မဟာ-ရာဇ၊ မြတ်သောမင်းကြီး။ ကာကာနာမ၊ ကျီးတို့မည်သည်ကား။ (ထည့်)။ နိစ္စံ၊ အမြဲ။ ဥဗ္ဗိဂ္ဂ-ဟဒယာ၊ ထိတ်လန့်သောနှလုံးရှိကုန်၏။ သဗ္ဗ-လောက-ဝိဟေသကာ၊ ခပ်သိမ်းသောသူတို့ ညှဉ်းဆဲတတ်ကုန်၏။ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ အမှာကံ၊ ငါတို့၏။ ဉာတီနံ၊ ဆွေမျိုးဖြစ်ကုန်သော။ နေသံကာကာနံ၊ ထိုကျီးတို့အား။ ဝသာ၊ အဆီမည်သည်။ နတ္ထိ၊ ရှိပြီမဟုတ်။ နတ္ထိ, ဟုဝတ္တမာန်ဝိဘတ်ဖြင့်ဆိုသော်လည်းရှိမြဲမဟုတ်သောသဘောကိုပြသောအရာဖြစ်၍၊အတိတ်၌လည်းရှိဘူးသည် မဟုတ်၊ အနာဂတ်၌လည်းရှိလတ္တံ့သည်မဟုတ်ဟုကာလသုံးပါးကိုယူရာ၏။ ထို့ကြောင့်အဋ္ဌကထာ၌။ ကာကာနံဝသာနာမနတ္ထိ၊ အတီတေပိနဘူတပုဗ္ဗာ၊အနာဂတေ ဝိနဘဝိဿန္တိ,ဟူသည်)။ ။
ကာကဇာတကံ ဒသမံ။၁၄၀။ အသမ္ပဒါနဝဂ္ဂေါ စုဒ္ဒသမော။ တဿုဒ္ဒါနံ။ ။
အသမ္ပဒါန-ဘီရုကံ၊ဃတာသန-ဈာနသောမံ။
စန္ဒာဘံ သုဝဏ္ဏဟံသံ၊ဗဗ္ဗု ဂေါဓု-ဘတောဘဋ္ဌံ။
ကာကရာဇာတိ တေဒသ။ ။