Issues
Select Version
နိဿယ-1
မြန်မာဘာသာ
Jātakapāḷi(Paṭhamo bhāgo)
Jātakapāḷi(Paṭhamo bhāgo)

82. Mittavindakajātakaṃ

Author: နိဿယ-1 @ IAPT

(၈၂) နတ်နှင့်တကွသောလောကကို ဆုံးမတော်မူတတ်သော သဗ္ဗညုမြတ်စွာဘုရားသည်၊ အတိက္ကမ္မရမဏကံ,အစရှိသောဂါထာပုဒ် ဖြင့်တန်းဆာဆင်အပ်သော ဤမိတ္တဝိန္ဒကဇာတ်ကို၊ ဇေတဝန်ကျောင်းကြီး၌သီတင်းသုံးနေတော်မူစဉ်၊ တစ်ယောက်သောဆိုနိုင်ခက်သောရဟန်းကိုအကြောင်းပြု၍ဟောတော်မူ၏။

မိတ္တဝိန္ဒက၊ မိတ္တဝိန္ဒက။ သောတွံ၊ ထိုသင်သည်။ ရမဏကဉ္စ၊ ဖလ်ပြာသာဒ်ကို၎င်း။ သဒါမတ္တဉ္စ၊ ငွေပြာသာဒ်ကို၎င်း။ ဒူဘကဉ္စ၊ ပတ္တမြားပြာသာဒ်ကို၎င်း။ အတိက္ကမ္မ၊ လွန်ခဲ့၍။ ပါသာဏမာသိနော၊ သင်တုန်းစက်သို့ရောက်၍တည်သည်။ အသိ၊ ဖြစ်၏။ ယသ္မာ၊ အကြင်ကြောင့်။ ယာဝ၊ အကြင်မျှလောက်။ တေ၊ သင်၏။ ပါပံ၊ မကောင်းမှုသည်။ နခိယျတိ၊ မကုန်သေး။ တာဝ၊ ထိုမျှလောက်။ ဇီဝံ၊ အသက်ရှင်လျက်။ ခုရစက္ကာ၊ သင်တုန်းစက်မှ။ နမောက္ခသိ၊ မလွတ်ရလတ္တံ့။

(ရမဏကန္တိတသ္မိံ ကာလေ ဖလိကဿနာမံ။ ဖလိကပါသာဒဉ္စအတိက္ကန္တောသီတိဒီပေတိ။ သဒါမတ္တန္တိရဇကဿနာမံ။ ဒူဘကန္တိမဏိနော နာမံ။ ပါသာဏမာသိနောတိ ခုရစက္ကဿနာမံ။ ခုရစက္ကံနာမ ပါသာဏမယံဝါဟောတိမဏိမယံဝါ၊ထံပနပါသာဏမယမေဝ။ သောစတေနုအာသိနောအဘိနိဝိဋ္ဌောအဇ္ဈောတ္ထဋော။ အဋ္ဌကထာ)။

မိတ္တဝိန္ဒကဇာတကံဒုတိယံ။၈၂။