Issues
Select Version
နိဿယ-1
မြန်မာဘာသာ
Jātakapāḷi(Paṭhamo bhāgo)
Jātakapāḷi(Paṭhamo bhāgo)

345. Gajakumbhajātakaṃ (4-5-5)

Author: နိဿယ-1 @ IAPT

နတ်နှင့်တကွသောလောကကိုဆုံးမတော်မူတတ်သော သဗ္ဗညုမြတ်စွာဘုရားသည်၊ ဝနံယဒဂ္ဂိဒဟတိ,အစရှိသောဂါထာပုဒ်ဖြင့်တန်းဆာဆင်အပ်သော ဤဂဇကုမ္ဘဇာတ်ကို၊ ဇေတဝန်ကျောင်းတော်၌ သီတင်းသုံးနေတော်မူစဉ်၊ ပျင်းရိသောရဟန်းတစ်ပါးကိုအကြောင်းပြု၍ဟောတော်မူ၏။ ။

ဘုရားလောင်းသည်ထိုလူပျင်းနှင့်တကွ စကားပြောလိုရကား။ အချင်းဂဇကုမ္ဘ၊ သင်တို့၏သွားခြင်းသည် နှေးလှစွာ၏။ ဤတောကိုတောမီးလောင်သည်ရှိသော်သင်တို့သည် အဘယ်သို့ပြုကုန်အံ့နည်းဟုဆို၍။ ။

(၆၈၄)ဝနံ ယဒဂ္ဂိ ဒဟတိ၊ပါဝကော ကဏှဝတ္တနိ။

ကထံ ကရောသိ ပစလက၊ဧဝံ ဒန္ဓ-ပရက္ကမော။ ။

ဟူသောရှေးဦးစွာသောဂါထာကိုဆို၏။ ။

ပစလက၊ တလှုပ်လှုပ်သွားတတ်သောယောက်ျား။ ဝါ၊ မျက်လွှာတလှုပ်လှုပ်မျောက်မျဉ်းအိပ်တတ်သောယောက်ျား။ တွံ၊ သင်သည်။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ ဒန္ဓပရက္ကမော၊ နှေးပျင်းသောလုံ့လရှိ၏။ ယဒါ၊ အကြင်အခါ၌။ ပါဝကော၊ ဖြူစင်သောအရောင်ရှိသော။ ကဏှဝတ္တနိ၊ မည်းသောသွားရာခရီးရှိသော။ အဂ္ဂိ၊ မီးသည်။ ယဒါ၊ အကြင်အခါ၌။ ဝနံ၊ တောကို။ ဒဟတိ၊ လောင်၏။ တဒါ၊ ထိုအခါ၌။ တွံ၊ သင်သည်။ ကထံကရောသိ၊ ဘယ်သို့ပြုအံ့နည်း။ ။

ထိုစကားကိုကြား၍ဂဇကုမ္ဘသည်။ ။

(၆၈၅)ဗဟူနိ ရုက္ခ-ဆိဒ္ဒါနိ၊ပထဗျာ ဝိဝရာနိ စ။

တာနိ စေ နာဘိသမ္ဘောမ၊ဟောတိ နော ကာလ-ပရိယာယော။ ။

ဟူသောဤဒုတိယဂါထာကိုဆို၏။ ။

(၆၈၅)ပဏ္ဍိတ၊ ပညာရှိ။ အမှာကံ၊ ငါတို့အား။ ဣတော၊ ဤယခုသွားခြင်းမှ။ ဥတ္တရိဂမနံနာမ၊ အလွန်ဖြစ်သောသွားခြင်းမည်သည်။ နတ္ထိ၊ မရှိပြီ။ ဣမသ္မိံ အရညေ၊ ဤတော၌။ ရုက္ခဆိဒ္ဒါနိ၊ သစ်ခေါင်းအပေါက်တို့သည်၎င်း။ ပထဗျာ၊ မြေ၏။ ဝိဝရာနိစ၊ ထူးတွင်းထူးပေါက်တို့သည်၎င်း။ ဗဟူနိ၊ များစွာကုန်၏။ ယဒါ၊ အကြင်အခါ၌။ တာနိ၊ ထိုသစ်ခေါင်းအပေါက်ထူးတွင်း ထူးပေါက်တို့သို့။ မယံ၊ ငါတို့သည်။ စေနာတိသမ္ဘောမ၊ အကယ်၍မရောက်နိုင်ကုန်အံ့။ တဒါ၊ ထိုအခါ၌။ နော၊ ငါတို့အား။ ကာလပရိယာယော၊ သေခွင့်သေလှည့်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ။

ထိုစကားကိုကြား၍ဘုရားလောင်းသည်။ ။

(၆၈၆)ယော ဒန္ဓ-ကာလေ တရတိ၊တရဏီယေ စ ဒန္ဓတိ။

သုက္ခပဏ္ဏံဝ အက္ကမ္မ၊အတ္ထံ ဘဉ္ဇတိ အတ္တနော။ ။

(၆၈၇)ယော ဒန္ဓ-ကာလေ ဒန္ဓေတိ၊တရဏီယေ စ တာရယိ။

သသီဝ ရတ္တိံ ဝိဘဇံ၊တဿတ္ထော ပရိပူရတိ။ ။

ဟူသောဤနှစ်ဂါထာတို့ကိုဆို၏။ ။

(၆၈၆-၆၈၇)ယော၊ အကြင်သူသည်။ ဒန္ဓကာလေ၊ အရေးမြော်တင်းလျက် ဖြည်းဖြည်းညင်းညင်းပြုသင့်သောကာလ၌။ တရတိ၊ လျင်မြန်စလိုတောက်တပိုပြု၏။ တရဏီယေစ၊ လျင်တောက်တပိုပြုသင့်သောကာလ၌လည်း၊ ဒန္ဓယိ ဂဇကုမ္ဘံကဲ့သို့လုံ့လမသည်းတဖြည်းဖြည်းပြု၏။ သော၊ ထိုသူသည်။ သုက္ခပဏ္ဏံ၊ ထန်းရွက်ခြောက်ကို။ ဗလဝါ၊ အားရှိသော။ ပုရိသော၊ ယောက်ျားသည်။ အက္ကမ္မ၊ နင်း၍။ ဘဉ္ဇေယျယထာ၊ မုန့်မုန့်ညက်ညက်ဖျက်ဆီးရ၏သို့။ ဧဝံတထာ၊ ထို့အတူ။ အတ္တနော၊ မိမိ၏။ အတ္ထံ၊ အစီးအပွါးကို။ ဘဉ္ဇတိ၊ ဖျက်ဆီး၏။ ။

ယော၊ အကြင်သူသည်။ ဒန္ဓကာလေ၊ အရေးမြော်တင်းလျက် ဖြည်းဖြည်းညင်းညင်းပြုသင့်သောကာလ၌။ ဒန္ဓေတိ၊ အရေးမြော်တင်းလျက် ဖြည်းဖြည်းညင်းညင်းပြု၏။ တရဏီယေစ၊ လျင်တောက်တပိုပြုသင့်သောကာလ၌လည်း။ ကာရယိ၊ အလျင်အမြန်ပြု၏။ သသီ၊ ယုန်ရေးတံဆိပ်ရှိသောလမင်းသည်။ ရတ္တိံ၊ လကွယ်ပက္ခညဉ့်ကို။ ဝိဘဇံဝိဘဇန္တော၊ ကြည့်လျက်။ ဒိဝသေဒိဝသေ၊ နေ့တိုင်းနေ့တိုင်း။ ပရိပူရတိဣဝ၊ ပြည့်၏သို့။ ဧဝံတထာ၊ ထို့အတူ။ တဿ ပုရိသဿ၊ ထိုသူ၏။ အတ္ထော၊ အစီးအပွားသည်။ ပရိပူရတိ၊ ပြည့်၏။ ။

ဂဇကုမ္ဘဇာတကံ ပဉ္စမံ။၃၄၅။