Issues
Select Version
နိဿယ-1
မြန်မာဘာသာ
Jātakapāḷi(Paṭhamo bhāgo)
Jātakapāḷi(Paṭhamo bhāgo)

90. Akataññujātakaṃ

Author: နိဿယ-1 @ IAPT

(၉၀)နတ်နှင့်တကွသောလောကကို ဆုံးမတော်မူတတ်သောသဗ္ဗညုမြတ်စွာဘုရားသည်၊ ယောပုဗ္ဗေကတကလျာဏော,အစရှိသောဂါထာပုဒ်ဖြင့်တန်းဆာဆင်အပ်သော ဤကတညုဇာတ်ကို၊ဇေတဝန် ကျောင်းကြီး၌ သီတင်းသုံးနေတော်မူစဉ်၊ အနာထပိဏ် သူဋ္ဌေးကိုအကြောင်းပြု၍ဟောတော်မူ၏။

ယောကောစိ၊ ခတ္တိယဗြာဟ္မဏစသည်တို့တွင်အကြင်အမှတ်မရှိသောသူသည်။ ပုဗ္ဗေ၊ လက်ဦးမဆွ၌။ ကတကလျာဏော၊ သူတပါးတို့သည်ပြုအပ်သောကောင်းမြတ်သောကျေးဇူးဥပကာရရှိသည်။ ကတတ္ထော၊ သူတစ်ပါးတို့သည် ပြီးစေအပ်သောအမှုကိစ္စရှိသည်။ ဟုတွာ၊ ဖြစ်လျက်။ တံ၊ ထိုသူတစ်ပါးတို့သည် မိမိ၌ပြုဘူးသောကျေးဇူးဥပကာရအမှုကိစ္စကို။ နာဝဗုဇ္ဈတိ၊ မသိ။ သောပုရိသော၊ ရှေးကပြုဖူးသူ့ကျေးဇူးကိုထိမ်မြူးလျှို့ဝှက်ထိုလူပျက်သည်။ ပစ္ဆာ၊ နောက်ကာလ၌။ ကိစ္စေ၊ မိမိအမှုကိစ္စသည်။ သမုပ္ပန္နေ၊ ဖြစ်လတ်သည်ရှိသော်။ ကတ္တာရံ၊ ထိုကိစ္စကိုပြုမည့်သူကို။ နာဓိဂစ္ဆတိ၊ မရပြီ။

အကတညုဇာတကံ ဒသမံ။၉၀။ အပါယိမှဝဂ္ဂေါ နဝမော။ တဿုဒါနံ။ ။

သုရာပါနံ မိတ္တဝိန္ဒံ၊ကာဠကဏ္ဏိ အတ္ထဒွါရံ။

ကိံပက္က-သီလဝီမံသံ၊မင်္ဂလဉ္စာပိ သာရမ္ဘံကုဟကံ အကတညု စ။ ။