နတ်နှင့်တကွသော လောကကိုဆုံးမတော်မူတတ်သော သဗ္ဗညုမြတ်စွာဘုရားသည်၊ ဓုတ္တောမှိ, အစရှိသော ဂါထာပုဒ်ဖြင့် တန်းဆာဆင်အပ်သော ဤအဟိတုဏ္ဍိကဇာတ်ကို၊ ဇေတဝန်ကျောင်းတော်၌ သီတင်းသုံးနေတော်မူစဉ်၊ တစ်ယောက်သောရဟန်းကြီးကို အကြောင်းပြု၍ ဟောတော်မူ၏။ ။
အလမ္ပာယ်နိုး၍သရက်ပင်၌မျောက်ကိုမြင်၍ ထိုမျောက်ကို ငါသည်ဖြားယောင်း၍ ယူခြင်းငှါသင့်၏ဟုထိုမျောက်နှင့်တကွ စကားပြောလိုရကား။ ။
(၇၈၆)ဓုတ္တောမှိ သမ္မ သုမုခ၊ဇူတေ အက္ခပရာဇိတော။
ဟရေဟိ အမ္ဗပက္ကာနိ၊ဝီရိယံ တေ ဘက္ခယာမသေ။ ။
ဟူသောရှေးဦးစွာသောဂါထာကိုဆို၏။ ။
ထိုစကားကိုကြား၍မျောက်သည်။ ။
(၇၈၇)အလိကံ ဝတ မံ သမ္မ၊အဘူတေန ပသံသသိ။
အလိကံ ဝတ မံ သမ္မ၊အဘူတေန ပသံသသိ။ ။
(၇၈၈)အဇ္ဇာပိ တေ မံ သရသိ၊ယံ မံ တွံ အဟိတုဏ္ဍိက။
ဓညာပဏံ ပဝိသိတွာ၊မတ္တော ဆာတံ ဟနာသိ မံ။ ။
(၇၈၉)တာဟံ သရံ ဒုက္ခသေယျံ၊အပိ ရဇ္ဇမ္ပိ ကာရယေ။
နေဝါဟံ ယာစိတော ဒဇ္ဇံ၊တထာ ဟိ ဘယတဇ္ဇိတော။ ။
(၇၉၀)ယဉ္စ ဇညာ ကုလေ ဇာတံ၊ဂဗ္ဘေ တိတ္တံ အမစ္ဆရိံ။
တေန သခိဉ္စ မိတ္တဉ္စ၊ဓီရော သန္ဓါတုမရဟတိ။ ။
ဟူသောဤလေးဂါထာတို့ကိုဆို၏။ ။
(၇၈၇-၇၉၀)သမ္မအဟိကုဏ္ဍိက၊ အချင်းအလမ္ပါယ်။ တွံ၊ သင်သည်။ မံ၊ ငါ့ကို။ အ-ဘူတေန၊ မဟုတ်မမှန်သောစကားဖြင့်။ ပသံသသိ၊ ချီးမွမ်း၏။ တဝ၊ သင်၏။ ဝစနံ၊ စကားသည်။ အလိကံဝတ၊ ချွတ်ယွင်းစွတကား။ တေ၊ သင်သည်။ ကောကွ၊ အဘယ်အရပ်၌။ သုမုခေါ၊ မျက်နှာလှပယဉ်သွေးရှိသော။ မက္ကဋောနာမ၊ မျောက်မည်သည်ကို။ သုတောဝ၊ ကြားအပ်ဖူးသနည်း။ ဒိဋ္ဌောဝ၊ မြင်အပ်ဖူးသနည်း။ အဟိကုဏ္ဍိက၊ အလမ္ပါယ်။ တွံ၊ သင်သည်။ ဓညာပဏံ၊ စပါးဈေးသို့။ ပဝိသိတွာ၊ ဝင်၍။ မံ၊ ငါ့ကို။ မုတ္တော၊ လွှတ်၍။ ဆာတံ၊ ငတ်မွတ်ဆာလောင်သော။ မံ၊ ငါ့ကို။ ယံဟနာသိ၊ အကြင်ရိုက်ခတ်ခြင်းကိုပြု၏။ တေ၊ သင်၏။ ဣမံ၊ ဤရိုက်ခတ်ခြင်းကို။ တွံ၊ သင်သည်။ အဇ္ဇပိ၊ ယခုလည်း။ သရသိ၊ အောက်မေ့လော့။ အဟံ၊ ငါသည်။ တံဒုက္ခသေယျံ၊ ထိုဆင်းရဲသဖြင့်အိပ်ရခြင်းကို။ သရံသရန္တော၊ အောက်မေ့ရသည်ဖြစ်၍။ တယာ၊ သင်သည်။ အဟံ၊ ငါ့ကို။ ဘယတဇ္ဇိတော၊ ဘေးဖြင့်ခြိမ်းခြောက်၏။ တထာဟိ၊ ထို့ကြောင့်လျှင်။ တွံ၊ သင်သည်။ မံ၊ ငါ့ကို။ ရဇ္ဇမ္ပိ၊ မင်းအဖြစ်ကိုမူလည်း။ ကာရယေအပိ၊ ပြုစေငြားအံ့။ ယာစိတော၊ သင်တောင်းအပ်သော။ အဟံ၊ ငါသည်။ တံတဝ၊ သင်အား။ နေဝဒဇ္ဇံ၊ မပေးသလျှင်ကတည်း။ ။
ကုလေ၊ အမျိုးကောင်း၌။ ဇာတံ၊ ဖြစ်သော။ ဂဗ္ဘေ၊ တိုက်ခန်း၌။ တိတ္တံ၊ ရောင့်ရဲသော။ အမစ္ဆရိံ၊ ဝန်မတိုသော။ ယဉ္စ၊ အကြင်သူကိုလည်း။ ဇညာ၊ သိရာ၏။ ဓီရော၊ ပညာရှိသည်။ တေန၊ ထိုသူနှင့်။ သခိဉ္စ၊ အဆွေခင်ပွန်း၏အဖြစ်ကို၎င်း။ မိတ္တဉ္စ၊ မိတ်၏အဖြစ်ကို၎င်း။ သန္ဓာတုံ၊ စေ့စပ်ခြင်းငှါ။ အရဟတိ၊ ထိုက်၏။ ။
(တေမံသရသိ၌တေဣမံတွံသရသိ ယောဇနာ။ အဟိတုဏ္ဍေနဒိဗ္ဗတီတိ အဟိတုဏ္ဍိကော။ အဟိတုဏ္ဍေန။ မြွေနှုတ်သီးဖြင့်။ ဒိဗ္ဗတိ၊ ကစားတတ်၏။ တကိုကပြု၍အဟိကုဏ္ဍိက,ရှိသည်။ ဟာနသိလိုလျက်ဆန်းအလို့ငှါဒီဃရောက်သည်။ သခိဉ္စမိတ္တဉ္စ၌ဘာဝပ္ပဋ္ဌာန။ ဝါ၊ဘာဝပုဒ်ကျေသည်)။ ။
အဟိကုဏ္ဍိကဇာတကံ ပဉ္စမံ။၃၆၅။