ဒသမေ၊ ၌။
မာတာပိတူဟီတိ၊ ကား။
ဝိဇာတမာတရာ စ၊ မွေးဖွားသော အမိရင်းသည်လည်းကောင်း။
ဇနကပိတရာစ၊ ဖြစ်စေတတ်သော အဘရင်းသည်လည်းကောင်း။
[ဤအဖွင့်ဖြင့် မွေးစားသော မိဘကို တားမြစ်သည်။]
သာမိကေနာတိ၊ ကား။
ယေန၊ အကြင် လင်ယောကျ်ားသည်။
ပရိဂ္ဂဟိတာ၊ သိမ်းပိုက်အပ်ပြီ။
တေန၊ ထို လင်ယောကျ်ားသည်လည်းကောင်း။
အနနုညာတန္တိ၊ ကား။
ဥပသမ္ပဒတ္ထာယ၊ မြင့်မြတ်သော ရဟန်းမအဖြစ်သို့ ရောက်ခြင်းအကျိုးငှာ။
အနနုညာတံ၊ ခွင့်မပြုအပ်သောသိက္ခမာန်ကို။
[ဝုဋ္ဌာပေယျ၌စပ်။]
ဟိ၊ မှန်။
ပဗ္ဗာဇနကာလေစ၊ ရှင်ပြုရာအခါ၌လည်းကောင်း။
ဥပသမ္ပဒါကာလေစ၊ ရဟန်းပြုရာအခါ၌လည်းကောင်း။
ဒွိက္ခတ္တုံ၊ ၂ကြိမ်။
ဘိက္ခုနီဟိ၊ တို့သည်။
အာပုစ္ဆိတဗ္ဗံ၊ ပြန်ပြောရာ၏။
ဝါ၊ ပြန်ပြောရမည်။
ဘိက္ခူနံ ပန၊ ရဟန်းယောကျ်ားတို့၏ကား။
သကိံ အာပုစ္ဆိတေပိ၊ တစ်ကြိမ် ပြန်ပြောအပ်သော်လည်း။
ဝဋ္ဋတိ၊ အပ်၏။
[ရှင်ပြုရာအခါတုန်းက ခွင့်ပန်ထားလျှင် ရဟန်းခံရာအခါ၌ ခွင့်မပန်ဘဲလည်း အပ်၏-ဟူလို၊ သို့သော် "ရှင်ပြုခွင့်သာ ပေးသည်၊ ရဟန်းခံခွင့်မပေးပါ" ဟုဆိုလျှင်ကား ကျေနပ်အောင် ထပ်၍ ခွင့်တောင်းရမည်သာ။]
တသ္မာ, ယာ၊ အကြင် ဥပဇ္ဈာယ်မသည်။
ဥပသမ္ပဒါကာလေ၊ ၌။
အနာပုစ္ဆာ၊ မပြန်ပြောဘဲ။
ဥပသမ္ပာဒေတိ၊ ပဉ္စင်းခံပေး၏။
တဿာ၊ ၏။
ဝုတ္တနယေနေဝ၊ လျှင်။
ပါစိတ္တိယံ (ဟောတိ)။
[ဂိုဏ်းစသည်ကို ရှာခြင်းကြောင့် ဒုက္ကဋ်, ကမ္မဝါစာ၏ အဆုံး၌ ပါစိတ်-ဟူလို။]
(ဣဒံ သိက္ခာပဒံ)။
ပေ။
အနနုညာတဝုဋ္ဌာပနဝတ္ထုသ္မိံ၊ ခွင့်မပြုအပ်သောသိက္ခမာန်ကို ထမြောက်စေခြင်းဟူသောအကြောင်းကြောင့်။
ပညတ္တံ။
အပလောကေတွာ၊ ပြန်ပြော၍။
ဝုဋ္ဌာပေန္တိယာ၊ ၏လည်းကောင်း။
တေသံ၊ ထိုမိဘ လင်ယောကျ်ားတို့၏။
အတ္ထိဘာဝံ၊ ရှိကုန်သည်၏အဖြစ်ကို။
အဇာနန္တိယာ၊ မသိသည်ဖြစ်၍။
(ဝုဋ္ဌာပေန္တိယာ)။
ဥမ္မတ္တိကာဒီနံ (ဝုဋ္ဌာပေန္တီနံ)စ။
အနာပတ္တိ (ဟောတိ)။
အနပလောကနံ၊ မပြန်ပြောခြင်းလည်းကောင်း။
အတ္ထိဘာဝဇာနနံ၊ ရှိကုန်သည်၏အဖြစ်ကို သိခြင်းလည်းကောင်း။
ဝုဋ္ဌာပနံ၊ ထမြောက်စေခြင်းလည်းကောင်း။
ပေ။
အနနုညာတသမုဋ္ဌာနံ၊ အနနုညာတသမုဋ္ဌာန်ရှိသော သိက္ခာပုဒ်တည်း။
အစိတ္တကံ၊ ပဏ္ဏတ္တိဝိဇာနနစိတ် မရှိသော်လည်း သင့်ရောက်ခြင်းရှိသော သိက္ခာပုဒ်တည်း။
ပေ။
ဣတိ၊ တည်း။
အနနုညာတသမုဋ္ဌာနံ ။ ။ဤသမုဋ္ဌာန်သည် ရှေး၌ မပါခဲ့သေးသော သမုဋ္ဌာန်အသစ်တည်း၊ နှုတ်, ကိုယ်နှုတ်, စိတ်နှုတ်, ကိုယ်နှုတ်စိတ် ဟူသော အကြောင်း ၄ ပါးကြောင့် ဖြစ်နိုင်သည်၊ ဥပဇ္ဈာယ်ဆရာမသည် အဗ္ဘာနကံ စသည်အတွက် ခဏ္ဍသိမ်၌ ရောက်ပြီး ဖြစ်နေစဉ် အနနုညာတသိက္ခမာန်ကို ခေါ်စေ၍ ရဟန်းပြုပေးလျှင် နှုတ်ကြောင့်သာဖြစ်၏၊ ဤသိက္ခာပုဒ်တော်အရ ရဟန်းပြု၍ မပေးကောင်းဟု ပဏ္ဏတ္တိဝိဇာနနစိတ်ပါလျှင် နှုတ်စိတ်ကြောင့် ဖြစ်၏။ ဘိက္ခုနီကျောင်းမှ ထ၍ ခဏ္ဍသိမ်သွားပြီးမှ ရဟန်းပြုပေးရလျှင် (ပဏ္ဏတ္တိဝိဇာနနစိတ် မပါမှု) ကိုယ်နှုတ်ကြောင့် ဖြစ်၏၊ ပဏ္ဏတ္တိဝိဇာနနစိတ် ပါလျှင် ကိုယ် နှုတ် စိတ်ကြောင့် ဖြစ်၏-ဟုမှတ်ပါ။ [ပြန်ပြောမှုကို မပြုခြင်းသည် အကိရိယ, ရဟန်းခံပေးမှုကို ပြုခြင်းကား ကိရိယတည်း၊ ထို့ကြောင့် ကိရိယာကိရိယ ဖြစ်သည်။]