Issues
Select Version
နိဿယ-1
မြန်မာဘာသာ
Jātakapāḷi(Paṭhamo bhāgo)
Jātakapāḷi(Paṭhamo bhāgo)

11. Parosatavaggo

Author: နိဿယ-1 @ IAPT

ပရော-သတံ စေပိ သမာဂတာနံ၊ ဈာယေယျုံ တေ ဝဿ-သတံ အ-ပညာ။

ဧကောဝ သေယျော ပုရိသော သ-ပညော၊ ယော ဘာသိတဿ ဝိဇာနာတိ အတ္ထံ။

ဟူသောဂါထာပုဒ်ဖြင့်တန်းဆာဆင်အပ်သော ဤပရောသတဇာတ်သည်ဝတ္ထုအားဖြင့်၎င်းအဖြေအားဖြင့်၎င်း ဇာတ်ပေါင်းအားဖြင့်၎င်း ပရောသဟဿဇာတ်နှင့်တူသလျှင်ကတည်း။ ထိုစကားသည်မှန်၏။ ဤပရောသတဇာတ်၌ သက်သက်ဈာယေယျုံ ဟူသောပုဒ်မျှသည်သာလျှင်ထူး၏။

ဘဝန္တောတာပသာ၊ အိုရသေ့တို့။ သမာဂတာနံ၊ စည်းဝေးလာကုန်သောသူတို့၏။ ပရော-သတံ၊ တစ်ရာထက်အလွန်သည်။ စေပိသိယာ၊ အကယ်၍လည်းဖြစ်ငြားအံ့။ အ-ပညာ၊ ပညာမရှိကုန်သော။ တေ၊ ထိုတစ်ရာထက်အလွန်များစွာသော သူတို့သည်။ ဝဿ-သတံ၊ အနှစ်တစ်ရာပတ်လုံး။ စေပိဈာယေယျုံ၊ အကယ်၍ကြည့်ကုန်ငြားအံ့။ ဝါ၊ စုံစမ်းဆင်ခြင်ကုန်ငြားအံ့။ ဩလောကေန္တာပိ၊ ကြည့်ကုန်သော်လည်း။ အတ္ထံဝါ၊ အကျိုးကို၎င်း။ ကာရဏံဝါ၊ အကြောင်းကို၎င်း။ နပဿန္တိ၊ မမြင်နိုင်ကုန်။ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ ယော၊ အကြင်သူသည်။ ဘာသိတဿ၊ ဆိုအပ်သောစကား၏။ အတ္ထံ၊ အနက်ကို။ ဝိဇာနာတိ၊ သိ၏။ သ-ပညော၊ ပညာရှိသော။ ဧကော၊ တစ်ယောက်သော။ သောပုရိသောဝ၊ ထိုယောက်ျားသည်သာလျှင်။ သေယျော၊ တစ်ရာမကလူ့ဗာလတို့ထက်မြတ်၏။

ပရောသတဇာတကံပဌမံ။၁၀၁။

(၁ဝ၂) နတ်နှင့်တကွသောလောကကိုဆုံးမတော်မူတတ်သော သဗ္ဗညုမြတ်စွာဘုရားသည်၊ ယောဒုက္ခဖုဋ္ဌာယဘဝေယျတာဏံ,အစရှိသောဂါထာပုဒ်ဖြင့်တန်းဆာဆင်အပ်သော ဤပဏ္ဏိကဇာတ်ကို၊ဇေတဝန်ကျောင်းကြီး၌သီတင်းသုံးနေတော်မူစဉ်၊ ဟင်းရွက်ရောင်း၍ အသက်မွေးသောသီတင်းသည်တစ်ယောက်ကိုအကြောင်းပြု၍ဟောတော်မူ၏။ ။

ယောပိတာ၊ အကြင်အဘသည်။ ဒုက္ခ-ဖုဋ္ဌာယ၊ ကိုယ်စိတ်ဆင်းရဲနှိပ်စက်အပ်သည်ရှိသော်။ ဝါ၊ ဆင်းရဲတွေ့သည်ရှိသော်။ တာဏံ၊ စောင့်ရှောက်ကွယ်ကာကိုးကွယ်ရာသည်။ ဘဝေယျ၊ ဖြစ်ရာ၏။ မေ၊ ငါ၏။ သောပိတာ၊ ထိုအဘသည်။ ဝနေ၊ လူသူမနီးတောကြီးအလယ်၌။ ဒုဗ္ဘိံမိတ္တဒုဗ္ဘိကမ္မံ၊ အဆွေခင်ပွန်းပြစ်မှားသောအမှုကို။ ကရောတိ၊ ပြု၏။

(မိတ္တဒုဗ္ဘိကမ္မံ,ဆိုအပ်လျက်ပုတ္တသန္ဓိပြု၍ဒုဗ္ဘိ,နေသည်)။ ယောပိတာ၊ အကြင်အဘသည်။ တာယိတာ၊ စောင့်ရှောက်ကွယ်ကာတတ်၏။ သောပိတာ၊ ထိုအဘသည်။ ဝနဿမဇ္ဈေ၊ လူသူမနီးတောကြီးအလယ်၌။ သဟသာသာဟသံ၊ နိုင်ထက်မူသောအမှုကို။ ကရောတိ၊ ပြု၏။ သာအဟံ၊ ထိုငါသည်။ ကဿ၊ အဘယ်သူ၏အထံ၌။ ကန္ဒာမိ၊ ငိုရအံ့နည်း။

ပဏ္ဏိကဇာတကံ ဒုတိယံ။၁၀၂။

(၁ဝ၃) နတ်နှင့်တကွသောလောကကို ဆုံးမတော်မူတတ်သောသဗ္ဗညုမြတ်စွာဘုရားသည်၊ ယတ္ထ ဝေရီ နိဝိသတိ,အစရှိသောဂါထာပုဒ်ဖြင့်တန်းဆာဆင်အပ်သော ဤဝေရိဇာတ်ကို၊ဇေတဝန်ကျောင်းကြီး၌ သီတင်းသုံးနေတော်မူစဉ်၊ အနာထပိဏ်သူဋ္ဌေးကိုအကြောင်းပြု၍ဟောတော်မူ၏။ ။

ဝေရီသု၊ ရန်သူပေါင်တို့၌။ ဧက-ရတ္တံ၊ တစ်ရက်၎င်း။ ဒိ-ရတ္တံဝါ၊ နှစ်ရက်၎င်း။ ဒုက္ခံ၊ ဆင်းရဲစွာ။ ဝသတိ၊ နေရ၏။ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ ယတ္ထ၊ အကြင်အရပ်၌။ ဝေရီ၊ ရန်သူသည်။ နိဝသတိ၊ နေ၏။ တတ္ထ၊ ထိုရန်သူနေရာအရပ်၌။ ပဏ္ဍိတော၊ ပညာရှိသည်။ နဝသေ၊ မနေရာ။ ။

ဝေရိဇာတကံ တတိယံ။၁၀၃။

(၁၀၄) နတ်နှင့်တကွသော လောကကိုဆုံးမတော်မူတတ်သော သဗ္ဗညုမြတ်စွာဘုရားသည်၊ စတုဗ္ဘိ အဋ္ဌဇ္ဈာဂမာ,အစရှိသောဂါထာပုဒ်ဖြင့်တန်းဆာဆင်အပ်သော ဤမိတ္တဝိန္ဒကဇာတ်ကို၊ ဇေတဝန်ကျောင်း၌နေတော်မူစဉ်၊ ဆိုနိုင်ခက်သောတစ်ယောက်သောရဟန်းကို အကြောင်းပြု၍ဟောတော်မူ၏။ ။

ဘော၊ အိုအချင်း။ သမုဒ္ဒန္တရေ၊ သမုဒြာ၏ အလယ်၌။ စတဿော၊ လေးယောက်ကုန်သောဗိမာန်နေပြိတ္တာမတို့ကို။ လဘိတွာ၊ ရပြီး၍။ စတုဗ္ဘိ၊ ထိုလေးယောက်ကုန်သောဗိမာန်နေပြိတ္တာမတို့ဖြင့်။ အ-သန္တုဋ္ဌော၊ မရောင့်ရဲသည်ဖြစ်၍။ ဂန္တွာ၊ သွားလတ်၍။ အဋ္ဌ၊ ရှစ်ယောက်ကုန်သောဗိမာန်နေပြိတ္တာမတို့ကို။ အဇ္ဈာဂမာ၊ သင်ရ၏။ အဋ္ဌဘိဝါပိ၊ ရှစ်ယောက်ကုန်သောဗိမာန်နေပြိတ္တာမတို့ဖြင့်လည်း။ အ-သန္တုဋ္ဌော၊ မရောင့်ရဲပြန်သည်ဖြစ်၍။ ဂန္တွာ၊ သွားလတ်ပြန်၍။ သောဠသ၊ တစ်ကျိပ်ခြောက်ယောက်ကုန်သောဗိမာန်နေပြိတ္တာမတို့ကို။ အဇ္ဈာဂမာ၊ ရပြန်၏။ သောဠသာဘိစ၊ တစ်ကျိပ်ခြောက်ယောက်ကုန်သောဗိမာန်နေပြိတ္တာမတို့ဖြင့်လည်း။ အ-သန္တုဋ္ဌော၊ မရောင့်ရဲသည်ဖြစ်၍။ ဂန္တွာ၊ သွားလတ်ပြန်၍။ ဗာတ္တိံသ၊ သုံးကျိပ်နှစ်ယောက်ကုန်သောဗိမာန်နေပြိတ္တာမတို့ကို။ အဇ္ဈာဂမာ၊ ရပြန်၏။ အတြိစ္ဆံအတြအတြဣစ္ဆန္တော၊ ထိုထိုအာရုံ၌ တောင့်တ တပ်မက်သည်ဖြစ်၍။ ဣဒါနိ၊ ယခုအခါ၌။ စက္ကံ၊ သင်တုန်းသွားကဲ့သို့ထက်သောသံစက်ဝန်းသို့။ အာသဒေါ၊ ရောက်လတ်ပြီ။ ဣစ္ဆာဟဋဿ၊ ရမ္မက်တဏှာသည်ဆောင်အပ်သော။ ပေါသဿ၊ ဆင်းရဲစရာကြမ္မာမွှေအပ်သောသင်၏။ မတ္ထကေ၊ ထိပ်ထက်၌။ စက္ကံ၊ သင်တုန်းသွားသို့ထက်သောသံစက်ဝန်းသည်။ ဘမတိ၊ မီးပန်းပမာဖွါးဖွါးမီးမီးသွေးစီးစေလျက်လည်၏။ (ရှေးဇာတ်၌ပါသာဏစက်၊ဤဇာတ်၌အယစက်)။

မိတ္တဝိန္ဒကဇာတကံ စတုတ္ထံ။၁၀၄။

(၁ဝ၅) နတ်နှင့်တကွသော လောကကိုဆုံးမတော်မူတတ်သောသဗ္ဗညုမြတ်စွာဘုရားသည်၊ ဗဟုံပေတံ ဝနေကဋ္ဌံ,အစရှိသောဂါထာပုဒ် ဖြင့်တန်းဆာဆင်အပ်သော ဤဒုဗ္ဗလကဋ္ဌဇာတ်ကို၊ ဇေတဝန်ကျောင်း ကြီး၌သီတင်းသုံးနေတော်မူစဉ်၊ တစ်ယောက်သောထိတ်လန့်တတ်သောရဟန်းကိုအကြောင်းပြု၍ဟောတော်မူ၏။ ။

နာဂ၊ ဆင်ကြီး။ ဝနေ၊ တော၌။ ဒုဗ္ဗလံ၊ အားနည်းသော။ ယံကဋ္ဌံ၊ အကြင်သစ်ခက်ခြောက်ကို။ ဝါတော၊ လေသည်။ ဘဉ္ဇတိ၊ ချိုးဖျက်၏။ ဧတံကဋ္ဌံ၊ ထိုသစ်ခက်ခြောက်သည်။ ဗဟုံဝိဗဟုံဧဝ၊ များသည်သာတည်း။ တွံ၊ သင်သည်။ တဿ၊ ထိုသစ်ခက်ကျိုးကျသောအသံမှ။ စေဘာယတိ၊ အကယ်၍ကြောက်သည်ဖြစ်အံ့။ ဧဝံသန္တေ၊ ဤသို့ချွတ်ချွတ်သံကြားတိုင်းကြောက်သည်ရှိသော်။ နိစ္စံဘီတော၊ အမြဲကြောက်ရသည်ဖြစ်၍။ (ထည့်)။ ကိသော၊ အသားအသွေးခန်းခြောက်၍ကြုံလှီသည်။ နူန၊ စင်စစ်။ ဘဝိဿသိ၊ ဖြစ်လတ္တံ့။

ဒုဗ္ဗလကဋ္ဌဇာတကံ ပဉ္စမံ။၁၀၅။

(၁၀၆)နတ်နှင့်တကွသောလောကကိုဆုံးမတော်မူတတ်သော သဗ္ဗညုမြတ်စွာဘုရားသည်၊ သုခကံဝတ မံဇီဝံ,အစရှိသော ဂါထာပုဒ်ဖြင့်တန်းဆာဆင်အပ်သော ဤဥဒဉ္စနီဇာတ်ကို ဇေတဝန်ကျောင်းကြီး၌သီတင်းသုံးနေတော်မူစဉ်၊ အပျိုကြီးဖြားယောင်းသောရဟန်းကို အကြောင်းပြု၍ဟောတော်မူ၏။
တာတ၊ ဘခင်။ တုမှာကံ၊ ဘခင်တို့၏။ သန္တိကေ၊ အထံ၌။ သုခကံ၊ ချမ်းသာစွာ။ ဇီဝံဇီဝန္တံ၊ အသက်မွေးသော။ မံ၊ ငါ့ကို။ ပစမာနာ၊ ပူပန်စေတတ်သော။ ဝါ၊ စားလိုရာရာကိုချက်ပြုတ်စေတတ်သော။ ဥဒဉ္စနီ၊ အလိုရှိရာရာကိုဆောင်ယူတတ်သည်ဖြစ်၍ရေငင်အိုးနှင့်တူသော။ ဇာယ-ပ္ပဝါဒေန၊ မယားဟူသောအမည်ဖြင့်။ စောရီ၊ သီလဥစ္စာကိုခိုးယူတတ်သော ခိုးသူမသည်။ ဥပလာပေတွာ၊ ဖြားယောင်း၍။ (ထည့်)။ တေလဉ္စ၊ ဆီကို၎င်း။ လောဏဉ္စ၊ ဆားကို၎င်း။ အညမ္ပိ၊ ဆီဆားမှတစ်ပါးအလိုရှိသမျှကို၎င်း။ ယာစတိ၊ မနေမနားအားပါးမနာ တောင်းတတ်စွာ၏။ (သုခကံ၌က,ကားသွတ္ထ)။ ပစမာနာတိတာပယမာနာယံယံ ခါဒိတုကာမာဟောဟိတံ တံပစမာနာ။ ဥဒကံအဉ္စတိဧတာယာတိဥဒဉ္စနီ၊ စာဋိတောဝါကူပတောဝါ ဥဒကဥဿိဉ္စနဃဋိကာယေတံနာမံ။ သာပနဥဒဉ္စနီဝိယဥဒဉ္စနီ။ ဥဒကံဝိယဃဋိကာယံယေနယေနအတ္ထိကာဟောတိတံတံအာကဍ္ဎတိယေဝါတိအတ္ထော၊စောရီဇာယပ္ပဝါဒေနာတိ ဘရိယာနာမေန ဧကာစောရီမံမ ဓုရဝစနေနဥပလာပေတွာတတ္ထနေတွာတေလံလောဏဉ္စယံအညမ္ပိဣစ္ဆတိတံသဗ္ဗံယာစတိ။ ဒါသံဝိယကပ္ပကာရံဝိယကတွာအာဟရာပေတီတိ။ အဋ္ဌကထာ။ ဥဒဉ္စနီဇာတကံ ဆဋ္ဌံ။၁၀၆။
(၁၀၇) နတ်နှင့်တကွသောလောကကိုဆုံးမတော်မူတတ်သောသဗ္ဗညုမြတ်စွာဘုရားသည်၊ သာဓုခေါသိပ္ပကံနာမ,အစရှိသောဂါထာပုဒ်ဖြင့်တန်းဆာဆင်အပ်သော ဤသာလိတ္တကဇာတ်ကို၊ ဇေတဝန်ကျောင်း ကြီး၌ သီတင်းသုံးနေတော်မူစဉ်၊ တစ်ယောက်သောကျောက်စရစ်ပစ်တတ်သောရဟန်းကိုအကြောင်းပြု၍ဟောတော်မူ၏။

မဟာရာဇ၊ မြတ်သောမင်းကြီး။ ယာဒိသကီဒိသံအပိ၊ အမှတ်မရှိဟုတ်ဟုတ်ငြားငြားဖြစ်သော်လည်း။ (ယံဝါတံဝါ,ကဲ့သို့အနိယမအနက်ကိုဟောသည်)။ သိပ္ပကံနာမ၊ အတတ်မည်သည်ကား။ သာဓုခေါသာဓုဧဝ၊ အကျိုးစီးပွါးကိုပြီးစေတတ်သည်ဖြစ်၍ ကောင်းသည်သာတည်း။ ခဉ္ဇံ၊ ခြေခွင်သောငဆွံ့ကို။ ပဿ၊ ရှုပါလော့။ ဣမိနာ၊ ဤငဆွံ့သည်။ (ထည့်)။ ပဟာရေန၊ ဆိတ်ချေးပစ်သဖြင့်။ (ခဉ္ဇပ္ပဟာရေန,ကား၊စိရပ္ပဝါသိံ,ကဲ့သို့ရုပ်ပြီးသည်)။ တနည်း။ ခဉ္ဇခဉ္ဇေန၊ ဤငဆွံ့သည်။ ပဟာရေန၊ ဆိတ်ချေးပစ်သဖြင့်။ (ဤနည်း၌ခဉ္ဇကားအဝိဘတ္တိကနိဒ္ဒေသတည်း)။ စတုဒ္ဒိသာ၊ မြို့တော်အရပ်လေးမျက်နှာ၌ရှိကုန်သော။ ဂါမာ၊ အခွန်တစ်သိန်းထွက်သောရွာကြီးလေးရွာတို့ကို။ လဒ္ဓါ၊ ရအပ်ကုန်ပြီ။

(ပဿခဉ္ဇပ္ပဟာရေနာတိ ပဿမဟာရာဇ ဣမိနာ ခဉ္ဇပီဌသပ္ပိနာ အဇလဏ္ဍိကပ္ပဟာရေနစတုဒ္ဒိသာစတ္တာရောဂါမာလဒ္ဓါ။ ဤအဋ္ဌကထာ၌ဣမိနာခဉ္ဇပီဌသပ္ပိနာ,ကား ခဉ္ဇ၏အဖွင့်ဖြစ်၍အဝိဘတ္တိကနိဒ္ဒေသမှတ်ရာသည်)။ ။

သာလိတ္တကဇာတကံ သတ္တမံ။၁၀၇။

(၁ဝ၈) နတ်နှင့်တကွသောလောကကိုဆုံးမတော်မူတတ်သော သဗ္ဗညုမြတ်စွာဘုရားသည်၊ သိက္ခေယျဘိက္ခိတဗ္ဗာနိ,အစရှိသောဂါထာပုဒ်ဖြင့်တန်းဆာဆင်အပ်သော ဤဗာဟိယဇာတ်ကို၊ ဝေသာလီပြည်ကိုမှီ၍ မဟာဝုန်စုလစ်မွန်းချွန်တပ်သောကျောင်းကြီး၌ သီတင်းသုံးနေတော်မူစဉ်၊ တစ်ယောက်သော လိစ္ဆဝီမင်းကိုအကြောင်းပြု၍ဟောတော်မူ၏။ ။

မဟာရာဇ၊ မြတ်သောမင်းကြီး။ သိက္ခိတဗ္ဗာနိ၊ သင်အပ်သောအတတ်တို့ကို။ သိက္ခေယျ၊ သင်ရာ၏။ တစ္ဆန္ဒိနော၊ ထိုအတတ်၌အလိုဆန္ဒရှိကုန်သော။ ဇနာ၊ လူတို့သည်။ သန္တိ၊ ရှိကုန်၏။ ဟိသစ္စံ၊ မှန်၏။ ဗာဟိယာ၊ မြို့ပ၌ပေါက်ဖွားသောဇနပုဒ်သူသည်။ သုဟဒေန၊ ဟိရီသြတ္တပ္ပကိုမစွန့် မူ၍ ဖုံးလွှမ်းသောအမူအရာဖြင့် ချမ်းသာစွာကိုယ်လက်သုတ်သင်ခြင်းဖြင့်။ ရာဇာနံ၊ မင်းကြီးကို။ အဘိရာဓယိ၊ နှစ်သက်စေပြီ။ (ပြည့်ရှင်မင်းကြီးကိုနှစ်သက်စေ၍ ဤစည်းစိမ်သို့ရောက်သည်ဟူလို။ သုခေနဟဒေါသုဟဒေါ။ ဟဒကရီသုဿဂ္ဂေတိဓာတု)။ ။

ဗာဟိယဇာတကံ အဋ္ဌမံ။၁၀၈။

(၁၀၉) နတ်နှင့်တကွသောလောကကိုဆုံးမတော်မူတတ်သော သဗ္ဗညုမြတ်စွာဘုရားသည်၊ ယထန္နော ပုရိသောဟောတိ,အစရှိသောဂါထာပုဒ်ဖြင့်တန်းဆာဆင်အပ်သော ဤကုဏ္ဍကပူဝဇာတ်ကို၊ သာဝတ္ထိပြည်၌သီတင်းသုံးနေတော်မူစဉ်၊ မဟာဒုဂ္ဂတကိုအကြောင်းပြု၍ ဟောတော်မူ၏။ ။

ဘောပုရိသ၊ အိုယောက်ျား။ ပုရိသော၊ နတ်ကိုကိုးကွယ်သောသူသည်။ ယထ-န္နော၊ အကြင်သို့သဘောရှိသော အာဟာရကိုစားသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ တဿ၊ ထိုကိုးကွယ်သောဒါယကာ၏။ ဒေဝတာ၊ နတ်သည်။ တထန္နာ၊ ထိုသို့သဘောရှိသောဒါယကာစားသောအာဟာရကိုစားရသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ တွံ၊ သင်သည်။ ဧတံကုဏ္ဍပူဝံ၊ ထိုဆန်ကွဲမုံ့ကို။ အာဟရ၊ ဆောင်ခဲ့လော့။ မေ၊ ငါ၏။ ဘာဂံ၊ အဘို့အရာကို။ မာဝိနာသယ၊ မပျက်စီးစေလင့်။

ကုဏ္ဍကပူဝဇာတကံနဝမံ။၁ဝ၉။

(၁၁၀) သဗ္ဗသံဟာရကောနတ္ထိ,အစရှိသောဂါထာပုဒ်ဖြင့်တန်းဆာဆင်အပ်သော ဤသဗ္ဗသံဟာရကပဉှာသည် ခပ်သိမ်းသောအခြင်းအရာအားဖြင့် မဟော်ဇာတ်၌ထင်စွာဖြစ်လတ္တံ့။ ။

ပဏ္ဍိတ၊ သုခမိန်။ သဗ္ဗသံဟာရကော၊ သဗ္ဗသံဟာရကနံ့သာသည်။ နတ္ထိ၊ မရှိ။ သုဒ္ဓံ၊ သက်သက်။ ကင်္ဂု၊ ရှိရှားခါးပွင့်အနံ့သည်သာလျှင်။ ဝါ၊ ဥပါသကာနံ့သည်သာလျှင်။ ပဝါယတိ၊ လှိုင်၏။ အယံဓုတ္တီ၊ ဤခိုးစားတတ်သော မိန်းမငယ်သည်။ အလိကံ၊ ပျက်ကွယ်သောစကားကို။ ဘာသတိ၊ ဆို၏။ အယံမဟလ္လိကာ၊ ဤမိန်းမကြီးသည်။ သစ္စံ၊ မှန်သောစကားကို။ အာဟ၊ ဆို၏။ (သဗ္ဗသံဟာရကောနာမသဗ္ဗဂန္ဓေဟိယောဇေတွာကတဂန္ဓော။ အလုံးစုံသောနံ့သာတို့ကိုတစ်ပေါင်းထည်းပေါင်းစု၍ပြုအပ်သော နံ့သာ ဟူလိုသည်)။

သဗ္ဗသံဟာရကပဉှောဒသမော။၁၁၀။ ပရောသတဝဂ္ဂေါ ဧကာဒသမော။ တဿုဒါနံ။ ။

ပရောသတဉ္စ ပဏ္ဏိကံ၊ဝေရီစ မိတ္တဝိန္ဒကံ။

ဒုဗ္ဗလဉ္စဥဒဉ္စနီ၊သာလိတ္တံပိစ ဗာဟိယံ။

ကုဏ္ဍပူဝ-သဗ္ဗသံဟာရကံ။ ။