ဆဋ္ဌေ၊ ၌။
အမူလကေနာတိ၊ ကား။
ဒိဋ္ဌာဒိမူလဝိရဟိတေန၊ မြင်ခြင်းအစရှိသော အကြောင်းရင်းမှကင်းသော။
(သံဃာဒိသေသေန၌စပ်။)
အနုဒ္ဓံသေယျာတိ၊ ကား။
စောဒေယျ ဝါ၊ ကိုယ်တိုင်မူလည်း စောဒနာအံ့။
စောဒါပေယျဝါ၊ သူတစ်ပါးကိုမူလည်း စောဒနာစေအံ့။
ပါစိတ္တိယန္တိ၊ ကား။
စုဒိတကော၊ စောဒနာအပ်သောပုဂ္ဂိုလ်သည်။
တင်္ခဏညေဝ၊ ထိုစောဒနာရာ ခဏ၌ပင်။
မံ၊ ငါ့ကို။
စောဒေတိ၊ စောဒနာ၏။
ဣတိ၊ သို့။
သစေ ဇာနာတိ၊ အံ့။
(ဧဝံသတိ)။
စောဒကဿ၊ စောဒနာသောရဟန်း၏။
ပါစိတ္တိယံ။
(ဣဒံ သိက္ခာပဒံ)။
ပေ။
အမူလကေန၊ အကြောင်းရင်းမရှိသော။
ဝါ၊ အခြေအမြစ်မရှိသော။
သံဃာဒိသေသေန၊ ဖြင့်။
အနုဒ္ဓံသနဝတ္ထုသ္မိံ၊ စွပ်စွဲခြင်းဟူသောအကြောင်းကြောင့်။
ပေ။
တိကပါစိတ္တိယံ၊ တည်း။
အာစာရဝိပတ္တိယာ ဝါ၊ အာစာရဝိပတ္တိဖြင့်သော်လည်းကောင်း။
(အောက်အာပတ် ၅ပုံဖြင့်။)
ဒိဋ္ဌိဝိပတ္တိယာ ဝါ၊ ဒိဋ္ဌိဝိပတ္တိဖြင့်သော်လည်းကောင်း။
(အရိဋ္ဌသိက္ခာပုဒ်လာအာပတ်ဖြင့်)။
အနုဒ္ဓံသနေ၊ ကြောင့်။
ဒုက္ကဋံ။
အနုပသမ္ပန္နေ၊ ၌။
ဝါ၊ လူ, သာမဏေကို စွပ်စွဲရာ၌။
တိကဒုက္ကဋံ။
တထာသညိဿ၊ ထိုသို့ အမှတ်ရှိသည်ဖြစ်၍။
[သံဃာဒိသေသ်အာပတ်သင့်သူဟု အမှတ်ရှိ၍။]
(စောဒေန္တဿ၊ ၏လည်းကောင်း။)
ဥမ္မတ္တကာဒီနံ၊ န်၍။
(စောဒေန္တာနံစ၊ တို့၏လည်းကောင်း။)
အနာပတ္တိ။
ဥပသမ္ပန္နတာ၊ လည်းကောင်း။
သံဃာဒိသေသဿ၊ ၏။
အမူလကတာ၊ အကြောင်းရင်း မရှိသည်၏အဖြစ်လည်းကောင်း။
အနုဒ္ဓံသနာ၊ စွပ်စွဲခြင်းလည်းကောင်း။
တင်္ခဏဝိဇာနနာ၊ ထိုစွပ်စွဲရာခဏ၌သိခြင်းလည်းကောင်း။
ပေ။
ဣတိ၊ တည်း။