ယောပိတာ၊ အကြင်အဘသည်။ ဒုက္ခ-ဖုဋ္ဌာယ၊ ကိုယ်စိတ်ဆင်းရဲနှိပ်စက်အပ်သည်ရှိသော်။ ဝါ၊ ဆင်းရဲတွေ့သည်ရှိသော်။ တာဏံ၊ စောင့်ရှောက်ကွယ်ကာကိုးကွယ်ရာသည်။ ဘဝေယျ၊ ဖြစ်ရာ၏။ မေ၊ ငါ၏။ သောပိတာ၊ ထိုအဘသည်။ ဝနေ၊ လူသူမနီးတောကြီးအလယ်၌။ ဒုဗ္ဘိံမိတ္တဒုဗ္ဘိကမ္မံ၊ အဆွေခင်ပွန်းပြစ်မှားသောအမှုကို။ ကရောတိ၊ ပြု၏။
(မိတ္တဒုဗ္ဘိကမ္မံ,ဆိုအပ်လျက်ပုတ္တသန္ဓိပြု၍ဒုဗ္ဘိ,နေသည်)။ ယောပိတာ၊ အကြင်အဘသည်။ တာယိတာ၊ စောင့်ရှောက်ကွယ်ကာတတ်၏။ သောပိတာ၊ ထိုအဘသည်။ ဝနဿမဇ္ဈေ၊ လူသူမနီးတောကြီးအလယ်၌။ သဟသာသာဟသံ၊ နိုင်ထက်မူသောအမှုကို။ ကရောတိ၊ ပြု၏။ သာအဟံ၊ ထိုငါသည်။ ကဿ၊ အဘယ်သူ၏အထံ၌။ ကန္ဒာမိ၊ ငိုရအံ့နည်း။
ပဏ္ဏိကဇာတကံ ဒုတိယံ။၁၀၂။