Issues
Select Version
နိဿယ-1
မြန်မာဘာသာ
Jātakapāḷi(Paṭhamo bhāgo)
Jātakapāḷi(Paṭhamo bhāgo)

39. Nandajātakaṃ

Author: နိဿယ-1 @ IAPT

(၃၉) နတ်နှင့်တကွသော လောကကိုဆုံးမတော်မူတတ်သောသဗ္ဗညုမြတ်စွာဘုရားသည်၊မညေသောဝဏ္ဏယောရာသိ,အစရှိသောဂါထာပုဒ်ဖြင့်တန်းဆာဆင်အပ်သောဤနန္ဒဇာတ်ကို၊ ဇေတဝန်ကျောင်း၌နေတော်မူစဉ်၊သာရိပုတ္တရာမထေရ်၏ အတူနေတပည့်ကိုအကြောင်းပြု၍ဟောတော်မူ၏။

တာတ၊ ချစ်သား။ ယတ္ထ၊ အကြင်အရပ်၌။ အာမ-ဇာတော၊ အိမ်ပေါက်ကျွန်မသားဖြစ်သော။ (အာမအဟံဝေါဒါသီတိဧဝံဒါသဗျံ ဥပဂတာဒါသီ၊ အာမဒါသိယာဇာတောအာမဒါသိဇာတော, ဆိုလိုလျက်ဒါသီကျေ၍အာမဇာတော,နေသည်)။ နန္ဒကော၊ နန္ဒမည်သော။ ကကား သညာကိုဟောသည်)။ ဒါသော၊ ကျွန်သည်။ ဌိတော၊ ရပ်လျက်။ ထူလာနိ၊ ကြမ်းကြုတ်သောစကားတို့ကို။ ဂဇ္ဇတိ၊ ဆို၏။ တတ္ထေဝ၊ ထိုအရပ်၌ပင်လျှင်။ သောဝဏ္ဏယော၊ ရတနာတို့၏အစုဖြစ်သော။ ရာသိ၊ အစုသည်၎င်း။ သောဝဏ္ဏ-မာလာစ၊ ရွှေပန်းသည်၎င်း။ အတ္ထိ၊ ရှိ၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ မညေမညာမိ၊ ငါထင်၏။ (သုန္ဒရောဝဏ္ဏော ဧတေသန္တိသုဝဏ္ဏာနိ,ပြု၍၊ ရဇတမဏိကဉ္စနပဝါဠစသော ရတနာတို့ကိုဤအရာ၌သုဝဏ္ဏာနိ, ဟုလိုအပ်ကုန်၏။ ရွှေတစ်ခုတည်းကိုသာလိုအပ်သည်မဟုတ်။ သုဝဏ္ဏာနံရာသိသောဝဏ္ဏယော၊ ဤကား ဝိသေသန။ ရာသိကားသာမညဖြစ်၍ဝိသေသနဝိသေသျဖြစ်ကြသတည်း)။

နန္ဒဇာတကံနဝမံ။၃၉။