Issues
Select Version
Jātakapāḷi(Paṭhamo bhāgo)
Jātakapāḷi(Paṭhamo bhāgo)

159. Morajātakaṃ (2-1-9)

Author: နိဿယ-1 @ IAPT

နတ်နှင့်တကွသောလောကကိုဆုံးမတော်မူတတ်သော သဗ္ဗညုမြတ်စွာဘုရားသည်၊ ဥဒေတယံစက္ခုမာဧကရာဇာ,အစရှိသောဂါထာပုဒ် ဖြင့်တန်းဆာဆင်အပ်သော ဤမောရဇာတ်ကို၊ ဇေတဝန်ကျောင်းကြီး၌ သီတင်းသုံးနေတော်မူစဉ်၊ သာသနာတော်၌ငြီးငွေ့သောတစ်ယောက်သောရဟန်းကိုအကြောင်းပြု၍ဟောတော်မူ၏။

ထိုရွှေဥဒေါင်းသည် ညဉ့်၏လင်းလတ်သောအခါ ရွှေတောင်ထိပ်၌ နေလျက်၊တက်လတ်သောနေမင်းကိုကြည့်၍မိမိ၏ကျက်စားရာမြေ၌အစောင့်အရှောက်အရံအတားအကျိုးငှါမြတ်သောမန္တရားကိုဖွဲ့လိုရကား။ ။

(၁၆၇)ဥဒေတ-ယံ စက္ခုမာ ဧကရာဇာ၊ ဟရိဿဝဏ္ဏော ပထဝိပ္ပဘာသော။

တံတံ နမဿာမိ ဟရိ-ဿ-ဝဏ္ဏံ ပထဝိ-ပ္ပဘာသံ၊ တယာဇ္ဇ ဂုတ္တာ ဝိဟရေမု ဒိဝသံ။

ဟူသောရှေးဦးစွာသောဂါထာကိုရွတ်၏။ ။

(၁၆၇) စက္ခုမာ၊ အလုံးစုံသောစကြဝဠာ၌နေကုန်သောသူတို့၏မျက်စိရှိထသော။ (သဒ္ဒါနက်)။ ဝါ၊ အလုံးစုံသောစကြဝဠာ၌နေကုန်သောသူတို့အားမျက်စိအမြင်ကိုပေးတတ်ထသော။ ဧက-ရာဇာ၊ မြတ်သောမင်းဖြစ်ထသော။ ဝါ၊ အပြိုင်မရှိတဦးတည်းသောမင်းဖြစ်ထသော။ ဟရိ-ဿ-ဝဏ္ဏော၊ ရွှေအဆင်းနှင့်တူသော အဆင်းရှိထသော။ ပထဝိ-ပ္ပဘာသော၊ မြေကြီးကိုထွန်းလင်းစေတတ်ထသော။ အယံ ဘာဏှမာ၊ ဤနေမင်းသည်။ ယသ္မာ၊ အကြင်ကြောင့်။ ဥဒေတိ၊ အရှေ့လောကဓာတ်မှ တက်လတ်၏။ တံတသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ ဟရိ-ဿ-ဝဏ္ဏံ၊ ရွှေအဆင်းနှင့်တူသောအဆင်းရှိထသော။ ပထဝိ-ပ္ပဘာသံ၊ မြေကြီးကို ထွန်းလင်းစေတတ်ထသော။ တံ၊ အသျှင်နေမင်းကို။ အဟံ၊ အကျွန်ုပ်သည်။ နမဿာမိ၊ ရှိခိုးပါ၏။ အဇ္ဇ၊ ယနေ့။ တယာ၊ သျှင်နေမင်းသည်။ ဂုတ္တာ၊ စောင့်ရှောက်အပ်ကုန်သည်ဖြစ်၍။ မယံ၊ အကျွန်ုပ်တို့သည်။ ဣမံဤဒိသံ၊ ဤသို့သဘောရှိသော။ ဒိဝသံ၊ နေ့အဘို့ပတ်လုံး။ သုခံ၊ မထိဘေးဘျမ်း ချမ်းချမ်းသာသာ။ ဝိဟရေမု၊ လေးပါးသောဣရိယာပထ ဝိဟာရဖြင့်နေပါလိုကုန်၏။ ။

ဤသို့ဘုရားလောင်းသည်ဤဂါထာဖြင့်နေမင်းကိုရှိခိုးပြီး၍။

(၁၆၈) ယေ ဗြာဟ္မဏာ ဝေဒဂူ သဗ္ဗဓမ္မေ၊ တေ မေ နမော တေ စ မံ ပါလယန္တု။

နမတ္ထု ဗုဒ္ဓါနံ နမ-တ္ထု ဗောဓိယာ၊ နမော ဝိမုတ္တာနံ နမော ဝိမုတ္တိယာ။

ဟူသော ဤဒုတိယဂါထာဖြင့်လွန်တော်မူလေကုန်ပြီးသောပရိနိဗ္ဗာန်ပြုတော် မူကုန်ပြီးသောဘုရားသျှင်တို့ကို၎င်း၊ဘုရားသျှင်တို့၏ ဂုဏ်တော်ကျေးဇူးတော်တို့ကို၎င်းရှိခိုးပြန်၏။ (ဣမံ သောပရိတ္တံ ကတွာ၊ မောရောစရတိ ဧသနာ,ဟူသော ဤနှစ်ပါဒကိုကား၊ဘုရားအဖြစ်သို့ ရောက်တော်မူပြီးမှဆက်၍ဟောတော်မူ၏။

(၁၆၈) ဗြာဟ္မဏာ၊ မကောင်းမှုကို အပပြုတော်မူကုန်ပြီးထသော။ သဗ္ဗ-ဓမ္မေ၊ ကုန်အောင်စုံကုန်သော သင်္ခတအသင်္ခတတရားတို့ကို။ ဝါ၊ ကုန်အောင်စုံကုန်သော ခန္ဓာအာယတနဓာတ်တရားတို့ကို။ ဝေဒဂူ၊ မိမိဥစ္စာဖြစ်သော သဘာဝလက္ခဏာ, သာမညလက္ခဏာအားဖြင့် ကိုယ်တော်ဉာဏ်အားထင်ရှားသည်တို့ကိုပြု၍ သုံးပါးသောမာရ်တို့၏ဦးထိပ်ကိုနှိပ်နှင်းပြီး၍ သောင်းလောကဓာတ်ကိုပဲ့တင်ထပ်စေလျက်ဗောဓိအပြင်၌အရဟတ္တမဂ်ဉာဏ်သဗ္ဗညုတညာဏ်သို့ရောက်ကုန်ပြီးထသော။ ဝါ၊ သံသရာကိုလွန်ကုန်ပြီးထသော။ ယေယာဒိသာ၊ အကြင်သို့သဘောရှိတော်မူကုန်သော။ ဘဂဝန္တော၊ သဗ္ဗညုဘုရားသျှင်တော်တို့သည်။ သန္တိ၊ ရှိကုန်၏။ တေတာဒိသာ၊ ထိုသို့သဘောရှိတော်မူကုန်သော။ ဘဂဝန္တော၊ သဗ္ဗညုဘုရားသျှင်တော်တို့သည်။ မေ၊ အကျွန်ုပ်၏။ ဣမံဤဒိသံ၊ ဤသို့သဘောရှိသော။ နမောနမက္ကာရံ၊ ရှိခိုးခြင်းကို။ သမ္ပဋိစ္ဆန္တုစ၊ ခံလည်းခံတော်မူစေကုန်သတည်း။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ မယာ၊ အကျွန်ုပ်သည်။ နမဿိတာ၊ ရှိခိုးအပ်ကုန်သော။ တေဘာဒိသာ၊ ထိုသို့သဘောရှိတော်မူကုန်သော။ ဘဂဝန္တော၊ သဗ္ဗညု ဘုရားသျှင်တော်တို့သည်။ မံ၊ အကျွန်ုပ်ကို။ ပါလယန္တုစ၊ စောင့်လည်းစောင့်တော်မူစေကုန်သတည်း။ ဗုဒ္ဓါနံ၊ မဂ်ဉာဏ်ဖိုလ်ဉာဏ်သဗ္ဗညုတညာဏ်နှင့် ပြည့်စုံတော်မူကုန်သော ပရိနိဗ္ဗာန်စံတော်မူကုန်ပြီးသော ဘုရားသျှင်တော်တို့အား။ နမော၊ အကျွန်ုပ်၏ရှိခိုးခြင်းသည်။ အတ္ထု၊ ဖြစ်စေသတည်း။ တေသညေဝ၊ ထိုဘုရားသျှင်တော်တို့၏သာလျှင်။ ဗောဓိယာ၊ မဂ်လေးတန်ဖိုလ်လေးတန်တို့၌ ဉာဏ်ဟုဆိုအပ်သောဗောဓိအား။ နမော၊ အကျွန်ုပ်၏ရှိခိုးခြင်းသည်။ အတ္ထု၊ ဖြစ်စေသတည်း။ ဝိမုတ္တာနံ၊ အရဟတ္တဖိုလ်ဟူသော ဝိမုတ္တိဖြင့်သံသရာ ဝဋ်မှကျွတ်လွတ်တော်မူကုန်ပြီးသော သျှင်တော်ဘုရားတို့အား။ နမော၊ အကျွန်ုပ်၏ရှိခိုးခြင်းသည်။ အတ္ထု၊ ဖြစ်စေသတည်း။ တေသံ၊ ထိုဘုရားသျှင်တို့၏။ ဝိမုတ္တိယာ၊ တဒင်္ဂဝိမုတ္တိ,ဝိက္ခမ္ဘနဝိမုတ္တိ,သမုစ္ဆေဒဝိမုတ္တိ, ပဋိပ္ပဿဒ္ဓိဝိမုတ္တိ, နိဿရဏဝိမုတ္တိ,ဟု၊ဆိုအပ်သောငါးပါးသောဝိမုတ္တိအားလည်း။ နမော၊ အကျွန်ုပ်၏ရှိခိုးခြင်းသည်။ အတ္ထု၊ ဖြစ်စေသတည်း။ ဘိက္ခဝေ၊ ရဟန်းတို့။ သောမောရော၊ ထိုရွှေဥဒေါင်းမင်းသည်။ ဣမံဤဒိသံ၊ ဤသို့သဘောရှိသော။ ပရိတ္တံ၊ ထက်ဝန်းကျင်မှစောင့်ရှောက်ကွယ်ကာတတ်သောမန္တရားကို။ ကတွာ၊ ပြု၍။ ဧသနာ ဧသနာယ၊ အပွင့်အသီးအစရှိသောအထူးထူးအပြားပြားသောအစာကို ရှာအံ့သောငှါ။ စရတိ၊ သွား၏။

ရဟန်းတို့၊ထိုရွှေဥဒေါင်းသည် ဤသို့နေ့ပတ်လုံးကျက်စား၍ ညဉ့်အခါတောင်ထိပ်၌နေ၍ ဝင်လေသောနေမင်းကို ကြည့်လျက်ဘုရားသျှင်တို့၏ဂုဏ်တော်တို့ကိုဆင်ခြင်ရာအရပ်၌အစောင့်အရှောက်အရံအတားအကျိုးငှါ၊တဖန်မြတ်သောမန္တရားကိုဖွဲ့လိုရကား။ ။

(၁၆၉) အပေတ-ယံ စက္ခုမာ ဧကရာဇာ၊ဟရိဿဝ-ဏ္ဏော ပထဝိ-ပ္ပဘာသော။

တံ တံ နမ္မဿာမိ ဟရိဿဝဏ္ဏံ ပထဝိပ္ပဘာသံ၊တယာဇ္ဇ ဂုတ္တာ ဝိဟရေမု ရတ္တိံ။

ယေ ဗြာဟ္မဏာ ဝေဒဂူ သဗ္ဗ-ဓမ္မေ၊တေ မေ နမော တေ-စ မံ ပါလယန္တု။

နမတ္ထု ဗုဒ္ဓါနံ နမ-တ္ထု ဗောဓိယာ၊နမော ဝိမုတ္တာနံ နမော ဝိမုတ္တိယာ။

ဟူသောဤဂါထာတို့ကိုရွတ်၏။ (ဣမံ သော ပရိတ္တံ ကတွာ၊မောရောဝါသမကပ္ပယိ။ ဟူသောနှစ်ပါဒကိုလည်းဘုရားအဖြစ်သို့ရောက်တော်မူပြီးမှဆက်၍ဟောတော်မူ၏။ ။

(၁၆၉) စက္ခုမာ၊ အလုံးစုံသောစကြဝဠာ၌နေကုန်သောသူတို့၏မျက်စိရှိထသော။ ဧက-ရာဇာ၊ မြတ်သောမင်းဖြစ်ထသော။ ဟရိ-ဿ-ဝဏ္ဏော၊ ရွှေအဆင်းနှင့်တူသော အဆင်းရှိထသော။ ပထဝိ-ပ္ပဘာသော၊ မြေကြီးကိုထွန်းလင်းစေတတ်ထသော။ အယံဘာဏုမာ၊ ဤနေမင်းသည်။ အပေတိ၊ ဝင်၏။ တံတသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ ဟရိ-ဿ-ဝဏ္ဏံ၊ ရွှေအဆင်းနှင့်တူသောအဆင်းရှိထသော။ ပထဝိ-ပ္ပဘာသံ၊ မြေကြီးကိုထွန်းလင်းစေတတ်ထသော။ တံ၊ အသျှင်နေမင်းကို။ အဟံ၊ အကျွန်ုပ်သည်။ နမဿာမိ၊ ရှိခိုးပါ၏။ အဇ္ဇ၊ ယနေ့။ တယာ၊ သျှင်နေမင်းသည်။ ဂုတ္တာ၊ စောင့်ရှောက်အပ်ကုန်သည်ဖြစ်၍။ မယံ၊ အကျွန်ုပ်တို့သည်။ ဣမံဤဒိသံ၊ ဤသို့သဘောရှိသော။ ရတ္တိံ၊ ညဉ့်အဘို့ပတ်လုံး။ သုခံ၊ မထိဘေးဘျမ်း ချမ်းချမ်းသာသာ။ ဝိဟရေမု၊ လေးပါးသောဣရိယာပထဝိဟာရဖြင့်နေပါလိုကုန်၏။ ။

ဤသို့ဘုရားလောင်းသည်ဤဂါထာဖြင့်နေမင်းကိုရှိခိုးပြီး၍။ ။

(၁၇၀) ယေ ဗြာဟ္မဏာ ဝေဒဂူ သဗ္ဗဓမ္မေ၊တေ မေ နမော တေ စ မံ ပါလယန္တု။

မတ္ထု ဗုဒ္ဓါနံ နမတ္ထု ဗောဓိယာ၊နမော ဝိမုတ္တာနံ နမော ဝိမုတ္တိယာ။

ဟူသောဒုတိယဂါထာဖြင့် လွန်တော်မူလေကုန်ပြီးသောပရိနိဗ္ဗာန်ပြုတော်မူကုန်ပြီးသောဘုရားသျှင်တို့ကို၎င်း၊ဘုရားသျှင်တို့၏ဂုဏ်တော်ကျေးဇူးတော်တို့ကို၎င်းရှိခိုးပြန်၏။ ။

(၁၇၀) ဗြာဟ္မဏာ၊ မကောင်းမှုကို အပပြုတော်မူကုန်ပြီးထသော။ သဗ္ဗဓမ္မေ၊ ကုန်အောင်စုံကုန်သောသင်္ခတအသင်္ခတတရားတို့ကို။ ဝေဒဂူ၊ မိမိဥစ္စာဖြစ်သော သဘာဝလက္ခဏာ သာမညလက္ခဏာအားဖြင့်ကိုယ်တော်ဉာဏ်အားထင်ရှားသည်တို့ကိုပြု၍ သုံးပါးသောမာရ်တို့၏ဦးထိပ်ကိုနှိပ်နင်းပြီး၍သောင်းလောကဓာတ်ကို ပဲ့တင်ထပ်စေလျက်ဗောဓိအပြင်၌အရဟတ္တမဂ်ဉာဏ်သဗ္ဗညုတညာဏ်သို့ရောက်ကုန်ပြီးထသော။ ယေယာဒိသာ၊ အကြင်သို့သဘောရှိတော်မူကုန်သော။ ဘဂဝန္တော၊ သဗ္ဗညုဘုရားသျှင်တော်တို့သည်။ သန္တိ၊ ရှိကုန်၏။ တေတာဒိသာ၊ ထိုသို့သဘောရှိတော်မူကုန်သော။ ဘဂဝန္တော၊ သဗ္ဗညုဘုရားသျှင်တော်တို့သည်။ မေ၊ အကျွန်ုပ်၏။ ဣမံဤဒိသံ၊ ဤသို့သဘောရှိသော။ နမောနမက္ကာရံ၊ ရှိခိုးခြင်းကို။ သမ္ပဋိစ္ဆန္တုစ၊ ခံလည်းခံတော်မူစေကုန်သတည်း။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ မယာ၊ အကျွန်ုပ်သည်။ နမဿိတာ၊ ရှိခိုးအပ်ကုန်သော။ တေတာဒိသာ၊ ထိုသို့သဘောရှိတော်မူကုန်သော။ ဘဂဝန္တော၊ သဗ္ဗညုဘုရားသျှင်တော်တို့သည်။ မံ၊ အကျွန်ုပ်ကို။ ပါလယန္တုစ၊ စောင့်လည်းစောင့်ရှောက်တော်မူစေကုန်သတည်း။ ဗုဒ္ဓါနံ၊ မဂ်ဉာဏ် ဖိုလ်ဉာဏ် သဗ္ဗညုတညာဏ်နှင့်ပြည့်စုံတော်မူကုန်သောပရိနိဗ္ဗာန်စံတော်မူကုန်ပြီးသောဘုရားသျှင်တော်တို့အား။ နမော၊ အကျွန်ုပ်၏ရှိခိုးခြင်းသည်။ အတ္ထု၊ ဖြစ်စေသတည်း။ တေသညေဝ၊ ထိုဘုရားသျှင်တော်တို့၏သာလျှင်။ ဗောဓိယာ၊ မဂ်လေးတန်ဖိုလ်လေးတန်တို့၌ ဉာဏ်ဟုဆိုအပ်သောဗောဓိအား။ နမော၊ အကျွန်ုပ်၏ရှိခိုးခြင်းသည်။ အတ္ထု၊ ဖြစ်စေသတည်း။ ဝိမုတ္တာနံ၊ အရဟတ္တဖိုလ်ဟူသောဝိမုတ္တိဖြင့်သံသရာဝဋ်မှ ကျွတ်လွတ်တော်မူကုန်ပြီးသော သျှင်တော်ဘုရားတို့အား။ နမော၊ အကျွန်ုပ်၏ရှိခိုးခြင်းသည်။ အတ္ထု၊ ဖြစ်စေသတည်း။ တေသံ၊ ထိုဘုရားသျှင်တော်တို့၏။ ဝိမုတ္တိယာ၊ တဒင်္ဂဝိမုတ္တိ,ဝိက္ခမ္ဘနဝိမုတ္တိ, သမုစ္ဆေဒဝိမုတ္တိ,ပဋိပ္ပဿဒ္ဓိဝိမုတ္တိ,နိဿရဏဝိရတ္တိ,ဟု၊ဆိုအပ်သောငါးပါးသောဝိမုတ္တိအားလည်း။ နမော၊ အကျွန်ုပ်၏ရှိခိုးခြင်းသည်။ အတ္ထု၊ ဖြစ်စေသတည်း။ ဘိက္ခဝေ၊ ရဟန်းတို့။ သောမောရော၊ ထိုရွှေဥဒေါင်းမင်းသည်။ ဣမံဤဒိသံ၊ ဤသို့သဘောရှိသော။ ပရိတ္တံ၊ ထက်ဝန်းကျင်မှစောင့်ရှောက်ကွယ်ကာတတ်သောမန္တရားကို။ ကတွာ၊ ပြု၍။ နိဝါသနဋ္ဌာနေ၊ မိမိနေရာရွှေတောင်ထိပ်၌။ ဝါသံ၊ နေခြင်းကို။ အကပ္ပယိ၊ ပြုပြီ။ (စက္ခုဧတဿ အတ္ထီတိ စက္ခုမာ။ ဧတဿ၊ ဤသျှင်နေမင်းအား။ စက္ခု၊ အလုံးစုံသောစကြဝဠာ၌နေကုန်သောသူတို့၏မျက်စိသည်။ အတ္ထိ၊ ရှိသည်မည်၏။ ဣတိတသ္မာ၊ ဤသို့လူများမျက်စိ သူ့ဝယ်ရှိသည်မည်ပါသောကြောင့်။ သော၊ ထိုသျှင်နေမင်းသည်။ စက္ခုမာ၊ စက္ခုမာမည်၏။ အသူ၏မျက်စိကိုမျက်စိဆိုမည်နည်းဟူမူ၊အလင်းကိုမြင်ခြင်းငှါစွမ်းနိုင်ကုန်သော သကလ စက္ကဝါဠ ဝါသီမဟာဇနတို့၏မျက်စိကိုမျက်စိဆိုမည်။ သလာတိမ်လွှမ်း၍မမြင်စွမ်းနိုင်သသူ့မျက်စိကိုကားမဆိုကောင်း။ ထိုသကလစက္ကဝါဠဝါသီမဟာဇနတို့၏မျက်စိသည်သျှင်နေမင်းအားညဉ့်ကိုသူတိမ်း၍ နေ့မှပေးဘိ၏သို့ရှိသည်မည်၏။ အကြောင်းမူ။ နေမင်းထွက်မှမြင်နိုင်ကြ၏။ မျက်စိအလင်းကို သျှင်နေမင်းပေးသည်မည်သောကြောင့်တည်း။ ။ ဤသို့သောအနက်ကိုဆရာ့လက်ဖြစ်မှတ်ရမည်လောဟူမူ။ ။ စက္ခုမာတိသကလ စက္ကဝါဠဝါသီနံ အန္ဓကာရံ ဝိဓမိတွာ စက္ခု ပဋိလာဘကရဏေန ယန္တေန တေသံဒိန္နံ စက္ခု၊တေန စက္ခုမာ။ ။ ဤသို့ကျောက်ကြီးငါးခို အဋ္ဌကထာဆရာ့နည်းကိုယူ၍သာဆိုရသည်။ အတ္တနောမတိမျှမဟုတ်။

စက္ခုမာတိ၊ စက္ခုမာဟူသောပုဒ်၏။ အတ္ထော၊ အနက်ကို။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ သိအပ်၏။ သကလစက္ကဝါဠဝါသီနံ၊ အလုံးစုံသောစကြဝဠာ၌နေကုန်သောသူတို့၏။ အန္ဓကာရံ၊ ကန်းသည်၏အဖြစ်ကို ပြုတတ်သောမှောင်ကို။ ဝိဓမိတွာ၊ လွှင့်၍၊လွှင့်သောအားဖြင့်။ စက္ခုပဋိလာဘကရဏေန၊ မျက်စိကိုရခြင်းကိုပြုခြင်းဖြင့်။ ဝါ၊ ပြုတတ်သော။ ယန္တေန၊ နေယန္တရားသည်။ တေသံ၊ ထိုသကလစက္ကဝါဠဝါသီတို့အား။ စက္ခု၊ မျက်စိကို။ ဒိန္နံ၊ ပေးအပ်သည်မည်၏။ တေန၊ ထိုသို့မျက်စိပေးသည်မည်သောကြောင့်။ (တနည်း)။ တေန၊ ထိုမိမိသည်ပေးအပ်သောလူများမျက်စိအားဖြင့်။ သူရိယော၊ နေမင်းသည်။ စက္ခုမာ၊ လူတို့မျက်စိအပ်၍ထားသကဲ့သို့ရှိသည်မည်၏။

တစ်ခုသောစကြဝဠာ၌ နေတစ်စင်းသာရှိသောကြောင့်၊ဧကရာဇာ,ဟူသည်။ ဧက,သဒ္ဒါ အသဟာယတ္ထတည်း။ ။ သကလစက္ကဝါဠေအာလောကကရာနံ အန္တရေသေဋ္ဌဝိ သေဋ္ဌဋ္ဌေနဧကရာဇာ။ ။ ဤအဋ္ဌကထာအလိုသော်၊သေဋ္ဌထ္ထတည်း။ ။

သေဋ္ဌာသဟာယသင်္ခါည၊ တုလျေသွေကော တိလိင်္ဂကော,ဟုသဒ္ဒဝိဒူတို့လည်းဆိုစကုန်၏။ ဟရိနာသမာနောဝဏ္ဏောယဿသောတိ ဟရိ-ဿ-ဝဏ္ဏော။ ။ ဟရိ,သဒ္ဒါသုဝဏ္ဏဝါစက။ သမာနကိုသ,ရေး၍ဒွေးဘော်လာ။ တံတံ၌ ရှေ့တံ,ကားပဉ္စမီအနက်၌အံတည်း။ နောက်တံ,ကား တုမှသဒ္ဒါ၏ကာရိယ ဒုတိယန္တတည်း။ ရှေ့တံ,ကား ပယောဂဝန္တသဗ္ဗနာမ်၊နောက်တံ,ကားဝစနသဗ္ဗနာမ်တည်း။ နမဿာမိကားနမုဓာတ်နောင်၊နမောတွဿော,သုတ်ဖြင့် အဿပစ္စည်းသက်ပြီးမှဝိဘတ်သက်၍ ဒီဃရောက်သည်။ နမဿ ဝန္ဒနာယံ, ဟူသောဆရာ့အလို၊နမဿဓာတ်ပင်ဆို။ ဝိဟရေမု,၌၊ဧယျာမဝိဘတ်ကိုဧမု,ရေးသည်။ ကွစိဧယျာမဿေမု။ ဧယျာမဝိဘတ္တိယာဧမုအာဒေသောဟောတိကွစိ။ တယာဇ္ဇဂုတ္တာဝိဟရေမုဒိဝသံ၊ကထံဇာနေမုတံမယံ၊နနောဒက္ခေမုသမ္ဗုဒ္ဓံဣစ္စာဒိ။ ။ သဒ္ဒနီတိ။ ။ လမ်းသွားရင်းမြင်ကောင်းရာရာမြင်ပါစေဟု ရေးလိုက်သည်။ ကျမ်းအရှိသား၊စကားပိုသည်ဟု မဆိုသာ။ ။ ဗာဟိတပါပ,ကိုနိရုတ္တိနည်းအားဖြင့်ဤ၌ဗြာဟ္မဏ,ဆိုသည်။ ဝိသုဒ္ဓိဗြာဟ္မဏကိုယူ။ ဇာတိမတ္တဘောဝါဒိဗြာဟ္မဏမဟုတ်။ သဗ္ဗေသင်္ခတာသင်္ခတေဓမ္မေသဗ္ဗေဝါခန္ဓာယတနဓာတုဓမ္မေ သလက္ခဏဝသေန အတ္တနောဉာဏဿ ဝိဒိတေပါ ကဋေကတွာ ဂတာတိဏ္ဏံမာရာနံ မတ္ထကံမဒ္ဒိတွာဒသသဟဿိလောက ဓာတုံဥန္နာဒေတွာ ဗောဓိတလေ သမ္မာသမ္ဗောဓိံ ပတ္တာ သံသာရံဝါအတိက္ကန္တာတိဝေဒဂူ,ပြု။ ။ သဗ္ဗဓမ္မေ,ကားဝေဒဂူ,၏ကံတည်း။ တေမေနမော၌၊တေ,ကားသမ္ပဋိစ္ဆန္တု၊ ဟူသောပါဌသေသကိုငဲ့သောကတ္တားပုဒ်။ ကံပုဒ်ပြု၍နမော,၌မစပ်ကောင်း။ နမောအယှဉ် သမ္ပဒါန်သာနေကောင်းသည်။ ဝန္ဒနေနမော,ဟူရကား၊နမော,ကား ဝန္ဒနာအနက်ကိုဟောသောဒုတိယန္တနိပါတ်ပုဒ်တည်း။ ထို့ကြောင့်၊ဧတံမမ ဣမံနမက္ကာရံပဋိစ္ဆန္တု,ဟုအဋ္ဌကထာမိန့်သော်။ နမတ္ထု,၌နမော,ကားပဌမန္တတည်း။ တဒင်္ဂဝိမုတ္တိ,ဝိက္ခမ္ဘန ဝိမုတ္တိ,သမုစ္ဆေဒဝိမုတ္တိ, ပဋိပ္ပဿဒ္ဓိဝိမုတ္တိ,နိဿရဏဝိမုတ္တီ,ပဉ္စဝိဓံဝိမုတ္တိ)။ ။

မောရဇာတကံနဝမံ။ ။