နတ်နှင့်တကွသော လောကကိုဆုံးမတော်မူတတ်သောသဗ္ဗညုမြတ်စွာဘုရားသည်၊ နသန္ဓဝံကာပုရိသေနကရိယာထ,အစရှိသောဂါထာပုဒ်ဖြင့်တန်းဆာဆင်အပ်သော ဤဣန္ဒသမာနဂေါတ္တဇာတ်ကို၊ဇေတဝန်ကျောင်းကြီး၌သီတင်းသုံးနေတော်မူစဉ်၊ ဆုံးမခက်သောရဟန်းကိုအကြောင်းပြု၍ဟောတော်မူ၏။
ဘုရားလောင်းသည် စက်ဆုပ်ဖွယ်ရှိသော ယောက်ျားနှင့်တကွပေါင်းဖော်ခြင်းကိုမပြုအပ်ဟုဆို၍။ ။
(၁၇၃) နသန္ဓဝံ ကာ-ပုရိသေန ကရိယာထ၊အရိယော အနရိယေန ပဇာန-မတ္ထံ။
စိရာနုဝုတ္ထောပိ ကရောတိ ပါပံ၊ဂဇော ယထာ ဣန္ဒသမာနဂေါတ္တံ။
ဟူသောရှေးဦးစွာသောဂါထာကိုဆို၏။ ။
(၁၇၄) ယံ တွေဝ ဇညာ သဒိသော မမ-န္တိ၊သီလေန ပညာယ သုတေန စာပိ။
တေနေဝ မေတ္တိံ ကယိရာထ သဒ္ဓိံ၊သုခေါ ဟဝေ သပ္ပုရိသေန သင်္ဂမော။
ဟူသောဒုတိယဂါထာကိုဆို၏။ ။
(၁၇၄)တု၊ မပေါင်းဖော်ရာသည်မှတစ်ပါး ပေါင်းဖော်ရာသည်ကိုဆိုအံ့။ ယံဧဝ၊ အကြင်သသူကိုသာလျှင်။ အယံ၊ ဤသူသည်။ မမံ၊ ငါနှင့်။ သီလေန၊ သီလအားဖြင့်၎င်း။ ပညာယ၊ ပညာအားဖြင့်၎င်း။ သုတေနစာပိ၊ အကြားအမြင်အားဖြင့်၎င်း။ သဒိသော၊ တူ၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဇညာဇာနေယျ၊ သိရာ၏။ တေနေဝ၊ ထိုသူနှင့်သာလျှင်။ သဒ္ဓိံ၊ တကွ။ မိတ္တိံ၊ မိတ်ဖွဲ့ခြင်းကို။ ကရိယာထ၊ ပြုရာ၏။ ဟဝေ၊ စင်စစ်။ သပ္ပုရိသေနသောဘဏပုရိသေန၊ ကိုယ်နှုတ်နှလုံး အမူတင့်တယ်သောသူတော်ကောင်းနှင့်။ သင်္ဂမော၊ ပေါင်းဖော်ခြင်းသည်။ သုခေါ၊ ချမ်းသာ၏။ (စတ္တာရောအရိယာအာစာရအရိယော, လိင်္ဂအရိယော, ဒဿနအရိယော,ပဋိဝေဓအရိယော,တိ။ တေသုအာစာရအရိယောဣဓအဓိပ္ပေတော။ ။ ဝသနိဝါသေ၊ ဓာထွတ္ထဖြစ်၍အနုဝုတ္ထော,ဟုဒန္တဇထသံယုဂ်နှင့်လိုသည်။ ဒေဝေါဝုဋ္ဌော,၌ကား ဝသ,သေဝနေ,ဓာထွတ္ထဖြစ်၍မုဒ္ဓဇဋ္ဌ,လိုသည်)။ ။
ဣန္ဒသမာနဂေါတ္တဇာတကံပဌမံ။ ။