စတုတ္ထေ၊ ၌။
သံဃာဒိသေသံ၊ သံဃာဒိသေသ်အာပတ်ကို။
ဒုဋ္ဌုလ္လန္တိ၊ ဟူ၍။
အဓိပ္ပေတံ၊ ၏။
တံ၊ ထိုဒုဋ္ဌုလ္လအာပတ်ကို။
ယေနကေနစိ၊ အမှတ်မထား တစ်ပါးပါးသော။
ဥပါယေန၊ အကြောင်းဖြင့်။
ဉ တွာ၊ သိ၍။
ပဋိစ္ဆာဒေန္တဿ၊ ဖုံးထားသောရဟန်း၏။
ပါစိတ္တိယံ (ဟောတိ)။အဓိပ္ပေတံ ။ ။ဤသိက္ခာပုဒ်၏ ပဒဘာဇနီ၌ ဒုဋ္ဌုလ္လအရတွင် ပါရာဇိက ပါနေသော်လည်း အတ္ထုဒ္ဓါရအဖြစ်ဖြင့် ဟောတော်မူခြင်း ဖြစ်သည်၊ ယူရမည့် ဒုဋ္ဌုလ္လအာပတ်မှာ သံဃာဒိသေသ် သာတည်း၊ ဘာ့ကြောင့်နည်း၊ "ဘိက္ခုဿ+ဒုဋ္ဌုလ္လံ" ဟု သိက္ခာပုဒ်၌ ဟောတော်မူခြင်းကြောင့် ပါရာဇိကအာပတ် သင့်ပြီးသူမှာ ဘိက္ခုမဟုတ်တော့ရကား ပါရာဇိကအာပတ်သည် ဘိက္ခု၏ ဒုဋ္ဌုလ္လ မဖြစ်နိုင်သောကြောင့်တည်း။
ယေန၊ ပေ၊ ဥပါယေန ။ ။ကိုယ်တိုင်မြင်၍သိခြင်း, အခြားသူတို့က ပြော၍သိခြင်း, အာပတ်သင့်သူကိုယ်တိုင်က ပြော၍သိခြင်းဟု သိကြောင်းအမျိုးမျိုးရှိရာဝယ်" မည်သည့်အကြောင်းဖြင့် သိသိ"ဟူလို။ [ထို့နောက် ပါဌ်လျှောက်အဓိပ္ပာယ်ကို ပါတိမောက်ဘာသာဋီကာ၌ ပြထားပြီ။]
ယေန၊ ပေ၊ ဥပါယေန ။ ။ကိုယ်တိုင်မြင်၍သိခြင်း, အခြားသူတို့က ပြော၍သိခြင်း, အာပတ်သင့်သူကိုယ်တိုင်က ပြော၍သိခြင်းဟု သိကြောင်းအမျိုးမျိုးရှိရာဝယ်" မည်သည့်အကြောင်းဖြင့် သိသိ"ဟူလို။ [ထို့နောက် ပါဌ်လျှောက်အဓိပ္ပာယ်ကို ပါတိမောက်ဘာသာဋီကာ၌ ပြထားပြီ။]
ဒါနိ၊ ၌။
နံ၊ ထိုဒုဋ္ဌုလ္လအာပတ်ကို။
ကဿစိ၊ သော။
ဘိက္ခုနော၊ အား။
န အာရောစေဿာမိ၊ မပြောတော့အံ့။
ဣတိ၊ ဤသို့ ကြံပြီး၍။
ဓုရံ၊ တာဝန်ကို။
နိက္ခိပိတွာ၊ ချပြီး၍။
ပစ္ဆာ၊ မှ။
သစေပိ အာရောစေတိ၊ အကယ်၍မူလည်း ပြောစေဦးတော့။
(ဧဝံသတိပိ၊ ဤသို့ပင် ပြောပါသော်လည်း။)
ပါစိတ္တိယံ၊ သို့။
အာပဇ္ဇိတွာဝ၊ ရောက်ပြီး၍သာ။
(ရောက်ပြီးမှသာ)။
အာရောစေဿတိ၊ ပြောလတ္တံ့။
ပန၊ ဆက်။
ဧဝံ၊ သို့။
ဓုရံ၊ ကို။
နိက္ခိပိတွာ၊ ၍။
ပဋိစ္ဆာဒနတ္ထမေဝ၊ ဖုံးထားခြင်းအကျိုးငှာပင်။
အညဿ၊ အခြားရဟန်းအား။
သစေ အာရောစေတိ၊ အကယ်၍ ပြောအံ့။
သောပိ၊ ထိုအခြားရဟန်းသည်လည်း။
အညဿ၊ အခြားရဟန်းအား။
သစေ အာရောစေတိ၊ အံ့။
ဧတေနုပါယေန၊ ဤနည်းဖြင့်။
ယာဝ၊ လောက်။
ကောဋိ၊ အစွန်းအပိုင်းအခြားသည်။
န ဆိဇ္ဇတိ၊ မပြတ်သေး။
တာဝ၊ ထိုအစွန်းအပိုင်းအခြား မပြတ်သေးသမျှ။
သမဏသတမ္ပိ၊ ရဟန်းတစ်ရာသည်လည်း။
အာပဇ္ဇတိယေဝ၊ အာပတ်သို့ ရောက်သည်သာ။
ဝါ၊ အာပတ်သင့်သည်သာ။
ပန၊ ကား။
ကထံ၊ အဘယ်နည်းဖြင့်။
ကောဋိ၊ အစွန်းအစသည်။
ဆိဇ္ဇတိ၊ နည်း။
ဟိ၊ အဖြေကား။
အာပန္နော၊ အာပတ်သင့်သော ရဟန်းသည်။
ဧကဿ၊ တစ်ပါးသော ရဟန်းအား။
သစေ အာရောစေတိ၊ အံ့။
သောပိ၊ ထိုတစ်ပါးသော ရဟန်းသည်လည်း။
အညဿ၊ အခြားရဟန်းအား။
သစေအာရောစေတိ၊ အံ့။
သောပိ၊ ထိုတတိယရဟန်းသည်လည်း။
နိဝတ္တိတွာ၊ ပြန်နစ်စေ၍။
ယေန၊ အကြင် ဒုတိယရဟန်းသည်။
အဿ၊ ထိုမိမိအား။
အာရောစိတံ၊ ပြောအပ်ပြီ။
တဿေဝ၊ ထိုဒုတိယရဟန်းအားပင်။
သစေ အာရောစေတိ၊ အံ့။
ဧဝံ၊ ဤနည်းအားဖြင့်။
တတိယေန ပုဂ္ဂလေန၊ သည်။
ဒုတိယဿ၊ ဒုတိယပုဂ္ဂိုလ်အား။
အာရောစိတေ၊ ပြန်၍ ပြောအပ်သော်။
ကောဋိ၊ အစွန်းအပိုင်းအခြားသည်။
ဆိန္နာ၊ ပြတ်သည်။
ဟောတိ.
(ဣဒံ သိက္ခာပဒံ)။
ပေ။
အညတရံ၊ မထင်မရှား တစ်ပါးပါးသော။
ပေ။
ဒုဋ္ဌုလ္လာပတ္တိ ပဋိစ္ဆာဒနဝတ္ထုသ္မိံ၊ ဒုဋ္ဌုလ္လအာပတ်ကို ဖုံးထားခြင်းဟူသော အကြောင်းကြောင့်။
ပညတ္တံ၊ ပြီ။
ပေ။
ဒုဋ္ဌုလ္လာယ၊ သော။
အာပတ္တိယာ၊ ၌။
အာဒိပဒေ၊ အစပုဒ်၌။
ပါစိတ္တိယံ (ဟောတိ)။
["ဒုဋ္ဌုလ္လာပတ္တိသညီ, ဝေမတိကော, အဒုဋ္ဌုလ္လာပတ္တိသညီ" ဟု ၃ပုဒ် ရှိသည်တွင် ပဌမဖြစ်သော ဒုဋ္ဌုလ္လာပတ္တိသညီကို "အာဒိပဒ" ဟုဆိုသည်၊ တိကဒုက္ကဋံ၌လည်း ထို ၃ မျိုး သညာကွဲသောကြောင့် ဒုက္ကဋ် ၃ မျိုးဖြစ်သည်။]
ဣတရေသု၊ အခြားကုန်သော။
ဒွီသု၊ ၂ပုဒ်တို့၌။
ဒုက္ကဋံ (ဟောတိ)။
အဒုဋ္ဌုလ္လာယ၊ အဒုဋ္ဌုလ္လဖြစ်သော။
(အာပတ္တိယာ၊ ၌။
ပဋိစ္ဆာဒေန္တဿ၊ ၏။)
တိကဒုက္ကဋံ (ဟောတိ)။
အနုပသမ္ပန္နဿ၊ ၏။
ဒုဋ္ဌုလ္လေဝါ၊ ရုန့်ရင်းသည်မူလည်းဖြစ်သော။
အဒုဋ္ဌုလ္လေဝါ၊ မရုန့်ရင်းသည်မူလည်းဖြစ်သော။
အဇ္ဈာစာရေ၊ လွန်ကျူးမှု၌။
(ပဋိစ္ဆာဒေန္တဿ) ဒုက္ကဋမေဝ၊ သည်သာ။
(ဟောတိ)။
[အနုပသမ္ပန္န၏ ဒုဋ္ဌုလ္လ, အဇ္ဈာစာရကို မုသာဝါဒဂ် ဒုဋ္ဌုလ္လရောစန သိက္ခာပုဒ်၌ ပြခဲ့ပြီ။]
သံဃဿ၊ ၏။
ဘဏ္ဍနာဒီနိ၊ ခိုက်ရန် အစရှိသည်တို့သည်။
ဘဝိဿန္တိ၊ ကုန်လတ္တံ့။
ဣတိဝါ၊ ဤသို့တွေး၍သော်လည်းကောင်း။
အယံ၊ ဤအာပတ်သင့်သော ရဟန်းသည်။
ကက္ခဠော၊ ခက်ထန်၏။
ဖရုသော၊ ကြမ်းတမ်း၏။
ဇီဝိတန္တရာယံ ဝါ၊ ငါ့အသက်၏ အန္တရာယ်ကိုသော်လည်းကောင်း။
ဗြဟ္မစရိယန္တရာယံ ဝါ၊ ငါ့ဗြဟ္မစရိယ၏ အန္တရာယ်ကိုသော်လည်းကောင်း။
ကရိဿတိ၊ လတ္တံ့။
ဣတိဝါ၊ ဤသို့တွေး၍သော်လည်းကောင်း။
အနာရောစေန္တဿ၊ မပြောသော ရဟန်း၏လည်းကောင်း။
ပတိရူပံ၊ ပြောခြင်းငှာ လျောက်ပတ်သော။
ဘိက္ခုံ၊ ကို။
အပဿတော၊ မမြင်သည်ဖြစ်၍။
အနာရောစေန္တဿ၊ ၏လည်းကောင်း။
နဆာဒေတုကာမဿ၊ မဖုံးထားလိုသည်ဖြစ်၍။
အနာရောစေန္တဿ၊ ၏လည်းကောင်း။
သကေန ကမ္မေန၊ မိမိအမှုဖြင့်။
ပညာယိဿတိ၊ ထင်ရှားလတ္တံ့။
ဣတိ၊ ဤသို့ကြံ၍။
(မြန်မာလို "သူ့ထိုက်နှင့်သူ့ကံ ဖြစ်လိမ့်မည်" ဟု ပြောကြသော စကားမျိုးတည်း။)
အနာရောစေန္တဿ၊ ၏လည်းကောင်း။
ဥမ္မတ္တကာဒီနံ၊ ဥမ္မတ္တက အစရှိသည်ဖြစ်ကုန်၍။
(အနာရောစေန္တနံစ၊ တို့၏လည်းကောင်း။)
အနာပတ္တိ (ဟောတိ)။
ဥပသမ္ပန္နဿ၊ ရဟန်း၏။
ဒုဋ္ဌုလ္လာပတ္တိဇာနနံ၊ ဒုဋ္ဌုလ္လအာပတ်ကို သိခြင်းလည်းကောင်း။
ပဋိစ္ဆာဒေတုကာမတာယ၊ ဖုံးထားလိုသည်၏အဖြစ်ကြောင့်။
နာရောစေဿာမိ၊ အံ့။
ဣတိ၊ ဤသို့ကြံ၍။
ဓုရနိက္ခေပေါ၊ ဝန်ချခြင်းလည်းကောင်း။
[ပြောဖို့ရန် တာဝန်ကို မပြောတော့အံ့ဟု ချထားခြင်း။)
ဣတိ၊ သို့။
ပေ။
ဣတိ၊ တည်း။