(၄၈)နတ်နှင့်တကွသောလောကကိုဆုံးမတော်မူတတ်သောသဗ္ဗညုမြတ်စွာဘုရားသည်၊ အနုပါယေနယောအတ္ထံ, အစရှိသောဂါထာပုဒ်ဖြင့်တန်းဆာဆင်အပ်သောဤဝေဒဗ္ဗဇာတ်ကို၊ ဇေတဝန်ကျောင်းကြီး၌နေတော်မူစဉ်၊ ဆိုနိုင်ခက်သောရဟန်းကိုအကြောင်းပြု၍ဟောတော်မူ၏။
.
ယော၊ အကြင်သူသည်။ အနု-ပါယေန၊ မဟုတ်သောအကြောင်းဖြင့်။ ဝါ၊ မသင့်မလျော်သောအကြောင်းဖြင့်။ အတ္ထံ၊ အကျိုးစီးပွါးကို။ ဣစ္ဆတိ၊ အလိုရှိ၏။ သော၊ ထိုသူသည်။ ဝိဟညတိ၊ ပင်ပန်း၏။ ဝါ၊ ကြီးစွာသောပျက်စီးခြင်းသို့ရောက်၏။ စေတာ၊ စေတတိုင်းသားခိုးသူတို့သည်။ ဝေဒဗ္ဗံ၊ ဝေဒဗ္ဗပုဏ္ဏားကို။ ဟနိံသု၊ သတ်ဘူးကုန်ပြီ။ တေသဗ္ဗေ၊ ထိုအလုံးစုံသောတထောင့်တစ်ယောက်သော သူတို့သည်လည်း။ ဗျသနံ၊ ပျက်စီးခြင်းသို့။ အဇ္ဈဂူ၊ ရောက်ဘူးကုန်ပြီ။
ဝေဒဗ္ဗဇာတကံအဋ္ဌမံ။ ၄၈။