(၁၁၃)နတ်နှင့်တကွသောလောကကို ဆုံးမတော်မူတတ်သော သဗ္ဗညုမြတ်စွာဘုရားသည်၊ သဒ္ဒဟာသိသိင်္ဂါလဿ, အစရှိသောဂါထာပုဒ်ဖြင့် တန်းဆာဆင်အပ်သော ဤသိင်္ဂါလဇာတ်ကို၊ ဝေဠုဝန်ကျောင်းကြီး၌သီတင်းသုံးနေတော်မူစဉ်၊ ဒေဝဒတ်ကိုအကြောင်းပြု၍ဟောတော်မူ၏။
ဗြဟ္မဏ၊ ပုဏ္ဏား။ သုရာပီတဿ၊ သေသောက်သော။ သိင်္ဂါလဿ၊ မြေခွေး၏။ ဝစနံ၊ စကားကို။ တွံ၊ သင်သည်။ သဒ္ဒဟာသိသဒ္ဒဟသိ၊ ယုံကြည်သလော။ (အယမေဝဝါပါဌော,ဟု၊အဋ္ဌကထာရှိ၏။ နဂိုဏ်းသော်ကားမလွတ်)။
တဿ၊ ထိုမြေခွေးအား။ သိပ္ပိကာနံ၊ ယောက်သွားတို့၏။ သတံ၊ အရာသည်လည်း။ နတ္ထိ၊ မရှိ။ ဒုဝေကံသ-သတာ၊ ငွေအသပြာနှစ်ရာတို့သည်ကား။ ကုတောအတ္ထိ၊ အဘယ်မှာရှိတုံအံ့နည်း။
သိင်္ဂါလဇာတကံ တတိယံ။၁၁၃။