Issues
Select Version
နိဿယ-1
မြန်မာဘာသာ
Jātakapāḷi(Paṭhamo bhāgo)
Jātakapāḷi(Paṭhamo bhāgo)

118. Vaṭṭakajātakaṃ

Author: နိဿယ-1 @ IAPT

(၁၁၈) နတ်နှင့်တကွသော လောကကိုဆုံးမတော်မူတတ်သော သဗ္ဗညုမြတ်စွာဘုရားသည်၊နာစိန္တယန္တောပုရိသော, အစရှိသောဂါထာပုဒ်ဖြင့်တန်းဆာဆင်အပ်သော ဤဝဋ္ဋကဇာတ်ကို၊ ဇေတဝန်ကျောင်းကြီး၌သီတင်းသုံးနေတော်မူစဉ်၊ ဥတ္တရသူဋ္ဌေးသားကိုအကြောင်းပြု၍ ဟောတော်မူ၏။

ဘောန္တောဝဋ္ဋကာ၊ အိုငုံးများတို့။ အစိန္တယန္တော၊ ဤမည်သောဥပါယ်ဖြင့်ဤဒုက္ခမှလွတ်အံ့ဟုမကြံမစည်သော။ ပုရိသော၊ ယောက်ျားသည်။ ဝိသေသံ၊ ဆင်းရဲမှလွတ်ခြင်းဟူသောအကျိုးဝိသေသကို။ နအဓိဂစ္ဆတိ၊ မရ။ တနည်း။ ပုရိသော၊ မိန်းမမဟုတ်သောယောက်ျားဖြစ်လျက်။ အစိန္တယန္တော၊ ဤမည်သောဥပါယ်ဖြင့် ဤဒုက္ခမှလွတ်အံ့ဟု မကြံမစည်ငုတ်တုတ်နေသောသူသည်။ ဝိသေသံ= ဆင်းရဲမှလွတ်ခြင်းဟူသောအကျိုးဝိသေသကို။ နအဓိဂစ္ဆတိ၊ မရ။ စိန္တိတဿ၊ ယခုအခါကြံအပ်သောအမှု၏။ ဖလံ၊ အကျိုးကို။ ပဿ၊ ရှုပါလော့။ တေနေဝဥပါယေန၊ ထိုသို့ကြံစည်အပ်သောဥပါယ်ဖြင့်လျှင်။ (ထည့်)။ အဟံ၊ ငါသည်။ ဝဓ-ဗန္ဓနာ၊ သတ်ခြင်းနှောင်ဖွဲ့ခြင်းမှ။ မုတ္တော၊ လွတ်သည်။ အသ္မိ၊ ဖြစ်၏။

ဝဋ္ဋကဇာတကံအဋ္ဌမံ။၁၁၈။