(၁၄၂) နတ်နှင့်တကွသောလောကကို ဆုံးမတော်မူတတ်သော သဗ္ဗညုမြတ်စွာဘုရားသည်၊ဧတံဟိတေ ဒုရာဇာနံ,အစရှိသောဂါထာပုဒ်ဖြင့်တန်းဆာဆင်အပ်သော ဤသိင်္ဂါလဇာတ်ကို၊ ဝေဠုဝန်ကျောင်းကြီး၌သီတင်းသုံးနေတော်မူစဉ်၊ ဒေဝဒတ်၏သတ်အံ့သောငှါလုံ့လပြုခြင်းကိုအကြောင်းပြု၍ဟောတော်မူ၏။
ဘောပုရိသ၊ အိုယောက်ျား။ တွံ၊ သင်သည်။ ယံယေနကာရဏေန၊ အကြင်အကြောင်းကြောင့်။ မတ-သာယိကံ၊ သူသေကဲ့သို့သောအိပ်ခြင်းကို။ သေသိ၊ အိပ်၏။ ကဍ္ဎမာနဿ၊ ငင်အပ်သော။ ယဿတေ၊ အကြင်သင်၏။ ဟတ္ထာ၊ လက်မှ။ ဒဏ္ဍော၊ ဆောက်ပုတ်သည်။ နမုစ္စတိ၊ မလွတ်။ တေ၊ သင်၏။ ဧတံကာရဏံ၊ ထိုအကြောင်းကို။ ဒုရာ-ဇာနံ၊ သိနိုင်ခဲ၏။
သိင်္ဂါလဇာတကံဒုတိယံ။၁၄၂။