သုရာပါနဝဂ္ဂဿ၊ ၏။
ပဌမေ၊ ၌။
သုရာမေရယပါနေတိဧတ္ထ၊ ၌။
ပိဋ္ဌာဒီိဟိ၊ မုန့်မှုန့် အစရှိသည်တို့ဖြင့်။
ကတံ၊ ပြုအပ်သော။
မဇ္ဇံ၊ သေရည်သည်။
သုရာ၊ သုရာမည်၏။
ပုပ္ဖာဒီဟိ၊ ပန်းပွင့် အစရှိသည်တို့ဖြင့်။
ကတော၊ သော။
အာသဝေါ၊ အရက်သည်။
မေရယံ၊ မေရယ မည်၏။
တဒုဘယံပိ၊ ထိုသေရည် အရက် ၂မျိုးလုံးကိုလည်း။
ဗီဇတော၊ မျိုးမှ။
ပဋ္ဌာယ၊ စ၍။
ကုသဂ္ဂေနာပိ၊ သမန်းမြက်ဖျားဖြင့်လည်း။
ပိဝတော၊ သောက်သောရဟန်း၏။
ပယောဂေ ပယောဂေ၊ ၌။
ပါစိတ္တိယံ။ပိဋ္ဌာဒိပုပ္ဖာဒိ ။ ။အာဒိဖြင့် ယူရသော ပူပ, ဩဒန, ကိဏ္ဏ, သမ္ဘာရတို့ကိုလည်းကောင်း, ဖလ, မဓု, ဂုဠု, သမ္ဘာရတို့ကိုလည်းကောင်း ပါတိမောက်ဘာသာဋီကာ၌ ပြထားပြီ။
သေရည် အရက်အထူး ။ ။ဧတ္ထ စ သုရာယ- မေရာယဿ စ သမာနေပိ သမ္ဘာရသံယောဂေ (သမ္ဘာရသံယုတ္တ၌ သုရာနှင့် မေရယတို့ သမ္ဘာရ ရောစပ်ပုံချင်း တူနေသော်လည်း) မဒ္ဒိတွာ ကတွာ သုရာ-ရေဖြင့် နယ်၍ (ဖျော်၍) ပြုအပ်သော အရည်သည် သုရာ မည်၏၊ စိရပါရိဝါသိယမတ္တေန မေရယံ- ကြာမြင့်စွာ ထုံ၍ စိမ်ထားအပ်ကာမျှဖြင့် အရက်မည်၏၊ ဣတိ တေသံ နာနာကရဏံ ဒဋ္ဌဗ္ဗံ။
ဗီဇတော ပဋ္ဌာယ ။ ။သေရည် အရက် မဖြစ်သေးသော်လည်း သေရည်ဖြစ်အောင် ဆန်မှုန့် စသည်ကို သင့်လျော်သော ရေဖြင့် နယ်၍ လုပ်ထားလျှင်လည်းကောင်း, အရက်ဖြစ်အောင် သစ်မည်ဇည်ပွင့် စသည်ကို စိမ်ထားလျှင်လည်းကောင်း သေရည် အရက်တို့၏ မျိုးဖြစ်ပြီ၊ ထိုမျိုးမှ စ၍ မသောက်ကောင်း-ဟူလို။
သေရည် အရက်အထူး ။ ။ဧတ္ထ စ သုရာယ- မေရာယဿ စ သမာနေပိ သမ္ဘာရသံယောဂေ (သမ္ဘာရသံယုတ္တ၌ သုရာနှင့် မေရယတို့ သမ္ဘာရ ရောစပ်ပုံချင်း တူနေသော်လည်း) မဒ္ဒိတွာ ကတွာ သုရာ-ရေဖြင့် နယ်၍ (ဖျော်၍) ပြုအပ်သော အရည်သည် သုရာ မည်၏၊ စိရပါရိဝါသိယမတ္တေန မေရယံ- ကြာမြင့်စွာ ထုံ၍ စိမ်ထားအပ်ကာမျှဖြင့် အရက်မည်၏၊ ဣတိ တေသံ နာနာကရဏံ ဒဋ္ဌဗ္ဗံ။
ဗီဇတော ပဋ္ဌာယ ။ ။သေရည် အရက် မဖြစ်သေးသော်လည်း သေရည်ဖြစ်အောင် ဆန်မှုန့် စသည်ကို သင့်လျော်သော ရေဖြင့် နယ်၍ လုပ်ထားလျှင်လည်းကောင်း, အရက်ဖြစ်အောင် သစ်မည်ဇည်ပွင့် စသည်ကို စိမ်ထားလျှင်လည်းကောင်း သေရည် အရက်တို့၏ မျိုးဖြစ်ပြီ၊ ထိုမျိုးမှ စ၍ မသောက်ကောင်း-ဟူလို။
(ဣဒံ သိက္ခာပဒံ၊ ကို။)
ပေ။
မဇ္ဇံ၊ သေရည်ကို။
ပိဝနဝတ္ထုသ္မိံ၊ ကြောင့်။
ပေ။
တိကပါစိတ္တိယံ။
အမဇ္ဇေ၊ သေရည် အရက် မဟုတ်သော ဝတ္ထု၌။
မဇ္ဇသညိဿ၊ သေရည်အရက်ဟု အမှတ်ရှိသည် ဖြစ်၍သော်လည်းကောင်း။
ဝေမတိကဿဝါ၊ သော်လည်းကောင်း။
(ပိဝတော၊ သောက်သောရဟန်း၏။)
ဒုက္ကဋံ။
အမဇ္ဇသညိဿ၊ သေရည် အရက် မဟုတ်ဟု အမှတ်ရှိသည်ဖြစ်၍။
(ပိဝတော၊ ၏လည်းကောင်း။
အနာပတ္တိ၌စပ်။)
အမဇ္ဇံ၊ သေရည် အရက် မဟုတ်သော။
မဇ္ဇဝဏ္ဏဂန္ဓရသံ၊ သေရည် အရက်၏ အဆင်း အနံ့ အရသာရှိသော။
လောဏသောဝီကရံ ဝါ၊ လောဏသောဝီရက ဆေးရည်ကိုသော်လည်းကောင်း။
သုတ္တံ ဝါ၊ သုတ္တမည်သော အဖျော်ကိုသော်လည်းကောင်း။
ပိဝတော၊ ၏လည်းကောင်း။
ဝါသဂ္ဂါဟာပဏတ္ထံ၊ ထုံအပ်သော အနံ့ကို ယူစေခြင်းအကျိုးငှာ။မှတ်ချက် ။ ။"ဗီဇတော ပဋ္ဌာယ"ကို "သမ္ဘာရေ ပဋိယာဒေတွာ စာဋိယံ ပက္ခိတ္တကာလတောစေဝ- ဆိုင်ရာ အဆောက်အဦးတို့ကို စီမံ၍ အိုး၌ ထည့်ရာအခါမှလည်းကောင်း, တာလနာဠိကေရာဒီနံ ပုပ္ဖရသဿ အဘိနဝကာလတောစ- ထန်းရည် အုန်းရည် စသည်နှင့် ပန်းပွင့်ရည်၏ အသစ်ကာလမှလည်းကောင်း" ဟု ဋီကာဖွင့်သောကြောင့် တချို့က "ထန်းရည် အုန်းရည်ကို မသောက်အပ်" ဟု ယူဆကြ၏၊ သို့သော် ထိုထန်းရည်စသည်မှာ အခြားအဆောက်အဦးနှင့် ရောဖွယ်မလို၊ သေရည်လုပ်ရာ၌ ထန်းပင်ပေါ်မှာပင် နဂိုက ထန်းရည်ခါး လုပ်နေကျအိုးကို တင်၍ ထန်းရည်ခံကြ၏၊ ထိုအိုး၌ကျသော ပင်ကျရည်သည် အသစ်ဖြစ်သော်လည်း မအပ်သည်ကို ရည်ရွယ်၍ "အဘိနဝကာလတော" ဟု ဆိုပါသည်၊ သေရည်အရက်လုပ်ဖို့ မဟုတ်သောထန်းရည်စသည်ကို "အဘိနဝကာလတော" ဟု မဆို။ ["အုန်းရည်" ဟူရာ၌လည်း အုန်းသီးအတွင်းက အရည်ကို မဆိုလို၊ အုန်းပင်မှ ထန်းရည်ခံသလို ခံ၍ရသော အရည်ကို ဆိုလိုဟန်တူသည်၊ ပေရည် ဓနိရည်များ၌လည်း နည်းတူ။]
မဇ္ဇံ ။ ။"မဒ- ဥမ္မာဒေ (ယစ်မူး ရူးသွပ်ခြင်း၌)" ဟု ဓာတ်ကျမ်းရှိ၏၊ ထို့ကြောင့် သောက်သူကို အရူးကဲ့သို့ ယစ်မူးအောင် ပြုတတ်သော သုရာ-အာသဝ ၂ မျိုးလုံးကိုပင် မဇ္ဇသဒ္ဒါက ဟောနိုင်၏၊ ["မဇ္ဇံ သုရာ, အာသဝေါ မေရယံ" ဟုဆိုခဲ့ရာ၌ကား အရက်ကို "အာသဝ" ဟု သီးခြားဆိုလတ္တံ့ဖြစ်၍ မဇ္ဇသဒ္ဒါက သေရည်ကိုသာလျှင် ဟောခဲ့သည်။]
အမဇ္ဇသညိဿ ။ ။သေရည် အရက်ကို "သေရည် အရက်မဟုတ်" ဟုထင်၍ သောက်သော ရဟန်းလည်း ပါစိတ်အာပတ်ပင်တည်း၊ ဘာ့ကြောင့်နည်း- အစိတ္တကသိက္ခာပုဒ်ဖြစ်သောကြောင့်တည်း၊ ထို့ကြောင့် "အမဇ္ဇေ" ပုဒ်ကို လိုက်စေရသည်။
လောဏ၊ ပေ၊ သုတ္တံ ။ ။လောဏသောဝီရကံတိ ဧဝံ နာမကံ ပါနံ၊ သုတ္တံတိပိ ဧဝမေဝ- လောဏသောဝီရကဟူသည် ဤအတိုင်း နာမည်ရှိသော အဖျော်တစ်မျိုး(ဆေးရည်တစ်မျိုး) သုတ္တဟူသည်လည်း ဤအတိုင်း နာမည်ရှိသော အဖျော်တစ်မျိုးပင်တည်း၊ (ပါစိတျာဒိယောဇနာ)၊ ဣမေ ဒွေ အနေကေဟိ ဘေသဇ္ဇေဟိ အဘိသင်္ခတာ အာသဝဝိသေသာ- ဤ၂ မျိုးတို့သည် ဆေးများစွာတို့ဖြင့် စီရင်အပ်သော စိမ်ရည်အထူးတို့တည်း။ (ဋီကာ)။ [တတိယ ပါရာဇိက အဋ္ဌကထာအဆုံးမှာ လောဏသောဝီရကစိမ်နည်း ပါသည်။] ဤသကံ၊ ဇဉ့်ငယ်။ မဇ္ဇံ၊ ကို။ ပက္ခိပိတွာ၊ ထည့်၍။ သူပါဒီနိ၊ ဟင်းရည် အစရှိသည်တို့ကို။ (အာဒိဖြင့် ဗျဉ္ဇနကို ယူ။) ပစန္တိ၊ ကုန်၏။ တေသု သူပသမ္ပာကာဒီသု၊ ထိုဟင်းကို ကောင်းအောင်ချက်ခြင်းအစရှိသည်တို့၌။ (ပိဝတော၊ ၏လည်းကောင်း။) အာမလကရသာဒီဟိ၊ သျှိသျှားသီးရည်အစရှိသည်တို့ဖြင့်။ အမဇ္ဇံ၊ သေရည် သေရက်မဟုတ်သော။ မဇ္ဇသဒိသံ၊ သေအရက်နှင့်တူသော။ အရိဋ္ဌံ၊ အရဋ္ဌဆေးရည်ကို။ ကရောန္တိ၊ ကုန်၏။ [သျှိသျှားသီးရည်စသည်တို့ဖြင့် အရိဋ္ဌဆေးရည် စိမ်ရသောကြောင့် မဇ္ဇနှင့် အဆင်း အနံ့ အရသာ တူသော်လည်း မမူးယစ်စေတတ်သဖြင့် မဇ္ဇမဟုတ်သော အရိဋ္ဌဆေးရည်တစ်မျိုးတည်း။] တံ၊ ထိုအရိဋ္ဌဆေးရည်ကို။ ပိဝတော၊ ၏လည်းကောင်း။ ပေ။ အနာပတ္တိ။
မဇ္ဇံ ။ ။"မဒ- ဥမ္မာဒေ (ယစ်မူး ရူးသွပ်ခြင်း၌)" ဟု ဓာတ်ကျမ်းရှိ၏၊ ထို့ကြောင့် သောက်သူကို အရူးကဲ့သို့ ယစ်မူးအောင် ပြုတတ်သော သုရာ-အာသဝ ၂ မျိုးလုံးကိုပင် မဇ္ဇသဒ္ဒါက ဟောနိုင်၏၊ ["မဇ္ဇံ သုရာ, အာသဝေါ မေရယံ" ဟုဆိုခဲ့ရာ၌ကား အရက်ကို "အာသဝ" ဟု သီးခြားဆိုလတ္တံ့ဖြစ်၍ မဇ္ဇသဒ္ဒါက သေရည်ကိုသာလျှင် ဟောခဲ့သည်။]
အမဇ္ဇသညိဿ ။ ။သေရည် အရက်ကို "သေရည် အရက်မဟုတ်" ဟုထင်၍ သောက်သော ရဟန်းလည်း ပါစိတ်အာပတ်ပင်တည်း၊ ဘာ့ကြောင့်နည်း- အစိတ္တကသိက္ခာပုဒ်ဖြစ်သောကြောင့်တည်း၊ ထို့ကြောင့် "အမဇ္ဇေ" ပုဒ်ကို လိုက်စေရသည်။
လောဏ၊ ပေ၊ သုတ္တံ ။ ။လောဏသောဝီရကံတိ ဧဝံ နာမကံ ပါနံ၊ သုတ္တံတိပိ ဧဝမေဝ- လောဏသောဝီရကဟူသည် ဤအတိုင်း နာမည်ရှိသော အဖျော်တစ်မျိုး(ဆေးရည်တစ်မျိုး) သုတ္တဟူသည်လည်း ဤအတိုင်း နာမည်ရှိသော အဖျော်တစ်မျိုးပင်တည်း၊ (ပါစိတျာဒိယောဇနာ)၊ ဣမေ ဒွေ အနေကေဟိ ဘေသဇ္ဇေဟိ အဘိသင်္ခတာ အာသဝဝိသေသာ- ဤ၂ မျိုးတို့သည် ဆေးများစွာတို့ဖြင့် စီရင်အပ်သော စိမ်ရည်အထူးတို့တည်း။ (ဋီကာ)။ [တတိယ ပါရာဇိက အဋ္ဌကထာအဆုံးမှာ လောဏသောဝီရကစိမ်နည်း ပါသည်။] ဤသကံ၊ ဇဉ့်ငယ်။ မဇ္ဇံ၊ ကို။ ပက္ခိပိတွာ၊ ထည့်၍။ သူပါဒီနိ၊ ဟင်းရည် အစရှိသည်တို့ကို။ (အာဒိဖြင့် ဗျဉ္ဇနကို ယူ။) ပစန္တိ၊ ကုန်၏။ တေသု သူပသမ္ပာကာဒီသု၊ ထိုဟင်းကို ကောင်းအောင်ချက်ခြင်းအစရှိသည်တို့၌။ (ပိဝတော၊ ၏လည်းကောင်း။) အာမလကရသာဒီဟိ၊ သျှိသျှားသီးရည်အစရှိသည်တို့ဖြင့်။ အမဇ္ဇံ၊ သေရည် သေရက်မဟုတ်သော။ မဇ္ဇသဒိသံ၊ သေအရက်နှင့်တူသော။ အရိဋ္ဌံ၊ အရဋ္ဌဆေးရည်ကို။ ကရောန္တိ၊ ကုန်၏။ [သျှိသျှားသီးရည်စသည်တို့ဖြင့် အရိဋ္ဌဆေးရည် စိမ်ရသောကြောင့် မဇ္ဇနှင့် အဆင်း အနံ့ အရသာ တူသော်လည်း မမူးယစ်စေတတ်သဖြင့် မဇ္ဇမဟုတ်သော အရိဋ္ဌဆေးရည်တစ်မျိုးတည်း။] တံ၊ ထိုအရိဋ္ဌဆေးရည်ကို။ ပိဝတော၊ ၏လည်းကောင်း။ ပေ။ အနာပတ္တိ။
မဇ္ဇဘာဝေါ၊ သေရည် အရက်၏ အဖြစ်လည်းကောင်း။
တဿ၊ ထိုသေရည် အရက်ကို။
ပါနဉ္စ၊ သောက်ခြင်းလည်းကောင်း။
ပေ။
ဧဠကလောမသဒိသာနိ၊ န်၏။
ပန၊ အထူးကား။
ဣဒံံ၊ ဤသိက္ခာပုဒ်သည်။
လောကဝဇ္ဇံ၊ တည်း။
ပေ။
ဣတိ၊ သာဓာရဏဝိနိစ္ဆယ အပြီးတည်း။