တတိယေ၊ ၌။
ဂါမန္တရန္တိအာဒီသု၊ ဂါမန္တရံ အစရှိသောပါဠိရပ်တို့၌။
(ဝိနိစ္ဆယော၊ ကို။
ဧဝံ၊ နည်းဖြင့်။
ဝေဒိတဗ္ဗော၊ ၏။)
တာဝ၊ ရှေးဦးစွာ။
သကဂါမတော၊ မိမိရွာမှ။
နိက္ခမန္တိယာ၊ ထွက်သောရဟန်းမ၏။
အနာပတ္တိ၊ အာပတ်မသင့်သေး။
ပန၊ ကား။
နိက္ခမိတွာ၊ ထွက်ပြီး၍။
အညံ၊ အခြားသော။
ဂါမံ၊ ရွာသို့။
ဂစ္ဆန္တိယာ၊ သွားသောရဟန်းမ၏။
ပဒေ ပဒေ၊ ၌။
ဒုက္ကဋံ၊ သည်။
(ဟောတိ)။
["ဂါမန္တရံ ဂစ္ဆေယျ" ဟု မိန့်တော်မူရကား မိမိရွာမှ ထွက်ရုံမျှ၌ အာပတ်မသင့်သေး, ရွာတစ်ပါးသို့ သွားမှ အာပတ်သင့်၏။]
ဧကေန ပါဒေန၊ တစ်ခုသော ခြေဖြင့်။
ဣတရဿ ဂါမဿ၊ အခြားတစ်ရွာ၏။
ပရိက္ခေပေ ဝါ၊ အကာအရံကိုသော်လည်းကောင်း။
ဥပစာရေ ဝါ၊ ဥပစာကိုသော်လည်းကောင်း။
[အကာမရှိလျှင် အကာဖြစ်ထိုက်သော ခဲတစ်ကျဥပစာ-ဟူလို။ (သာရတ္ထဋီကာ)]
အတိက္ကန္တေ၊ လွန်အပ်သော်။
ထုလ္လစ္စယံ၊ သည်။
(ဟောတိ)။
ဒုတိယေန၊ ဒုတိယခြေလှမ်းဖြင့်။
အတိက္ကန္တမတ္တေ၊ လွန်အပ်ကာမျှ ဖြစ်လတ်သော်။
သံဃာဒိသေသော၊ သည်။
(ဟောတိ)။
တတော၊ ထိုအခြားရွာမှ။
နိက္ခမိတွာ၊ ၍။
ပုန၊ ဖန်။
သကဂါမံ၊ မိမိရွာသို့။
ပဝိသန္တိယာပိ၊ ဝင်သောရဟန်းမ၏လည်း။
ဧသေဝ နယော၊ တည်း။
[အာပတ်သင့်သည်-ဟူလို။]
ပန၊ ဆက်။
ခဏ္ဍပါကာရေနဝါ၊ ကျိုးသောတံတိုင်းဖြင့်သော်လည်းကောင်း။
ဝတိစ္ဆိဒ္ဒေနဝါ၊ စည်းရိုးအပေါက်ဖြင့်သော်လည်းကောင်း။
ဘိက္ခုနိဝိဟာရဘူမိံယေဝ၊ ဘိက္ခုနီတို့၏ကျောင်းမြေသို့သာ။
ပဝိသိတုံ၊ ငှာ။
သက္ကာ၊ တတ်ကောင်းသည်။
သစေ ဟောတိ၊ အံ့။
(ဧဝံသတိ)။
ဧဝံ၊ သို့။
ပဝိသမာနာယ၊ ဝင်သောရဟန်းမသည်။
ကပ္ပိယဘူမိ၊ အပ်သောမြေသည်။
ဝါ၊ သို့။
ပဝိဋ္ဌာနာမ၊ ဝင်အပ်သည်မည်သည်။
ဟောတိ၊ ၏။
တသ္မာ၊ ကြောင့်။
ဝဋ္ဋတိ၊ ၏။
သစေ ပန၊ ပေ၊ ဝဋ္ဋတိ ။ ။ဘိက္ခုနီတို့၏ကျောင်းသည် ရွာ၏ အကာစည်းရိုးနှင့် ဆက်စပ်လျက် ရှိမြဲတည်း၊ ထို့ကြောင့် အခြားရွာမှ မိမိကျောင်းသို့ ပြန်လာသောအခါ ရွာပေါက်မှ မဝင်ဘဲ တံတိုင်းပေါက်မှ (သို့မဟုတ်-စည်းရိုးပေါက်မှ) ကျောင်းသို့ ဝင်လျှင် ဂါမန္တရဂမန မဟုတ်သောကြောင့် အာပတ်မသင့်၊ ထိုဘိက္ခုနီတို့၏ ဝိဟာရသည် နဂိုကပင် ဘိက္ခုနီတို့ ဝင်ကောင်းသော ကပ္ပိယဘူမိ ဖြစ်သည်။
ဗဟိဂါမေ၊ ရွာ့ပြင်ဘက်၌။
ဌတွာ၊ တည်၍။
ယံကိဉ္စိ၊ သော။
သကဂါမံဝါ၊ မိမိရွာသို့သော်လည်းကောင်း။
ပရဂါမံဝါ၊ သူတစ်ပါးရွာသို့သော်လည်းကောင်း။
အကပ္ပိယဘူမိယာ၊ မအပ်သောမြေဖြင့်။
ပဒသာ၊ ခြေဖြင့်။
ဝါ၊ ခြေလျင်။
ပဝိသန္တိယာ၊ ဝင်သောရဟန်းမ၏။
အာပတ္တိ၊ သည်။
(ဟောတိ)။
ဣတိ အယံ၊ ကား။
ဧတ္ထ၊ ဤကင်္ခါဝိတရဏီအဋ္ဌကထာ၌။
သင်္ခေပေါ၊ တည်း။
[အကျယ်ကို သမန္တပါသာဒိကာ ဝိနည်းအဋ္ဌကထာ၌ ဆိုခဲ့ပြီ-ဟူလို။]
နဒိပါရဂမနေ၊ နဒိပါရဂမနဝိဘင်း၌။
ဝုတ္တလက္ခဏာယ၊ ဟောတော်မူအပ်ပြီးသော လက္ခဏာရှိသော။
နဒိယာ၊ ၏။
ဒုတိယိကံ၊ ၂ ယောက်မြောက် အဖော်ကို။
ဝိနာ၊ ကြဉ်၍။
ပရတီရံ၊ ဟိုဘက်ကမ်းသို့။
ဂစ္ဆန္တိယာ ဝါ၊ သွားသောရဟန်းမ၏လည်းကောင်း။
အန္တရာနဒိယံ၊ မြစ်အလယ်၌။
ဒုတိယိကာယ၊ နှင့်။
သဒ္ဓိံ၊ ကွ။
ဘဏ္ဍိတွာ၊ ငြင်းခုံ၍။
ဝါ၊ ရန်ဖြစ်၍။
ပုန၊ ဖန်။
ဩရိမတီရမေဝ၊ ဤဘက်ကမ်းသို့သာ။
ပစ္စုတ္တရန္တိယာ ဝါ၊ ပြန်၍ ကူးလာသော ရဟန်းမ၏လည်းကောင်း။
ပဌမပါဒံ၊ ပဌမခြေကို။
ဥဒ္ဓရိတွာ၊ ကြွမြှောက်၍။
တီရေ၊ ကမ်း၌။
ဌပိတက္ခဏေ၊ ထားအပ်ရာ ခဏ၌။
ထုလ္လစ္စယံ၊ သည်။
(ဟောတိ)။
ဒုတိယပါဒုဒ္ဓါရေ၊ ဒုတိယခြေကို ကြွမြှောက်ရာအခါ၌။
သံဃာဒိသေသော၊ သည်။
(ဟောတိ)။
ပန၊ ဆက်။
ဣဒ္ဓိသေတုယာနနာဝါတိ၊ တန်ခိုး, တံတား, ယာဉ်, လှေတို့ဖြင့်။
ပရတီရံ၊ ဟိုဘက်ကမ်းသို့။
ဩတရိတုံ၊ သက်ခြင်းငှာလည်းကောင်း။
[ဂစ္ဆေယျ၊ ဟု ခြေဖြင့် သွားခြင်းကိုသာ ပယ်သောကြောင့် မသွားဘဲ ဣဒ္ဓိ စသည်ဖြင့် သက်ဆင်းခြင်းငှာ အပ်သည်။]
နဟာနဒိကာရဏေန၊ ရေချိုးခြင်း အစရှိသောအကြောင်းကြောင့်။
ဩတိဏ္ဏာယ၊ သက်ဆင်းပြီးသော ရဟန်းမ၏။
ဩရိမတီရံ၊ ဤဘက်ကမ်းသို့။
ပဒသာပိ၊ ခြေဖြင့်လည်း။
[ပိဖြင့် ဣဒ္ဓိ စသည်ကို ပေါင်း။]
ပစ္စုတ္တရိတုံ စ၊ ပြန်၍တက်ခြင်းငှာလည်းကောင်း။
ဝဋ္ဋတိ၊ ၏။
ရတ္တိဝိပ္ပဝါသေ၊ ရတ္တိဝိပ္ပဝါသ၌။
ဝါ၊ ညဉ့်အခါဝယ် အဖော်နှင့်ကင်း၍ နေခြင်း၌။
(ဝိနိစ္ဆယော ဧဝံ ဝေဒိတဗ္ဗော)။
ပုရေ အရုဏေယေဝ၊ အရုဏ်၏ ရှေး၌ပင်။
(တစ်နည်း) ပုရာရုဏာယေဝ၊ အရုဏ်မတက်မီပင်။
["ပုရာရဏာ" စသည်ဖြင့် ရှေးက ပါဠိများစွာ သုံးခဲ့ပြီ။]
ဒုတိယိကာယ၊ အဖော်မ၏။
ဟတ္ထပါသံ၊ ဟတ္ထပါသ်သို့။
ဩက္ကမိဿာမိ၊ သက်ဆင်းအံ့။
ဣတိ၊ သို့။
အာဘောဂံ၊ နှလုံးသွင်းမှုကို။
ဝိနာ၊ ၍။
ဧကဂဗ္ဘေပိ၊ တစ်ခုသော အခန်း၌လည်း။
ဒုတိယိကာယ၊ ၏။
ဟတ္ထပါသာတိက္ကမေ၊ ဟတ္ထပါသ်ကို လွန်ရာအခါ၌။
ဌတွာ၊ ၍။
အရုဏံ၊ အရုဏ်ကို။
ဥဋ္ဌာပေန္တိယာ၊ တက်စေသောရဟန်းမ၏။
နဒိပါရဂမနေ ။ ။ဤသိက္ခာပုဒ်၌လာသော နဒိပါရဂမန၏ ဝိဘင်းကို (ဝိဘင်္ဂပုဒ်ချေ၍) နဒိပါရဂမနေဟု ဆိုသည်၊ ထိုဝိဘင်း၌ "နဒီ နာမ တိမဏ္ဍလံ ပတိစ္ဆာဒေတွာ ယတ္ထ ကတ္ထစိ ဥတ္တရန္တိယာ ဘိက္ခုနိယာ အန္တရဝါသကော တေမီယတိ" ဟု နဒီ၏ လက္ခဏာကို မိန့်ဆိုလျက် ရှိသည်။
အာပတ္တိ၊ သည်။
(ဟောတိ)။
ပန၊ ကား။
ဧကာဝါ၊ ဂဏှမှာတိ ဧတ္ထ-ဧကာဝါ-ဂဏှမှာဟူသော ဤပါဌ်၌။
ဧကာ၊ တစ်ယောက်သော။
ဘိက္ခုနီပိ၊ သည်လည်း။
ဂဏောယေဝ၊ ဂဏပင်တည်း။
[အပေါင်း၏ အမည်ကို အစိတ်၌ တင်စား၍ တစ်ယောက်ကိုပင် "ဂဏ" ဟု ခေါ်နိုင်သည်-ဟူလို။]
ဩဟီယေယျာတိ၊ ကား။
အဝဟီယေယျ၊ ချန်နေရစ်အံ့။
ဒဿနူပစာရံဝါ၊ ကိုသော်လည်းကောင်း။
သဝနူပစာရံဝါ၊ ကိုသော်လည်းကောင်း။
ဝိဇဟေယျ၊ စွန့်အံ့။
ဣတိ အတ္ထော။
တသ္မာ၊ ကြောင့်။
ဣန္ဒခီလာတိက္ကမတော၊ ရွာတံခါးခုံကို ကျော်လွန်ရာအခါမှ။
ပဋ္ဌာယ၊ ၍။
ဗဟိဂါမေ၊ ရွာ့ပြင်ဘက်၌။
[ရွာတွင်းဖြစ်မူ ဂဏဩဟီယန အာပတ်မသင့်၊ ထို့ကြောင့် "ဗဟိဂါမေ" ဟုဆိုသည်။]
ရုက္ခထမ္ဘသာဏိပါကာရာဒိအန္တရိတဘာဝေနာပိ၊ သစ်ပင်, တိုင်, အဝတ် ကန့်လန့်ကာ အစရှိသော ဝတ္ထုသည်ခြားကွယ်အပ်သည်၏အဖြစ်ကြောင့်လည်း။
ဒုတိယိကာယ၊ ၏။
ဒဿနူပစာရေ၊ ကို။
ဝိဇဟိတေ၊ သော်။
သဝနူပစာရော၊ သည်။
သစေပိ အတ္ထိ၊ အကယ်၍မူလည်းရှိစေဦးတော့။
(ဧဝံသတိပိ၊ လည်း။)
အာပတ္တိယေဝ၊ အာပတ်ပင်တည်း။
ပန၊ ဆက်။
အဇ္ဈောကာသေ၊ လွင်ပြင်၌။
ဒူရေပိ၊ အဝေး၌လည်း။
ဒဿနူပစာရော၊ သည်။
ဟောတိ၊ ၏။
တတ္ထ၊ ထိုလွင်ပြင်၌။
မဂ္ဂမူဠှသဒ္ဒေန ဝိယ၊ လမ်းမှားသူ၏ အသံနှင့်တူသော အသံဖြင့်သော်လည်းကောင်း။
ဓမ္မဿဝနာရောစနသဒ္ဒေန ဝိယ စ၊ တရားနာဖို့ရန် ကြွေးကြော်သံနှင့်တူသော အသံဖြင့်သော်လည်းကောင်း။
[ထိုအသံမျိုးဖြင့် ခေါ်ရာ၌ ခပ်ကျယ်ကျယ် လှမ်း၍ ခေါ်လေ့-ကြွေးကြော်လေ့ ရှိ၏။]
အယျေတိ၊ အို အရှင်မဟူ၍။
သဒ္ဒါယန္တိယာ၊ အသံပြုသော ရဟန်းမ၏။
(လှမ်းခေါ်သော ရဟန်းမ၏။)
သဒ္ဒဿဝနာတိက္ကမေ၊ အသံကြားလောက်ရာ အရပ်ကို ကျော်လွန်ခြင်းကြောင့်။
အာပတ္တိယေဝ၊ အာပတ်ပင်တည်း။
ပန၊ ကား။
မဂ္ဂံ၊ ခရီးကို။
ဂစ္ဆန္တီ၊ သွားစဉ်။
ဩဟီယိတွာ၊ ချန်ရစ်၍။
ဣဒါနိ၊ ယခု။
ပါပုဏိဿာမိ၊ အမှီ လိုက်အံ့။
ဣတိ၊ ဤသို့။
သဥဿာဟာ၊ အားထုတ်ခြင်းနှင့် တကွဖြစ်သည်။
(ဟုတွာ)။
သစေ အနုဗန္ဓတိ၊ အကယ်၍ လိုက်အံ့။
(ဧဝံသတိ၊ ဤသို့ဖြစ်လတ်သော်။)
ဝဋ္ဋတိ၊ အပ်၏။
(ဣဒံ သိက္ခာပဒံ)။
ပေ။
ဂါမန္တရဂမနဝတ္ထုသ္မိံ၊ ရွာတစ်ပါးသို့သွားခြင်းဟူသောအကြောင်းကြောင့်။
ပညတ္တံ။
ဧတ္ထ၊ ဤသိက္ခာပုဒ်၌။
ဧကာ ဝါ နာဒိပါရံတိအာဒိကာ၊ အစရှိသော။
တိဝိဓာ၊ ၃ပါး အပြားရှိသောပညတ်သည်။
အနုပညတ္တိ။
ပုရေ အရုဏေ (တစ်နည်း) ပုရာရုဏာ၊ အရုဏ်မတက်မီ။
သကဂါမတော၊ မှ။
နိက္ခမိတွာ၊ ၍။
အရုဏုဂ္ဂမနကာလေ၊ အရုဏ်တက်ရာ အခါ၌။
ဝါ၊ အရုဏ်တက်ချိန်၌။
ဂါမန္တရပရိယာပန္နံ၊ ရွာတစ်ပါး၌ အကျုံးဝင်သော။
နဒိပါရံ၊ မြစ်တစ်ဖက်ကမ်းသို့။
ဩက္ကမန္တိယာ၊ သက်ရောက်သောရဟန်းမ၏။
စတဿောပိ၊ ၄ ချက်လည်းဖြစ်ကုန်သော။
အာပတ္တိယော၊ တို့သည်။
ဧကက္ခဏေယေဝ၊ တစ်ပြိုင်နက်သောခဏ၌ပင်။
ဟောန္တိ၊ ကုန်၏။
စ၊ သာဓကကား။
သိက္ခာပဒါ။
ပေ။
စိန္တိတာတိ၊ စိန္တိတာဟူသော။
ဧတံ၊ ဤဂါထာစကားကို။
(သင်္ဂီတိကာရေဟိပိ၊ တို့သည်လည်း။)
ဝုတ္တံ၊ မိန့်ဆိုအပ်ပြီ။
[ဗုဒ္ဓဝရေန၊ ဘုရားမြတ်စွာသည်။
ဝဏ္ဏိတာ၊ ဖွင့်လှစ်ထုတ်ဖော်, ပညတ်တော်မူအပ်ကုန်သော။
သံဃာဒိသေသာ၊ သံဃာဒိသေသ် မည်ကုန်သော။
စတုရော၊ ၄ ပါးကုန်သော။
သိက္ခာပဒါ၊ သိက္ခာပုဒ်တို့သည်။
ဘဝေယျုံ၊ ရှိကုန်ရာ၏။
သဗ္ဗာ၊ အလုံးစုံသောအာပတ်တို့ကို။
ဧကပ္ပယောဂေန၊ တစ်ပြိုင်နက်သော ပယောဂဖြင့်။
အာပဇ္ဇေယျ၊ ရောက်ရာ၏။
ဧသာ ပဉှာ၊ ဤ ပြဿနာကို။
ကုသလေဟိ၊ ဝိနည်းကျွမ်းကျင်, ပညာ့ရှင်တို့သည်။
စိန္တိတာ၊ ကြံစည်အပ်ပြီ။]
ဧတေနုပါယေန၊ ဤနည်းဖြင့်။
တိဏ္ဏံ၊ ၃ ချက်ကုန်သောအာပတ်တို့၏လည်းကောင်း။
ဒွိန္နဉ္စ၊ ၂ ချက်ကုန်သောအာပတ်တို့၏လည်းကောင်း။
ဧကတောဘာဝေါ၊ တပေါင်းတည်း၏ အဖြစ်ကို။
ဝေဒိတဗ္ဗော၊ ၏။
ပန၊ ကား။
ဒုတိယိကာယ၊ အဖော်မသည်။
ပက္ကန္တာယဝါ၊ အရပ်တစ်ပါးသို့ ဖဲသွားသော်လည်းကောင်း။
ဝိဗ္ဘန္တာယဝါ၊ လူထွက်သော်လည်းကောင်း။
ကာလင်္ကတာယဝါ၊ သေသော်လည်းကောင်း။
ပက္ခသင်္ကန္တာယဝါ၊ တိတ္ထိဘောင်သို့ ပြောင်းရွှေ့သော်လည်းကောင်း။
အာပဒါသုဝါ၊ ဘေးရန်တို့ကြောင့်သော်လည်းကောင်း။
ဂါမန္တရဂမနာဒီနိ၊ ရွာတစ်ပါးသို့ သွားခြင်း အစရှိသည်တို့ကို။
ကရောန္တိယာ၊ ပြုသောရဟန်းမ၏လည်းကောင်း။
ဥမ္မတ္တိကာဒီနံ၊ ကုန်၍။
(ဂါမန္တရဂမနာဒီနိ၊ တို့ကို။
ကရောန္တီနံ စ၊ တို့၏လည်းကောင်း။)
အနာပတ္တိ။
အနန္တရာယေန၊ အန္တရာယ်မရှိသဖြင့်။
ဧကီဘာဝေါ၊ တစ်ယောက်တည်း၏အဖြစ်လည်းကောင်း။
ဂါမန္တရဂမနာဒီသု၊ ရွာတစ်ပါးသို့ သွားခြင်း အစရှိသည်တို့တွင်။
အညတရတာပဇ္ဇနံ၊ တစ်ပါးပါး၏အဖြစ်သို့ရောက်ခြင်းလည်းကောင်း။
အာပဒါယ၊ ဘေးရန်၏။
အဘာဝေါ၊ မရှိခြင်းလည်းကောင်း။
[အနန္တရာယေနာတိ ဟတ္ထိမောစနာဒိ အန္တရာယံ ဝိနာ၊ ဆင်၏လွတ်ခြင်းအစရှိသော အန္တရာယ် မရှိဘဲ၊-ဋီကာ၊ ဆင်၏ လွတ်ခြင်းစသော ဘေးရန်ကို အန္တရာယဟုလည်းကောင်း, ဇီဝိတန္တရာယ်, ဗြဟ္မစရိယန္တရာယ်များကို အာပဒါဟု လည်းကောင်း ခွဲပါ။]
ဣတိ၊ သို့။
ပေ။
ဣတိ၊ တည်း။
စတဿောပိ ။ ။အရုဏ်တင်ချိန်၌ အဖော်မပါဘဲ တစ်ယောက်တည်း နေမှုကြောင့် ရတ္တိ ဝိပ္ပဝါသအာပတ်, ဂဏဩဟီယနအာပတ်, ရွာတစ်ပါး၌ ပါဝင်နေသော မြစ်တစ်ဖက်ကမ်းသို့ သွားမှုကြောင့် ဂါမန္တရဂမနအာပတ်, နဒိပါရဂမနအာပတ်-ဤ ၄ ပါးတို့တစ်ပြိုင်နက် သင့်ကြ၏။