Issues
Select Version
နိဿယ-1
မြန်မာဘာသာ
Jātakapāḷi(Paṭhamo bhāgo)
Jātakapāḷi(Paṭhamo bhāgo)

149. Ekapaṇṇajātakaṃ

Author: နိဿယ-1 @ IAPT

(၁၄၉) နတ်နှင့်တကွသောလောကကိုဆုံးမတော်မူတတ်သောသဗ္ဗညုမြတ်စွာဘုရားသည်၊ ဧကပဏ္ဏောအယံရုက္ခော,အစရှိသောဂါထာပုဒ်ဖြင့်တန်းဆာဆင်အပ်သော ဤဧကပဏ္ဏဇာတ်ကို၊ဝေသာလီပြည်ကိုမှီ၍ မဟာဝုန်၌စုလစ်မွန်းချွန်တပ်သောကျောင်း၌ သီတင်းသုံးနေတော်မူစဉ်၊ဝေသာလီပြည်၌ ဒုဋ္ဌလိစ္ဆဝီမင်းသားကိုအကြောင်းပြု၍ဟောတော်မူ၏။

ဘောတာပသ၊ အိုသျှင်ရသေ့။ အယံရုက္ခော၊ ဤသစ်ပင်ငယ်သည်။ ဧက-ပဏ္ဏော၊ နံပါးတစ်ဖက်တစ်ဖက်၌တစ်ရွက်စီသာရှိသေး၏။ ဘုမျာဘူမိယာ၊ မြေမှ။ နစတုရ-င်္ဂုလော၊ လက်လေးသစ်မျှမကွာသေးလျက်။ တိတ္တကေန၊ ခါးစွာသော။ ပဏ္ဏေန၊ အရွက်နှင့်။ သမန္နာဂတော၊ ပြည့်စုံ၏။ အယံ၊ ဤသစ်ပင်ငယ်သည်။ မဟာ၊ ကြီးသည်ရှိသော်။ ကိံဘဝိဿတိ၊ အသို့ဖြစ်လတ္တံ့နည်း။ ဖလေန၊ အသီးအရသာသည်။ ဝိသ-ကပ္ပေန၊ လတ်တလောသေစေတတ်သောအဆိပ်နှင့်တူသည်။ ဘဝိတဗ္ဗံ၊ ဖြစ်ရာ၏။ တဒါ၊ ထိုကြီး၍အသီးသီးသောအခါ၌။ အဒ္ဓါ၊ မချွတ်။ မနုဿ-မာရကော၊ လူကိုသတ်တတ်သည်။ ဘဝိဿတိ၊ ဖြစ်လတ္တံ့။

ဧကပဏ္ဏဇာတကံ နဝမံ။၁၄၉။