Issues
Select Version
နိဿယ-1
မြန်မာဘာသာ
Jātakapāḷi(Paṭhamo bhāgo)
Jātakapāḷi(Paṭhamo bhāgo)

274. Lolajātakaṃ (3-3-4)

Author: နိဿယ-1 @ IAPT

နတ်နှင့်တကွသောလောကကိုဆုံးမတော်မူတတ်သော သဗ္ဗညုမြတ်စွာဘုရားသည်၊ ကာယံဗလာကာသိခိနီ, အစရှိသော ဂါထာပုဒ်ဖြင့်တန်းဆာဆင်အပ်သော ဤလောလဇာတ်ကို၊ ဇေတဝန်ကျောင်းကြီး၌ သီတင်းသုံးနေတော်မူစဉ်၊ လျှပ်ပေါ်သောရဟန်းတစ်ပါးကို အကြောင်းပြု၍ ဟောတော်မူ၏။ ။

ဘုရားလောင်းသည် ကျက်စားရာအရပ်မှလာ၍ ငြီးငြူသောကျီးကိုမြင်၍ပျက်ရယ်ပြုလိုရကား။ ။

(၄၂၇)ကာ-ယံ ဗလာကာ သိခိနီ၊စောရီ လင်္ဃိပိတာမဟာ။

ဩရံ ဗလာကေ အာဂစ္ဆ၊စဏ္ဍော မေ ဝါယသော သခါ။ ။

ဟူသောရှေးဦးစွာသောဂါထာကိုဆို၏။ ။

(၄၂၇)သိခိနီ၊ ဦးစွန်းရှိထသော။ စောရီ၊ ငါ့အဆွေကျီး၏နေရာတောင်းကိုခိုးတတ်ထသော။ လင်္ဃိပိတာမဟာ၊ မိုဃ်းဟူသောအဖိုးရှိထသော။ အယံဗလာကာ၊ ဤဗျိုင်းအောက်မသည်။ ကာ၊ အဘယ်ဗျိုင်းအောက်မနည်း။ ဗလာကေ၊ ဗျိုင်းအောက်မ။ မေ၊ ငါ၏။ သခါ၊ အဆွေခင်ပွန်းဖြစ်သော။ ဝါယသော၊ တောင်းရှင်ကျီးသည်။ စဏ္ဍော၊ ကြမ်း၏။ အာဂတော၊ တောင်းရှင်ကျီးလာသည် ရှိသော်။ တံ၊ သင့်ကို။ ဒိသွာ၊ မြင်၍။ ကလာယဂ္ဂသဒ္ဓိသေန၊ ကတ်ကျေးဦးနှင့်တူသော။ တုဏ္ဍေန၊ နှုတ်သီးဖြင့်။ ကောဋေတွာ၊ ထိုးဖောက်၍။ ဇီဝိတက္ခယံ၊ အသက်ကုန်ခြင်းသို့။ ပါပေယျ၊ ရောက်စေရာ၏။ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ ယာဝ၊ အကြင်ရွေ့လောက်။ ဝါယသော၊ ကျီးသည်။ နအာဂစ္ဆတိ၊ မလာသေး။ တာဝ၊ ထိုသို့ကျီးမလာမီ။ ပစ္ဆိတော၊ ကျီးနေသောတောင်းမှ။ ဩတရိတွာ၊ သက်ခဲ့၍။ ဩရံ၊ ဤတောအရပ်သို့။ အာဂစ္ဆ၊ လျင်စွာလာခဲ့လော့။ ။

ထိုခိုစကားကိုကြား၍ကျီးသည်။ ။

(၄၂၈)နာဟံ-ဗလာကာ သိခိနီ၊အဟံ လောလ-သ္မိ ဝါယသော။

အ-ကတွာ ဝစနံ တုယှံ၊ပဿ လူန-သ္မိ အာဂတော။ ။

ဟူသောဤဒုတိယဂါထာကိုဆို၏။ ။

(၄၂၈)အဟံ၊ ငါသည်။ သိခိနီ၊ ဦးစွန်းရှိသော။ ဗလာကာ၊ ဗျိုင်းအောက်မသည်။ န၊ မဟုတ်။ အဟံ၊ ငါသည်။ လောလော၊ လျှပ်ပေါ်သော။ ဝါယသော၊ ကျီးသည်။ အသ္မိ၊ ဖြစ်၏။ တုယှံ၊ သင်၏။ ဝစနံ၊ ဆုံးမစကားကို။ အကတွာ၊ မလိုက်နာသောကြောင့်။ လူနော၊ အမွေး အမျှင် စင်အောင်နှုတ်သည်။ အသ္မိ၊ ဖြစ်၏။ အာဂတော၊ ကျက်စားရာ အရပ်မှလာသော။ တွံ၊ သင်သည်။ မံ၊ ငါ့ကို။ ပဿ၊ ကြည့်စမ်းပါလော့။ ။

ထိုကျီးစကားကိုကြား၍ဘုရားလောင်းခိုသည်။ ။

(၄၂၉)ပုနပါ-ပဇ္ဇသီ သမ္မ၊သီလံဟိတဝ တာဒိသံ။

န ဟိ မာနုသကာ ဘောဂါ၊သုဘုဉ္ဇာ ဟောန္တိ ပက္ခိနာ။ ။

ဟူသောဤတတိယဂါထာကိုဆို၏။ ။

(၄၂၉)သမ္မ၊ အဆွေကျီး။ တွံ၊ သင်သည်။ ပုနပိ၊ တဖန်လည်း။ ဧဝရူပံ၊ ဤသို့သဘောရှိသောဆင်းရဲသို့။ အာပဇ္ဇသိ၊ ရောက်လတ္တံ့။ တေ၊ သင့်အား။ ဧတ္တကေန၊ ဤမျှဆင်းရဲဖြင့်။ သုခါ၊ ချမ်းသာသည်။ နတ္ထိ၊ ရှိမည်မဟုတ်သေး။ ဟိသစ္စံ၊ မှန်၏။ တဝ၊ သင်၏။ သီလံ၊ ကိုယ်ကျင့်သီလသည်။ တာဒိသံ၊ ထိုသို့သောဆင်းရဲသို့ရောက်ခြင်းအား လျော်သောသဘောရှိ၏။ မနုဿာနာမ၊ လူတို့မည်သည်။ မဟာပုညာ၊ ဘုန်းကြီးကုန်၏။ တိရစ္ဆာနဂတာနံ၊ တိရစ္ဆာန်တို့အား။ တထာရှုပံ၊ ထိုသို့လူတို့ဘုန်းကန်နှင့်တူသောသဘောရှိသော။ ပုညံ၊ ဘုန်းကံသည်။ နတ္ထိ၊ မရှိ။ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ ပက္ခိနာ၊ ငှက်သည်။ မာနုသိကာ၊ လူ၏အသုံးအဆောင် ဖြစ်ကုန်သော။ ဘောဂါ၊ အသုံးအဆောင်တို့သည်။ သုဘုဉ္ဇာ၊ လွယ်သဖြင့်သုံးဆောင်အပ်ကုန်သည်။ နဟိဟောန္တိ၊ မဖြစ်ကုန်သလျှင်ကတည်း။ ။

(ဗကောတုသုက္ကကာကောထ။ ဗလာကာဝိသကဏ္ဌိကာ, ဟုဗျိုင်းဖြူဟောနှစ်ပုဒ်၊ ဗျိုင်းအောက်ဟောနှစ်ပုဒ်လာရကား။ ဗလာကာ၊ ဗျိုင်းအောက်ဟော။ ဗလာကယောနိမှိ၊ နဝိဇ္ဇတိပုမောသဒါ, ဟုကျမ်းလာရကား။ ဗျိုင်းအောက်မျိုး၌အဖိုမရှိ။ ဗျိုင်းဖြူမျိုး၌ကားအဖိုအမအစုံရ၏။ မေဃေသုဂဇ္ဇမာနေသုဂဗ္ဘ ဂဏှန္တိ တာသဒါ, ဟုကျမ်းလာရကား။ အဖိုမရှိသော်လည်း မိုဃ်းသံကြားကကိုယ်ဝန်ကိုယူကြကုန်သတည်း။ လင်္ဃီ ဝုစ္စတိအာကာသေလင်္ဃနတော မေဃော၊ကောင်းကင်၌ တက်တတ်လွှားတတ်သွားတတ်သောကြောင့် မိုဃ်းကိုလင်္ဃီ, ဆိုသတည်း။ မိုဃ်းသံဖြင့်ကိုယ်ဝန်ယူကုန်ရကား မိုဃ်းသံသည်ဗျိုင်းအောက်တို့၏အဘ၊မိုဃ်းသည်အဘိုးဖြစ်ရကား။ လင်္ဃီပိတာမဟာဟူသတည်း)။ ။

လောလဇာတကံ စတုတ္ထံ။၂၇၄။