Issues
Select Version
နိဿယ-1
မြန်မာဘာသာ
Jātakapāḷi(Paṭhamo bhāgo)
Jātakapāḷi(Paṭhamo bhāgo)

119. Akālarāvijātakaṃ

Author: နိဿယ-1 @ IAPT

(၁၁၉) နတ်နှင့်တကွသော လောကကိုဆုံးမတော်မူတတ်သော သဗ္ဗညုမြတ်စွာဘုရားသည်၊ အမာတာပိတရသံဝဒ္ဓေါ, အစရှိသောဂါထာပုဒ်ဖြင့် တန်းဆာဆင်အပ်သော ဤအကာလရဝိဇာတ်ကို၊ ဇေတဝန် ကျောင်းကြီး၌ သီတင်းသုံးနေတော်မူစဉ်၊တစ်ယောက်သောအချိန်မဟုတ်သည်၌အသံပြုတတ်သောရဟန်းကိုအကြောင်းပြု၍ ဟောတော်မူ၏။

ဘောန္တောမာဏဝါ၊ အိုလုလင်တို့။ အမာတာပိတရ-သံဝဒ္ဓေါ၊ မိဘတို့ကိုမှီလျက်မိဘတို့အဆုံးအမကိုယူ၍ မကြီးရသော။ အနာစေရကုလေဝသံ၊ ဆရာ့ကျောင်း၌နည်းကောင်းဥပဒေသင်၍မနေဘူးသော။ အယံကုက္ကုဋော၊ ဤကြက်သည်။ (ဤကားအဓိပ္ပါယတ္ထ)။ တနည်း။ အာစေရကုလေ၊ ဆရာ့ကျောင်း၌။ အဝသံအဝသန္တော၊ ကျင့်စရာနည်းနာဥပဒေကိုခံယူ၍မနေဘူးသော။ (အနာစေရကုလေကားအယုတ္တသမာသ်ဖြစ်၍ အသဒ္ဓဘောဇီ,ကဲ့သို့ဝသံ,ဟူသောကြိယာကိုမြစ်သတည်း။ ဝသံ,ကားအန္ထပစ္စည်းအဆုံးရှိသောပုဒ်ဖြစ်၍၊အာစေရကုလေ,ဟူသောရှေးပုဒ်နှင့်သမာသ်မဖြစ်ကောင်း)။ အယံကုက္ကုဋော၊ ဤကြက်သည်။ ကာလံဝါ၊ တွန်ခါဟုတ်သည်ကို၎င်း။ အကာလံဝါ၊ တွန်ခါမဟုတ်သည်ကို၎င်း။ နအဘိဇာနာတိ၊ မသိ။

အကာလရာဝိဇာတကံနဝမံ။၁၁၉။