ပုရိသော၊ လူမိန်းမမဟုတ်သောယောက်ျားကောင်းစင်စစ်ဖြစ်သောသူသည်။ ဧဝံ၊ ဤသို့သောနည်းဥပါယ်ဖြင့်။ အဟံ၊ ငါသည်။ ဝီရိယံ၊ ဝီရိယကို။ အာရဘန္တော၊ အားထုတ်လတ်မူ။ ဣမမှာဒုက္ခာ၊ ဤဆင်းရဲမှ။ မုစ္စိဿာမိ၊ လွတ်ရအံ့။ ဣတိ၊ ဤသို့။ အတ္တနော၊ မိမိ၏။ ဝီရိယ-ဗလေန၊ ဝီရိယအစွမ်းဖြင့်။ အာသိသေထေ-ဝ အာသိသံ ကရောတေဝ၊ အာသာတောင့်တပြုသင့်လှသည်သာတည်း။ ပဏ္ဍိတော၊ ဥပါယ်၌လိမ်မာသောပညာရှိသည်။ ယုတ္တ-ပတ္တ-ဋ္ဌာနေ၊ သင့်တင့်လျောက်ပတ်သောအရာ၌။ ဝီရိယံ၊ ဝီရိယကို။ ကရောန္တော၊ ပြုလတ်သော်။ အဟံ၊ ငါသည်။ ဣမဿဝီရိယဿ၊ ဤလုံ့လ၏။ ဖလံ၊ အကျိုးကို။ နလဘိဿာမိ၊ မရလတ္တံ့။ ဣတိ၊ ဤသို့။ နနိဗ္ဗိန္ဒေယျ၊ မငြီးငွေ့မဆန့်ကျင်ရာ။ (အာသာပြတ်ခြင်းကို မပြုရာဟူလို။ ဝေါကားနိပါတ်မျှသာတည်း)။ တနည်းသော်တုံ။ ဝေါ၊ သင်တို့၏။ သာမိကော၊ အရှင်ဖြစ်သော။ (ထည့်)။ အဟံ၊ ငါသည်။ အဟုအဇ္ဇ၊ ယနေ့။ အတ္တာနံ၊ ငါ၏ကိုယ်ကို။ ပဿာမိ၊ မြင်ရ၏။ ကိံပဿာမိ၊ အဘယ်သို့မြင်ရသနည်းဟူမူကား။ အဟံ၊ ငါသည်။ အာဝါဋေ၊ တွင်း၌။ နိဟတော၊ ခိုးသူတို့မြှုပ်အပ်သည်ဖြစ်၍။ တမှာဒုက္ခာ၊ ထိုဆင်းရဲမှ။ မုစ္စိတွာ၊ လွတ်၍။ ပုန၊ တဖန်။ အတ္တနော၊ မိမိ၏။ ရဇ္ဇသမ္ပတ္တိံ၊ မင်းစည်းစိမ်ကို။ ယထာယံဣစ္ဆိံ၊ အကြင်အလိုရှိပြီ။ တနည်း။ ယထာယေန ဥပါယေန၊ အကြင်ဥပါယ်ဖြင့်။ ဣစ္ဆိံ၊ အလိုရှိပြီ။ တထာ၊ ထိုအလိုရှိတိုင်း။ ဝါ။ တထာတေနဥပါယေန၊ ထိုဥပါယ်ဖြင့်။ သောအဟံ၊ ထိုငါသည်။ ဣမံသမ္ပတ္တိံ၊ ဤမင်းစည်းစိမ်သို့။ ပတ္တံ၊ ရောက်ပြန်သော။ အတ္တာနံ၊ ထီးဖြူလွလွ ကျင်းစံပလျက် တိုးတက်သောကျက်သရေရှိသောငါ၏ကိုယ်ကို။ ပဿာမိ၊ မြင်ရ၏။ တနည်းသော်တုံ။ အဟံ၊ ငါသည်။ ပုဗ္ဗေ၊ ရှေး၌။ အတ္ထံ၊ အစီးအပွါးကို။ ယထာ၊ အကြင်သို့သောအခြင်းဖြင့်။ ဣစ္ဆိံ၊ အလိုရှိပြီ။ တထာ၊ ထိုသို့သောအခြင်းအရာဖြင့်။ မေ၊ ငါ၏။ အတ္ထော၊ အစီးအပွါးသည်။ အဟု၊ ဖြစ်လတ်ပြီ။
မဟာသီလဝဇာတကံပဌမံ။၅၁။
ပုရိသော၊ လူမိန်းမမဟုတ်သောယောက်ျားကောင်းစင်စစ်ဖြစ်သောသူသည်။ ဧဝံ၊ ဤသို့သောနည်းဥပါယ်ဖြင့်။ အဟံ၊ ငါသည်။ ဝီရိယံ၊ လုံ့လကို။ အာရဘန္တော၊ အားထုတ်လတ်မူ။ ဣမမှာဒုက္ခာ၊ ဤဆင်းရဲမှ။ မုစ္စိဿာမိ၊ လွတ်အံ့။ ဣတိ၊ ဤသို့နှလုံးမထွက်သံကြိမ်ခက်သို့ကျက်ကျက် ခေါက်ခေါက်လှံမစောင့်မူ၍။ ဝါယာမေထေဝ ဝါယာမံကရောတေဝ၊ နောက်သို့မဆုတ်၊ ကျက်ရဲစုတ်သို့ အားထုတ်လုံ့လပြုသင့်လှသည်သာတည်း။ ပဏ္ဍိတော၊ ပညာရှိသည်။ ယုတ္တပတ္တဌာနေ၊ သင့်တင့်လျောက်ပတ်သောအရာ၌။ ဝီရိယံ၊ လုံ့လကို။ ကရောန္တော၊ ပြုလတ်သော်။ အဟံ၊ ငါသည်။ ဣမဿဝီရိယဿ၊ ဤလုံ့လ၏။ ဖလံ၊ အကျိုးကို။ နလဘိဿာမိ၊ မရရာ။ ဣတိ၊ ဤသို့။ နနိဗ္ဗိန္ဒေယျ၊ မငြီးငွေ့မဆန့်ကျင်ရာ။ (မှိုင်တိုင်လက်ချလုံ့လမလျှော့ရာဟူလို)။ ကသ္မာ၊ အဘယ့်ကြောင့်မပျင်းကြိုးကုတ်အားထုတ်ရာ၏ဟု ငါဆိုသနည်းဟူမူကား။ ဥဒကာ၊ မမြင်ကမ်းခြေ၊ ပင်လယ်ရေမှ။ ထလံ၊ ကြည်းသို့။ ဥဗ္ဘတံ၊ မလန့်မကြောက်ကူးခပ်မြောက်၍ရောက်ပေါက်လိုရာမင်းချမ်းသာတိုင်အောင်ထုတ်ဆောင်အပ်ပြီးသော။ အတ္တာနံ၊ ငါ၏ကိုယ်ကို။ ပဿာမိ၊ မျက်မှောက်မြင်ရ၏။ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်မပျင်းကြိုးကုတ်အားထုတ်ရာ၏ဟုငါဆိုပေသတည်း။
စူဠဇနကဇာတကံ ဒုတိယံ။၅၂။
ပါတိယော၊ သေခွက်တို့သည်။ တထေဝ၊ ထိုရှေးငါမြင်သည်နှင့်အတူသာလျှင်။ ပုဏ္ဏာ၊ ပြည့်ကုန်၏။ ယာအယံကထာ၊ အကြင်သူတို့သေကိုချီးမွမ်းသောစကားသည်။ ဝတ္တတေ၊ ဖြစ်၏။ သာကထာ၊ ထိုစကားသည်။ အညာ၊ မြင်သည်မှတစ်ပါးဖြစ်၍။ အ-ဘူတာ၊ မဟုတ်မမှန်ခဲ့။ (ထည့်)။ အာ-ကာရဏေန အာရက ကာရဏေန၊ အမြင်နှင့်အပြောသဘောဝေးကြသောအကြောင်းကြောင့်။ စဧကန္တေန၊ စင်စင်သဖြင့်။ အယံသုရာ၊ ဤသေသည်။ နဘဒ္ဒိကာ၊ မကောင်းဟူ၍။ ဇာနာမိ၊ ငါသိရ၏။ ။
ပုဏ္ဏပါတိဇာတကံတတိယံ။၅၃။
အယံရုက္ခော၊ ဤသစ်ပင်သည်။ ဒုရာ-ရူဟော၊ ငြိုငြင်သဖြင့်တက်အပ်သည်။ န၊ မဟုတ်ခဲ့။ ဂါမတော၊ ရွာမှ။ အာရကာပိ၊ ဝေးသည်လည်း။ န၊ မဟုတ်ခဲ့။ အာ-ကာရဏေန၊ အလွန်ဖြစ်သောဤအကြောင်းနှစ်ပါးကြောင့်။ (အာသည် အတိသယအနက်ကိုဟောသတည်း။ အ,ရှိမူဝုဒ္ဓိအနက်ကြံ)။ အယံရုက္ခော၊ ဤသစ်ပင်သည်။ သာဒု-ဖလော၊ ချိုမြိန်ကောင်းမွန်သောအသီးရှိသော။ ဒုမော၊ သစ်ပင်သည်။ န၊ မဟုတ်တန်ရာ။ ဣတိ၊ ဤသို့။ အဟံ၊ ငါသည်။ ဇာနာမိ၊ သိ၏။
ကိံဖလဇာတကံစတုတ္ထံ။၅၄။
ယောနရော၊ အကြင်သူသည်။ အလီနေန၊ ကျားဆင်ခြင်္သေ့၊ရင်ဆိုင်တွေလည်း၊ဆုတ်လေ့မရှိ၊ပကတိအားဖြင့်မတွန့်တိုသော။ စိတ္တေန၊ စိတ်ဖြင့်။ အလီန-မနသော အလီနဇ္ဈာသယောဝ၊ မတွန့်တိုသောအလိုအဇ္ဈာသယရှိသည်သာလျှင်။ ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍။ ယောဂက္ခေမဿ၊ ယောဂလေးပါးတို့ဖြင့်ဘေးကင်းရာနိဗ္ဗာန်သို့။ ပတ္တိယာ၊ ရောက်ခြင်းငှါ။ ကုသလံ၊ အပြစ်မရှိသော။ ဓမ္မံ၊ သုံးဆယ့်ခုနစ်ပါးသောဗောဓိပက္ခိယတရားကို။ ဘာဝေတိ၊ ပွါးစေ၏။ သောနရော၊ ထိုသူသည်။ အနုပုဗ္ဗေန၊ သီလဝိသုဒ္ဓိစသောအစဉ်ဖြင့်။ သဗ္ဗသံယောဇနက္ခယံ၊ အလုံးစုံသောသံယောဇဉ်တရားတို့၏ကုန်ရာကုန်ကြောင်းဖြစ်သောအရဟတ္တမဂ်အရဟတ္တဖိုလ်သို့။၊ ပါပုဏေ၊ ရောက်သည်သာတည်း။ ။
ပဉ္စာဝုဓဇာတကံပဉ္စမံ။၅၅။
ယောနရော၊ အကြင်သူသည်။ ပဟဋ္ဌေန၊ နောက်ကျုစေတတ်သောနီဝရဏကင်းသဖြင့်ကြည်လင်ရွှင်လန်းသော။ စိတ္တေန၊ စိတ်ဖြင့်။ ပဟဋ္ဌ-မနသော၊ နီဝရဏကင်းသည်၏အဖြစ်ကြောင့်ပင်လျှင်ဦးပြီးသော ရွှေစင်ကဲ့သို့ထွန်းတောက်ပ၍ ကြည်လင် ရွှင်လန်းသောစိတ်ရှိသည်သာလျှင်။ ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍။ ယောဂက္ခေမဿ၊ ယောဂလေးပါးတို့ဖြင့်ဘေးကင်းရာနိဗ္ဗာန်သို့။ ပတ္တိယာ၊ ရောက်ခြင်းငှါ။ ကုသလံ၊ အပြစ်မရှိသော။ ဓမ္မံ၊ သုံးဆယ့်ခုနှစ်ပါးသောဗောဓိပက္ခိယတရားကို။ ဘာဝေတိ၊ ပွါးစေ၏။ သောနရော၊ ထိုသူသည်။ အနုပုဗ္ဗေန၊ သီလဝိသုဒ္ဓိစသောအစဉ်ဖြင့်။ သဗ္ဗ-သံယောဇနက္ခယံ၊ အလုံးစုံသောသံယောဇဉ်တရားတို့၏ကုန်ရာကုန်ကြောင်းဖြစ်သောအရဟတ္တမဂ်အရဟတ္တဖိုလ်သို့။ ပါပုဏေ၊ ရောက်သည်သာတည်း။ ။
ကဉ္စနက္ခန္ဓဇာတကံဆဋ္ဌံ။၅၆။
ဝါနရိန္ဒ၊ ဆင်ပြောင်အလားခွန်အားကြီးခြင်းသင်မျောက်မင်း။ တဝ၊ သျှင်မျောက်မင်းအား။ သစ္စံ၊ အမှန်ဆိုသောဝစီသစ္စာ၎င်း။ ဓမ္မော၊ ဤသို့ပြုသော်ဤမည်သောအကျိုးအပြစ်ဖြစ်လတ္တံ့ဟုအမြော်အမြင်ဆင်ခြင်နိုင်သောပညာ၎င်း။ ဓိတိ၊ သဲကြီးဦးခက်၊တစက်မဆုတ်၊အားထုတ်မပြတ်၊ မြတ်သောလုံ့လ၎င်း။ စာဂေါ၊ ကိုယ်နှင့်အသက်၊ ငဲ့ကွက်မတွန့်၊ စွန့်စားဝံ့ခြင်း၎င်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ စတုရော၊ လေးပါးကုန်သော။ ဓမ္မာ၊ ကျေးဇူးတရားတို့သည်။ အတ္ထိယထာ၊ ရှိကုန်၏သို့။ ယဿ၊ သင်မှတပါး အမှတ်မရှိသသူအားလည်း။ ဧတေစတုရောဓမ္မာ၊ ဤလေးပါးသော ကျေးဇူးတရားတို့သည်။ အတ္ထိ၊ ရှိကုန်ငြားအံ့။ တွံ၊ အသင်မျောက်မင်းသည်။ မံ၊ ရန်သူဖြစ်သော ငါ့ကို။ အတိဝတ္တသိယထာ၊ လွန်၍ဖြစ်နိုင်၏သို့။ သောပိ၊ ထိုသင်မှတပါးလေးပါးသော ကျေးဇူးတရားရှိသောသူသည်လည်း။ ဒိဋ္ဌံ၊ ရန်သူကို။ အတိဝတ္တတိ၊ လွန်၍ဖြစ်နိုင်ပလေလိမ့်။
ဝါနရိန္ဒဇာတကံသတ္တမံ။၅၇။
ဝါနရိန္ဒ၊ မျောက်မင်း။ တဝ၊ သင်မျောက်မင်း၏။ အဗ္ဘန္တရေ၊ ကိုယ်တွင်း၌။ ဒက္ခိယံဒက္ခဘာဝေါ၊ ရောက်လာသောဘေးဘျမ်းကိုလွှမ်းမိုးမှုတ်လွှင့်ခြင်းငှါသိလိမ်မာသည့် ပညာပူးပွတ်မြတ်သော လုံ့လ၎င်း။ သူရိယံ သူရဘာဝေါ၊ ပဉ္စာဝုဓ,ဝိဓုရအမတ်သို့လန့်ဖြတ်မဲ့မော သူရဲဘော၎င်း။ ပညာ၊ မတ်မဟော်သို့၊ မြော်မြင်ရေးရာ၊ လိမ်မာကြံသီး၊ ကြီးကျယ်သောပညာ၎င်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ တယောဓမ္မာ၊ သုံးပါးသော ကျေးဇူးတရားတို့သည်။ အတ္ထိယထာ၊ ရှိကုန်၏သို့။ ယဿစ၊ သင်မှတပါးအမှတ်မရှိသသူအားလည်း။ ဧတေတယောဓမ္မာ၊ ဤသုံးပါးသောကျေးဇူးတရားတို့သည်။ အတ္ထိ၊ ရှိကုန်ငြားအံ့။ တွံ၊ အသျှင်မျောက်မင်းသည်။ မံ၊ ရန်သူဖြစ်သောငါ့ကို။ အတိဝတ္တသိယထာ၊ လွန်၍ဖြစ်နိုင်၏သို့။ သောပိ၊ ထိုသင်မှတပါးသုံးပါးသောကျေးဇူးတရားရှိသော သူသည်လည်း။ ဒိဋ္ဌံ၊ ရန်သူကို။ အတိဝတ္ထိတိ၊ လွန်၍ဖြစ်နိုင်ပလေလိမ့်။
တယောဓမ္မဇာတကံအဋ္ဌမံ။၅၈။
ပုတ္တ၊ ချစ်သား။ ဘေရိံ၊ စည်ကို။ ဓမေဓမေ၊ ဖြည်းညင်းသာယာ ရံခါရံခါတီးကားတီးရာ၏။ နောနဓမေ၊ အလျှင်းမတီးရသည်ကားမဟုတ်။ (ဗျတိရေကပြန်)။ ပန၊ ထိုသို့တီးသော်လည်း။ (ထည့်)။ နာ-တိ-ဓမေ၊ အတိုင်းအရှည်ကိုလွန်၍ မပြတ်ပြင်းစွာမတီးရာ။ ဟိကသ္မာ၊ အဘယ့်ကြောင့်နည်းဟူမူကား။ အတိ-ဓန္တံ၊ အတိုင်းအရှည်ကိုလွန်၍ မပြတ်ပြင်းစွာတီးခြင်းသည်။ အမှာကံ၊ ငါတို့အား။ ပါပကံ၊ ယုတ်မာသောမကောင်းကျိုးသည်။ ဇာတံ၊ ဖြစ်၏။ ဟိ၊ အကျိုးနှင့်အပြစ်ကိုဖွင့်လှစ်၍ဆိုအံ့။ (ထည့်)။ ဓန္တေန၊ ရွှေမြို့တော်ပွဲသဘင်အတွင်းဖြည်းညင်းသာယာငါတီးခြင်းဖြင့်။ သတံ၊ အရာသောသပြာကို။ လဒ္ဓံ၊ ရအပ်ပြီ။ အတိ-ဓန္တေန၊ အဘစကားကိုနားမထောင်လျှင်း၊ ပျင်းပြစွာသင်တီးခြင်းဖြင့်။ တံ၊ ထိုရပြီးသပြာတရာအစုကို။ ဣဒါနိ၊ ယခု။ (ထည့်)။ နာသိတံ၊ ဖျက်ဆီးအပ်ခဲ့ပြီ။
ဘေရိဝါဒကဇာတကံနဝမံ။၅၉။
တာတ၊ သခင်။ သင်္ခံ၊ ခရုသင်းကို။ ဓမေဓမေ၊ ဖြည်းညင်းသာယာရံခါရံခါ မှုတ်ကားမှုတ်ရာ၏။ နောနဓမေ၊ အလျှင်းမမှုတ်ရသည်ကားမဟုတ်။ (ဗျတိရေကပြန်)။ ပန၊ ထိုသို့မှုတ်သော်လည်း။ (ထည့်)။ နာတိဓမေ၊ အတိုင်းအရှည်ကိုလွန်၍မပြတ်ပြင်းစွာမမှုတ်ရာ။ ဟိကသ္မာ၊ အဘယ့်ကြောင့်နည်းဟူမူကား။ အတိ-ဓန္တံ၊ အတိုင်းအရှည်ကိုလွန်၍မပြတ်ပြင်းစွာမှုတ်ခြင်းသည်။ အမှာကံ၊ ငါတို့အား။ ပါပကံ၊ ယုတ်သောမကောင်းကျိုးသည်။ ဇာတံ၊ ဖြစ်၏။ ဟိ၊ အကျိုးနှင့်အပြစ်ကိုဖွင့်လှစ်၍ဆိုအံ့။ (ထည့်)။ ဓန္တေန၊ ရွှေမြို့တော်ပွဲသဘင်အတွင်းဖြည်းညင်းသာယာ ငါမှုတ်သဖြင့်။ ယေဘောဂါ၊ အကြင်စည်းစိမ်တို့ကို။ အဓိဂတာ၊ ရအပ်ကုန်ပြီ။ တေဘောဂေ၊ ထိုရအပ်ပြီးသောစည်းစိမ်တို့ကို။ တာတော၊ သခင်သည်။ ဓမံဓမန္တော၊ ပြင်းစွာမပြတ်မှုတ်သည်ဖြစ်၍။ ဣဒါနိ၊ ယခု။ (ထည့်)။ ဝိဓမီ၊ ဖျက်ဆီးခဲ့ပြီ။
သင်္ခဓမဇာတကံဒသမံ။ အာသိသဝဂ္ဂေါဆဋ္ဌော။ တဿုဒါနံ။ ။
မဟာသီလဝ-ဇနကံ၊ပုဏ္ဏပါတိစ ကိံဖလံ။
ပဉ္စာပုဓ-ကဉ္စနက္ခန္ဓံ၊ဝါနရိန္ဒံ တယောဓမ္မံ၊ဘေရိဝါဒ-သင်္ခဓမံ။