နတ်နှင့်တကွသော လောကကိုဆုံးမတော်မူတတ်သော သဗ္ဗညုမြတ်စွာဘုရားသည်၊ ဓမ္မံစရထဉာတယော, အစရှိသော ဂါထာပုဒ်ဖြင့် တန်းဆာဆင်အပ်သော ဤဓမ္မဓဇဇာတ်ကို၊ ဇေတဝန်ကျောင်းတော်၌သီတင်းသုံးနေတော်မူစဉ်၊ အံ့ဘွယ်သရဲကိုဖြစ်စေတတ်သော ရဟန်းတစ်ပါးကို အကြောင်းပြု၍ဟောတော်မူ၏။ ။
ဤသို့ဆိုပြီး၍လည်း ထိုငှက်တို့ကိုခေါ်၍ သင်တို့အားအဆုံးအမကို ပေးအံ့၊ ထိုအဆုံးအမကို နားထောင်ကြကုန်အံ့လောဟု-အဆုံးအမပေးသည်၏အစွမ်းအားဖြင့်။ ။
(၉၁၂)ဓမ္မံ စရထ ဉာတယော၊ဓမ္မံ စရထ ဘဒ္ဒ ဝေါ။
ဓမ္မစာရီ သုခံ သေတိ၊အသ္မိံ လောကေ ပရမှိ စ။ ။
ဟူသောရှေးဦးစွာသောဂါထာကိုဆို၏။ ။
ငှက်တို့သည်ဤကျီးသည် အံ့ဘွယ်သရဲကိုပြုသဖြင့်အဥတို့ကိုစားအံ့သော ငှါဤသို့ဆို၏ဟုမသိ၍ထိုကျီးကိုချီးမွမ်းလိုသည်ဖြစ်၍။ ။
(၉၁၃)ဘဒ္ဒကော ဝတယံ ပက္ခီ၊ဒိဇော ပရမဓမ္မိကော။
ဧကပါဒေန တိဋ္ဌန္တော၊ဓမ္မမေဝါနုသာသတိ။ ။
ဟူသောဤဒုတိယဂါထာကိုဆို၏။ ။
ငှက်မင်းသည်ငှက်တို့လာကုန်လတ်သော် ခပ်သိမ်းကုန်သောငှက်တို့ကို စည်းဝေး၍ ငါသည်သင်တို့သားငယ်တို့၏ရန်သူကို စုံစမ်းသည်ရှိသော်၊ ဤယုတ်မာသောကျီးသည် စားသည်ကိုမြင်၍ ထိုကျီးကိုဖမ်းကြကုန်လော့ဟု ငှက်အပေါင်းတို့ကိုခေါ်၍စည်းဝေးစေ၍ပျံအံ့။ ထိုကျီးကိုဖမ်းကုန်လော့ဟုဆိုလို၍။ ။
(၉၁၄)နာဿ သီလံ ဝိဇာနာထ၊အနညာယ ပသံသထ။
ဘုတွာ အဏ္ဍဉ္စ ပေါတဉ္စ၊ဓမ္မော ဓမ္မောတိ ဘာသတိ။ ။
(၉၁၅)အညံ ဘဏတိ ဝါစာယ၊အညံ ကာယေန ကုဗ္ဗတိ။
ဝါစာယ နော စ ကာယေန၊န တံ ဓမ္မံ အဓိဋ္ဌိတော။ ။
(၉၁၆)ဝါစာယ သခိလော မနောဝိဒုဂ္ဂေါ၊ဆန္နော ကူပသယောဝ ကဏှသပ္ပေါ။
ဓမ္မဓဇော ဂါမနိဂမာသုသာဓု၊ဒုဇ္ဇာနော ပုရိသေန ဗာလိသေန။ ။
(၉၁၇)ဣမံ တုဏ္ဍေဟိ ပက္ခေဟိ၊ပါဒါ စိမံ ဝိဟေဌထ။
ဆဝဉှိမံ ဝိနာသေထ၊နာယံ သံဝါသနာရဟော။ ။
ဟူသောဤဂါထာတို့ကိုဆို၏။ ။
(၉၁၄-၉၁၇)ဘောသကုဏာ၊ အိုငှက်တို့။ တုမှေ၊ သင်တို့သည်။ အဿ၊ ထိုယုတ်မာသောကျီး၏။ သီလံ၊ သီလကို။ နဝိဇာနာထ၊ မသိကုန်။ အနညာယ၊ မသိသည်ဖြစ်၍။ ပသံသထ၊ ချီးမွမ်းကြကုန်၏။ အဏ္ဍဉ္စ၊ အဥကို၎င်း။ ပေါတဉ္စ၊ သားငယ်ကို၎င်း။ ဘုတွာ၊ စား၍။ ဓမ္မောဓမ္မောတိ၊ တရားတရားဟူ၍။ ဘာသတိ၊ ဆို၏။ ဝါစာယ၊ နှုတ်ဖြင့်။ အညံ၊ တစ်ပါးကို။ ဘဏတိ၊ ဆို၏။ ကာယေန၊ ကိုယ်ဖြင့်။ အညံ၊ တစ်ပါးကို။ ကုဗ္ဗတိ၊ ပြု၏။ ဝါစါယ၊ နှုတ်ဖြင့်။ ဓမ္မံ၊ တရားကို။ စရတိ၊ ကျင့်၏။ ကာယေနစ၊ ကိုယ်ဖြင့်ကား။ ဓမ္မံ၊ တရားကို။ နောစရတိ၊ မကျင့်။ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ တံဓမ္မံတသ္မိံ ဓမ္မေ၊ ထိုမိမိပြောဆိုသောစကား၌။ အယံ၊ ဤကျီးသည်။ နအဓိဋ္ဌိတော၊ မတည်ဟူ၍။ ဇာနိတဗ္ဗော၊ သိအပ်၏။ ။
ဝါစာယ၊ နှုတ်ဖြင့်။ သခိလော၊ နူးညံ့၏။ မနောမနသာ၊ နှလုံးဖြင့်။ ဝိဒုဂ္ဂေါ၊ ဝင်နိုင်ခဲ၏။ ဝါ၊ မညီညွတ်။ ဆန္နော၊ ဖုံးလွှမ်းအပ်သော။ ကူပသယော၊ တွင်း၌တည်သော။ ကဏှသပ္ပေါဝ၊ မြွေဟောက်ကဲ့သို့။ ဓမ္မဓဇော၊ ဓမ္မဓဇသည်။ ဂါမနိဂမာသု၊ ရွာနိဂုံးတို့၌။ သာဓု၊ သူတော်ကောင်းဟူ၍။ ပဘာဝိတော၊ ထင်ရှား၏။ အယံ၊ ဤယုတ်မာသောငှက်ကို။ ဗာလိသေန၊ ဉာဏ်ပညာမရှိသော။ ပုရိသေန၊ ယောက်ျားသည်။ ဒုဇ္ဇာနော၊ သိခြင်းငှါခဲယဉ်း၏။ ။
ဣမံ၊ ဤကျီးကို။ တုဏ္ဍေဟိစ၊ နှုတ်သီးတို့ဖြင့်၎င်း။ ပက္ခေဟိစ၊ အတောင်တို့ဖြင့်၎င်း။ ဝိဟေဌထ၊ ညှဉ်းဆဲကြကုန်လော့။ ဣမံ၊ ဤကျီးကို။ ပါဒါစ၊ မိမိခြေဖြင့်လည်း။ ဝိဟေဌထ၊ ကန်ကြောက်ညှဉ်းဆဲကြကုန်လော့။ ဣမံဆဝံ၊ ဤယုတ်မာသောကျီးကို။ ဝိနာသေထ၊ ဖျက်ဆီးကြကုန်လော့။ ဟိသစ္စံ၊ မှန်၏။ အယံ၊ ဤကျီးသည်။ နသံဝါသနာရဟော၊ ငါတို့နှင့်အတူတကွနေခြင်းငှါမထိုက်။ ။
(ဘဒ္ဒံဝေါလိုလျက်ဆန်းအလို့ငှါနိဂ္ဂဟိတ်ကျေ။ တသ္မိံ ဓမ္မေအဓိဋ္ဌိတောလိုလျက်အဓိရှေးရှိသောဌာဓာတ်၏အယှဉ်ဖြစ်၍ အံသက်သည်။ ။ ဝါစာယသခိလောတိဝစနေနမုဒု။ မနောဝိဒုဂ္ဂေါတိမနသါဝိဒုဂ္ဂေါဒုပ္ပဝေသောဝိသမော။(အဋ္ဌကထာ)။ ။ ဂါမနိဂမေသု လိုလျက်လိင်ဖျက်၍ဂါမနိဂမာသုဆိုသည်။ ။ ဂါမနိဂမာသုသာဓူတိ ဂါမေသုစနိဂမေသုစသာဓု။ ဘဒ္ဒကောတိပဘာဝိတော။ (အဋ္ဌကထာ)။ ။ ဗာလိသေနအညာဏေန။(၎င်း)။ ။
ဓမ္မဓဇဇာတကံ နဝမံ။၃၈၄။