ဆဋ္ဌေ၊ ၌။
အဘိဟဋုံ ပဝါရေယျာတိ၊ ဟူသည်ကား။
အဘိဟရိတွာ၊ ရှေးရှုဆောင်ယူ၍။
ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။
ဟန္ဒ၊ ရော့။
ခါဒ ဝါ၊ ခဲမူလည်း ခဲပါလော့။
ဘုဉ္ဇ ဝါ၊ စားမူလည်း စားပါလော့။
ဣတိ ဧဝံ၊ ဤသို့။
ပဝါရေယျ၊ ဖိတ်မံအံ့။
ဇာနန္တိ၊ ကား။
သုတွာ ဝါ၊ ကြား၍သော်လည်းကောင်း။
ဒိသွာ ဝါ၊ မြင်၍သော်လည်းကောင်း။
တဿ၊ ထိုရဟန်း၏။
ပဝါရိတဘာဝံ၊ ပဝါရိတ်သင့်ပြီးသူ၏အဖြစ်ကို။
ဇာနန္တော၊ သိလျက်။
အာသာဒနာပေက္ခောတိ၊ ကား။
အာသာဒနံ စောဒနံ၊ အပြစ်တင်ခြင်းကို။
မင်္ကုကရဏဘာဝံ၊ မျက်နှာမသာယာအောင် ပြုအပ်သူ၏အဖြစ်ကို။
ဝါ၊ မျက်နှာ ပျက်ခြင်းကို။
အပေက္ခမာနော၊ ရှုငဲ့သည်။
(ဟုတွာ, ပဝါရေယျ၊ အံ့။)
ဘုတ္တသ္မိံ ပါစိတ္တိယန္တိ ဧတ္ထ၊ ဤပါဌ်၌။
တာဝ၊ မစားမီ ရှေးဦးစွာ။
အဘိဟာရေ၊ ရှေးရှုဆောင်ခြင်းကြောင့်။
ဒုက္ကဋံ (ဟောတိ)။
သော၊ ထိုရဟန်းသည်။
တံ၊ ထိုခဲဖွယ်ဘောဇဉ်ကို။
သစေ ဂဏှတိ၊ အကယ်၍ ယူအံ့။
(ဧဝံသတိ)။
ပုန၊ တစ်ဖန်။
အဘိဟာရကဿ၊ ရှေးရှုဆောင်သော ရဟန်း၏။
ဒုက္ကဋံ (ဟောတိ)။
ပန၊ ကား။
တသ္မိံ၊ ထိုပဝါရိတ်သင့်ပြီးသော ရဟန်းသည်။
ဘုဉ္ဇန္တေ၊ စားနေစဉ်။
အဘိဟာရကဿ၊ ၏။
(ဒုက္ကဋံပါစိတ္တိယံ၌စပ်။)
တဿ၊ ထိုပဝါရိတ်သင့်ပြီးသော ရဟန်း၏။
အဇ္ဈောဟာရေ အဇ္ဈောဟာရေ၊ ခံတွင်းသို့ ရှေးရှုဆောင်တိုင်း ရှေးရှုဆောင်တိုင်း၌။
ဒုက္ကဋံ (ဟောတိ)။
ဘောဇနပရိယောသာနေ၊ စားခြင်း၏အဆုံး၌။
ပါစိတ္တိယံ (ဟောတိ)။
["ဘုတ္တသ္မိံ" ဟု အတိတ်ဟော တပစ္စည်းဖြင့် မိန့်တော်မူခြင်းကြောင့် ဖိတ်မံခံရသူ စားပြီးခါမှ ဖိတ်ခံသူမှာ ပါစိတ်သင့်သည်-ဟူလို။]အဘိဟရိတွာ ။ ။အဘိဟဋုံ၏ အဖွင့်၊ အဘိပုဗ္ဗ ဟရဓာတ် (တကို ဋပြုထားသော) တုံပစ္စည်းသည် တွာပစ္စည်းအနက်ကို ဟော၏ဟု သိစေသည်။ [အဘိဟဋ္ဌုံဟုလည်း ပါဌ်ရှိသေး၏။]
သုတွာ ဝါ ဒိသွာ ဝါ ။ ။အညေန ဝါ- အခြားပုဂ္ဂိုလ်သည်သော်လည်းကောင်း၊ တေနဝါ- ထိုပဝါရိတ်သင့်သူ ကိုယ်တိုင်သည်သော်လည်းကောင်း၊ အာရောစိတံ- ပြောအပ်သည်ကို၊ "သုတွာ" ဟု ဆို၍, ပဝါရိတ် သင့်သည်ကို ကိုယ်တိုင် မြင်ရာ၌ "ဒိသွာ" ဟု ဆိုသည်။
အာသာဒနာ ။ ။"စောဒနံ" ဟု အဋ္ဌကထာဖွင့်၏၊ အာပုဗ္ဗ, သဒဓာတ်, ကာရိတ်ကျေ, ယုပစ္စည်းဖြင့် "ရောပန" အနက်ဟု ဖွင့်သော ထောမနိဓိနှင့် သဘောတူပင်တည်း၊ "ပါစိတ်အာပတ်ဖြင့် အပြစ်တင်လိုခြင်း" ဟု အဓိပ္ပာယ်ယူပါ။ [သုတ်ပါထေယျ- ပါထိကသုတ်အဋ္ဌကထာ၌လည်း "အာသာဒေတဗ္ဗံ ဃဋ္ဋယိတဗ္ဗံ- ထိခိုက်စော်ကားထိုက်" ဟု ဖွင့်၏၊ သဘောတူပင်။]
သုတွာ ဝါ ဒိသွာ ဝါ ။ ။အညေန ဝါ- အခြားပုဂ္ဂိုလ်သည်သော်လည်းကောင်း၊ တေနဝါ- ထိုပဝါရိတ်သင့်သူ ကိုယ်တိုင်သည်သော်လည်းကောင်း၊ အာရောစိတံ- ပြောအပ်သည်ကို၊ "သုတွာ" ဟု ဆို၍, ပဝါရိတ် သင့်သည်ကို ကိုယ်တိုင် မြင်ရာ၌ "ဒိသွာ" ဟု ဆိုသည်။
အာသာဒနာ ။ ။"စောဒနံ" ဟု အဋ္ဌကထာဖွင့်၏၊ အာပုဗ္ဗ, သဒဓာတ်, ကာရိတ်ကျေ, ယုပစ္စည်းဖြင့် "ရောပန" အနက်ဟု ဖွင့်သော ထောမနိဓိနှင့် သဘောတူပင်တည်း၊ "ပါစိတ်အာပတ်ဖြင့် အပြစ်တင်လိုခြင်း" ဟု အဓိပ္ပာယ်ယူပါ။ [သုတ်ပါထေယျ- ပါထိကသုတ်အဋ္ဌကထာ၌လည်း "အာသာဒေတဗ္ဗံ ဃဋ္ဋယိတဗ္ဗံ- ထိခိုက်စော်ကားထိုက်" ဟု ဖွင့်၏၊ သဘောတူပင်။]
(ဣဒံ သိက္ခာပဒံ၊ ကို။)
သာဝတ္ထိယံ၊ ၌။
အညတရံ၊ မထင်မရှား တစ်ပါးသော။
ဘိက္ခုံ၊ ကို။
အာရဗ္ဘ၊ ၍။
အနတိရိတ္တေန၊ အတိရိတ္တ မဟုတ်သော။
ဘောဇနေန၊ ဖြင့်။
အဘိဟဋုံ၊ ရှေးရှုဆောင်ယူ၍။
ပဝါရဏဝတ္ထုသ္မိံ၊ ဖိတ်မံခြင်းဟူသောအကြောင်းကြောင့်။
ပညတ္တံ၊ ပြီ။
ပေ။
ပဝါရိတေ၊ ပဝါရိတ်သင့်ပြီးသော ရဟန်း၌။
ပဝါရိတသညိနော၊ ပဝါရိတ်သင့်ပြီးသော ရဟန်းဟု အမှတ်ရှိသည် ဖြစ်၍။
(အဘိဟဋုံ၊ ၍။
ပဝါရေန္တဿ၊ ဖိတ်မံသောရဟန်း၏။)
ပါစိတ္တိယံ (ဟောတိ)။
ဝေမတိကဿ၊ ၍။
(အဘိဟဋုံ၊ ၍။
ပဝါရေန္တဿ၊ ၏လည်းကောင်း။)
(ဒုက္ကဋံ၌စပ်။)
ယာမကာလိကာဒီနိ၊ ယာမကာလိကအစရှိသော ဝတ္ထုတို့ကို။
အာဟာရတ္ထာယ၊ ငှာ။
အဘိဟရန္တဿ၊ ၏လည်းကောင်း။
တေသံ၊ ထို ယာမကာလိကအစရှိသော ဝတ္ထုတို့ကို။
ပဋိဂ္ဂဟဏအဇ္ဈောဟာရေသု၊ ခံယူခြင်း, စားမျိုခြင်းတို့၌လည်းကောင်း။
အပ္ပဝါရိတေ စ၊ ပဝါရိတ်မသင့်သော ရဟန်း၌လည်းကောင်း။
ပဝါရိတသညိနော၊ ပဝါရိတ်သင့်သောရဟန်းဟု အမှတ်ရှိသည်ဖြစ်၍လည်းကောင်း။
ဝေမတိကဿစ၊ လည်းကောင်း။
အဘိဟဋုံ၊ ၍။
ပဝါရေန္တဿ စ၊ ၏လည်းကောင်း။)
ဒုက္ကဋံ။
ပန၊ ကား။
(အပ္ပဝါရိတေ၊ ၌။)
အပ္ပဝါရိတသညိဿ၊ ပဝါရိတ် မသင့်သောရဟန်းဟု အမှတ်ရှိသည် ဖြစ်၍။
(အဘိဟရန္တဿ၊ ၏လည်းကောင်း။)
ယော၊ အကြင်ရဟန်းသည်။
အတိရိတ္တံ၊ အပိုအလျှံကို။
ကာရောပေတွာ၊ ပြုစေပြီး၍။
ဒေတိ၊ ပေး၏။
(တဿ စ၊ ထိုရဟန်း၏လည်းကောင်း။
အတိရိတ္တံ၊ ကို။)
ကာရာပေတွာ၊ ၍။
ဘုဉ္ဇာတိ၊ လော့။
ဣတိ၊ ဤသို့ပြော၍။
ဒေတိ၊ ၏။
(တဿ စ၊ ထိုရဟန်း၏လည်းကောင်း။)
ယော ဝါ၊ အကြင်ရဟန်းသည်မူလည်း။
အညဿ၊ ပဝါရိတ်မသင့်သော အခြားရဟန်း၏။
အတ္ထာယ၊ ငှာ။
ဟရန္တော၊ ဆောင်လျက်။
ဂစ္ဆာဟိ၊ လော့။
ဣတိ၊ ဤသို့ မှာ၍။
ဒေတိ၊ တစ်ဆင့် ပေးလိုက်၏။
(တဿ စ၊ ၏လည်းကောင်း။)
ယော၊ သည်။
ယာမကာလိကာဒီနိ၊ တို့ကို။
ပစ္စယေ၊ ပိပါသဂေလညအကြောင်းသည်။
သတိ၊ ရှိလတ်သော်။
ပရိဘုဉ္ဇေဟိ၊ လော့။
ဣတိ၊ ဤသို့ပြော၍။
ဒေတိ၊ ၏။
တဿ စ၊ ၏လည်းကောင်း။
ဥမ္မတ္တကာဒီနဉ္စ၊ တို့၏လည်းကောင်း။
အနာပတ္တိ (ဟောတိ)။
ပဝါရိတတာ၊ ပဝါရိတ်သင့်ပြီးသူ၏အဖြစ်လည်းကောင်း။
ပဝါရိတသညိတာ၊ ပဝါရိတ်သင့်ပြီးသူဟု အမှတ်ရှိသည်၏အဖြစ်လည်းကောင်း။
အာသာဒနာပေက္ခတာ၊ အပြစ်တင်ခြင်းကို ရှုငဲ့သူ၏အဖြစ်လည်းကောင်း။
အနတိရိတ္တေန၊ ဝိနည်းကံဖြင့် အပိုအလျှံလည်းမပြုအပ်, ဂိလာန၏ အကြွင်းအကျန်လည်း မဟုတ်သော ခဲဖွယ် ဘောဇဉ်ဖြင့်။
အဘိဟဋုံ၊ ၍။
ပဝါရဏတာ၊ ဖိတ်ခြင်းရှိသူ၏အဖြစ်လည်းကောင်း။
ဘောဇနပရိယောသာနံ၊ စားခြင်း၏ပြီးဆုံးခြင်းလည်းကောင်း။
ဣတိ၊ သို့။
ဣမာနိ ပဉ္စ၊ တို့သည်။
ဧတ္ထ၊ ၌။
အင်္ဂါနိ၊ တို့တည်း။
ပေ။
ပန၊ အထူးကား။
ဣဒံ၊ သည်။
ဒုက္ခဝေဒနံ၊ ဒုက္ခဝေဒနာရှိသော သိက္ခာပုဒ်တည်း။
ဣတိ၊ တည်း။