နတ်နှင့်တကွသော လောကကိုဆုံးမတော်မူတတ်သော သဗ္ဗညုမြတ်စွာဘုရားသည်၊ ကောဓဇာဂရတံသုတ္တော, အစရှိသော ဂါထာပုဒ်ဖြင့် တန်းဆာဆင်အပ်သော ဤဇာဂရဇာတ်ကို၊ ဇေတဝန်ကျောင်းတော်၌ သီတင်းသုံးနေတော်မူစဉ်၊ မထင်ရှားသောသီတင်းသည်ကို အကြောင်းပြု၍ဟောတော်မူ၏။ ။
လွန်လေပြီးသောအခါ ဗာရာဏသီပြည်၌ ဗြဟ္မဒတ်မင်း မင်းပြုသည်ရှိသော်၊ ဘုရားလောင်းသည် ပုဏ္ဏားမျိုး၌ ဖြစ်၍ အရွယ်သို့ ရောက်လတ်သော်၊ တက္ကသိုလ်ပြည်၌ ခပ်သိမ်းသော အတတ်တို့ကိုသင်၍ တဘန်ပြန်၍ အိမ်၏အလယ်၌ နေလျက် နောက်အဖို့၌ တောထွက်၍ ရသေ့ရဟန်းပြုလျက်၊ မကြာမြင့်မီလျှင် ဈာန်အဘိညာဉ်တို့ကိုဖြစ်စေ၍ ဟိမဝန္တာ၌ ရပ်ခြင်း, လျောင်းခြင်းဣရိယာပုထ်နှင့်ယှဉ်သည်ဖြစ်၍ နေလျက်မအိပ်မူ၍အလုံးစုံသော ညဉ့်ပတ်လုံးစင်္ကြံ သွား၏။ ထိုအခါ၌ ဘုရားလောင်း၏စင်္ကြံ ဦး၌ဖြစ်သော ရုက္ခစိုးနတ်သ္မီးသည်နှစ်သက်၍ သစ်ပင်ခွ၌ရပ်၍ ပြဿနာကိုမေးလိုရကား။ ။
(၁၁၂၄)ကောဓ ဇာဂရတံ သုတ္တော၊ကောဓ သုတ္တေသု ဇာဂရော။
ကော မမေတံ ဝိဇာနာတိ၊ကော တံ ပဋိဘဏာတိ မေ။ ။
ဟူသောဤပဌမဂါထာကိုဆို၏။ ။
ဘုရားလောင်းသည် ရုက္ခစိုးနတ်သ္မီး၏စကားကိုကြား၍။ ။
(၁၁၂၅)အဟံ ဇာဂရတံ သုတ္တော၊အဟံ သုတ္တေသု ဇာဂရော။
အဟမေတံ ဝိဇာနာမိ၊အဟံ ပဋိဘဏာမိ တေ။ ။
ဟူသောဤဒုတိယဂါထာကိုဆို၏။ ။
ဤဂါထာကိုဆိုသည်ရှိသော် နတ်သ္မီးသည် တဘန်မေးပြန်လို၍။ ။
(၁၁၂၆)ကထံ ဇာဂရတံ သုတ္တော၊ကထံ သုတ္တေသု ဇာဂရော။
ကထံ ဧတံ ဝိဇာနာသိ၊ကထံ ပဋိဘဏာသိ မေ။ ။
ဟူသောဤတတိယဂါထာကိုဆို၏။ ။
ဘုရားလောင်းသည်ထိုအနက်ကိုဖြေလိုသည်ဖြစ်၍။ ။
(၁၁၂၇)ယေ ဓမ္မံ နပ္ပဇာနန္တိ၊သံယမောတိ ဒမောတိ စ။
တေသု သုပ္ပမာနေသု၊အဟံ ဇဂ္ဂါမိ ဒေဝတေ။ ။
(၁၁၂၈)ယေသံ ရာဂေါ စ ဒေါသော စ၊အဝိဇ္ဇာ စ ဝိရာဇိတာ။
တေသု ဇာဂရမာနေသု၊အဟံ သုတ္တောသ္မိ ဒေဝတေ။ ။
(၁၁၂၉)ဧဝံ ဇာဂရတံ သုတ္တော၊ဧဝံ သုတ္တေသု ဇာဂရော။
ဧဝမေတံ ဝိဇာနာမိ၊ဧဝံ ပဋိဘဏာမိ တေ။ ။
ဟူသောဤသုံးဂါထာတို့ကိုဆို၏။ ။
(၁၁၂၇-၁၁၂၉)ဒေဝတေ၊ နတ်သ္မီး။ ယေ၊ အကြင်သူတို့သည်။ သံယမောတိစ၊ မဂ်ဖြင့်လာသောသီလဟူ၍၎င်း။ ဒမေါတိစ၊ ဣန္ဒြိယသံဝရသီလဟူ၍၎င်း။ ဓမ္မံ၊ ကိုးပါးသောလောကုတ္တရာတရားကို။ နပ္ပဇာနန္တိ၊ မသိကုန်။ သုတ္တပမာဒေသု၊ အိပ်ပျော်ခြင်း၏အစွမ်းဖြင့်မေ့လျော့ကုန်သော။ တေသု၊ ထိုသူတို့၌။ အဟံ၊ ငါသည်။ ဇဂ္ဂါမိ၊ နိုး၏။ ။
ဒေဝတေ၊ နတ်သ္မီး။ ယေသံ၊ အကြင်ရဟန္တာတို့အား။ ရာဂေါစ၊ တရာ့ရှစ်ဖြာ တဏှာလောဘဟုဆိုအပ်သောရာဂသည်၎င်း။ ဒေါသောစ၊ ကိုးပါးသော အာဃာတဝတ္ထုလျှင် ဖြစ်ကြောင်းသမုဋ္ဌာန်ရှိသောဒေါသသည်၎င်း။ အဝိဇ္ဇာစ၊ ဒုက္ခစသော ရှစ်ပါးသောဝတ္ထုတို့၌မသိမမြင်သောမောဟဟူသောအဝိဇ္ဇာသည်၎င်း။ ဝိရာဇိတာ၊ ပျောက်ကင်းကုန်၏။ ဇာဂရမာနေသု၊ နိုးကုန်သော။ တေသု၊ ထိုရဟန္တာကြီးတို့ကို။ ဥပါဒါယ၊ ထောက်၍။ အဟံ၊ ငါသည်။ သုတ္တော၊ အိပ်သောသူမည်သည်။ အသ္မိ၊ ဖြစ်၏။ ။
ဧဝံ၊ ဤသို့။ ဇာဂရတံ၊ နိုးကုန်သောရဟန္တာကြီးတို့၏။ အန္တရေ၊ အတွင်း၌။ အဟံ၊ ငါသည်။ သုတ္တော၊ အိပ်ပျော်သောသူမည်၏။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ သုတ္တေသု၊ အိပ်ပျော်သောသူတို့၌။ အဟံ၊ ငါသည်။ ဇာဂရော၊ နိုးသောသူမည်၏။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ ဧတံ၊ ထိုပြဿနာကို။ ဝိဇာနာမိ၊ သိ၏။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ အဟံ၊ ငါသည်။ တေ၊ သင်၏။ ပဉှံ၊ ပြဿနာကို။ ပဋိဘဏာမိ၊ ဖြေခြင်းငှါစွမ်းနိုင်၏။ ။
ဤသို့ဘုရားလောင်းသည် ပြဿနာကိုဖြေသည်ရှိသော် ရုက္ခစိုးနတ်သ္မီးသည် နှစ်သက်သည်ဖြစ်၍ ဘုရားလောင်းအားချီးမွမ်းလိုရကား။ ။
(၁၁၃၀)သာဓု ဇာဂရတံ သုတ္တော၊သာဓု သုတ္တေသု ဇာဂရော။
သာဓုမေတံ ဝိဇာနာသိ၊သာဓု ပဋိဘဏာသိ မေ။ ။
ဟူသောဤဩသာနဂါထာကိုဆို၏။ ။
(၁၁၃၀)တာပသ၊ ရှင်ရသေ့။ သာဓု၊ ဤပြဿနာကိုရှင်ရသေ့ဖြေသည် ကောင်းပေစွ။ တွံ၊ သင်သည်။ ဇာဂရတံ၊ နိုးကုန်သောရဟန္တာကြီးတို့၏။ အန္တရေ၊ အတွင်း၌။ သုတ္တော၊ အိပ်ပျော်၏။ တာပသ၊ ရှင်ရသေ့။ သာဓု၊ ပြဿနာကိုရှင်ရသေ့ဖြေသည်ကောင်းပေစွ။ တွံ၊ သင်သည်။ သုတ္တေသု၊ အိပ်ပျော်ကုန်သောသူတို့၌။ ဇာဂရော၊ နိုးသည်မည်၏။ တာပသ၊ ရှင်ရသေ့။ သာဓု၊ ပြဿနာကိုရှင်ရသေ့ဖြေသည်ကောင်းပေစွ။ တွံ၊ သင်သည်။ မေ၊ ငါ၏။ ဧတံ၊ ထိုပြဿနာကို။ ဝိဇာနာသိ၊ သိ၏။ တာပသ၊ ရှင်ရသေ့။ သာဓု၊ ပြဿနာကိုရှင်ရသေ့ဖြေသည်ကောင်းပေစွ။ တွံ၊ သင်သည်။ မေ၊ ငါ၏။ ပဉှံ၊ ပြဿနာကို။ ပဋိဘဏာသိ၊ ဖြေခြင်းငှါစွမ်းနိုင်၏။ ။
(ဒုက္ခ,သမုဒယ,နိရောဓ, မဂ္ဂ,ပုဗ္ဗန္တ, အပရန္တ,ဣဒပ္ပစ္စယတာ, ပဋိစ္စသမုပ္ပန္နဓမ္မ, တို့ကိုအဋ္ဌဝတ္ထုယူ)။ ။
ဇာဂရဇာတကံ နဝမံ။၄၁၄။