတ္ထုပ္ပတ္တိ- ခြင်း၊ တ္ထကို ဌ ပြု၍ "အဋ္ဌုပ္ပတ္တိ"ဟု ဖြစ်၏၊ သိက္ခာပုဒ်၏ နိဒါန်းဝတ္ထုကိုပင် အတ္ထုပ္ပတ္တိဟု ခေါ် သည်၊ ထို အတ္ထုပ္ပတ္တိကား မေတ္တိယဘူမဇက ရဟန်းတို့သည် ရဟန္တာဖြစ်ပြီးသော မလ္လမင်းသား အရှင်ဒဗ္ဗအပေါ်၌ ရန်ညှိုးဖွဲ့ကာ အပြစ်ရှာ၍ နေကြ၏၊ တစ်နေ့၌ကား ဂိဇ္ဈကုဋ် တောင်မှ ဆင်းလာကြစဉ် ဆိတ်မ၌ မေထုန်မှီဝဲနေသော ဆိတ်ဖိုကို မြင်ကြ၍ ဆိတ်ဖိုကို "မလ္လာမင်းသား ဒဗ္ဗ"ဟုလည်းကောင်း, ဆိတ်မကို "မေတ္တိယာဘိက္ခုနီ"ဟုလည်းကောင်း နာမည် မှည့်ကြလေသည်။ [မေတ္တိယာကား သူတို့၏ ဩဝါဒခံ ဘိက္ခုနီတည်း။]
ပုဒ်ချင်းဆက်သွယ်ပုံ။ ။ "ယော သောဆဂလကော ဝုတ္တော၊ သော"ဟုလည်းကောင်း, [ထို သော ကိုလည်း ဟောတိ, လဘတိ, အာဓာရော, ဝတ္ထု, အဓိဋ္ဌာနံ, ဝေဒိတဗ္ဗောတို့ တိုင်အောင် စပ်။] "ယွာယံ ဘာဂေါ ကောဋ္ဌာသော ပက္ခော၊ တတော"ဟုလည်းကောင်း ဆက်ပါ၊ ဘာဂေါသည် အညဘာဂိယဿ၌ပါသော ဘာဂတည်း၊ ထို ဘာဂေါကို ကောဋ္ဌာသောဟု ဖွင့်၍, ကောဋ္ဌာသောကို ပက္ခောဟု ထပ်ဖွင့်သည်၊ မနုဿဇာတိ ဘိက္ခုဘာဝေါတို့ကား ဘာဂေါအရ သရုပ်ပြတည်း၊ [နောက် ဘာဂဿကို ကောဋ္ဌာသဿ ပက္ခဿဖွင့်ပုံ, တိရစ္ဆာနဇာတိယာ- ဆဂလကဘာဝဿဟု သရုပ်ပြပုံကိုလည်း သိပါ၊] ထိုတွင် "ယွာယံ ၊ပေ၊ တတော" သည် အညဘာဂိယ၌ အည၏ အပါဒါန်ကို ထည့်၍ပြသော စကားတည်း။
ယော ဟိ သောမှစ၍ ဆဂလကဘာဝဿတိုင်အောင် "အညဘာဂဿ ဣဒံ"ဟူသော ဣဒံတဒ္ဓိတ်၏ အကျယ်တည်း၊ ထို ဝါကျများကို "တသ္မာ အညဘာဂိယသင်္ချံ လဘတိ"ဟူသော ဖလဝါကျနှင့် တွဲ၊ ထို ဖလဝါကျသည် ဣတိ အညဘာဂိယံ၏ အကျယ်ဖြစ်၏၊ "သောဝါ အညဘာဂေါ အဿ အတ္တီတိ အညဘာဂိယံ" ဟူသော အဿတ္ထိတဒ္ဓိတ်၏ အကျယ်လည်းဖြစ်ပြန်၏ ။ ထို "သော ဝါ" စသော ဝါကျ၌ သောကြောင့် "တိရစ္ဆာနဇာတိယာနှင့် ဆဂလကဘာဝဿ" ကို ပြန်ညွှန်သည်၊ နိဿယအနက်ပေးပုံ ကြည့်၍ ပြန်စွဲပုံကို သိပါ။ ဝါ၊ သိက္ခာပုဒ် နိဒါန်း၌။ ယောသောဆဂလကော၊ အကြင် ဆိတ်ဖိုကို၊ ဒဗ္ဗော မလ္လပုတ္တောနာမာတိ၊ ဒဗ္ဗမလ္လပုတ္တမည်၏ ဟူ၍။ ဝုတ္တော၊ ဆိုအပ်ပြီ၊ (မေတ္တိယ, ဘူမဇက ရဟန်းတို့က နာမည်မှည့်အပ်ပြီ- ဟူလို။)
အတ္ထုပ္ပတ္တိယံ။ ။ အတ္ထဿ-အကြောင်းဝတ္ထု၏+ဥပ္ပတ္တိ-ဖြစ်ခြင်းတည်း၊ အတ္ထုပ္ပတ္တိ- ခြင်း၊ တ္ထကို ဌ ပြု၍ "အဋ္ဌုပ္ပတ္တိ"ဟု ဖြစ်၏၊ သိက္ခာပုဒ်၏ နိဒါန်းဝတ္ထုကိုပင် အတ္ထုပ္ပတ္တိဟု ခေါ် သည်၊ ထို အတ္ထုပ္ပတ္တိကား မေတ္တိယဘူမဇက ရဟန်းတို့သည် ရဟန္တာဖြစ်ပြီးသော မလ္လမင်းသား အရှင်ဒဗ္ဗအပေါ်၌ ရန်ညှိုးဖွဲ့ကာ အပြစ်ရှာ၍ နေကြ၏၊ တစ်နေ့၌ကား ဂိဇ္ဈကုဋ် တောင်မှ ဆင်းလာကြစဉ် ဆိတ်မ၌ မေထုန်မှီဝဲနေသော ဆိတ်ဖိုကို မြင်ကြ၍ ဆိတ်ဖိုကို "မလ္လာမင်းသား ဒဗ္ဗ"ဟုလည်းကောင်း, ဆိတ်မကို "မေတ္တိယာဘိက္ခုနီ"ဟုလည်းကောင်း နာမည် မှည့်ကြလေသည်။ [မေတ္တိယာကား သူတို့၏ ဩဝါဒခံ ဘိက္ခုနီတည်း။]
ပုဒ်ချင်းဆက်သွယ်ပုံ။ ။ "ယော သောဆဂလကော ဝုတ္တော၊ သော"ဟုလည်းကောင်း, [ထို သော ကိုလည်း ဟောတိ, လဘတိ, အာဓာရော, ဝတ္ထု, အဓိဋ္ဌာနံ, ဝေဒိတဗ္ဗောတို့ တိုင်အောင် စပ်။] "ယွာယံ ဘာဂေါ ကောဋ္ဌာသော ပက္ခော၊ တတော"ဟုလည်းကောင်း ဆက်ပါ၊ ဘာဂေါသည် အညဘာဂိယဿ၌ပါသော ဘာဂတည်း၊ ထို ဘာဂေါကို ကောဋ္ဌာသောဟု ဖွင့်၍, ကောဋ္ဌာသောကို ပက္ခောဟု ထပ်ဖွင့်သည်၊ မနုဿဇာတိ ဘိက္ခုဘာဝေါတို့ကား ဘာဂေါအရ သရုပ်ပြတည်း၊ [နောက် ဘာဂဿကို ကောဋ္ဌာသဿ ပက္ခဿဖွင့်ပုံ, တိရစ္ဆာနဇာတိယာ- ဆဂလကဘာဝဿဟု သရုပ်ပြပုံကိုလည်း သိပါ၊] ထိုတွင် "ယွာယံ ၊ပေ၊ တတော" သည် အညဘာဂိယ၌ အည၏ အပါဒါန်ကို ထည့်၍ပြသော စကားတည်း။
ယော ဟိ သောမှစ၍ ဆဂလကဘာဝဿတိုင်အောင် "အညဘာဂဿ ဣဒံ"ဟူသော ဣဒံတဒ္ဓိတ်၏ အကျယ်တည်း၊ ထို ဝါကျများကို "တသ္မာ အညဘာဂိယသင်္ချံ လဘတိ"ဟူသော ဖလဝါကျနှင့် တွဲ၊ ထို ဖလဝါကျသည် ဣတိ အညဘာဂိယံ၏ အကျယ်ဖြစ်၏၊ "သောဝါ အညဘာဂေါ အဿ အတ္တီတိ အညဘာဂိယံ" ဟူသော အဿတ္ထိတဒ္ဓိတ်၏ အကျယ်လည်းဖြစ်ပြန်၏ ။ ထို "သော ဝါ" စသော ဝါကျ၌ သောကြောင့် "တိရစ္ဆာနဇာတိယာနှင့် ဆဂလကဘာဝဿ" ကို ပြန်ညွှန်သည်၊ နိဿယအနက်ပေးပုံ ကြည့်၍ ပြန်စွဲပုံကို သိပါ။ ဝါ၊ သိက္ခာပုဒ် နိဒါန်း၌။ ယောသောဆဂလကော၊ အကြင် ဆိတ်ဖိုကို၊ ဒဗ္ဗော မလ္လပုတ္တောနာမာတိ၊ ဒဗ္ဗမလ္လပုတ္တမည်၏ ဟူ၍။ ဝုတ္တော၊ ဆိုအပ်ပြီ၊ (မေတ္တိယ, ဘူမဇက ရဟန်းတို့က နာမည်မှည့်အပ်ပြီ- ဟူလို။)
သော၊ ထို ဆိတ်ဖိုကို။
ဝါ၊ သည်။
မလ္လပုတ္တဿ၊ မလ္လာမင်းသားဖြစ်သော။
အာယသ္မတော ဒဗ္ဗဿ၊ အရှင်ဒဗ္ဗ၏။
မနုဿဇာတိစေဝ၊ လူဇာတ်လည်းဖြစ်သော။
ဘိက္ခုဘာဝေါစ၊ ရဟန်း၏အဖြစ်လည်း ဖြစ်သော။
ယွာယံ (ယော+အယံ) ဘာဂေါ၊ အကြင် အဖို့သည်။
ယွာယံ (ယော+အယံ) ကောဋ္ဌာသော၊ အကြင် အစုသည်။
ယွာယံ (ယော+အယံ) ပက္ခော၊ အကြင်ဘက်သည်။
(အတ္ထိ၊ ၏။)
တတော၊ ထို လူဇာတ်, ရဟန်းအဖြစ်ဟူသော အဖို့အစုဘက်မှ။
အညဿ၊ အခြားသော။
တိရစ္ဆာနဇာတိယာစေဝ၊ တိရစ္ဆာန်ဇာတ်လည်း ဖြစ်သော။
ဘာဂဿ၊ အဖို့၏။
သောဋ္ဌာသဿ၊ အစု၏။
ပက္ခဿ၊ ဘက်၏။
(သန္တကော၊ ဥစ္စာသည်။)
ဟောတိ၊ ၏။
တသ္မာ၊ ကြောင့်။
အညဘာဂိယသင်္ချံ၊ အလဘာဂိယဟု ခေါ်ဝေါ်အပ်သည်၏ အဖြစ်ကို။
လဘတိ၊ ၏။
ဝါ၊ တစ်နည်း။
အဿ၊ ထိုဆိတ်ဖို၏။
သော အညဘာဂေါ၊ ထိုတစ်ပါးသော အဖို့သည်။
ဝါ၊ ထို လူဇာတ် ရဟန်းအဖြစ်ဟူသော အဖို့မှတစ်ပါး တိရစ္ဆာန်ဇာတ်, ဆိတ်ဖို၏ အဖြစ်ဟူသော အဖို့သည်။
အတ္ထိ၊ ၏။
တသ္မာ၊ ကြောင့်။
ပေ ၊ စ၊ ကား၊ (အညဘာဂိယ အမည်ရပုံမှတစ်ပါး, အဓိကရဏအမည်ရပုံကား။)
ယသ္မာ၊ ကြောင့်။
ဣမံ၊ ဤဆိတ်ဖိုကို။
မယံ၊ ငါတို့သည်။
ဒဗ္ဗံမလ္လပုတ္တံနာမ၊ မည်၏ဟူ၍။
ကရောမ၊ ပြုကြစို့။
ဣတိ၊ သို့။
ဝဒန္တာနံ၊ ပြောဆိုကြကုန်သော။
တေသံ၊ ထို မေတ္တိယ ဘူမဇက ရဟန်းတို့၏။
တဿာ နာမကရဏသညာယ၊ ထို ပြုအပ်သော အမည်သညာ၏။
အာဓာရော၊ တည်ရာသည်။
ဝတ္ထု၊ နေရာသည်။
အဓိဋ္ဌာနံ၊ စွဲ၍ တည်ရာသည်။
(ဟောတိ၊ ၏။ )
တသ္မာ၊ ကြောင့်။
အဓိကရဏန္တိ၊ ဏဟူ၍။
ဝေဒိ တဗ္ဗော၊ ၏။
ဟိ၊ မှန်၏။
(တစ်နည်း) ဟိ၊ ချဲ့၊ [အနုဒ္ဓံသေတုံ လေသမတ္တောတိုင်အောင် အကျယ်ကို မျှော်၍ "ချဲ့" ဟု ပေးသည်။]
တံ၊ ထို တည်ရာဟူသော အဓိကရဏကို။
သန္ဓာယ၊ ရည်ရွယ်တော်မူ၍။
တံ ဟိ သန္ဓာယ။ ။"ကထမေတံ ဝိညာယတိ အဓိကရဏန္တိ စေတ္ထ အာဓာရော ဝေဒိတဗ္ဗော, န ဝိဝါဒါဓိကရဏာဒီသု အညတရံ အဓိကရဏံဟူသော ဤပါဌ်၌ တည်ရာဟူ သော အနက်ကို ယူထိုက်၏၊ ဝိဝါဒါဓိကရုဏ်း စသည်တို့တွင် တစ်ပါးပါးကို မယူထိုက်" ဟူသော အဓိပ္ပာယ်ကို အဘယ့်ကြောင့် သိရပါသနည်း-ဟု မေးဖွယ်ရှိသောကြောင့် "တံ ဟိ သန္ဓာယ" အစရှိသော ပါဌ်ကို မိန့်၊ ထို တည်ရာအနက်ကို ရည်ရွယ်၍ သစ္စံ ကိုရ စသော စကားကို ပါဠိတော်၌ ဘုရားရှင် မိန့်တော်မူသည်၊ ဝိဝါဒါဓိကရုဏ်း စသော ၄ ပါးတွင် တစ်ပါးပါးကို ရည်ရွယ်၍ မိန့်တော်မူသည် မဟုတ်၊ ထို့ကြောင့် "အဓိကရဏံဟူသော ပါဌ်၌ တည်ရာ အနက်ကို ယူထိုက်၏, အဓိကရုဏ်း တစ်ပါးပါးဟူသော အနက်ကို မယူထိုက်" ဟူသော အဓိပ္ပာယ်ကို သိရသည်-ဟူလို။
သစ္စံ ၊ပေ၊ အဓိကရဏဿာတိ အာဒိ၊ သစ္စံ ၊ပေ၊ အဓိကရဏဿ အစရှိသောစကားကို။
(ဘဂဝတာ) ဝုတ္တံ၊ ပြီ။
ဝိဝါဒါဓိကရဏာ ဒီသု၊ ဝိဝါဒါဓိကရုဏ်း အစရှိသော ၄ ပါးသော အဓိကရုဏ်းတို့တွင်။
အညတရံ၊ တစ်ပါးပါးကို။
(သန္ဓာယ၊ ၍။
သစ္စံ ၊ပေ၊ အဓိကရဏဿာတိ အာဒိ၊ ကို။
ဘဂဝတာ)၊ န ဝုတ္တံ၊ မိန့်တော်မူအပ်သည် မဟုတ်။
ကသ္မာ၊ နည်း။
အသမ္ဘဝတော၊ မဖြစ်သင့်ခြင်းကြောင့်တည်း။
ဟိ၊ ချဲ့။
န ဟိ။ ။ "အသမ္ဘဝတော" ဟူသော ဟိတ်ကိုချဲ့လို၍ "န ဟိ" စသော ပါဌ်ကိုမိန့်၊
"ကထံ တတ္ထ, ဟိတ်ပြနောက်မှာ, ဟိရောက်လာ, ချဲ့ကာယူကြမင်း" နှင့်အညီတည်း၊ တစ်နည်း- "န ဟိတက်ရာ, ဟိနက်မှာ, ဟိတ်ပါဒဠှီစွဲ"နှင့်အညီ ဟိ-မှန်၏။ (တစ်နည်း)ကသ္မာ-ကြောင့်၊ န သမ္ဘတိ-မဖြစ်သင့်သနည်း" ဟု ပုစ္ဆာထည့်၍ "ဟိ-အကြင့်ကြောင့်" ဟု ပေးပြီးလျှင် "လေသ မတ္တော ဟောတိ" တိုင်အောင် သွား၍ "တသ္မာ န သမ္ဘဝတိ" ဟု ထည့်ပေး၊ ဋီကာ၌ကား- "တမေဝ အသမ္ဘဝံ ပါကဋံ ကတွာ ဒဿေတုံ နဟီတိ အာဒိ ဝုတ္တံ" ဟု ဖွင့်၏၊ ထိုအလို "ဟိ- ထင်ရှားအောင် ပြဦးအံ့" ဟု တပ္ပါကဋီကရဏဇောတက ပေး။
ဟိ၊ ချဲ့။
မေတ္တိယဘူမဇကာ၊ မေတ္တိယ, ဘူမဇကရဟန်းတို့သည်။
စတုန္နံ၊ န်သော။
အဓိကရဏာနံ၊ တို့တွင်။
ကဿစိ၊ တစ်စုံတစ်ခုသော။
အညဘာဂိ ယဿ၊ တစ်ပါးသော အဖို့၏ဥစ္စာဖြစ်သော။
ဝါ၊ တစ်ပါးသော အဖို့ရှိသော။
အဓိကရဏဿ၊ အဓိကရုဏ်း၏။
ကိဉ္စိ၊ တစ်စုံတစ်ခုသော။
ဒေသံ၊ ညွှန်ပြအပ်သော။
လေသမတ္တံ၊ ငြိကပ်တတ်သော အမည်မျှကို။
န ဥပါဒိဟိံသု၊ ယူကြကုန်သည် မဟုတ်။
စ၊ သည်သာ မကသေး။
စတုန္နံ၊ န်သော။
အဓိကရဏာနံ၊ အဓိကရုဏ်းတို့၏။
လေသောနာမ၊ လေသမည်သည်။
န အတ္ထိ၊ မရှိ။
ဟိ၊ မှန်။
ဇာတိလေသာ ဒယော၊ ဇာတိလေသ အစရှိသည်တို့ကို။ဇာတိလေသာဒယော ဟိ။ ။ ဣဒါနိ တမေ၀ သမတ္ထေတုံ (ဆုံးဖြတ်ခြင်းငှာ၊ ခိုင်မြဲစေ ခြင်းငှာ-ဟူလို၊) ဇာတိလေသာဒယော ဟီတိ အာဒိ ဝုတ္တံ၊ ဤအလို "ဒဠှီဇောတက "ဟိ" တည်း၊ "စတုန္နံ ၊ပေ၊ န အတ္ထိ" ဟူသော ရှေ့ဝါကျအနက်ကို "ခိုင်မြဲစေအံ့"ဟူလို၊ ဇာတိ အာဒယော၌ အာဒိအရ "နာမ" စသော ဂါထာလာ ၉ပါးကို ယူ။
လေသာ ဇာတိ နာမ ဂေါတ္တ, လိင်္ဂါပတ္တိဝသာပိစ၊
ပတ္တ စီဝရူပဇ္ဈာယာ-စရိယာဝါသဝသာ ဒသ။
ဤဂါထာနှင့် အညီ ဇာတိလေသ (ကပ်ငြိတတ်သောဇာတ်) နာမလေသ (ကပ်ငြိတတ် သော အမည်) ဂေါတ္တလေသ, လိင်္ဂလေသ, အာပတ္တိလေသ, ပတ္တလေသ, စီဝရလေသ, ဥပဇ္ဈာယ လေသ, အာစရိယလေသ, အာဝါသ (သေနာသန) လေသတည်း၊ အကျယ်ကို ပါဠိတော်မှာ ရှု။ [လဟုကအာပတ်သင့်သူကို ပါရာဇိကအာပတ်ဖြင့် စောဒနာခြင်းသည် အာပတ္တိလေသတည်း၊ ဤသို့ ပုဂ္ဂိုလ်အပေါ်၌ ဇာတ်စသည် တင်စားပုံကို သိပါ။] ပုဂ္ဂလာနံယေဝ၊ တို့၏သာ။
လေသာ၊ လေသတို့ဟူ၍။
(ဘဂဝတာ)၊ ဝုတ္တာ၊ န်ပြီ။
ဝိဝါဒါဓိကရဏာဒီနံ၊ ဝိဝါဒါဓိကရုဏ်း အစရှိသည်တို့၏။
လေသာ၊ တို့ဟူ၍။
န ဝုတ္တာ၊ ဟောတော်မူအပ်ကုန်သည် မဟုတ်။
ဒဗ္ဗော မလ္လပုတ္တောတိ၊ တောဟူသော။
တဉ္စ နာမံ၊ ထိုအမည်သည်လည်း။
အည ဘာဂိယာဓိကရဏဘာဝေ၊ အညဘာဂိယာဓိကရဏ၏အဖြစ်၌။
ဌိတဿ၊ တည်သော။
တဿ ဆဂလကဿ၊ ၏၊ (လေသမတ္တော-၌ စပ်။)
ထေရံ၊ အရှင်ဒဗ္ဗထေရ်ကို။၊
ပါရာဇိကေန ဓမ္မေန၊ ပါရာဇိကအာပတ်ဖြင့်။
အနုဒ္ဓံသေတုံ၊ စွပ်စွဲနှိပ်စက်ခြင်းငှာ။
ကောစိ၊ တစ်စုံတစ်ခုသော။
ဒေသော၊ ညွှန်ပြအပ်သော။
လေသမတ္တော၊ ငြိကပ်တတ်သော အမည်မျှသည်။
ဟောတိ၊ ၏။
စ၊ ဆက်။
ဧတ္ထ၊ ဤ ကိဉ္စိဒေသံ လေသမတ္တံ ဥပါဒါယဟူသော ပါဌ်၌။
ဒိဿတိ, အပဒိဿတိ၊ ညွှန်ပြအပ်၏။
အယံတိ၊ ဤသူဟူ၍။
ဝေါဟရီယတိ၊ ခေါ်ဝေါ်အပ်၏။
ဣတိ၊ ကြောင့်၊ (ထိုသို့ ညွှန်ပြအပ်, ခေါ်ဝေါ်ပြောဆိုအပ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။)
ဒေသော၊ ဒေသမည်၏။
ဒေသော။ ။ ဒိသဓာတ်, ဏပစ္စည်း၊ "ဒိဿတီတိ ဒေသော" ဟု ပြု၊ "အပဒိဿတိ" ကား ဒိဿတိ၏ အဖွင့်၊ "ရှုမြင်အပ်၏" ဟု အနက်မပေးဘဲ "ညွှန်ပြအပ်၏"ဟု ပေးပါ- ဟူလို၊ "အယန္တိ ဝေါဟရီယတိ" ဖြင့် အပဒိဿတိကို ထပ်ဖွင့်သည်၊ "ညွှန်ပြ" ဟူသည်လည်း "ဤသူ" ဟူ၍ ခေါ်ဝေါ်ခြင်းတည်း၊ ဆိတ်ဖိုကို "ဒဗ္ဗမလ္လပုတ္တ" ဟူ၍ စသည်ဖြင့် ခေါ်ဝေါ်ခြင်းတည်း-ဟူလို၊ ခတ္တိယဇာတ် ရှိသူတစ်ယောက် မေထုန်မှီဝဲနေသည်ကို မြင်၍ အခြားမမှီဝဲသော ခတ္တိယ ရဟန်းတစ်ပါးအပေါ်၌ တင်စားလျှင် ထို မမှီဝဲသူကို "ခတ္တိယ" ဟု ဇာတိနာမည်ဖြင့် ခေါ်နိုင်၏၊ ဤသို့ စသည်ဖြင့် ညွှန်ပြအပ်ပုံကို သိပါ၊ ဆိတ်ဖိုကို ဒဗ္ဗဟု မှည့်ရာ၌ကား "နာမလေသ" ဖြင့် ညွှန်ပြခြင်းတည်း။
ဧတံ၊ ဤဒေသဟူသော အမည်သည်။
ဇာတိ အာဒီသု၊ ဇာတိ အစရှိသော အဖို့အစုတို့တွင်။
အညတရကောဋ္ဌာသဿ၊ တစ်ပါးပါးသော အဖို့အစု၏။
အဓိဝစနံ၊ အမည်တည်း။
အညံပိ၊ အခြားလည်းဖြစ်သော။
ဝတ္ထု၊ တည်ရာဝတ္ထုကို။
လိဿတိ, သိလိဿတိ၊ ငြိကပ်တတ်၏။
ဝေါဟာရမတ္တေနေဝ၊ ခေါ်ဝေါ်ပြောဆိုခြင်းမျှဖြင့်သာ။
ဝါ၊ စကားအဖြစ်ဖြင့်သာ။
ဤသကံ၊ အနည်းငယ်။
အလ္လီယတိ၊ ငြိကပ်တတ်၏။
ဣတိ၊ ကြောင့်၊ (ထိုသို့ စကားအဖြစ်ဖြင့်သာ ငြိကပ်တတ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။)
လေသော၊ လေသ မည်၏။လေသော။ ။ လိသဓာတ်, ဏပစ္စည်း, ဒိဝါဒိဂုဏ်း၊ သိလိယ-ငြိကပ်ခြင်း အနက်ဟော၊ ထို့ကြောင့် "သိလိဿတိ" ဟု ဓာတ်နက် ဖွင့်သည်၊ ထိုသိလိသကိုပင် "ဤသကံ အလ္လိယတိ" ဟု ထပ်ဖွင့်သည်၊ "အနည်းငယ် ငြိကပ်" ဟူရာ၌ အရာဝတ္ထုချင်း ငြိကပ်မှုကို ယူမည်စိုး၍ "ဝေါဟာရမတ္တေန" ဟု မိန့်သည်၊ ဤ "ဝေါဟာရမတ္တေန" သည် "ဤသကံ" ၏ အဖွင့်တည်း၊ "ဒဗ္ဗမလ္လပုတ္တ" အမည်ကို ဆိတ်ဖိုပေါ် တင်စားသောအခါ ဆိတ်ဖိုကို "ဒဗ္ဗမလ္လပုတ္တ" ဟု ခေါ်ဝေါ်ရ သောကြောင့် ခေါ်ဝေါ်ခြင်းအားဖြင့် ဆိတ်ဖိုအပေါ်၌ ငြိကပ်နေသည်-ဟူလို။
ဆက်ဦးအံ့။ ။ ဤသို့ နာမည်ခေါ်ရုံမျှဖြင့် ငြိကပ်ခြင်း (အရှင်ဒဗ္ဗဟူသော အထည်
ဝတ္ထုက ဆိတ်ဖို၌ ကပ်ငြိမသွားခြင်း) ကြောင့် "လေသမတ္တ" ဟု အနည်းငယ်ဟော မတ္တသဒ္ဒါဖြင့် သိက္ခာပုဒ် ပါဠိတော်၌ ပြသည်၊ ဤသို့ အနည်းငယ်မျှ ငြိကပ်ခြင်းဖြစ်သောကြောင့် "လေသမတ္တံ-အမြွက်မျှကို" ဟု ရှေးကပေးကြ၏၊ "အမြွက်" ဟူသည် "အနည်းငယ်" ပင်တည်း၊ ဤ၌ကား- "ဇာတိအာဒီနံ ၊ပေ၊ နာမံ" ဟု အရကောက်ကို ပြသောကြောင့် "လေသမတ္တံ- ကပ်ငြိတတ်သောဇာတ် အစရှိသည်မျှကို" ဟု ပေးသည်။ [ဤ "လေသ" အရလည်း (ဒေသ၏ အရကောက်တုန်းက ကဲ့သို့ ) ဇာတ်စသော ၁ဝ ပါးပင်ရသောကြောင့် "ဇာတိ အာဒီနံယေဝ" ဟု သန္နိဋ္ဌာနာဝဓာရဏ ဧဝဖြင့် ပြသည်။] ဧတံ၊ ဤလေသဟူသော အမည်သည်။
ဇာတိ အာဒီနံယေဝ၊ ဇာတိ အစရှိသည်တို့တွင်ပင်။
အညတရကောဋ္ဌာသဿ၊ ၏။
အဓိဝစနံ၊ တည်း။
ပန၊ ဆက်။
ပဒဘာဇနေ၊ ၌။
ပဒဘာဇနေ ပန။ ။ ဤသိက္ခာပုဒ်၏ ပဒဘာဇနီဝယ် ဤသိက္ခာပုဒ်၌လာသော အဓိကရဏ (နာမည်တည်ရာ)၏ အကျယ်ကို မဝေဘန်ဘဲ "အဓိကရဏ" ဟူသော သဒ္ဒါအားဖြင့် သဒ္ဒါချင်းတူနေသော ဝိဝါဒါဓိကရုဏ်း စသော ၄ပါးကိုသာ ထုတ်ပြ၍ ထို ၄ပါး၏ အညဘာဂိယ-တဗ္ဘာဂိယ ဖြစ်ပုံကိုလည်းကောင်း, အာပတ္တာဓိကရဏအတွက် အကျယ်ကို လည်းကောင်း ပြထား၏၊ ထိုပြပုံကို အညဘာဂိယ သိက္ခာပုဒ် ပါဠိတော်ကြည့်မှ ရှင်းလင်းစွာ သိနိုင်မည်။[အညဘာဂိယ - ထို အဓိကရုဏ်းမှတစ်ပါးသော အဖို့ရှိသော အဓိကရုဏ်း၊ တဗ္ဘာဂိယ-ထို အဓိကရုဏ်းဟူသော အဖို့ရှိသော အဓိကရုဏ်း။]
အညဘာဂိယဿ၊ ဖြစ်သော။
ဝါ၊ ရှိသော။
ယဿ အဓိကရဏဿ၊ အကြင် တည်ရာ၏။
ပေ၊ အနုဒ္ဓံသေယျ၊ စွပ်စွဲနှိပ်စက်ရာ၏။
တံ၊ ထို အညဘာဂိယ အဓိကရဏသည်။
ယသ္မာ၊ ကြောင့်။
အတ္ထုပ္ပတ္တိဝသေနေဝ၊ အတ္ထုပ္ပတ္တိ၏ အစွမ်းဖြင့်ပင်။
ဝါ၊ သိက္ခာပုဒ် နိဒါန်း၏ အစွမ်းဖြင့်ပင်။
အာဝိဘူတံ၊ ထင်စွာဖြစ်၍ ဖြစ်၏။
တသ္မာ၊ ကြောင့်။
တံ၊ ထို အညဘာဂိယာဓိကရဏကို။
အဝိဘဇိတွာ၊ မဝေဘန်မူ၍။
အဓိကရဏန္တိ ဝစနသာမညတော၊ အဓိကရဏ ဟူသော သဒ္ဒါအားဖြင့် တူသည်၏အဖြစ်ကြောင့်။
အတ္ထုဒ္ဓါရဝသနေ၊ ရသမျှ အနက်တို့ကို ထုတ်ပြခြင်း၏အစွမ်းဖြင့်။
ပဝတ္တာနိ၊ န်သော။
စတ္တာရိ၊ န်သော။
ယာနိ အဓိကရဏာနိ၊ အကြင် အဓိကရုဏ်းတို့သည်။
(သန္တိ၊ န်၏။)
တေသံ၊ ထို အဓိကရုဏ်းတို့၏။
အညဘာဂိယတာစ၊ တစ်ပါးသော အဖို့ရှိသည်၏အဖြစ်ကိုလည်းကောင်း။
ဝါ၊ သည်လည်းကောင်း။
တဗ္ဘာဂိယတာစ၊ ထိုအဖို့ရှိသည်၏ အဖြစ်ကိုလည်းကောင်း၊ (ဇာနိတဗ္ဗာ-၌ စပ်။)
ဝါ၊ သည်လည်းကောင်း၊ (အပါကဋာ- ၌ စပ်။)
ယသ္မာ၊ ကြောင့်။
အပါကဋာ၊ မထင်ရှား။
ဝိနယဓရေဟိစ၊ ဝိနည်းဓိုရ် ပုဂ္ဂိုလ် တို့သည်လည်း။
ဇာနိတဗ္ဗာ၊ သိထိုက်၏။
တသ္မာ၊ ကြောင့်၊ (ထိုသို့ ထင်လည်း မထင်ရှား, ဝိနည်းဓိုရ် ပုဂ္ဂိုလ်တို့လည်း သိထိုက်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။)
တဉ္စ၊ ထိုအညဘာဂိယ အဓိကရဏကိုလည်းကောင်း။
အဝသာနေ၊ အဆုံး၌။
အာပတ္တည ဘာဂိယေန၊ ယဖြင့်။
စောဒနဉ္စ၊ စောဒနာခြင်းကိုလည်းကောင်း။
အာဝိကာတုံ၊ ထင်စွာပြုခြင်းငှာ။
အညဘာဂိယဿ ၊ပေ၊ အဓိကရဏညဘာဂိယံဝါတိ အာဒိ၊ ယံ ဝါ အစရှိသော စကားကို။
(ဘဂဝတာ)၊ ဝုတ္တံ၊ သေသာ၊ သော။
ဝိနိစ္ဆယကထာ၊ ဆုံးဖြတ်ကြောင်း စကားသည်။
သေသာ ဝိနိစ္ဆယကထာ။ ။ "ပါရာဇိကေနာတိ ဘိက္ခုနော အနုရူပေသု ဧကူန ဝီသတိယာ" အစရှိသော ဝိနိစ္ဆယစကားကို ရှေ့ဒုဋ္ဌဒေါသ သိက္ခာပုဒ်၌ ဆိုခဲ့ပြီ၊ ထို့ကြောင့် ထိုအတိုင်းပင် ဤသိက္ခာပုဒ်မှာလည်း သိပါလေ-ဟူလို။
အဋ္ဌမေ၊ အဋ္ဌမသိက္ခာပုဒ်၌။
ဝုတ္တသဒိသာယေဝ၊ ဆိုအပ်ပြီးသည်နှင့် တူသည်သာ။
ပန၊ အထူးကား။
အယံ၊ ဤဆိုအပ်လတံ့ကား။
ဝိသေသော၊ အထူးတည်း။
ဣဒံ၊ ဤသိက္ခာပုဒ်ကို
ပေ ၊ အနုဒ္ဓံသနဝတ္ထုသ္မိံ၊ စွပ်စွဲနှိပ်စက်ခြင်းဟူသော အကြောင်းကြောင့်။
ပညတ္တံ၊ ပြီ။
စ၊ သည်သာ မကသေး။
ဣဓ၊ ဤသိက္ခာပုဒ်၌။
အာပတ္တည ဘာဂိယစောဒနာယ၊ တစ်ပါးသော အဖို့ရှိသောအာပတ်ဖြင့်စောဒနာခြင်း၌။
အာပတ္တညဘာဂိယစောဒနာယ။ ။ သင့်သော အာပတ်က သံဃာဒိသေသ် ဖြစ်၏၊ စောဒနာသောအခါ ပါရာဇိက အာဖတ်ဖြင့် စောဒနာ၏၊ ထိုစောဒနာမှုကို "အာပတ္တည ဘာဂိယ စောဒနာ"ဟု ခေါ်သည်၊ [အညဘာဂိယ-အမှန်သင့်သော အာပတ်မှ တစ်ပါးသော အဖို့ရှိသော+အာပတ္တိ-မသင့်သော အာပတ်၊] ထိုသို့ စောဒနာရာ၌ အမှန်ပင် ပါရာဇိက အာပတ်ထင်၍ စောဒနာလျှင် အာပတ်မသင့်၊ ထို့ကြောင့် တထာသညိနောပိ အနာပတ္တိ" ဟု ဆိုသည်၊ ပိဖြင့် ဥမ္မတ္တက စသည်ကို ဆည်း။
တထာသညိနော၊ ထိုအာပတ်သင့်၏ဟု အမှတ်ရှိသည်ဖြစ်၍။
(စောဒေန္တဿ) ပိ၊ ၏လည်း။
အနာပတ္တိ၊ တို့၌လည်း။
(ဟောတိ၊) အင်္ဂေသုစ၊ တို့၌လည်း။
ပေ၊ လေသမတ္တံ၊ ကို။
ဥပါဒိယနတာ၊ ယူတတ်သည်၏ အဖြစ်သည်။
ဝါ၊ ခြင်းသည်။
အဓိကာ၊ ပိုလွန်၏။
ဣတိ၊ သာဓာရဏဝိနိစ္ဆယ အပြီးတည်း။ [တချို့စာ၌ "ဥပါဒိယနတာ" နေရာဝယ် "ဥပါဒိယနာ" ဟု ရှိ၏၊ လေသမတ္တံဟု ဒုတိယာကံရှိသောကြောင့် "ဥပါဒိယနတာ" က ကောင်း၏၊ "ဥပါဒိယနာ" ဟု ရှိလျှင် "လေသမတ္တဿ" ဟု ရှိမှကောင်းမည်။]
အညဘာဂိယသိက္ခာပဒဝဏ္ဏနာ၊ သည်။
နိဋ္ဌိတာ၊ ပြီးပြီ။