အဋ္ဌမေ၊ ၌။
ဥတ္တရိမနုဿဓမ္မံတိ၊ ကား။
စတုတ္ထပါရာဇိကေ၊ က၌။
ဝုတ္တလက္ခဏံ၊ ဟောတော်မူအပ်ပြီးသောလက္ခဏာရှိသော။
(ဓမ္မံ၌ စပ်၊ ဈာနံ ဝါ ဝိမောက္ခံ ဝါ စသည်ဖြင့် ဟောအပ်သည်ကို ဝုတ္တလက္ခဏာဟု ဆိုသည်။)
ဥတ္တရိမနုဿာနံ၊ မြတ်သောလူဖြစ်ကုန်သော။
ဈာယီနဉ္စေဝ၊ ဈာယီပုဂ္ဂိုလ်တို့၏လည်းကောင်း။
အရိယာနဉ္စ၊ အရိယာပုဂ္ဂိုလ်တို့၏လည်းကောင်း။
ဓမ္မံ၊ ကို။
(အာရောစေယျ၌ စပ်။)
ဘူတသ္မိံပါစိတ္တိယံတိ၊ ကား။
အတ္တနိ၊ မိမိ၌။
ဈာနာဒိဓမ္မေ၊ ဈာန် အစရှိသော တရားသည်။
သတိ၊ သော်။
တံ၊ ထိုဈာန်အစရှိသော တရားကို။
ဘိက္ခုံ စ၊ ကိုလည်းကောင်း။
ဘိက္ခုနိံ စ၊ ကိုလည်းကောင်း။
ထပေတွာ၊ ၍။
အညဿ၊ အခြားလူ, သာမဏေအား။
အာရောစယတော၊ ပြောပြသော ရဟန်း၏။
ပါစိတ္တိယံ (ဟောတိ)။
ပေ။ တေသံ၊ ထိုရဟန်းတို့၏။
ဘူတာရောစနဝတ္ထုသ္မိံ၊ မိမိ၌ ထင်ရှားရှိသော ဥတ္တရိမနုဿဓမ္မကို ပြောပြခြင်းဟူသော အကြောင်းကြောင့်။
ပေ။ အနာဏတ္တိကံ၊ တည်း။
နိပ္ပရိယာယေန၊ ပရိယာယ်မဟုတ်သောအားဖြင့်။
(တိုက်ရိုက်အားဖြင့်)။
["ပဌမဈာန်ကို ငါရပြီ, သောတာပန်် ငါဖြစ်ပြီ" စသည်ဖြင့် မသွယ်ဝိုက်ဘဲ တိုက်ရိုက်အားဖြင့်။]
အတ္တနိ၊ ၌။
ဝိဇ္ဇမာနံ၊ ထင်ရှားရှိသော။
ဈာနာဒိဓမ္မံ၊ ဈာန်အစရှိသောတရားကို။
အာရောစေန္တဿ၊ ၏လည်းကောင်း။
(ပါစိတ္တိယံ၌စပ်။)
ယဿ၊ အကြင်ပုဂ္ဂိုလ်အား။
အာရောစေတိ၊ ပြော၏။
သော၊ ထိုပြောရာပုဂ္ဂိုလ်သည်။
အနန္တရမေဝ၊ ပြောရာကာလ၏အခြားမဲ့၌ပင်။
(ဇာနာတိ၌စပ်။)
အယံ၊ ဤပုဂ္ဂိုလ်သည်။၊
ဈာနလာဘီ၊ ဈာန်ရခြင်းရှိသောပုဂ္ဂိုလ်တည်း။
ဣတိ ဝါ၊ ဤသို့သော်လည်းကောင်း။
(အယံ၊ သည်။)
အရိယော၊ အရိယာတည်း။
ဣတိ ဝါ၊ သော်လည်းကောင်း။
ယေန ကေနစိ၊ အမှတ်မထား တစ်ပါးပါးသော။
အာကာရေန၊ အခြင်းအရာဖြင့်။
တမတ္ထံ၊ ထိုအနက်အဓိပ္ပာယ်ကို။
သစေ ဇာနာတိ၊ အံ့။
(ဧဝံ သတိ)။
ပါစိတ္တိယံ (ဟောတိ)။
နော စေ ဇာနာတိ၊ အံ့။
ဒုက္ကဋံ (ဟောတိ)။
ပန၊ ကား။
ပရိယာယေန၊ ပရိယာယ်အားဖြင့်။
ပရိယာယေန ။ ။[ယော တေ ဝိဟာရေ, ဝသတိ, သော ဘိက္ခု ပဌမံ ဈာနံ သမာပဇ္ဇတိ- သင်ဒကာရဲ့ ကျောင်းနေရဟန်းသည် ပဌမဈာန် ရ၏၊ ဣတိ အာဒိနာ အညာပဒေသေန၊] မိမိကိုယ်ကိုပင် အခြားသူကဲ့သို့ (အခြားသူအနေအားဖြင့်) ညွှန်ပြ၍ ပြောခြင်းကို ပရိယာယ်ဖြင့် ပြောခြင်းဟု ဆိုသည်။
(အခြားသူကိုကဲ့သို့ ညွှန်ပြသဖြင့်။)
အာရောစိတံ၊ ပြောအပ်သော ဈာန်အစရှိသော တရားကို။
ဇာနာတု ဝါ၊ သိမူလည်း သိပစေ။
မာ (ဇာနာတု) ဝါ၊ မသိမူလည်း မသိပစေ။
ဒုက္ကဋမေဝ၊ သည်သာ။
(ဟောတိ)။
တထာရူပေ၊ ထို့သို့ ပြောထိုက်သောသဘောရှိသော။
ကာရဏေ၊ အကြောင်းသည်။
တထာရူပေ ကာရဏေ ။ ။ပရိနိဗ္ဗာန်စံခါနီးဖြစ်စေ, မစံမီ အကြား၌ဖြစ်စေ တရားထူးရ-မရကို အတင်းမေးခြင်းဟူသောအကြောင်း, ဈာယီ အရိယာမှန်း မသိ၍ စွပ်စွဲသော ရဟန်းအား အပြစ်မဖြစ်စေလိုခြင်းဟူသောအကြောင်း, အထက်ပုဂ္ဂိုလ်က "တရားထူး ရပြီး ပြီလား"ဟု မေးခြင်းဟူသောအကြောင်း, ဤပုဂ္ဂိုလ်သည် တရားအလုပ်ကို အားထုတ်နေသူတည်းဟု အများသိ ဖြစ်၍ အားထုတ်မှု၏ အချီးနှီး မဖြစ်ကြောင်း ကြားရလျှင် ရွှင်လန်းစေလို-အတုလိုက်၍ အားထုတ်စေလိုခြင်း စသော ကောင်းသော အကြောင်းများတည်း။
သတိ၊ ရှိလတ်သော်။
ဥပသမ္ပန္နဿ၊ ရဟန်းအား။
အာရောစယတော၊ ပြောသော ရဟန်း၏လည်းကောင်း။
အာဒိကမ္မကဿ၊ အစဆုံး လွန်ကျူးမှု၌ယှဉ်သော ရဟန်း၏လည်းကောင်း။
အနာပတ္တိ (ဟောတိ)။
ပန၊ ဆက်။
ယသ္မာ၊ ကြောင့်။
ယသ္မာ ပန ။ ။အဘယ့်ကြောင့် ဤသိက္ခာပုဒ်၌ ဥမ္မတ္တက စသည်ကို မယူရသနည်း-ဟု မေးဖွယ်ရှိ၍ "ယသ္မာ ပန" စသည် မိန့်၊ အရိယာဖြစ်လျှင် မရူးနိုင်၊ ဈာန်ရသူမှာလည်း ရူးလျှင် ဈာန်လျှော၏၊ ထို့ကြောင့် "ဘူတ-ထင်ရှားရှိ" မဖြစ်နိုင်တော့၍ ဥမ္မတ္တက စသူများကို မယူရ- ဟူလို၊ အာဒိဖြင့် ခိတ္တစိတ္တ- ဝေဒနာဋ္ဋတို့ကို ယူ။
အရိယာနံ၊ ယာပုဂ္ဂိုလ်တို့၏။
ဥမ္မတ္တကာဒိဘာဝေါ၊ သူရူးအစရှိသည်တို့၏အဖြစ်သည်။
နတ္ထိ၊ မရှိ။
ဈာနလာဘိနော၊ ဈာန်ရခြင်းရှိသူတို့သည်။
တသ္မိံ၊ ထိုဥမ္မတ္တကစသူတို့၏ အဖြစ်သည်။
သတိ၊ ဖြစ်လတ်သော်။
ဈာနာ၊ ဈာန်မှ။
ပရိဟာယန္တိ၊ ယုတ်လျော့ကုန်၏။
တသ္မာ၊ ကြောင့်။
(ထိုသို့ အရိယာပုဂ္ဂိုလ်တို့၏ ဥမ္မတ္တက စသည်မရှိခြင်း, ဈာန်ရပြီးပုဂ္ဂိုလ်တို့၏ ဥမ္မတ္တက စသည်ဖြစ်လတ်သော် ဈာန်မှ ယုတ်လျော့သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။)
တေ၊ ထိုဥမ္မတ္တက စသူတို့ကို။
ဣဓ၊ ဤသိက္ခာပုဒ်၌။
န ဂဟိတာ၊ မယူအပ်ကုန်။
ဥတ္တရိမနုဿဓမ္မဿ၊ ဓမ္မ၏။
ဘူတကာ၊ ထင်ရှားရှိသည်၏ အဖြစ် လည်းကောင်း။
အနုပသမ္ပန္နဿ၊ အား။
အာရောစနံ၊ ခြင်းလည်းကောင်း။
တင်္ခဏဝိဇာနနာ၊ ထိုပြောရာခဏ၌ သိခြင်းလည်းကောင်း။
အနညာပဒေသော၊ အခြားသူ ကိုကဲ့သို့ မညွှန်ပြခြင်းလည်းကောင်း။
ပေ။
ကိရိယံ၊ မပြုထိုက်သော ပြောဆိုမှုကို ပြုခြင်းရှိသော သိက္ခာပုဒ်တည်း။
ပေ။ ကုသလာဗျာကတစိတ္တေဟိ၊ တို့ဖြင့်။
ဒွိစိတ္တံ။ သုခမဇ္ဈတ္တဝေဒနာဟိ၊ သုခဝေဒနာ, ဉပေက္ခာဝေဒနာတို့ဖြင့်။
ပေ။